Heimilisritið - 01.06.1950, Qupperneq 55

Eyja ástarinnar
Keillandi róman eftir JUANITA SAVAGE
Nýir lesendur geta byrjaÖ hér:
Joan er auðug og stóriynd stúlka, sem
alin hefur verið upp í miklu eftirlæti. Hún
er hið mesta piltagull, en sá er gallinn, að
þegar menn hafa fengið ást á henni, snýr
hún óðara við þeim baki og vill ekkert
hafa saman við þá að sælda. Nú nýlega
hefur listmálarinn Merrifield framið sjálfs-
morð út af henni.
Joan er í heimsókn hjá ríkum vinum
sínum í San Fransisko, þegar ungur og
glæsilegur maður bjargar lifi hennar. Hann
heitir Hilary Sterling og er i snöggri ferð
í Ameríku, en er plantekrueigandi og perlu-
veiðari á smáeyju r Suður-K.vrrahafi.
Hilary verður ástfanginn af Joan, og þar
sem liaun hefur ástæðu til að ætla, að
hún elski hann, tjáir liann henni ást sína
eftir nokkra viðkynningu. Þegar liún þá
snýr við blaðinu og vísar honum á bug,
breytir hann óðara um framkomu og sýnir
henni kulda og háð, sem henni fellur mjög
illa.
Seinna, þegar Hilary er fnrinn tii Suður-
hafseyjar sinnar. og Joan er á skemmti-
siglingu með vinum Sínum um Kyrra-
liafið, hittast þau aftur. Hann endurtekur
þá ástarjátningu sína, en hún sýnir honum
sama kuldann. Hilary einsetur sér að láta
hana ekki komast upp með þetta. Dag
nokkurn þiggur hún boð hans um að fara
i mótorbát á land í eyju eina, er liggur
skammt frá Muava, eyju Hilarys. En Joan
til mikillar skelfingar stýrir Hilary bátn-
um til Muava, og þangað ná þau með
herkjubrögðum, eftir að hafa lent í hræði-
legu óveðri. Joan er nú njröknuð í húsi
Hilarys og hann er að tala við hana.
Hilary virtist lesa hugsanir hennar
og hló glaðlega.
„Já, þetta eru náttföt af mér og virð-
ast kkða þig ágætlega, þótt þau séu
nokkrum númerum of stór handa þér“,
sagði hann. „Ég hafði ekki annað.
Kvenfólk hér á Muava notar ekki nátt-
föt, og þú gleymdir að taka farangur-
inn þinn með. Náttjakkinn fer þér vel,
en hann skýlir algjörlega hinu fagra
vaxtarlagi þínu“.
Blá augu Joans leiftruðu reiðilega.
„Áttu ekki til neina kurteisi?" sagði
hún gremjulegaV. „Er það ætlun þín að
auðmýkja mig?“
HEIMILISRITIÐ
53