Fréttablaðið - 07.11.2013, Qupperneq 46

7. nóvember 2013 FIMMTUDAGUR| MENNING | 34
landsins. Ég náði líka að kynn-
ast frumkvöðlunum í þessu húsi,
Haraldi Björnssyni, Lárusi Páls-
syni, Indriða Waage, Regínu
Þórðardóttur, Val Gíslasyni. Hér
var allt þetta fólk. Frú Arndís
Björnsdóttir og fleiri og fleiri.
Hún bauð mér dús eftir ár!“
Kunnir þú að þéra? „Já, ég
kunni það vel. Það voru þéringar
í Menntaskólanum á Akureyri.“
Lítil leikhúsrotta
Arnar er semsagt að norðan.
Sonur Arnþrúðar Ingimarsdóttur
frá Þórshöfn og Eyfirðingsins
Jóns Kristinssonar sem var um
tíma formaður Leikfélags Akur-
eyrar, lék þar og seldi miðana
heima. „Ég sá pabba leika Georg
í Mýs og menn og horfði á hann
skjóta Lenna, besta vin sinn. Ég
grét úr mér augun á eftir,“ rifjar
Arnar upp. „Mamma var samt
mesti leikarinn, hermdi eftir og
hafði augljósa hæfileika en lék
aldrei utan heimilisins.“
Sjálfur hefur Arnar leikið frá
því hann var smástrákur. „Ég var
lítil leikhúsrotta og ekki skrýtið
að ég skyldi velja þessa leið,“
segir hann. „Lék Hans í Hans og
Grétu þegar ég var tólf ára og í
mörgum sýningum eftir það hjá
Leikfélagi Akureyrar meðan það
var öflugt áhugamannaleikfélag.“
Síðar átti Arnar eftir að taka
þátt í að gera Leikfélag Akur-
eyrar að atvinnuleikhúsi. En
áður dreif hann sig í leiklistar-
skóla Þjóðleikhússins. Það var
árið 1962 og strax á öðrum vetri
lék hann í Gísl á stóra sviðinu.
Jafnframt fór hann að vinna með
Grímu, fyrsta sjálfstæða leikhópi
landsins, er lét að sér kveða á 7.
áratugnum og sýndi í Tjarnarbíói.
„Ég réð mig ekki hér við Þjóð-
leikhúsið fyrr en árið 1978. Ég
áleit stofnanir fáránlegar í fyrstu
og fannst alveg nauðsynlegt að
þenja vængina annars staðar. Ég
var með í að stofna Leiksmiðjuna
1968 sem lifði í rúmt ár en náði að
gera þrjár sýningar, Frísir kalla,
Litla prinsinn og Galdra-Loft.
Við fórum með Galdra-Loft og
Litla prinsinn í einum pakka um
landið að vetri til. Ég var mikið á
vegunum á þessum árum.“
Arnar og Þórhildur Þorleifs-
dóttir, kona hans, stofnuðu
Alþýðuleikhúsið fyrir norðan sem
ferðaleikhús 1975 með sex öðrum
pörum. „Við ferðuðumst um allt
land og til útlanda með Skollaleik
Böðvars Guðmundssonar,“ rifjar
Arnar upp. „Þannig að útrásin er
ekkert ný!“
Pétur Gautur áhrifavaldur
Þegar hér var komið sögu höfðu
bæði Leikfélag Reykjavíkur og
Þjóðleikhúsið lagt niður sína
skóla en nemendur sjálfir stofnað
skóla sem þeir nefndu Sál. Arnar
var meðal kennara þar og sam-
einaði skólann Alþýðuleikhúsinu
suðurdeild sem setti upp fjölda
sýninga og var með tvær deildir,
bæði barnaleikhús og fullorðins-
leikhús.
Þórhildur leikstýrir eigin-
manninum í kveðjusýningunni.
„Við Þórhildur höfum fylgst
að mjög lengi og unnið mikið
saman,“ segir Arnar og brosir.
„Við hittumst hér í Þjóðleikhús-
inu. Hún var kornung þegar hún
byrjaði hér í ballettinum og var
hér öllum stundum. Hún var að
dansa í Pétri Gaut þegar ég lék í
honum 1962. Seinna setti hún upp
með mér Pétur Gaut og enn síðar
setti sonur okkar, Þorleifur, upp
Pétur Gaut úti í Þýskalandi og sú
sýning var sýnd hér. Hann fylgir
okkur, hann Pétur Gautur.
En ég hugsa að ég hafi oft verið
Þórhildi erfiður þegar hún er að
leikstýra mér og það reynir á
núna líka enda er þetta dálítil
glíma við hann Svein.“
1998
Arnar
sem Abel
Snorkó
býr einn.
Þorvaldur
Þorsteinsson skrifaði
þetta leikrit gagngert
fyrir mig þegar ég átti 40
ára leikferilsafmæli en
mér finnst ég skulda
honum að ég taki aðeins
betur á því.
Ég er formlega að kveðja Þjóðleikhúsið og þakka fyrir hálfa öld á sviði. Samt er ég ekkert hættur,“ segir hinn sjö-tugi en síungi Arnar
Jónsson leikari um tilefni sýn-
ingar sinnar á einleiknum Sveins-
stykki á sunnudaginn kemur.
Við höfum tyllt okkur niður í
herbergi sem Arnar hefur útaf
fyrir sig í Þjóðleikhúsinu en áður
hafði tilheyrt Bessa Bjarnasyni,
þar áður Rúrik Haraldssyni
og enn áður Lárusi Pálssyni. Á
veggjunum hanga leikaramyndir,
meðal annars af Arnari í hlut-
verkum Péturs Gauts og Lés kon-
ungs. Ég spyr hvort Sveinsstykki
sé stórt stykki. „Það er þetta,“
segir Arnar og réttir mér blaða-
bunka upp á 40 síður. „Þetta er
ansi massíft og ég verð að halda
athygli áhorfenda allan tímann.“
Leikritið fjallar um reglumann-
inn, íslenskumanninn og lager-
starfsmanninn Svein Kristinsson
sem á bæði stórafmæli og starfs-
afmæli og fagnar þeim tímamót-
um með því að bjóða til veislu.
„Sveinn er að semja ræðu til að
flytja en minningarnar sækja á
og áhorfendur fá innsýn í líf hans
gegnum þær, hins vegar reynist
honum æ erfiðara að koma saman
ræðunni. Þetta er alveg dásam-
legur texti,“ lýsir Arnar.
Arndís bauð dús eftir ár
Arnar hefur reyndar leikið
Sveinsstykki áður, fyrir tíu árum.
„Þorvaldur Þorsteinsson skrifaði
þetta leikrit gagngert fyrir mig
þegar ég átti 40 ára leikferils-
afmæli en mér finnst ég skulda
honum að ég taki aðeins betur á
því. Nú er hann farinn frá okkur,
langt fyrir aldur fram og mér
fannst þetta stykki hans hæfa
mjög vel þessu tilefni.“
Spurður hvernig honum
sé innan brjósts á þessum
tímamótum svarar Arnar:
„Þetta hefur einhvern veginn
ekki alveg dagað yfir mig ennþá.
Kannski af því að ég er ekki að
hætta alfarið að leika, ég verð í
stóru hlutverki í Í deiglunni eftir
Arthur Miller hér í þessu húsi á
útmánuðum, þannig að ég stoppa
ekki neitt. Óneitanlega er þetta
samt dálítið skrítið. Það verður
öðru vísi að koma í þetta hús.
(Lítur upp á veggina) Þetta verður
til dæmis ekki mitt herbergi leng-
ur. En drottinn minn dýri. Ég er
svo heppinn maður. Ég á stóra
fjölskyldu og áhugamál, fyrir
utan endalausar vanrækslusyndir
sem ég get farið að sinna.“
Viltu nefna einhverjar?
„Ég hef til dæmis ekki haft
tíma til að fara yfir og skrásetja
listamannshlutann af lífi mínu.
Sem mér finnst ég þurfi eigin-
lega að gera því ég álít að ég tengi
saman tíma. Ég byrjaði í áhuga-
leikfélagi og var síðan í sjálf-
stæðum leikhópum sem komu
eiginlega fram á öllum sviðum
Áleit stofnanir fáránlegar í fyrstu
Arnar Jónsson frumsýnir einleikinn Sveinsstykki eft ir Þorvald Þorsteinsson á stóra sviði Þjóðleikhússins á sunnudagskvöld,
10. nóvember. Þannig kveður hann Þjóðleikhúsið eft ir 35 ára farsælan feril sem fastur starfsmaður.
Á SVIÐINU „Ég var lítil leikhúsrotta og ekki skrýtið að ég skyldi velja þessa leið,“ segir Arnar. FRÉTTABLAÐIÐ/DANÍEL RÚNARSSON
1960 1965 1970 1975 1980 1985 1990 1995 2000 2005 2010 2015
NOKKUR BURÐARHLUTVERK ARNARS
1963 Arnar í Gísl sem
var hans fyrsta hlutverk í
Þjóðleikhúsinu.
1977 Hjónin
skoða
landakort af
Skandinavíu
áður en þau
leggja upp
með Skollaleik
Böðvars Guð-
mundssonar.
1991
Arnar og
Þórhildur
að tjalda-
baki eftir
sýninguna
á Pétri
Gaut.
2011 Arnar
fékk Grímu-
verðlaunin
fyrir besta leik
í aðalhlutverki
sem Lér
konungur.
Gunnþóra
Gunnarsdóttir
gun@frettabladid.is
MYNDIR LJÓSMYNDASAFN REYKJAVÍKUR
MENNING