Atli - 01.06.1944, Blaðsíða 4

Atli - 01.06.1944, Blaðsíða 4
í>að er mikið og verðugt hlutverk aö auka búmenntun íslenzka bónd- aiisr en slíkt verður ekki ge^t með því að láta hann flétta reipi og ko- nu hans spinna á rokk. Þaö væri gleðiefni ef Lækjamótafrúin og liðsmenn hennar rumskuðu og uppgctvuðu að við lifum á 20. öldinni - öld vélnýtninnar, öld hinna stóru möguleika - og í ónumdu landi. Rögnvaldur Guðjónsson. -o~o~o-o~o-o-o- STARFSSVIÐ DÝRALÆOFA Á ÍSLAIIDI, Dýralæknar hafa aldrei verið fjölmenn stétt á Islandi. Lengi var aðeins einn dýralæknir á landinu og stóð svo fram yfir seinustu alda- mót; síðan urðu þeir 3 og seinna 6j nú sem stendur eru þeir aðeins 5. Sökum fámennis og líka vegna þess að þeir bjugguhver á sinu landshomi, gátu þeir ekki látið til sín taka sem skyldi. Fámenni stéttarinnar er eðlileg afleiðing af fátækt landsmanna, dreifbýlinu og tiltölulega lágu verði búfjár á Islandi. 3?ar við bætist inngróin trú sumra manna á það að lítið gagni að sækja lækni handa sjúkri skepnu. Oft reyna þ<5 þessir sömu menn ýmsar skottulækningar á biífé sínu, margar þeirra eru auðvitað fáráðlegar og oft blátt áfram skaðlegar. Þó virðast slík- ar lakningatilraunir smátt og smátt leggjast niður í þeim héruðum, þar sem tiltölulega auðvelt er að ná til dýralæknis. Fjöldi bænda kann þó ema eigi að meta gagnsemi þá, sem aðstoð dýralæknis getur veriðj, og er lítið við því að segja, því að flestir þeirra eru aldir upp, þar sem ómögulegt var að ná til læknis. Meðan Island er eins dreifbýlt og núY. verður væntanlega aldrei hægt aö gefa nema íbúum þéttbýlustu hér- aða landsins kost á að njótá aðstoöar dýralæknis. A Islandi eru nú 41.800 nautgripir, 61.500 hross og 649.000 sauðfjár. 1 iíoregi koma ca 3.300 nautgripir, 500 hross, 1000 svin> 4000 sauðfjár og 1000 refir á hvern dýralo?kni. I Danmörku ca 3.000 nautgripir, 500 hrosSj, ca 2.500 svin á hvern '-praktiserandi'- dýralækni. Ef þessar tólur nágrannaþjdða okkar eru bornar saman við þann búfjár- stofn, sem nú er á Islandi, má ætla að ca 10 dýralæknar gætu þrifizt á Islandi við almenn dýralæknastörf. Sé gert ráð fyrir 10 dýralæknum koma ca 4.100 nautgripir, ca 6.100 hross og ca 65-000 sauðfjár á hvern dýralækni, og ætti það að vera nægilegt starfssvið fyrir hvern þeirra, þegar þess er gætt, að þeir eru launaðir af ríkinu að nokkru leyti. Þeim dýralæknisembættum, sem þarf að bæta við þau sem fyrir eru, vexb- ur að koma fyrir, þar sem þéttbýlast er, svo að sem flestir geti not- ið aðstoðar þeirra. Hvar þessi dýralæknisembætti ættu að vera er erf- itt að segja nú, taka verður í því efni fyrst og fremst tillit til greiðra samgangna, gripafjölda o.þ.u.l. Þessi hópur manna ætti svo, eftir því sem auðið er, að liðsinna bændum> ef sjúkdóm ber að höndum i bústofni þeirra, sem og leggja á ráö um, hvernig hjá ýmsum sjiíkdómum megi komast. Heppilegast væri aö þessir dýralæknor yrðu launaðir að svo miklu leyti af opinberu fé, að þeir þyrftu aðeins að taka væga borgun fyrir læknisaðgerðir. Þaö myndi hafa i för með sér að þeirra yrði oftar og fyrr, vitjað en ella; en þaö vill brenna vlð að dregið sé um of að vitja læknis og er það oftast

x

Atli

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Atli
https://timarit.is/publication/676

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.