Morgunblaðið - 12.01.2013, Blaðsíða 28

Framundan eru landsfundir allra gömlu flokk-anna. Samfylkingin efnir til landsfundar 1.-3.febrúar n.k. en kjör nýs formanns flokksinsstendur yfir frá 18. janúar til 28. janúar. Fram-
sóknarflokkurinn efnir til flokksþings 8.-10. febrúar,
landsfundur Sjálfstæðisflokksins verður 21.-24. febrúar
og Vinstri grænna 22.-24. febrúar. Að auki stendur
flokksráðsfundur fyrir dyrum hjá VG 25.-26. janúar nk.
Aðildarumsóknin að Evrópusambandinu verður lyk-
ilmál á þessum flokkssamkomum öllum. Það á ekki sízt
við um VG. Sá flokkur er að hruni kominn, ekki vegna
þess að Steingrímur J. Sigfússon, formaður hans, hafi á
margan hátt haft forystu um viðbrögð við hruninu, held-
ur vegna hins að flokkurinn hefur svikið gefin loforð við
kjósendur sína um andstöðu við aðild Íslands að Evrópu-
sambandinu. Flokkurinn hefur sagt eitt og gert annað í
grundvallarmáli. Það er meginástæðan fyrir því, að VG
er orðinn minnstur hinna hefðbundnu stjórnmálaflokka.
Flokksráðsfundur undir lok jan-
úar og landsfundur flokksins síðari
hluta febrúarmánaðar gefa vísbend-
ing um hvort, og þá hvernig, flokk-
urinn ætlar að reyna að end-
urheimta það traust, sem hann
hefur tapað meðal kjósenda sinna, sem horfa nú í aðrar
áttir. Það snýst fyrst og fremst um það hvað Steingrímur
J. Sigfússon sjálfur gerir. Meginmarkmið hans er að nú-
verandi stjórnarflokkar haldi saman og sitji áfram að
kosningum loknum með aðstoð þriðja aðila.
En hver ætli viðbrögð Steingríms J. verði ef svo skyldi
fara að Samfylkingin standi ekki við þá samninga hans og
Jóhönnu? Nýr formaður tekur við Samfylkingu í byrjun
febrúar. Steingrímur J. getur ekki gengið út frá því sem
vísu að nýr formaður vilji halda óbreyttri stefnu. Pólitík
er miskunnarlaus. Steingrímur J. kann að standa frammi
fyrir því að fórnir VG vegna aðildarumsóknarinnar verði
einskis metnar af hálfu Samfylkingar og eftir standi
flokkur hans úti í kuldanum, niðurbrotinn og trausti rú-
inn.
Líklegast er að Sjálfstæðisflokkurinn ítreki og stað-
festi þá stefnu, sem mörkuð var á síðasta landsfundi að
leggja eigi aðildarumsóknina til hliðar og að hún verði
ekki tekin upp nema að það hafi verið samþykkt í þjóð-
aratkvæðagreiðslu. Að vísu er hugsanlegt að aðild-
arsinnar innan flokksins geri tilraun til að útvatna þá
samþykkt og draga úr henni. Ganga má út frá því að hart
yrði tekið á móti og að yfirgnæfandi meirihluti fulltrúa á
landsfundi vilji halda við þá stefnu, sem mörkuð var á síð-
asta landsfundi.
Meiri spurning er, hvað gerist að kosningum loknum af
hálfu Sjálfstæðisflokksins. Augljóst er að flokkurinn og
forystusveit hans munu leggja mikla áherzlu á að komast
í ríkisstjórn. Margir horfa til samstarfs við Framsókn-
arflokkinn fái þessir tveir flokkar meirihluta á þingi. Þó
má merkja efasemdir um slíkt samstarf innan Framsókn-
arflokksins og alls ekki víst að meirihlutavilji sé fyrir því
innan flokksins. En að auki er ljóst að í þingflokki Sjálf-
stæðisflokksins eru þingmenn, sem telja að flokkarnir
tveir yrðu að hafa rúman meirihluta á þingi til þess að
slíkt samstarf gengi upp, þar sem búast megi við að þing-
menn í báðum flokkum hefðu tilhneigingu til að hlaupa út
undan sér.
Af þessum sökum fer ekki á milli mála, að innan Sjálf-
stæðisflokksins eru áhrifamenn, sem horfa til samstarfs
við Samfylkinguna. Þá er vísað til þess að þeir tveir flokk-
ar mundu hafa ríflegan meirihluta á þingi og eigi samleið,
eða geti átt, í veigamiklum málum, sem varða uppbygg-
ingu atvinnulífsins.
Hættan fyrir Sjálfstæðisflokk-
inn í slíkum viðræðum er sú, að
hann hafi tilhneigingu til að
sveigja af leið vegna aðild-
arumsóknarinnar sem er Sam-
fylkingunni hjartans mál. Innan
Sjálfstæðisflokksins er minnihluti, sem er hlynntur aðild
en sá minnihluti á sér sterka talsmenn eins og Þorstein
Pálsson og Benedikt Jóhannesson. Vandi forystusveitar
Sjálfstæðisflokksins, stæði hún frammi fyrir slíkum
freistingum er sá, að með því að falla fyrir þeim mundi
hún gera örlagarík mistök, sem ekki yrðu aftur tekin.
Þessi sjónarmið og álitamál, sem auðvitað blasa við öll-
um, sem um þessi mál fjalla innan flokkanna allra koma
áreiðanlega við sögu í þeim umræðum, sem fram munu
fara á landssamkomum flokkanna í febrúar og mat þeirra
hvers og eins á eigin stöðu mun ráða miklu um það, hvers
konar samþykktir þessir fundir gera í þessu tiltekna
máli.
Eitt er alveg ljóst. Þótt aðildarumsóknin snúist um
grundvallarmál, sem snertir sjálfstæði, fullveldi og fram-
tíð íslenzku þjóðarinnar, þvælist úrlausn einstakra dæg-
urmála fyrir því, að þeir sem eiga málefnalega samleið í
þessu stóra máli geti tekið höndum saman.
Hves vegna skyldi sá meirihluti, sem telja verður að sé
til staðar á Alþingi nú og verður áreiðanlega fyrir hendi
að kosningum loknum ekki taka höndum saman um að
ljúka málinu með því að leggja það til hliðar?
Hvers konar hugarástand frá löngu liðnum tíma veldur
því að andstæðingar aðildar innan Sjálfstæðisflokksins,
Vinstri grænna og Framsóknarflokksins geta ekki náð
saman um að afgreiða málið í samræmi við vilja þjóð-
arinnar.
Getur verið að hugarheimur kalda stríðsins eða hinnar
hugmyndafræðilegu baráttu milli sósíalisma og kapítal-
isma hafi tekið menn slíkum heljartökum að enn þann
dag í dag geti þeir sem eiga málefnalega samleið ekki
starfað saman að því að beina málefnum þjóðarinnar í
þann farveg, sem þeir hver um sig vilja?
Af hverju geta þeir sem eru
sammála ekki starfað saman?
Eru menn enn bundnir hug-
arheimi kalda stríðsins?
Af innlendum
vettvangi …
Styrmir Gunnarsson
styrmir@styrmir.is
28 UMRÆÐAN
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 12. JANÚAR 2013
Margir vinstrisinnar kenndumér í Oxford á sínum tíma,
hver öðrum snjallari, og átti ég í
vinsamlegum útistöðum við þá
suma, til dæmis Amartya Sen, Ro-
nald Dworkin og Jerry Cohen, en
hinn síðastnefndi var sannfærður
marxisti og þó um leið ætíð
reiðubúinn til að rökræða. Eft-
irlætistilvitnun Cohens var ekki
eftir Karl Marx, heldur franska
heimspekinginn Jean-Jacques Ro-
usseau, sem uppi var 1712-1778.
Hún var í Orðræðu um ójöfnuð,
Discours sur l’origene et les fonde-
ments de l’inégalité parmi les
hommes, frá 1755. Þar segir Rous-
seau: „Hinn fyrsti, sem fékk þá
hugmynd að girða af jarðarskika
og segja: „Þetta er mín eign“ —
og fann menn, sem voru nógu
grunnhyggnir til að trúa honum,
er hinn sanni frumkvöðull þjóð-
félagsins. Hve mörgum glæpum,
morðum og styrjöldum, hvílíkri
ógn og eymd hefði sá maður hlíft
mannkyninu við, er rifið hefði upp
staurana eða fyllt upp skurðinn og
hrópað til meðbræðra sinna: „Gæt-
ið yðar! Hlustið ekki á svikara
þennan. Þið eruð glötuð, ef þið
gleymið því, að ávextir jarðarinnar
eru eign okkar allra, en jörðin sjálf
tilheyrir engum manni.““
Ég nota hér þýðingu Einars Ol-
geirssonar, en hann samdi bók á
íslensku um Rousseau árið 1925.
Ég tek eftir því, að Einar Már
Jónsson fornfræðingur vitnar í orð
Rousseaus (með sömu velþóknun
og Cohen) í nýútkominni ádeilu
sinni á frjálshyggju, Örlagaborg-
inni. En ég kann ekki betra svar
við orðum Rousseaus en landi
hans, rithöfundurinn og háðfuglinn
Voltaire, sem uppi var 1694-1778.
Eftir að Rousseau hafði sent hon-
um bókina, skrifaði Voltaire til
baka (og nota ég enn þýðingu Ein-
ars): „Aldrei hefir slíku andríki
verið beitt til að gera oss að dýr-
um, sem þér gerið hér. Mig fer að
dauðlanga til að skríða á fjórum
fótum, þegar ég les rit yðar. En
þar sem ég lagði þann vana niður
fyrir sextíu árum, finn ég til allrar
óhamingju, að mér er ómögulegt
að taka hann upp aftur.“
Athugasemdir og leiðréttingar vel þegnar
Hannes H. Gissurarson
hannesgi@hi.is
Fróðleiksmolar úr sögu og samtíð
Orðaskipti Rous-
seaus og Voltaires
Ég er gríðarlega
stoltur af því að vera
Kópavogsbúi eftir ný-
liðna íþróttahátíð
Kópavogs, sem fram
fór í Salnum þriðju-
daginn 8. janúar að
viðstöddu fjölmenni.
Það eru örugglega
ekki mörg sveit-
arfélög sem geta stát-
að af Íslandsmeist-
urum,
Norðurlandameisturum, Evr-
ópumeisturum, ólympíumeistara og
heimsmeistara! Það sem meira er
um vert, öll voru þessi afrek unnin
á árinu 2012. Það segir líka sína
sögu að í tíu efstu sætunum á lista
íþróttafréttamanna yfir bestu
íþróttamenn síðasta árs voru
hvorki fleiri né færri en átta
íþróttamenn sem búa í Kópavogi
eða hafa æft og keppt fyrir hönd
íþróttafélaga í bænum. Ég vil því
nota tækifærið og óska íþróttafólki
í Kópavogi til hamingju með frá-
bæran árangur.
Íþróttafólk, frá 13 ára aldri, var
heiðrað og verðlaunað á hátíðinni,
en tvö voru útnefnd sem íþrótta-
karl og íþróttakona ársins 2012,
þau Jón Margeir Sverrisson, sund-
maður úr Fjölni/Ösp, og Íris Mist
Magnúsdóttir, fimleikakona úr
Gerplu. Þau unnu stóra sigra á síð-
asta ári sem kunnugt er og tíundað
hefur verið í fjölmiðlum hér heima
og erlendis.
Kópavogur hefur valið íþrótta-
karl og íþróttakonu ársins allt frá
árinu 1998, fyrst sveitarfélaga, og í
ár eins og undanfarin ár var hóp-
urinn sem kom til greina stór og
öflugur og íþróttagreinarnar fjöl-
breyttar. Íþróttafélögin komu með
sínar tilnefningar og í fyrsta sinn
gafst bæjarbúum kostur á að
senda inn eigin tillögur. Þannig
gátu þeir haft áhrif á
valið og endurspeglar
reyndar ágæt þátttaka
þeirra hinn mikla og sí-
vaxandi íþróttaáhuga í
bænum.
Kópavogur er sann-
kallaður íþróttabær.
Hér hefur verið lögð
rík áhersla á góða
íþróttaaðstöðu, hér eru
glæsileg íþróttamann-
virki og öflug og vel
skipulögð íþróttafélög.
Síðast en ekki síst er
þessum góða árangri að þakka
kraftmikið starf foreldra og ann-
arra sjálfboðaliða en án þeirra væri
íþróttastarfið í bænum ekki svipur
hjá sjón. Allt helst þetta í hendur
og sameiginlega hefur okkur öllum
tekist að skapa umhverfi sem hvet-
ur ungt fólk til að hreyfa sig og
stunda heilsusamlegt líferni. Það er
auðvitað höfuðmarkmiðið.
Íþróttafólkið okkar sem verð-
launað var á íþróttahátíðinni í Saln-
um er ekki einungis afreksfólk á
sínu sviði, heldur líka góðar fyr-
irmyndir sem minna okkur á að
með dugnaði og elju er hægt að ná
þangað sem að er stefnt.
Íþróttabærinn
Kópavogur
Eftir Ármann Kr.
Ólafsson
Ármann Kr.
Ólafsson
»Kópavogur hefur
valið íþróttakarl og
íþróttakonu ársins allt
frá árinu 1998, fyrst
sveitarfélaga, og í ár
eins og undanfarin ár
var hópurinn sem kom
til greina stór og öflugur
og íþróttagreinarnar
fjölbreyttar.
Höfundur er bæjarstjóri í Kópavogi.
...alveg með’etta
Fylgir Morgunblaðinu alla fimmtudaga