Samtíðin - 01.02.1953, Qupperneq 22

18
SAMTÍÐIN
kröfur koma í bág við skoðanir ein-
stöku farþega. Hins vegar reynum
við að gera farþegum okkar til hæfis,
eftir því sem unnt er“.
„Ég hélt, að það væri nú sjálfsagl
að hlýða settum reglum í flugvél“.
„Það finnst nú flestum, sem betur
fer, en þó kemur fyrir, að farþegi
fæst t. d. ekki til að spenna sig ör-
yggisbelti af sjálfsdáðum, blátt áfram
af því að honum finnst það óþarfi.
Þá reynum við á kurteisan hált að
sýna honum fram á, að hér sé um
alþjóða-öryggisreglur að ræða, sem
settar hafi verið fyrst og fremst
farþeganna vegna. Láta þá flestir sér
segjast og spenna að sér beltin, en þó
stundum með nokkrum semingi“.
„Hvaða farþega líkar yður vfir-
leitt bezt við?“
„Þeir eru svo sem flestir ágætir,
en þó finnst mér, að það fólk, sem
sjaldan eða aldrei hefur flogið
áður, sé einna auðveldast viðfangs.
Það er líka einlægt svo þakklátt og
elskulegt fyrir hvað litla aðstoð, sem
við veitum því“.
„Svo fljúgið þið stundum með
sjúklinga og ungbörn, sem send eru
ein síns liðs, jafnvel í merktum
körfum eins og hver annar böggla-
póstur.“
„Við höfum oft flutt fárveikt, rúm-
liggjandi fólk til sjúkrahússvistar
erlendis. Það þarfnast vitanlega sér-
stakrar umhyggju, en stundum eru
vandamenn þess og jafnvel læknar
með ])ví og sjá þá um það að ein-
hverju leyti. Smábörn, 9 vikna göm-
ul og eldri, höfum við flutt ein sins
liðs og verðum þá að annast þau að
öllu leyti til ákvörðunarstaðar. Ef
um viðkomustaði er að ræða, verð-
um við að taka börnin með okkur
inn í gistihúsin eða skiptast á um að
gœta þeirra í flugvélinni“.
„Hvernig er starfi ykkar háttað?“
„Innan lands fljúgum við eingöngu
í landflugvélunum, því að þar eru
aðeins tveir flugmenn. Starf okkar er
þá einkum í því fólgið að lita eftir
líðan farþega og gæta þess, að dyr
séu örugglega lokaðar. Þar sem flug-
leiðir innan lands eru allar stuttar
og lengst er flogið tvo tíma, er ekki
um neinar veitingar að ræða, og i
sjól'lugvélunum er okkar ekki þörf,
þVí að þar er vélamaður ásamt flug-
mönnunum tveimur, og hann veitir
farþegum samsvarandi aðstoð og’
við gerum í landflugvélum innan-
landsflugsins.
Starfstími okkar er í raun og veru
mjög óreglulegur. Á surnrin skipt-
umst við á störfum, sex flugfreyjur
hjá F. 1. og á vetrum fjórar. Þegar
mikið er flogið eða eitthvað sér-
stakt liggur við, eru tómstundir okk-
ar mjög takmarkaðar. Stundum
fljúgum við hvíldarlaust á annan
sólarhring, ef um aukaflug er að
ræða, en fáum í staðinn hæfilega
hvíld, þegar heirn kemur. Að vetrar-
lagi er miklu minna l'logið vegna
myrkurs og óhagstæðrar veðráttu, en
þá verðum við alltaf að vera viðbún-
ar, ef flugfært verður; annars eigurn
við frí. Hjá okkur gilda þær reglur,
að fjóra stórhátíðisdaga ársins: jóla-,
nýárs-, páska og hvítasunnudag
eigum við alltaf frí, nema um óvænt
sjúkraflug sé að ræða“.
„Þér finnið náttúrlega aldrei til
hræðslu uppi í loftinu“.