Heimilisritið - 01.06.1950, Blaðsíða 37

ur gæti litið þannig út, og svo
þar að auki lesið og skrifað.
Hún er líka menntuð, Carson,
sagði ég við sjálfan mig. Það
er einnig hugsanlegt, að hún
geti jafnvel búið til mat!
Ungfrú Tyler hló. „Ég er að
reyna að fá stöðu við Gasette,"
sagði hún. „Þeir hafa áformað
nokkur viðtöl við leiðandi kaup-
sýslumenn hér í borginni. Rit-
stjórinn sagði, að ef ég gæti
fengið viðtal við herra Brister,
þá hefði ég von um að verða
fastráðin. Og þess þarfnast ég
svo sannarlega.“
Hugmyndin var hreint ekki
svo galin. A. J. var langt niðri,
hann þarfnaðist afréttingar. Og
ég gæti áunnið mér eilíft þakk-
læti þessarar undraveru.
„Ungrú Tyler,“ sagði ég. „Þér
getið skoðað þetta klappað og
klárt. Það verður erfitt, en ég
skal finna leið. Hvað segið þér
um að við snæddum hádegis-
verð í ÞAKGARÐINUM klukk-
an sjö? Hvert á ég að sækja yð-
ur?“
„Þér getið hitt mig fyrir ut-
an gildaskálann,“ sagði ungfrú
Tyler. Hún rétti mér nettu
höndina sína og leyfði mér að
halda svo lengi 1 hana að blóð-
rás mín setti nýtt hraðamet. Ég
sat og hlustaði á óminn af skó-
hælum hennar, þegar A. J. rak
höfuðið fram í gættina.
HEIMILISRITIÐ
,,Carson,“ öskraði hann með
nokkrum af sínum fyrri styrk-
leika. „Ef þér þurfið efidilega
að daðra, þá látið það að
minnsta kosti vera að gera það
hérna.“
„Ég var ekki að daðra neitt,
ég ákvað blaðaviðtal. Gazette
__U
„Ég læt ekki eiga blaðaviðtal
við mig.“
Ég féll ekki á kné, en rödd
mín hljómaði raunverulega eins
og ég hefði gert það. „Veslings
stúlkan," sagði ég, „hefur mögu-
leika til þess að fá atvinnu, ef
hún getur náð viðtali við yður.
Viljið þér verða sá, sem rekur
hana út á götuna?" Ég lét rödd
mína titra. „Hugsið yður hana
standa og telja síðasta eyririnn
í buddunni sinni, á meðan níst-
andi stormurinn þiýstir þunn-
um kjólnum hennar að henni
__u
„Carson, ég hef afborið yður
í sjö ár. En þolinmæðinni eru
takmörk sett.“
Ég gafst upp og tók til við
vinnu mína. Klukkan fimm lötr-
aði ég heim, rakaði mig a la
Cary Cooper og hélt í áttina til
næstu blómaverzlunar. Með
blómvönd í höndinni flýtti ég
mér til gildaskálans. Ungfrú
Tyler beið mín í forsalnum.
„Leyfist mér?“ sagði ég og
festi blómvendinum á öxl henn-
35