Aðventfréttir - 01.04.1995, Síða 3

HVÍLDARDAGUR
Leidd af
Andanum*
Þegar saman fara helgun og persónulegur
vitnisburbur
EFTIR ELLEN G. WHITE
Texti: Gl 6.16-26 (góbfúslega lesvb).
Ifyrsta versi þessarar ritningar-
greinar eru taldir upp þeir
flokkar manna sem ekki munu
hljóta inngöngu í Guðsríki. Þeir
sem iðka það sem þar er tilgreint
munu ekki erfa það ríki. En einnig
er tilgreindur annar flokkur sem
getur og mun ganga inn í Guðsríki,
sem mun öðlast rétt til að komast
þangað; og það eru þeir sem vinna
að því að öðlast siðferðislegan hrein-
leika til að standa við hið mikla hvíta
liásæti í hvftum skikkjum lyndis-
einkunnar sinnar. A reynsludögum
þeirra varð þeim ljóst mikilvægi
starfsins sem vinna þurfti, og þeir
tókust það á hendur af skynsemd og
skilningi. Þeir sáu að mikið verk var
óunnið til þess að öðlast það hugar-
far sem gerir menn hæfa til Guðs-
ríkis. Þeir vissu að enginn gæti unnið
verkið fyrir þá. Það var einstaklings-
bundið starf, persónulegt átak.
Hér er einmitt bent á þau atriði
sem okkur ber að keppa að: Ávöxtur
andans er kærleiki." Ef við höfum
kærleik Krists í sálum okkar, verður
eðlileg afleiðing að við eigum allar
hinar dyggðirnar - gleði, frið, lang-
lyndi, gæsku, góðvild, trúmennsku,
hógværð og bindindi; og „gegn slíku
er lögmálið ekki.“ Lögmál Guðs
dæmir ekki þá sem eiga slíkar dyggð-
ir og hneppir þá ekki í ánauð; því að
þeir hlýða ákvæðum lögmáls Guðs.
Þeir hlýða lögmálinu, og þess vegna
eru þeir „ekki undir lögmáli.“
Fyrir nokkru, þegar við áttum leið
í gegnum Oswego, New York, sáum
við tvo hörkulega lögreglumenn, og
með þeim voru tveir menn hlekkj-
aðir saman og báru stórar blýkúlur í
höndunum. Við ályktuðum ekki að
þeir hefðu haldið lög New York-ríkis,
heldur að þeir hefðu brotið gegn
þeim, og að þeir gætu ekki gengið
um frjálsir vegna þess að þeir væru
lögbrjótar. Við reyndum að lifa í
samræmi við allar lagagreinar New
York-ríkis, og við lögmál Guðs; og við
gengum frjáls - við vorum ekki
„undir lögmálinu." Ef við lifum í
samræmi við líf Krists, við lögmál
Guðs, þá dæmir það lögmál okkur
ekki - við erum ekki undir lög-
málinu.
Kærleikur fær ekki dulist
Við eigum um tvær leiðir að velja.
Onnur leiðir okkur burt frá Guði og
útilokar okkur frá ríki hans, og á
þessari leið eru öfund, flokkadrættir,
morð og öll illvirki. Hin leiðin er sú
sem við eigum að fara, og þegar við
göngum hana veitist okkur gleði,
friður, eindrægni og kærleikur.
Kærleikur - hann er það sem við
eigum að ástunda; og það sem okkur
er brýnust þörf á er kærleikur Krists í
hjörtum okkar. Okkur skortir þessa
dýrmætu blessun meira en nokkuð
annað. Það er kærleikurinn sem
blómstraði í brjósti Jesú sem við
þörfnumst öllu öðru framar; og
þegar hann er í hjartanu, mun hann
opinbera sig sjálfur. Getum við átt
kærleik Jesú Krists í hjartanu án þess
að sá kærleikur streymi út til ann-
arra? Hann getur ekki verið þar án
þess að votta að hann sé þar. Hann
mun opinbera sig í orðunum, í svip
okkar og látbragði.
Fyrir skömmu heyrði ég veikan
ungan dreng segja að tilteknum
manni þætti ekki vænt um hann.
Hann var spurður hvers vegna hann
segði það. „Hvernig veistu að honum
þykir ekki vænt um þig?“ „Eg sé það
strax um leið og ég lít á hann að
honum geðjast ekki að mér. Eg veit
að honum þykir ekki vænt um mig.“
Barn les augnaráðið og skilur svipinn
á andlitinu; og getur þá ekki fólk
sem náð hefur meiri aldursþroska
greint hvenær kærleikur er í hjart-
anu? Því að hann lýsir sér í lát-
bragðinu, í orðunum, í athöfnunum,
í svipbrigðum andlitsins. Er það
okkur undrunarefni að barn getur
fundið á sér hver er vinur þess? Eru
það nokkur undur að það skuli vita
að sumu fólki þykir vænt um það?
Það ætti því ekki að taka okkur lang-
an tíma að skynja hvort kærleikur
Krists sé í hjartanum, hvort það sé
gagntekið af honum.
Þegar kærleikur Krists er geymdur
í hjartanu verður hann ekki falinn
fremur en sætur ihnur. Hin heilögu
áhrif sem af honum ljóma í hugarfar-
inu verða öllum augljós. Kristur mun
mótast hið innra, „von dýrðarinnar.“
Ljós hans og kærleikur verður þar;
návist hans verður áþreifanleg.
Við getum öðlast gleðina
Komið hefur fyrir, þegar blessun
Guðs hefur verið veitt sem svar við
bæn, að þegar aðrir hafa komið inn í
herbergið, þá voru þeir ekki fyrr
stignir yfir þröskuldinn en þeir
hrópuðu: „Drottinn er hér!“ Ekkert
orð hafði verið sagt; en blessuð áhrif
heilagrar nærveru Guðs voru
áþreifanleg. Fögnuðurinn sem
kemur frá Jesú Kristi var þar; og í
þessari merkingu hafði Drottinn
verið í herberginu jafn sannarlega og
AðventFréttir
3