Morgunblaðið - 12.01.2013, Blaðsíða 35

MINNINGAR 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 12. JANÚAR 2013
✝ Magnús fædd-ist í Flagbjarn-
arholti í Landsveit
5. júní 1924. Hann
lést á Dvalarheim-
ilinu Lundi á Hellu
28. desember 2012.
Foreldrar hans
voru hjónin Mar-
grét Jóhannsdóttir,
f. 19.3.1889 í Lækj-
arbotnum í Land-
sveit, d. 22.10. 1951,
og Kjartan Stefánsson, f. 30.7.
1885 í Vorsabæ á Skeiðum, d.
6.4. 1966. Systkini hans voru 1)
Stefán, f. 17.11. 1916, d. 8.4.
1972, 2) Teitur, f. 10.7. 1918, d.
6.2. 2007, 3) Jóhann Grétar, f.
10.11. 1920, d. 19.3. 1921, 4)
Brynjólfur, f. 15.1. 1923, d. 25.2.
1939, 5) Jóhanna Margrét, f.
15.8. 1926, d. 11.4. 1993.
Magnús kvæntist 20. sept.
1952 Elsu Dórótheu Pálsdóttur,
f. 19.8. 1924 í Hjallanesi í Land-
sveit, d. 28.2. 2007. Foreldrar
Magnús, kona hans er Angelica
Jansson og eiga þau eina dóttur.
Magnús ólst upp hjá for-
eldrum sínum í Flagbjarnarholti
og vann að mestu við bú þeirra
þar til hann hóf búskap í Hjalla-
nesi með konu sinni þegar þau
keyptu jörðina árið 1952. Árið
1975 komu Kjartan sonur þeirra
og Elínborg kona hans til bús
með þeim og ráku þau félagsbú
um nokkurra ára skeið, þar til
Kjartan og Elínborg tóku alfarið
við búi árið 1997. Magnús og
Elsa bjuggu áfram í húsi sínu í
Hjallanesi þar til Elsa féll frá ár-
ið 2007, en eftir það dvaldi
Magnús á Dvalarheimilinu Lundi
á Hellu, þar sem hann naut ein-
stakrar umönnunar síðustu árin.
Magnús var búfræðingur frá
Hvanneyri. Í nokkur ár eftir
skólagöngu starfaði hann við
jarðabætur á vegum bún-
aðarfélaganna á svæðinu. Hann
tók virkan þátt í félagsstörfum,
var m.a. mörg ár í sveitarstjórn,
sat lengi í stjórn Búnaðarfélags
Landmanna og Kaupfélags
Rangæinga um árabil.
Útför Magnúsar fer fram frá
Skarðskirkju á Landi í dag, 12.
janúar 2013, og hefst athöfnin
kl. 14.
hennar voru hjónin
Halldóra Odds-
dóttir, f. 29.1. 1891 í
Lunansholti, Land-
sveit, d. 10. júlí
1971, og Páll Þór-
arinn Jónsson, f.
1.9. 1893 í Holts-
múla, Landsveit, d.
2.2. 1951. Börn
þeirra eru: 1) Pál-
ína Halldóra, mað-
ur hennar er Hall-
grímur Helgi Óskarsson, 2)
Kjartan Grétar, kona hans er
Elínborg Sváfnisdóttir, þeirra
börn eru: a) Anna Elín, gift Gísla
Heiðari Bjarnasyni og eiga þau
þrjú börn, b) Elsa Dóróthea, gift
Jóni Vigni Guðnasyni, börn
þeirra eru þrjú, c) Kristín Rós, d)
Sigurlinn, e) Magnús Grétar. 3)
Bryndís Hanna, maður hennar
er Rúnar Hauksson, synir
þeirra: a) Hermann Bjarki, var
kvæntur Bryndísi Björk Más-
dóttur, þeirra börn eru þrjú, b)
„Ertu komin, elskan mín?“
Augun ljóma og bros færist yfir
andlitið. Svona heilsaði pabbi og
svona vil ég minnast hans. Það
var við hæfi að hann legði upp í
sína síðustu ferð í lok hátíðar
ljóssins, þegar daginn var farið
að lengja og haldið er til móts við
vorið, sem var hans tími. Ekki
efa ég að hlýlega hefur verið tek-
ið á móti honum á nýjum stað.
Lokið er langri og farsælli
ævi. Pabbi var bóndi og lagði
metnað í að gera hlutina vel,
gæta þess sem honum var trúað
fyrir og tryggja að bústofninn
hefði skjól fyrir veðri og vindum,
nóg væri að bíta og brenna.
Ræktun í allri merkingu þess
orðs var honum hugleikin. Hann
yrkti jörðina, ræktaði kostagripi
og ekki síst ræktaði hann mann-
gildi með afkomendum sínum.
„Það verður að treysta ungling-
um,“ sagði pabbi, þannig læra
þau að axla ábyrgð. Þegar ég
hugsa til baka sé ég hvað þetta er
satt og hversu mikið ég á for-
eldrum mínum að þakka fyrir
uppeldið.
Minningarnar eru margar og
ljúfar. Ég var pabbastelpa, kunni
betur við mig í útiverkunum með
honum heldur en innanbæjar. Af
honum lærði ég margt og fékk að
taka þátt í fjölbreyttum sveita-
störfum, ekki bara hefðbundnum
heldur líka að byggja hús og
girða tún. Svo var nú ekki leið-
inlegt að fá að „hjálpa honum að
temja“. Hann var vanur að hafa
stilltan hest á húsi með tamning-
artrippunum og fannst gaman að
hafa stelpuna með sér í útreiðum.
Alltaf sá hann til þess að ég ætti
gott undir hnakkinn og margar
ánægjustundir áttum við saman
á hestbaki. Pabbi kynnti mig líka
fyrir afréttinum og Veiðivötnum,
hann naut þess að heimsækja
þessar náttúruperlur þó oftast
hafi það nú tengst vinnu.
Pabbi var glaðsinna og fé-
lagslyndur, hann gladdist yfir
góðum gestum og oft var spjallað
og hlegið við eldhúsborðið. Það
var oft margt í heimili, sumar-
börn sem sum komu ár eftir ár
og hafa haldið tryggð við fjöl-
skylduna, ættingjarnir voru au-
fúsugestir og réttu oft hjálpar-
hönd.
Mamma var styrka stoðin í lífi
pabba, þau þekktust frá barn-
æsku og saman tókust þau á við
lífsbaráttuna. Fyrstu búskaparár
þeirra voru á margan hátt erfið,
jarðarkaup og uppbygging allra
húsa og ræktunar kröfðust mik-
illar vinnu og ráðdeildar, einnig
átti hann við heilsuleysi að stríða
um tíma. Pabbi sagði að það væri
mest mömmu að þakka að vel
tókst til, „hún fór svo vel með“
voru hans orð. Saman tókust þau
á við Elli kerlingu, studdu hvort
annað eftir föngum meðan stætt
var. Fráfall mömmu var honum
erfitt, þá tók hann þá ákvörðun
að flytja á Lund þar sem hann
naut frábærrar umönnunar
elskulegs starfsfólks.
Mamma og pabbi gáfu okkur
Halla landspildu þar sem við
byggðum okkar Huldusel, og
veitt hefur okkur ótaldar
ánægjustundir. Þau fylgdust af
áhuga með ræktun og öðrum
framkvæmdum og studdu okkur
á allan hátt. Fyrir okkur er
Hjallanes heima, alltaf var kíkt
inn til pabba og mömmu þegar
við vorum á ferðinni, kveðjan
þeirra var yfirleitt: „Þakka ykk-
ur fyrir allt sem þið gerið fyrir
okkur.“ Ég vil gera þessi kveðju-
orð að mínum, ég á þeim svo
margt að þakka.
Pálína Magnúsdóttir.
Í dag fylgjum við afa Magga
síðasta spölinn að sinni. Við erum
svo heppin að hafa fengið að alast
upp með afa og ömmu á sama bæ
og oft var það svo að afi gekk til
verka sinna með stóru vinnulúnu
hendurnar sínar kræktar fyrir
aftan bak og við krakkaormarnir
fylgdum á eftir. Margt eigum við
þessum stundum okkar með afa
að þakka. Hann kenndi okkur að
lesa í veðrið, rýja rollur og reka,
keyra traktor, tuttla beljur, jafn-
vel aðstoðaði hann við lestrar-
námið ef honum fannst því miða
hægt hjá einhverju okkar og svo
margt, margt fleira. Allt hans at-
læti miðaði að því að búa okkur
sem best út í lífið og kenna okkur
vel til verka.
Afi var mikill hestamaður og
margir voru þeir útreiðatúrarnir
sem við fórum í með honum. Þar
miðlaði hann til okkar þekkingu
sinni og reynslu af hestamennsk-
unni, hvort sem varðaði útreiðar
eða umhirðu dýranna. Þetta voru
góðir og skemmtilegir tímar.
Elsku afi, við erum þér svo óend-
anlega þakklát þér fyrir allt sem
þú kenndir okkur og hvað þú
reyndist okkur ávallt vel. Hvíl í
friði.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Anna, Elsa, Rós,
Sigurlinn og Magnús.
Magnús
Kjartansson
✝ Alfreð R. Jóns-son var fæddur
í Reykjavík 24.8.
1933. Hann lést á
Hrafnistu þann
29.12. 2012.
Foreldrar hans
voru Jón Jónsson
yngri frá Laug í
Biskupstungum, f.
21.12. 1900, d. 31.5.
1941, og Aðalheið-
ur Lilja Guðmunds-
dóttir frá Arnarholti, f. 21.4.
1909, d. 2.4. 1981. Alfreð átti
tvær systur, þær Vilborgu, f.
14.11. 1936, d. 6.3. 2008, og Ingi-
björgu, f. 8.4. 1940, og hálf-
bróður samfeðra Hlöðver, f. 9.9.
1923, d. 1.3. 1927.
Alfreð kvæntist Sigríði G.
Kristinsdóttur, f. 23.11. 1932, d.
21.6. 1989, þann 19.12. 1959.
Foreldrar hennar voru Kristrún
Sæmundsdóttir frá Torfastaða-
koti, f. 16.2. 1907, d. 4.1. 1997,
og Kristinn Sigurjónsson frá
Hreiðri í Holtum, f.
26.3. 1902, d. 30.6.
1987.
Alfreð og Sigríð-
ur eignuðust tvær
dætur, þær eru:
Arnleif, f. 29.6.
1956, maki Jón Þór
Ásgrímsson, f. 2.5.
1957, og sonur
þeirra er Alfreð, f.
29.6. 1982, Að-
alheiður, f. 4.10.
1958, maki Halldór Borgþórs-
son, f. 10.2. 1957, og dætur
þeirra eru Sigríður, f. 13.8.
1979, og Ásta Björg, f. 10.2.
1989.
Alfreð lærði bifvélavirkjun og
starfaði við það, fyrst hjá Strætó
en vann síðan lengst af hjá
Bjarna Guðmundssyni frá Túni í
Hraungerðishreppi við við-
gerðir og keyrslu.
Útför Alfreðs fer fram frá
Skálholtskirkju í dag, 12. janúar
2013, og hefst athöfnin kl. 14.
Nú er elsku afi okkar látinn
eftir frekar stutt veikindi. Fráfall
hans kom okkur að óvörum og er-
um við enn að átta okkur á því.
Okkur er það ómetanlegt að hafa
fengið að hafa þig hjá okkur þessi
síðustu jól.
Þegar við hugsum um afa þá
tengist það klárlega ferðalagi.
Hann hafði unun af því að ferðast,
hvort sem það var innan lands
eða erlendis. Afi var mikill jeppa-
maður og átti þá ófáa í gegnum
árin. Fjölmargar ferðir voru
farnar á rauða og hvíta rússaj-
eppanum þar sem afi fór fremst-
ur enda þekkti hann allar ár eins
og fingur sína og var mikill
reynslumaður. Oftast sátum við í
aftursætinu en einstaka sinnum
hlotnaðist einu okkar sá heiður að
sitja frammi í og fá að opna hliðin.
Afi vissi margt um landið og
var eins og alfræðiorðabók um
hálendi Íslands, kunnugur öllum
vegum og slóðum og voru öll
staðaheiti honum kunn eins og
einungis nútíma gps-tæki kunna í
dag. Hann þuldi þetta yfir með
okkur og síðan vorum við prófuð
á bakaleið. Enn þann dag í dag
þekkjum við flest staðaheiti á leið
austur að Geysi og eigum við það
honum að þakka.
Afi var bílamaður mikill og
hafði gaman af því bæði að keyra
þá og dytta að þeim. Afi var lengi
með aðstöðu í Sigtúninu þar sem
hann eyddi mörgum stundum í
vinnu við bílaviðgerðir og var þar
í augum okkar barnanna fjár-
sjóðskista af allskonar dótaríi
sem við laumuðumst til að fikta í.
Afi hafði sterkar taugar til
heimaslóða þar sem hann ólst
upp í Biskupstungum og við
Geysi. Þangað fórum við oft með
afa og áttum við margar ógleym-
anlegar stundir í ævintýralegu
hjólhýsunum sem geyma margar
æskuminningar okkar.
Þótt árin færðust yfir þá
hægðist aldrei á afa. Afi var alltaf
duglegur að heimsækja fjölskyld-
una enda hafði hann mjög gaman
af því að hitta fólk og spjalla um
daginn og veginn. Þótt hann væri
mikið á ferðinni var hann alltaf
tilbúinn til að aðstoða okkur ef við
þurftum.
Elsku afi. Við kveðjum þig með
sorg í hjarta. Minningarnar eru
margar og munum við ávallt
hugsa til þín með þakklæti fyrir
allt það sem þú gafst okkur.
Þín barnabörn,
Sigríður (Sirrý), Alfreð
og Ásta Björg.
Alfreð R. Jónsson mágur minn
verður lagður til hinstu hvíldar í
Haukadalskirkjugarði 12. janúar
2013. Kynni okkar hófust er hann
kom að Litla-Fljóti tólf ára og var
í barnaskólanum í Reykholti.
Eftir fermingu fór Alli til
Reykjavíkur og lærði bílavið-
gerðir og urðu bílar hans lifi-
brauð. Hjá Bjarna í Túni var Alli í
vinnu í um tuttugu og fimm ár.
Þar var akstur til sveita með
vörur og til fjalla með fólk og
urðu Þórsmerkurferðirnar marg-
ar. Fjöllin voru hans sælustaðir
ásamt blettinum við Geysi en þar
undu þau Sigga sér vel. Við fórum
margar ferðir saman þegar börn-
in okkar voru ung um óbyggðir
og byggðir landsins. Gott var að
eiga Alla að þegar ég fór að gera
út atvinnubíla sem stundum vildu
bila. Þar var hann handtakagóður
og kunni sitt fag.
Ferðir til útlanda fórum við
saman, til Noregs og dagsferð til
Færeyja, Alli hafði mjög gaman
af ferðum erlendis og fór víða. Við
höfum haft gott samband alla tíð
og ekki síst síðustu mánuði sem
voru honum frekar erfiðir. Sím-
ann notuðum við daglega til að
heyra hvor í öðrum. Alli var gleði-
maður í lund, traustur og vinur
vina sinna. Í veikindum Sigríðar
var hann hennar stoð og styrkur
þar til yfir lauk, en hún dó úr
krabbameini 1989.
Vinkona Alla og ferðafélagi er
Anný, þau áttu margt sameigin-
legt og nutu félagsskapar hvort
annars. Votta ég henni samúð
mína. Einnig votta ég samúð
mína dætrunum Arnleifi og Að-
alheiði, tengdasonunum Jóni Þór
og Halldóri og barnabörnunum
Alfreð og systrunum Sigríði og
Ástu Björgu. Megi þau njóta
góðra minninga um Alfreð R.
Jósson.
Einnig votta ég Ingibjörgu
systur Alla og fjölskyldu hennar
samúð mína. Og fjölskyldunni frá
Hrísum sendi ég samúðarkveðj-
ur.
Far þú í friði, kæri mágur, frið-
ur Guðs þig blessi.
Sigurjón Kristinsson.
Alfreð R. Jónsson
�irðin��eynsla � Þ�ónusta
�l�an �ólarhrin�inn
www.kvedja.is
571 8222 · 82o 3939 svafar · 82o 3938 hermann
N�út�ararsto�a�yggð á traustum �runni´
✝
Bróðir okkar,
MATTHÍAS HJARTARSON,
Austurbrún 6,
Reykjavík,
lést sunnudaginn 23. desember.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey.
Hermann Hjartarson,
Kolbrún Hjartardóttir,
Elísabet G. Hjartardóttir Rune,
Sveingerður Hjartardóttir
og aðrir aðstandendur.
✝
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
bróðir,
ÓTTAR SÍMON EINARSSON,
lést föstudaginn 4. janúar.
Hann verður jarðsunginn frá Akraneskirkju
mánudaginn 14. janúar kl. 13.
Einar Þór Óttarsson,
Heiður Óttarsdóttir,
Hákon Bergmann Óttarsson, Þórdís Harpa Lárusdóttir,
Þórgunnur Óttarsdóttir, Óskar Gíslason,
Inga Hrönn Óttarsdóttir, Kristinn J. Hjartarson,
Hrönn Hákonardóttir
og barnabörn,
Eiður Helgi Einarsson,
Herdís Ingveldur Einarsdóttir, Birgir Ásgeirsson.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
PÁLÍNA GUÐRÚN HANNESDÓTTIR
sjúkraliði,
lést á dvalarheimilinu Hlíð á Akureyri
sunnudaginn 16. desember.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug og sérstakar þakkir fær
starfsfólk Aspar- og Skógarhlíðar fyrir kærleiksríka umönnun.
Anna Kristinsdóttir, Kristján Jósefsson,
Hannes S. Kristinsson, Kristín S. Gísladóttir,
Bjarni Kristinsson, Brynja Birgisdóttir,
ömmubörn, langömmubörn
og langalangömmubarn.
✝
Móðir okkar,
frú SIGRÍÐUR JÓNSDÓTTIR,
Hrefnugötu 10,
Reykjavík,
lést á Landakotsspítala miðvikudaginn
9. janúar.
Ólafur Walter Stefánsson,
Björn S. Stefánsson,
Jón Ragnar Stefánsson.
✝
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, bróðir og
mágur,
MAGNÚS HAUKUR GUÐLAUGSSON,
andaðist á hjúkrunarheimilinu Eir
fimmtudaginn 10. janúar.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Hanna Sigríður Magnúsdóttir, Bjarni Róbert Blöndal,
María Hrönn Magnúsdóttir, Guðni Már Kárason,
Jónína Erna Guðlaugsdóttir, Ágúst Kristmanns.