Fréttablaðið - 16.05.2013, Síða 49

KYNNING − AUGLÝSING Krakkar16. MAÍ 2013 FIMMTUDAGUR 3
Þær Svanhildur Marín og Matthildur Eir eiga báðar ær í
sveitinni, Blúndu og Svartnefju. „Blúnda bar einu lambi en
það var annað vanið undir hana,“ útskýrir Svanhildur en
þær systur hjálpuðu til í sauðburðinum hjá ömmu og afa á
dögunum. Hvað fannst þeim skemmtilegast?
„Lömbin,“ segja þær báðar. „Við sáum mörg lömb fæðast
og það er gaman þegar allt gengur vel en leiðinlegt ef þau
deyja. Svo gáfum við nokkrum lömbum pela,“ segja þær. Öll
lömbin fá mark og merki í eyra en stelpurnar vildu lítið af því
verki vita. „Við vildum ekki halda á lömbunum á meðan því
það kemur stundum blóð,“ segja þær.
Mislitu lömbin eru í miklu uppáhaldi og spurðar hver
þeirra þeim finnist fallegust stendur ekki á svari.
„Mér finnst goltótt og flekkótt lömb fallegust,“ segir Svan-
hildur. „Mér finnst flekkótt og pandalömb fallegust,“ segir
Matthildur og útskýrir að „pandalömb“ kalli hún þau sem
eru svört kringum augun eins og pandabirnir, eða bíldótt.
En gátu lömbin eitthvað leikið sér úti? „Nei, þau fara ekki
út nærri strax, það er allt á kafi í snjó,“ segja þær en sjálf-
ar gátu þær nýtt sér snjóinn. „Við gerðum bæði snjókarl og
snjóhund.“ - rat
Systurnar með Svanhildi ömmu í fjár-
húsunum. Sum lambanna fengu smá
aukasopa úr pela.
Stelpurnar léku sér í snjónum, sem nóg er
af, milli þess sem þær sinntu lömbunum.
Flekkóttu lömbin fallegust
Svanhildur Marín og Matthildur Eir Valdimarsdætur eru í 4. og 1. bekk í Valsárskóla á Svalbarðsströnd. Þær skelltu sér í sauðburð til
afa síns og ömmu á Engi í Bárðardal þar sem allt er á kafi í snjó og langt í að lömbin komist út að leika sér.
Matthildur Eir og Svanhildur Marín eiga báðar ær í sveitinni hjá ömmu og afa, þær Svartnefju og Blúndu. Systurnar drifu sig í sauðburð-
inn að hjálpa til. MYND/VALDIMAR TRYGGVASON
550 9800