Dagskrá: tímarit um menningarmál - 01.06.1957, Side 41

Helgi Kristinsson:
Mansöngvar
i.
Þú
varst blómið.
Ég
var geislinn sem opnaði krónu þína.
Ljóð mitt
var blærinn sem mengaðist angan þinni.
II.
Svo eru
ástir þínar
sem vorblær af hafi
er vermir og svalar.
Danskvæði
Einn mig snerti ungur sveinn,
ást ég honum sór.
— Sem nóttin svört var hárið hans,
hvítur var hans jór.
— — Segðu mér, Vestanvindur,
veiztu hvert hann fór?
Oft þó glæstir ungir sveinar
út mér bjóði í dans,
ekki skal ég öðrum binda
ástar minnar krans,
en geturðu ekki, Vestanvindur,
vísað mér til hans?
dagskrá
39