Sunnudagsblaðið - 24.12.1959, Blaðsíða 24

Sunnudagsblaðið - 24.12.1959, Blaðsíða 24
AGATHA CHRISTIE situr við ritvélina sína dag út og dag inn og semur sakamála- sögur, sem seljast meir en nokkurt annað efni, sem lát- ið er á þrykk út ganga. Flest- um, sem 'lesa sögur hennar, dettur að líkindum einhvern tíma í hug, hvernig á því standi, að kona, sem ekki má vamm sitt vita, hafi byrjag á því að semja glæpasögur. í eftirfarandi línum fæst skýr- ing á þessu fyrirbrigði. Agatha Christie var eitt sinn hjúkrunarkona á sjúkra- húsi í Torquay, litlu þorpi í Devonshire. Hún mætti á sína vakt einhverju sinni, en í stað inn fyrir venjulegar upplýs- ingar, sem eiga sér stað við vaktaskipti, fékk hún ströng fyrirmæli um að fara rakleitt til yfirhjúkrunarkonunnar. Þær Agatha og yfirhjúkrun arkonan voru miklir mátar, en í þetta skipti var yfirhjúkrun arkonan kuldalég á svipinn og gaf Agöthu óhýrt auga. Hún vék strax að erindinu og snurði, hvort Agatha hefði ekki orðið var við neitt ó- venjulegt á vaktinni síðast- liðna nótt. Agatha svaraði neit andi. — Öllu morfíninu hefur verið stolið, sagði yfirhjúkr- unarkonan og hvessti augun á vesahngs Agöthu. Þjófurinn íhef ur opnað skápinn með lykli og þér vitið eins vel og ég, að aðeins þrír lyklar eru til að skápnum. Einn er í vörzlu yfirlæknisins og hann var ekki í húsinu síðastliðna nótt. Annan hef ég og ég er ný- komin úr tíu daga ferðalagi. — Þann þriðja hafði ég á vaktinni, greip Agatha fram í. Táknar það, að þér grunið mig um þjófnað? — Við getum raunar ekk- ert sannað, sagði yfirhjúkr- unarkonan. En forstjóri sjúk- rahússins hefur leitað til lög- reglunnar. Leynilögreglumað- ur kemur hingafS innan skamms. Hann mun yfirheyra yður. Ég gef yður hér með frí frá vinnu í kvöld. Þér skul uð bíða í herberginu hér við hliðina, þar til kallað verður á yður. Agatha var með fullkomlega hreina samvizku. Hún hafði ekki stolið morfíninu og hún hafði ekki gerzt sek um svo mikið sem eitt lítið formsatr- iði. Lykilinn að skápnum hafði hún haft hangandi í keðju um hálsinn alla nóttina. Hún gat ekki hafa gleymt skápnum onnum einfaldlega, af því að hnn hafði eikki opn- að hann alla nóttina. Þess vegna sagði hún við siálfa sig: Þú þarft ekkert að óttast. Þú hefur ekkert brotið af þér. — En það er ekki svo auðvelt að vera grunáður um þjófnað, sem maður hefur ekki framið. Hún fór að verða óróleg. — Hiartað sló örar en það átti vanda til og hún titraði ör- lítið. Samt tókst henni að halda fullri hugsun op meðan hún beið eftir leynilögreglu- manninum," fór hún að velta því fvrir sér, hver væri hinn seki í þessu máli. Einhver hlaut að hafa opn- að skápinn. hvernig, sem hann hefur farið að því. Og hann hlýtur að hafa gert bað. með- an Agatha var f jarstödd. Með hen'ni á vaktinni voru tvær :.V ::-::::::-:;.:-.;:.:::::.;:: : AGATHA CHBISTIE ásamt eiginmanni sínum, sem er kunnur fornleifafræðingur. Sjálf hef- ur Agatha mikinn áhuga á fornleifafræði og aðstoðar mann sinn ötullega. aðrar hjúkrunarkonur, Rut og Elizabeth. Rut var léttlynd og lauslát stúlka og Agöthu fannst hún grunsamleg. Eliza- beth var í einu orði sagt: — heimsk. Þess vegna var hugs- anlegt, að einhver hefði not- að hana sem leiksopp. Og þá voru það sjúklingarnir. Það var í rauninni hægt að gruna þá alla, nema þá sem ekki voru rólfærir. Þeir- voru- að sjálfsögðu hafnir yfir- allan grun. En hvernig hafði þjófur . inn opnaði skápinn? Bæði yfirlæknirinn og yfir- hjúkrunarkonan voru við- stödd, þegar Agatha var yfir- heyrð. Af hinum kuldalega svip þeirra, las hún, að þau ekki aðeins grunuðu hana, — heldur höfðu þau þegar dæmt hana. Sem betur fer, hafði Agatha frábært minni og þess vegna gat hún sagt frá hverj- um einasta smávægilega at- burði, sem gerzt hafði um- rædda nótt. Leynilögreglu- manninum tókst ekki að gera Fírambald á 29. síðu. " i. ISLENDWGAR vilja telja sig þrifna þjóð. Sú var tíð- in, að einn bezti vinur landsmanna var lúsin, en nú er öldin önnur. Það þyk ir tíðindum sæta, ef lús finnst á börnum í skólun- um og nauðsynlegar ráð- stafanir eru gerðar þegar í stað til þess að koma í veg fyrir útbreiðslu henn- ar. ÞaS leynic sér ekki, þeg- ar gengið er um götur höf- uðborgar okkar, að hér býr mestá 'þrifnaðar og ménningarfólk. Undantekn ingarlítið eru menn hrein- legir ög vel og smekklega til fara, Við skulum fylgja einum venjulégum' b'orga"ra, þar sem hanh gengur úr vinnu sinni klukkan rösklega sex og stefnir beinustu leið heim tilsín. Eftir klukkú- stund sezt hann^viS mat- biorðið ásamt fjölskyldu Ríkir sóðaskapur í slátáhúsunum? sinni og sctjum svo að upp- hitað kjöt frá hádeginu sé á borðum. Allt er hreint og fágað. Dúkurinn skjannahvítur og kjötið hreinlega framborið og matreitt eftir beztu upp- skrift. Borgarinn okkar sleikir út um, áður en hann tekur að gæða sér á því. En skyldi hann gruna, að ef til vill hefur þetta sama kjöt, sem hann etur nú af svo mikilli lyst, ver- ið í einhverju sláturhúsi úti á landi? Og hvernig er umhorfs í sláturhúsum úti á landsbyggðinni? Eru ekki allir starfsmenn í hvít um og hreinum vinnuslopþ ; um? Er ekki ógurlegt hrejn ^, lætisbrjálæði á svona stöð- um? Eru menn ekki reknir á stundinni, ef þeir mæta í pínulítið skítugum slopp? Undirritaður hefur ekki ferðast um landið þvert og endilangt til þess að skoða sláturhús landsmanna. Hins vegar hef ur hann frétt eftir góðum heimild- um, að það hafi gert fyrir rösku ári síðan nokkrir sænskir kjötsérfræðingar. Svíar höfðu í hyggju að kaupa af okkur kjöt, en vildu að sjálfsögðu fá að sjá, hverniff varan er unn- in, áður en þeir festu kaup- in. Þeim voru sýnd fimm beztu sláturhúsin á land- inu. Og hvernig leizt þeim á? Þeir töldu, að a ð e i n s þ r j ú af þessum fimm sláturhúsum gætu talizt nothæf, og það varð ekk- ert úr kaupunum! Menn geta rétt ímyndað sér, hvernig ástandið er í öllum hinum sláturhúsunum, sem ekki var talið ráðlegt, að hinir sænsku sérfræðingar fengju að sjá! Sögusagnirnar, sem ganga um bæinn um slát- urhúsin, eru vissulega langt frá því að vera geðs- legar. Á einum stað sagði sagan, að kjötskrokkarnir hafi til skamms tíma verið þvegnir upp úr bala og sama vatnið hafi verið í balanum allan daginn. Tuskurnar, sem þvegið var með, voru grútskítug- ar. Þeir ku nýlega hafa fengið slöngu í þessu ágæta sláturhúsi! Önnur saga sagði, að í sláturhúsi hafi nokkrir starfsmanna tekið óspart í nefið og tóbaks- kornin hafi hrunið yfir kjötskrokkana! Ef ofangreint er rétt og þó ekki væri ncma brot af því, þá er ástandið verra en svo, að við verði unað. Hér er um hneyksli að ræða, sem varðar alþjóð. Illugi. 22 Sunnudagsblaöið

x

Sunnudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sunnudagsblaðið
https://timarit.is/publication/302

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.