Morgunblaðið - 26.09.2009, Qupperneq 32

32 Minningar
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. SEPTEMBER 2009
✝ Bylgja HrönnNóadóttir fæddist
í Ártúni á Tálknafirði
2. júlí 1960. Hún lést
á bráðamótöku Land-
spítalans við Hring-
braut 14. september
sl. Foreldrar hennar
eru Nói A. Marteins-
son, f. 16.11. 1934, og
Fríða Sigurðardóttir,
f. 17.11. 1936. Systk-
ini Bylgju eru 1)
Börkur Hrafn, f. 16.1.
1970, kvæntur Hel-
enu Rut Hinriks-
dóttur, f. 5.9. 1971, sonur þeirra er
Hinrik Nói, f. 2006, fyrir á Börkur
tvíburana Hafþór Karl og Sigurð
Ágúst, f. 2002, Helena á fyrir Ás-
gerði Elínu, f. 1996. 2) Ingibjörg
Jóna Nóadóttir, f. 6.11. 1979, sam-
býlismaður Birgir Már Gunn-
arsson, f. 15.4. 1980. Birgir á son-
inn Ísak Daða, f. 2002.
Bylgja giftist 18. júlí 1980
Kristni Sigurbirni Magnússyni, f.
28.9. 1951, d. 14.4. 1988. Þau
skildu. Foreldrar hans voru Magn-
ús Helgi Sigurbjörnsson, f. 21.5.
Pétursdóttir, f. 20.7. 1922. Sonur
Bjarka frá fyrra sambandi er Atli
Fannar, f. 13.4. 1984. Bylgja og
Bjarki byggðu sér fallegt heimili í
Tjaldhólum á Selfossi þar sem börn
þeirra áttu sér fastan sess í tilver-
unni.
Bylgja ólst upp á Tálknafirði og
vann þar ýmis störf, m.a. versl-
unarstörf, við fiskvinnslu og á leik-
skóla staðarins. Árið 1974 fór hún
á Akranes þar sem hún var einn
vetur í skóla, síðar fór hún í Skóga-
skóla undir Eyjafjöllum og var þar
tvo vetur. Þá stundaði hún einnig
nám við Húsmæðraskólann Ósk á
Ísafirði. Bylgja vann lengi í fisk-
vinnslufyrirtækinu Þórsbergi á
Tálknafiði, síðustu árin þar sem
matsmaður. Árið 1997 flutti Bylgja
til Hveragerðis þar sem hún vann á
Heilsustofnun Náttúrulækninga-
félags Íslands. Eftir að Bylgja flutti
á Selfoss árið 2005 vann hún í
Guðnabakaríi og síðar á leikskól-
anum Hulduheimum, þar sem hún
vann hug og hjörtu barnanna og
samstarfsfólks. Á Tálknafirði
liggja rætur Bylgju og sótti hún
mikið þangað eftir að hún flutti á
Suðurlandið.
Minningarathöfn um Bylgju var í
Selfosskirkju 24. september.
Útför Bylgju verður gerð frá
Tálknafjarðarkirkju í dag, 26. sept-
ember, og hefst athöfnin klukkan
14.
1929, d. 5.4. 1976, og
Hildigunnur Kristins-
dóttir, f. 18.7. 1930, d.
29.10. 2007. Auk
dætra Bylgju og
Kristins átti Kristinn
fjögur börn, elst
þeirra er S. Harpa
Kristinsdóttir, f.
1969, hún ólst upp að
hluta hjá Bylgju og
Kristni á Tálknafirði.
Dætur Bylgju og
Kristins eru 1) Hildi-
gunnur Krist-
insdóttir, f. 26.4.
1980, unnusti Ívar Pétur Hannes-
son, f. 27.10. 1977, sonur þeirra er
Hannes Kristinn, f. 2006, fyrir á Ív-
ar börnin Jón Axel, f. 1995, og Ey-
dísi Hönnu, f. 2000. 2) Fríða Hrund
Kristinsdóttir, f. 30.3. 1982, unnusti
Róbert Árni Jörgensen, f. 25.3.
1983, sonur þeirra er Róbert Mar-
on, f. 2009.
Árið 2003 kynntist Bylgja núver-
andi sambýlismanni sínum, Bjarka
Hrafni Ólafssyni, f. 18.11. 1955,
foreldrar hans eru Ólafur J. Helga-
son, f. 24.12. 1920, og Veronika
Hvað er lífið? Kaldur eldur,
klakabönd sem hefta ylinn.
Enginn lifir eilíf jól.
Margur kveður sorgum seldur,
sælu heimsins viður skilin,
gjörvöll streitist sorg í sól.
Helgir geislar drottinsdýrðar,
daga og nætur lýsi þér.
Leiði þig á lífsins brautum,
lausnarinn sem fæddur er.
Aldrei kvala stígðu stíg,
sterkum valinn huga.
Lífs um dali leiði þig,
ljósið almáttuga.
(Höf. M.G. frá Siglunesi)
Guð geymi þig.
Pabbi og mamma.
Elsku mamma mín, þú ein veist
hversu mikið ég sakna þín. Ég hef oft
sagt þér að þú sért besta mamma í
heimi og þú munt alltaf vera sú besta
sem uppi hefur verið. Þó ég eigi að
heita fullorðin manneskja þá get ég
ekki tekist á við þetta, ég er líka bara
stelpa, stóra stelpan þín. Ég trúi því
ekki ennþá að þú komir ekki aftur.
Ástarþakkir fyrir allt sem þú hef-
ur gert fyrir mig. Þú hugsaðir alltaf
meira um aðra en sjálfa þig, og þá
sérstaklega um okkur Fríðu. Þú
gerðir allt fyrir okkur, studdir okkur
í gegnum nám, íþróttir, gleði og erf-
iðleika. En hver á nú að styðja okk-
ur? Ég veit vel að við eigum fullt af
yndislegu fólki í kringum okkur en
ekkert þeirra er þú.
Ég er þakklát fyrir að Hannes
Kristinn minn hafi fengið að kynnast
þér, hann sagði við mig í kvöld: „Við
elskum ömmu Bylgju rosalega mik-
ið.“ Mér þykir sárt að hann fái ekki
að kynnast þér meira og einnig þykir
mér sárt að litla barnið mitt sem
væntanlegt er í mars fái ekki að
kynnast þér, fallegu ömmu sinni. Þú
varst svo ánægð þegar ég sagði þér
að ég ætti von á öðru barni. Ég mun
segja ömmubörnunum þínum enda-
lausar fallegar sögur af þér.
Þú elskaðir okkur dætur þínar,
litlu ömmustrákana þína, Bjarka
þinn og alla fjölskylduna svo mikið.
Við höfum öll fundið fyrir ást þinni.
Elsku mamma mín, hér sit ég og
græt og bíð eftir því að þú komir að
hugga mig. Ég vona að þér líði vel og
að þú hafir fundið frið. Hvíldu í friði,
dúllan mín, ég hlakka til að hitta þig
aftur.
Elska þig endalaust mikið.
Þín
Hildigunnur.
Elsku mamma.
Það er svo sárt að þú sért farin og
vita það að þú kemur ekki aftur. Ég
var alltaf að vona að þetta væri vond-
ur draumur og þegar ég myndi vakna
værir þú hérna hjá okkur. Það er svo
erfitt að sætta sig við að vera búin að
missa þig. Þú varst svo mikilvægur
hlekkur í mínu lífi. Ég gat alltaf leitað
til þín, sama hvað bjátaði á. Við vor-
um svo góðar vinkonur, við gátum
spjallað um allt og ekkert, og þú varst
alltaf til staðar.
Mig langaði svo að Róbert Maron
fengi að kynnast þér betur og fengi
að finna hversu æðisleg amma þú
værir. Ég man þegar þú komst til
okkar á sjúkrahúsið og hélst á Róbert
Maroni í fyrsta skiptið, þú varst svo
ánægð og stolt. En ég mun vera dug-
leg að deila með honum öllum þeim
góðu minningum sem ég á um þig.
Ég veit að þú munt alltaf vera með
okkur en það vantar bara svo mikið
þegar þú ert ekki hér. Ég sakna þín
svo mikið.
Þín
Fríða Hrund.
Það er ótrúlegt að hugsa til þess að
þú verðir ekki lengur hér hjá okkur
Bylgja mín.Við áttum margar góðar
stundir saman ég, þú og litla stelpan
þín hún Fríða Hrund. Ég minnist
þess stundum þegar ég og Fríða vor-
um fyrst að byrja saman fyrir rúmum
sex árum og stunduðum nám uppi á
Laugarvatni. Vildi dóttir þín endilega
kynna mig fyrir verðandi tengdamóð-
ur, strax eftir eina viku. Ekki leist
mér nú á þá hugmynd strax þar sem
við höfðum verið svo stutt saman, og
allir vita að það er ekki alltaf auðvelt
að hitta tilvonandi tengdaforeldra í
fyrsta sinn. En á endanum sagði ég
já. Þegar við komum í Hveragerði,
þar sem þú bjóst á þessum tíma,
tókstu á móti okkur með stóru brosi,
bauðst mig velkominn og byrjaðir að
spjalla við mig eins og við hefðum
þekkst í langan tíma. Allt varð svo
þægilegt í kringum þig. Þessi kvöld-
stund lýsir þér svo vel því þú varst
alltaf með opið hús fyrir okkur krílin
þegar við komum við, alltaf fann mað-
ur fyrir ást og hlýju og mér leið alltaf
svo vel hjá þér. Þú sást til þess. Þú
hugsaðir um mig eins og ég væri þinn
eigin sonur.
Þegar heimsóknirnar urðu fleiri
fór ég að læra svolítið á þig. Ég vil nú
ekki meina að ég sé stríðinn maður en
mikið var alltaf gaman að stríða þér
og hlæja með þér. Þú hlóst svo inni-
lega og varst alltaf tilbúin að slá á
létta strengi. Við eigum eftir að
sakna þín svo mikið en höldum í allar
þær frábæru minningar sem þú
gafst okkur. Ég veit að þú kemur til
með að fylgjast með litlu krílunum
þínum og nýjasta fjölskyldukrílinu,
honum Róbert Maroni. Það var
ómetanlegt þegar þú birtist í skírn-
arveislunni hjá honum, að þú skyldir
fá að sjá hann og kynnast honum áð-
ur en þú fórst úr þessum heimi.
Við eigum eftir að sakna þín mikið
en ég veit að þú verður alltaf hjá okk-
ur til að fylgjast með. Ég skal hugsa
um litlu stelpuna þína eins og þú
sagðir mér oft að gera.
Takk fyrir allt saman.
Þinn tengdasonur,
Róbert Árni.
Elsku Bylgja mín, ég trúi því varla
að þú sért farin frá okkur. Mér finnst
ennþá eins og síminn muni hringja
og þú spyrjir mig hvort þú hafir
nokkuð verið að vekja mig, sama hve
langt væri liðið á daginn. Oftast svar-
aði ég játandi og við hlógum. Það
vantaði ekki húmorinn í þig og ég
man ekki eftir þér nema brosandi all-
an hringinn.
Veikindin tóku kannski sinn toll en
alltaf lést þú eins og ekkert hefði í
skorist og varst alltaf tilbúin að
leggja öðrum lið. Því þú settir velferð
annarra alltaf fram fyrir þína eigin.
Ég er þér mjög þakklátur, og
sömuleiðis Bjarka, hvernig þið tókuð
mér og börnunum mínum strax. Ey-
dís mín var fljótlega hænd að ykkur
og voruð þið henni sem amma og afi
og gerðuð oft eitthvað skemmtilegt
með henni. Mér fannst gaman þegar
við fórum öll í sumarbústaðaferðir og
útilegur. En vegna veikinda þinna
komst þú ekki með í sumar, eins og
þú hefðir viljað.
Ég á margar góðar minningar um
þig sem ég ætla að geyma hjá mér
alltaf, því þú varst frábær mann-
eskja í alla staði og þín verður sárt
saknað af öllum sem fengu að kynn-
ast þér.
Guð veri með þér.
Ívar Pétur.
Lækurinn byrjar kyrrlátur til
fjalla, á leið sinni til sjávar dregur
hann til sín meira vatn, vatn lífsins,
allt til enda að hann fellur til sjávar.
Sumir lækir draga að sér grugg og
óhreinindi, verða að gruggugu frá-
hrindandi fljóti, aðrir halda hrein-
leika sínum og fegurð. Segja má að
lífið sé lækur, ekkert líf er eins og
annað, stundum er lífið hreint og fag-
urt, það var lífið þitt. Hvers vegna?
Hvers vegna þú? Þetta eru spurn-
ingar sem leitað hafa á okkur und-
anfarið, en fátt er um svör. Innst inni
vitum við að við spurningunum fáum
við engin svör í bráð og það er svo
sárt, sárara en orðum taki.
Elsku Bylgja okkar, hvar getum
við byrjað? Öll orð, öll huggun og
hughreysting er hjóm eitt miðað við
þann missi sem er í þér. Allt þitt líf
einkenndist af þinni innri fegurð og
gæsku. Alltaf var pláss fyrir þann
sem leitaði skjóls, ekki bara í húsa-
kynnum þínum heldur ekki síður í
hjarta þér. Heimili þitt var hin
trausta friðarhöfn þeim er þangað
sóttu og þú hinn trausti klettur er
allt og alla varðir. Það kristallaðist í
þér að líkamleg stærð og styrkur má
sín lítils í samanburði við innri kraft
og hlýju sem þú varst svo rík af. Það
var sama hvað á bjátaði, alltaf stóðst
þú keik með bros á vör, geislandi fas
og hlýjan læknandi faðm. Af þessum
sökum skiljum við ekki, af hverju?
Elsku Bjarki, Hildigunnur og Ívar,
Fríða og Róbert, mamma og pabbi,
Inga Jóna og Birgir, Hannes Krist-
inn og Róbert Maron, trúin og vonin
styrki ykkur og lýsi í gegnum þann
táradal sem lífið er. Við elskum ykk-
ur,
Börkur, Helena, Ásgerður,
Hafþór, Sigurður og Hinrik
Nói.
Aldrei hélt ég að ég ætti eftir að
sitja hér og skrifa minningargrein
um þig systir góð. Þetta er mér enn
svo óraunverulegt allt saman enda
gerðist þetta allt svo óvænt og hratt.
Eftir sitjum við hin með allar þessar
spurningar sem við fáum kannski
aldrei svör við. Það mun taka okkur
tíma að venjast því að þú ert ekki
hérna með okkur, ef það mun þá
nokkurn tímann venjast.
Við áttum eftir að gera svo margt
saman. En í stað alls þess höfum við
nú bara minningarnar til að ylja okk-
ur við. Og þær eru margar og góðar,
sem betur fer. Ég mun alltaf minnast
þín sem þeirrar yndislegu mann-
eskju sem þú varst, kletturinn í lífi
svo margra, alltaf brosandi eða hlæj-
andi og tilbúin að gera allt fyrir alla.
Þröngt mega sáttir sitja er orða-
tiltæki sem oft var notað á þínu
heimili, alveg sama hversu lítið
plássið var þá var alltaf pláss fyrir
einn enn. Eins og þegar ég fékk að
búa hjá ykkur mæðgum í Hvera-
gerði, stelpurnar hvor í sínu her-
berginu, ég og þú á svefnsófanum og
hver sú vinkona stelpnanna sem vildi
á dýnu á gólfinu hjá þeim. Nótt eftir
nótt hélt ég fyrir þér vöku með því að
tala upp úr svefni en aldrei kvart-
aðirðu, gerðir bara grín að öllu eins
og vanalega.
Við eigum margar sögurnar innan
fjölskyldunnar sem við getum enda-
laust hlegið að. Eins og þegar við
héldum að við mundum ekki fá pizz-
una sem við pöntuðum af því að þú
hlóst svo mikið í símann, eða þegar
við vorum að vinna á Örkinni og þú
urraðir óvart á gestinn sem þú vissir
ekki að stóð fyrir aftan þig, þegar þú
„týndir“ vettlingunum þínum, þegar
þið mamma voruð að dansa í eldhús-
inu hjá Berki, öll hlátursköstin ykkar
mömmu sem enduðu yfirleitt með
því að tárin fóru að renna og svona
mætti lengi telja. Allt eru þetta
minningar sem við eigum eftir að
hlæja að um ókominn tíma.
En sú minning sem er mér kærust
er gamlárskvöldið 2005-2006. Það
var þér líkt að þegar plönin mín
brugðust bauðstu mér til ykkar
Bjarka, við borðuðum dýrindismáltíð
(eins og var nú alltaf á þínu heimili),
Bjarki setti upp „skotpall“ fyrir rak-
ettuna mína og svo sátum við syst-
urnar langt fram eftir nóttu og kjöft-
uðum, þetta var yndisleg nótt.
Þú varst klettur í lífi svo margra,
mínu þar með töldu. Þú áttir alltaf
tíma fyrir alla í kringum þig og gerð-
ir allt sem þú gast fyrir aðra og með
bros á vör. Þetta gerði það nú reynd-
ar að verkum að þú gleymdir stund-
um sjálfri þér en Bjarki var góður í
að minna þig á að það væri ein per-
sóna sem þú ættir að hugsa líka um,
og þú varst farin að hlusta á hann,
enda sá maður þig blómstra eftir að
þið kynntust.
Milli mín, þín og stelpnanna: Núna
ert það víst þú sem munt bíða eftir
okkur, þú ert ekki búin að týna vett-
lingunum þínum, þeir eru örugglega
bara í pokanum þínum. Takk fyrir
allt sem þú hefur gert fyrir mig, ég
elska þig systir kær og mun ávallt
sakna þín.
Ingibjörg Jóna Nóadóttir.
„Einstakur“ er orð
sem notað er þegar lýsa á
því sem engu öðru er líkt,
faðmlagi
eða sólarlagi
eða manni sem veitir ástúð
með brosi eða vinsemd.
„Einstakur“ lýsir fólki
sem stjórnast af rödd síns hjarta
og hefur í huga hjörtu annarra.
„Einstakur“ á við þá
sem eru dáðir og dýrmætir
og hverra skarð verður aldrei fyllt.
„Einstakur“ er orð sem best lýsir þér.
(Terri Fernandez)
Hún var einstök og hennar skarð
Bylgja Hrönn
Nóadóttir
Elsku amma Bylgja.
Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína,
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín, svo blundi rótt.
(Matthías Jochumsson.)
Ég sakna þín.
Þinn
Hannes Kristinn.
HINSTA KVEÐJA
✝
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi og
langafi,
LÁRUS L. SIGURÐSSON,
Skúlagötu 20,
Reykjavík,
lést á heimili sínu fimmtudaginn 24. september.
Jónína Þorsteinsdóttir,
Sigríður Ásta Lárusdóttir, Runólfur Gunnlaugsson,
Ágústa Lárusdóttir, Sigurður Þór Kristjánsson,
Þorsteinn Lárusson, Steinunn Eiríksdóttir,
Sigurður Lárusson, Ásta Björk Ólafsdóttir,
barnabörn og barnabarnabarn.
✝
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir, afi og langafi,
SIGURÐUR FRIÐGEIR JÓHANNSSON
stórkaupmaður,
Melseli 7,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum í Fossvogi fimmtudaginn
24. september.
Svava Steinunn Ingimundardóttir,
Elínborg Sigurðardóttir,
Jón Ingi Sigurðsson, Linda Jóhannsdóttir,
Heiðdís Sigurðardóttir, Sigvaldi S. Einarsson,
Heiðrún Sigurðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.