Heimilisritið - 01.06.1950, Qupperneq 7

„Láttu mig heyra skilmálana,
elskan,“ sagði hann loðmæltur.
Rósa brosti framan í hann, og
lofaði honum að þreifa á háls-
inum á sér.
„Fyrsta skilyrðið er, að þér
látið tafarlaust veita pabba
gjaldeyri fyrir þessum vörum,
sem hann hefur fengið. Annað
er það, að þér komið með heim
til mín. Og það þriðja, að þér
farið fyrir kl. 12 á hádegi. Nú
er klukkan hálfellefu, svo það
er bezt fyrir yður að nota tím-
ann.“
Bankastjórinn þaut að síman-
um og gaf fyrirskipun um að
veita föður Rósu umbeðna gjald-
eyrisyfirfærslu. Síðan var ekið
í loftinu heim til Rósu.
Hún bauð bankastjóranum
inn og upp á loft, en þar voru
svefnherbergin. Um leið og hún
fór upp stigann, hvíslaði hún
einhverju að Bjössa bróður sín-
um, sem góndi steinhissa á þau.
Það hafði aldrei skeð áður, að
Rósa færi með karlmann upp í
svefnherbergið sitt.
Rósa bauð bankastjóranum
sæti í þægilegum stól. Hún
smeygði sér úr kápunni og
kjólnum. Síðan hljóp hún inn í
baðherbergið. í dyrunum sneri
hún sér við. Undirkjóllinn hafði
runnið ofan fyrir brjóstið.
„Hypjið yður nú úr. Við skul-
um fara í bað.“
Bankastjórinn sat agndofa
með opinn munn. En hann hafði
þó rænu á að tína af sér spjar-
irnar. Síðan tók hann baðhand-
klæði, sem lá þar á stól og vafði
því um mitti sér. Hann kunni
nefnilega illa við að láta horfa á
sig strípaðan þarna um hábjart-
an dag, og það allsgáður.
„Komið hingað, þegar þér er-
uð tilbúinn í baðið,“ kallaði
Rósa innan úr baðherberginu.
Hamar hlýddi orðalaust.
Þegar hann kom inn, lá Rósa
* á kafi í volgu vatninu og sápu-
löðrið flóði næstum út úr bað-
kerinu.
„Þér verðið að láta yður
nægja steypibaðið,“ sagði Rósa
og benti á lítinn klefa, inn-
byggðan í steinvegginn.
Faðir hennar, sem var lítið
gefinn fyrir böð, hafði látið út-
búa þetta fyrir sig. Vegna rúm-
leysis var klefinn mjög þröng-
ur. Stór vatnsdreifari var í loft-
inu, en vegna þrengslanna hafði
enginn vatnshani verið settur á
vegginn, heldur varð að skrúfa
frá vatninu og stilla það mátu-
lega heitt eða kalt í baðherberg-
inu sjálfu. Hurð var á klefa
þessum svo vatnið úr steypibað-
inu skvettist ekki fram á bað-
herbergisgólfið, en gler var í
henni fyrir ofan miðju.
o
„Farið bara inn, svo skal ég
skrúfa frá,“ kaUaði Rósa.
HEIMILISRITIÐ
5