Morgunblaðið - 26.09.2009, Síða 37

Minningar 37
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 26. SEPTEMBER 2009
BRIDS
Umsjón Arnór G.
Ragnarsson| norir@mbl.is
FEB Stangarhyl
Tvímenningskeppni spiluð í Ás-
garði, Stangarhyl, mánud. 21.9. Spil-
að var á 12 borðum, Meðalskor 312
stig. Árangur N/S:
Albert Þorsteinss. – Bragi Björnss. 280
Sigurður Jóhannss. – Siguróli Jóhannss. 248
Rafn Kristjánss. – Óskar Karlsson 237
Árangur A/V
Pétur Antonsson – Jóhann Benediktss. 273
Ragnar Björnss. – Guðjón Kristjánsson 266
Magnús Jónsson – Gunnar Jónsson 235
Bridsfélag Reykjavíkur
Það er hafinn þriggja kvölda Butl-
er-tvímenningur. Úrslit fyrsta
kvölds:
Stefán Stefánss. – Vignir Hauksson 52
Jón Ingþórss. – Vilhjálmur Sigurðss. 36
Haraldur Ingas. – Þórir Sigursteinsson 33
Kristinn Kristinss. – Halldór Halldórss. 30
Guðjón Sigurjónss. – Ísak Sigurðss. 28
Miðvikudagsklúbburinn
Miðvikudaginn 24. september var
spilaður eins kvölds Monrad-baróme-
tertvímenningur með þátttöku 18
para. Unnar Atli Guðmundsson og
Hafliði Baldursson voru efstir með
glæsilegt skor, 63,4%.
Efstu pör voru:
Hafliði Baldurss. – Unnar Guðmss. 60
Hulda Hjálmarsd. – Halldór Þorvaldss. 46
Björn Arnarss. – Garðar V. Jónsson 37
Birna Stefnisd. – Aðalsteinn Steinþórss. 31
Stefán F. Guðmss. – Sig. P. Steindórss. 22
Bronsstigahæstu spilarar eftir þrjú
spilakvöld:
Hafliði Baldursson 40
Jóhann Stefánsson 30
Birkir Jón Jónsson 30
Unnar Atli Guðmundsson 30
Miðvikudagsklúbburinn spilar öll
miðvikudagskvöld og byrjar spila-
mennska kl. 19.00.
Bridsfélag Kópavogs
Fimmtudaginn 24. september
hófst þriggja kvölda tvímenningur
hjá félaginu. Tuttugu pör mættu til
leiks og er staðan eftir fyrsta kvöldið
þannig í N/S:
Sigurður Sigurjónss. – Ragnar Björnss. 287
Baldur Bjartmarss. – Sigurjón Karlss. 262
Ragnar Ö Jónss. – Arnar Arngrímss. 236
A/V:
Unnar A. Guðmss. – Kristj. B. Snorras. 251
Halldóra Magnúsd. – Arngunnur Jónsd. 239
Bernódus Kristinss. – Birgir Ö. Steingrss. 235
Keppnin heldur áfram fimmtudag-
inn 1. október. Spilað verður í félags-
heimilinu Gjábakka í Fannborg 8.
Spilamennska hefst kl. 19 og eru spil-
arar hvattir til að mæta tímanlega.
Bridsfélögin á Suðurnesjum
Miðvikudaginn 16.september hófst
starfsemi hjá bridsfélögunum á Suð-
urnesjum og spilum við í okkar hús-
næði að Mánagrund sem við eigur
50% á móti Hestamannafélaginu
Mána. Í sumar hafa verið gerðar
miklar endurbætur á húsinu undir
verk og handleiðslu Jóhannesar Sig-
urðssonar (Jóa Sig) svo sem teppum
skipt út fyrir flísar, nýtt teppi á sviðið,
hurð og gluggar að utan málaðir og
ýmislegt annað innanhúss sem er
ekki sjáanlegt svo sem lagnir og fl.
Ekki er hægt að segja annað en að
heiðursfélagi Bridsfélagsins Munins-
,Karl Einarsson (Kalli í Klöpp) mæti
heitur undan sumri því að hann var í
1.sæti fyrsta kvöldið 16. sept. og 2.
sæti annað kvöldið 23. sept.
En úrslit á fyrsta kvöldi vetrarins
16.sept var sem hér segir:
Karl Einarsson – Arnór Ragnarsson 59.5 %
Jóhannes Sigurðss. – Svavar Jensen 53.6 %
Bjarki Dagss. – Dagur Ingimundars. 50.6 %
Grétar Sigurbjss. – Guðjón Óskarss. 49.9 %
Annað kvöldið sem var 23.sept varð
lokastaða þessi:
Jóhannes Sigurðss. – Svavar Jensen 63.6 %
Karl Einarsson – Eyþór Jónsson 56.8 %
Garðar Garðarss.– Gunnl. Sævarsson 55.0 %
Bjarki Dagss. – Dagur Ingimundars. 50.6 %
Kristján Pálsson – Guðni Sigurðss. 50.6 %
Erla Gunnlaugsd. - Grethe Iversen 50.6 %
Næsta miðvikudag 30.sept hefst
þriggja kvölda tvímenningur þar sem
að tvö betri kvöldin ráða. Mæting er
kl.19 og spilamennska stundvíslega
kl.19:15 og eru allir hvattir til að koma
og spila og við aðstoðum við myndun
para fetir bestu getu. Heitt á könn-
unni og allir velkomnir.
Mig langar með
nokkrum orðum að
minnast ömmu á Selásnum. Amma
var létt í lund og hafði skemmti-
legan húmor. Hún var opinská í tali
og orðaði hlutina oft skemmtilega.
Hún var líka mjög klár og maður
kom aldrei að tómum kofunum hjá
henni. Hún var alltaf til í að hjálpa
manni og reyndi oftar en einu sinni
á það fyrir þýskupróf.
Þegar ég kom í heimsókn gaf
hún sér alltaf tíma til að setjast
niður og spjalla þó svo að það væri
mikið annríki. Oftar en ekki tókum
við í spil og þá var kasína í miklu
uppáhaldi. Þegar ég var á ferð um
bæinn kom ég stundum við hjá
ömmu á skrifstofunni og það var
eins, alltaf gat hún aðeins litið upp
og slegið á létta strengi.
Það var sama hvenær maður
kom við, alltaf átti hún til eitthvað
heimabakað og þá var það nú oftar
en ekki hjónabandssælan hennar
fræga. Hún hafði gaman af því að
stússa í eldhúsinu, bæði að mat-
reiða og baka. Ég furðaði mig oft á
því hvernig hún færi að því að baka
og elda án þess að sæist að verið
væri að vinna í eldhúsinu. En þann-
ig var heimilið líka, þar einkenndist
allt af snyrtimennsku og þar voru
hún afi heldur betur samhent. Allt-
af hver hlutur á sínum stað. En
heilsan hjá ömmu var ekki góð síð-
ustu árin, fyrst var það sjónin sem
fór að gefa sig. Þá sýndi amma
ótrúlega þrautseigju og hélt í já-
kvæða hugarfarið þótt maður vissi
Sigrid Toft
✝ Sigrid Luise Sol-veig Elisabet Toft
fæddist í Reykjavík
12. desember 1924.
Hún lést á Heilbrigð-
isstofnun Austurlands
á Seyðisfirði þriðju-
daginn 15. september
sl.
Útför Sigrid fór
fram frá Egilsstaða-
kirkju 25. september
sl.
að ekki væri hún sátt.
Hún hélt til að mynda
áfram að fara í sund
eins og hún var vön
og veit ég að margir
dáðust að eljunni í
henni.
Eftir að veikindi
ömmu ágerðust sinnti
afi henni af einstakri
alúð. Hann lagði til að
mynda mikið upp úr
að hún væri alltaf fín
og snyrtileg. Efst í
huga mér er þó ótrú-
legur styrkur, þraut-
seigja og ástin á milli hennar afa.
Ekkert fannst mér fallegra en að
sjá ömmu og afa haldast í hendur
og brosa hvort til annars. Ég minn-
ist ömmu með innilegu þakklæti
fyrir samveruna og reyni að til-
einka mér jákvæða hugarfarið
hennar.
Helga Lyngdal.
Elsku systir og mágkona.
Komið er að kveðjustund og við
lítum til baka með þakklæti fyrir að
hafa átt þig að, þú varst gleðigjafi
með þína léttu lund, skapfestu og
dugnað.
Með óskiljanlegri elju komst þú í
gegnum brimgarða lífsins.
Þú misstir Helgu þína eftir erfið
veikindi og gekkst á sama tíma
gegnum erfiðan skilnað.
En svo fannstu hann Magga þinn,
sem hefur borið þig á höndum sér
síðan, stutt þig í þínum veikindum
eins og honum er einum lagið.
Það var gaman að koma í heim-
sókn til ykkar á Selásinn og seinni
árin er veikindi þín ágerðust var
yndislegt að heimsækja þig á Seyð-
isfjörð, en um leið dapurlegt að
upplifa hvernig þessi erfiði sjúk-
dómur smám saman tekur þá sem
maður elskar frá manni. En nú ertu
laus úr viðjum sjúkdómsins erfiða.
Við vottum Magga, börnum og
fjölskyldunni allri okkar innilegustu
samúð.
Sigga mín, hafðu þökk fyrir allar
gleðistundir sem við áttum með þér
og Magga og hafðu þökk fyrir að
leyfa börnum okkar að kalla þig
ömmu.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífs þíns nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði nú sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir.)
Margrét og Björn Þór.
Það verður þreyttri móður mætast
hnoss
að mega faðma litla vini sína.
Á rjóða vanga rétta mjúkan koss
og reyfa þá í móðurelsku þína.
Þá hverfur lúin, lífið verður bjart
og ljúfar vonir fylla móður huga.
Því ástin burtu hrekur húmið svart,
með hlýjum straumum. Þá er hægt
að buga.
(Guðrún Jóhanna
Guðmundsdóttir)
Kæra vinkona.
Þá ert þú farin yfir móðuna
miklu og líður nú vonandi betur.
Fjölskylda mín vill þakka þér fyrir
allar þær stundir sem við áttum
saman. Ég kom til ykkar hjóna í
Keflavík haustið 1952, og var hjá
ykkur mitt fyrsta ár að heiman. Ég
vil þakka þér fyrir þær góðu stund-
ir sem ég átti með þér og þínum.
Þú áttir þínar góðu og erfiðu stund-
ir. Góðu þegar allt lék í lyndi, börn-
in döfnuðu og afkoman var góð. En
svo skall hremmingin yfir, Helga
dóttir þín veiktist og þú varðst að
fara til Danmerkur með hana til
lækninga. Þá hrundi allt, hún dó og
skilnaður varð í hjónabandinu. En
þú stóðst þig sem hetja, barðist
áfram og sigraðir.
Lánið var með þér og þú kynnt-
ist Magnúsi Pálssyni, sem varð
þinn lífsförunautur til æviloka.
Magnús er slíkur öðlingsmaður að
leitun er að öðrum betri manni,
enda reyndist hann þér í alla staði
traustur til æviloka. Við viljum
þakka ykkur Magga fyrir alla þá
vinsemd og hlýhug sem þið hafið
alla tíð sýnt okkur. Ógleymanlegar
móttökur er við höfum komið til
Egilsstaða.
Við viljum votta Magnúsi og
hans fjölskyldu, börnum þínum og
fjölskyldum þeirra og systrum þín-
um Írmý, Margréti og Önnu og
fjölskyldum þeirra innilega samúð
við fráfall þitt.
Blessuð sé minning þín.
Þinn mágur og fjölskylda,
Guðjón Þorsteinsson.
Nú þegar afar góð og trygg vin-
kona mín er fallin frá eftir langvar-
andi veikindi langar mig að kveðja
hana með nokkrum orðum og
þakka henni tryggð og vináttu lið-
inna ára.
Mín fyrstu kynni af Siggu hófust
í Verslunarskólanum árið 1939,
þegar ég kom þar til náms, og urð-
um við fljótlega vinkonur upp úr
því. Við áttum báðar heima á Leifs-
götunni og urðum því oft samferða
í skólann. Við lukum skólagöngu
árið 1942, og þó að leiðir okkar
lægju ekki saman hélst vináttan
ætíð síðan.
Eftir að Sigga giftist Einari
fluttu þau til Keflavíkur og heim-
sóttum við hjónin þau oft ásamt
börnum okkar. Var þá alltaf glatt á
hjalla enda góðar móttökur. Sigga
var kát og skemmtilegur félagi.
Hún var traustur vinur í raun og
kom það bersýnilega í ljós þegar á
reyndi í mínu lífi.
Ég sendi eiginmanni, Magnúsi
Pálssyni, og öllum aðstandendum
mínar innilegustu samúðarkveðjur
og þakka fyrir að hafa fengið að
kynnast Siggu, mannkostum henn-
ar og vinarþeli.
Jóhanna Björnsdóttir (Dídí).
Margar minningar
koma upp nú þegar
komið er að leiðarlok-
um hjá elskulegum
afa mínum Stefáni
Egilssyni. Elsta minningin mín um
Stefán afa er frá því að ég var
mjög ung. Ég hafði gist á Hafn-
argötunni hjá honum og ömmu,
það var morgunn, hann var að
hræra í raksápuskálinni. Af aðdá-
unarverðu öryggi sápaði hann sig
og tók svo fram sköfuna. Eftir
raksturinn var það hárið sem hann
vatnsgreiddi og lagði í fallega
bylgju. Hvert hann var að fara
vissi ég ekki en ég vissi að þegar
hann kæmi heim í hádeginu myndi
hann svara nafninu sínu glettinn:
„Allt á kafi.“ – Enda var kallað
Afi.
Afi var myndarlegur maður og
gamansamur og hafði sínar skoð-
anir, jafnframt var hann hæversk-
ur og duglegur. Tranaði sér ekki
fram eða hafði hátt um menn og
málefni sem honum líkaði ekki.
Hann var ljúfur og yfir honum
birta sú sem stafar af jákvæðu og
hugrökku fólki.
Það má segja að Stefán afi hafi
alltaf verið ungur, bæði í anda og
að líkamlegu atgervi. Það er að
segja þar til hann missti ömmu og
hálfpartinn lífsþróttinn um leið.
Eftir að hann hætti að búa sjálfur
fyrir um það bil tveimur árum
Stefán Egilsson
✝ Stefán Egilssonfæddist 4. mars
1918. Hann lést á
hjúkrunarheimilinu
Garðvangi 17. sept-
ember síðastliðinn.
Útför Stefáns fór
fram frá Keflavík-
urkirkju 25. sept-
ember sl.
hrakaði andlegu
þreki hans mjög
hratt og ég held að
hann kveðji sáttur,
hvíldinni feginn.
Hann ólst upp á
miklum erfiðistímum
og kom sér til
manns á dugnaðin-
um og lífsviðhorfinu.
Hann var okkur
barnabörnunum góð-
ur, hjartahlýr og
glettinn. Hann var
skotinn í ömmu og
reyndist henni sér-
staklega tryggur og umhyggju-
samur lífsförunautur. Eftir að
hennar heilsa brást stóð hann eins
og klettur við hlið hennar og
hugsaði um hana af einstakri alúð.
Fyrir utan okkur mannfólkið hélt
hann mikið upp á íslensku sauð-
kindina, handbolta, fótbolta, golf
og ekki má gleyma Skoda. Hann
var heppinn í spilum og mikill
keppnismaður.
Afi hafði mikinn áhuga á fjárbú-
skap. Við ræddum oft fjáreign
fjölskyldunnar hin síðari ár. Hann
tók þetta nú mjög hátíðlega, en ef
til vill var það líka stríðni þegar
hann spurði hvort það væri byrjað
að bera eða hvort féð væri enn
úti. Það er nú ekki ólíklegt að
hann hafi verið að stríða mér því
hann var mikill húmoristi. Hló
einlæglega að þessu með mér.
Hann vissi vel að ég stundaði
fjarbúskap fremur en fjárbúskap
þó svo að við létum það heita svo.
Tvö atvik tengd afa eru mér
sérstaklega kær. Það er þegar
hann signdi yfir nýfæddu dreng-
ina mína þar sem þeir lágu með
tveggja ára millibili nýfæddir í
vöggu. Dags daglega var hann
ekki bersýnilega trúrækinn þó svo
að kærleikur og hlýja hafi ávallt
streymt frá honum. Í þessi skipti
tengdi hann á táknrænan hátt
yngstu meðlimi fjölskyldunnar við
eigin barnatrú, einnig þær kyn-
slóðir sem horfnar eru og tengjast
fjölskyldu okkar.
Mikið held ég að það verði
yndislegir fagnaðarfundir á himni
þegar þau hittast amma og afi, ég
er viss um að hann býður henni
upp um leið og einlægur hlátur
hans heyrist. Með þakklæti kveð
ég góðan mann sem kenndi margt
með góðsemi sinni og hláturmildi.
Svandís Egilsdóttir.
Ég á margar góðar minningar
um afa minn Stefán frá því að ég
man fyrst eftir mér í Keflavík og
allt þar til hann lést núna í sept-
ember.
Ég man snemma eftir honum úr
versluninni Breiðabliki í Keflavík
sem hann og amma ráku saman.
Þar var margt að skoða: hangikjöt
á krókum með gamla laginu, salt-
fiskur í tunnum og margt annað
er kveikti forvitni ungs drengs.
Ég man vel hversu Stefán afi
og Ágústa amma voru dugleg við
að ferðast um landið. Þau fóru
ekki alltaf langt en nýttu stóran
hluta frítímans til útiveru.
Reykjanesskaginn og Reykjanes-
fólkvangur var vel nýttur til úti-
veru eða farið í lengri ferðir. Ég
flæktist heilmikið með afa og
ömmu og dvaldi iðulega í góðu yf-
irlæti uppi í sumarbústað með
þeim. Afi hafði ákaflega gaman af
náttúrunni og dýrunum og fylgd-
ist vandlega með því þegar fugl-
arnir komu og varpið fór af stað
og hvernig til tókst. Hann fór með
okkur í réttir og í smölun og
fræddi okkur um dýrin, miðin og
landið.
Afi var jafnaðarmaður en hann
ræddi þó ekki stjórnmál við okk-
ur. Hann var verkamaður lengi og
síðar sjálfstæður atvinnurekandi
en ekki fyrir svo löngu rifjaði
hann upp ástandið í Hafnarfirði
þegar hann var ungur og atvinnu-
leysið sem þá var. Hann sagði
mér frá því þegar bátarnir komu
inn og verkamennirnir biðu á
bryggjunni til að fá vinnu við
uppskipun. Þá fengu þeir störfin
sem höfðu skrifað mest hjá kaup-
manninum en hinir síður. Kannski
sveið honum þetta óréttlæti
ennþá, vel yfir hálfri öld síðar. Afi
eyddi ekki miklum tíma í að ræða
fortíðina, hann hafði meiri áhuga
á málefnum líðandi stundar held
ég.
Afi var jákvæður að eðlisfari og
oft hrókur alls fagnaðar. Hann
var heilmikill dansari en hann og
Ágústa amma dönsuðu gömlu
dansana afburða vel allt til gam-
alsaldurs og nýttu mörg tækifæri
til þess. Afi hafði alltaf nóg að
gera og sérstaklega var eftirtekt-
arvert hversu hann sinnti ömmu
af mikilli alúð síðustu árin henn-
ar. Þetta var heilmikið afrek af
honum þar sem hann var sjálfur
kominn vel yfir áttrætt og heil-
mikil vinna að hugsa um heimilið,
elda, versla, keyra og sjá um að
allt væri í góðu lagi. Þetta álag
kom þó ekki í veg fyrir að hann
púttaði, fylgdist með handboltan-
um og öðrum íþróttum og aðstoð-
aði eins og hægt var við dýrahald
hjá félögum sínum eða ræktaði
fólkið sitt með heimsóknum.
Síðustu ár hittumst við reglu-
lega og tók afi alltaf vel á móti
okkur. Iðulega komu börnin með í
þessar heimsóknir og höfðu þau
gaman af því að sækja afa sinn
heim. Nýttum við afi þá tækifærið
til að fara í stuttar ferðir, skoða
sveitirnar, fara í kaffi eða heim-
sækja kunningja hans. Undir lok-
in var afi orðinn ansi þreyttur á
ellinni og var hann eflaust hvíld-
inni feginn.
Ágúst Sverrir Egilsson.