Dagblaðið Vísir - DV - 12.11.2010, Page 36

36 VIÐTAL UMSJÓN: XXXXX xxx@dv.is 12. nóvember 2010 FÖSTUDAGUR
S ameiginlegur áhugi á heimspeki leiddi Akureyringinn Hans Miniar Jónsson og Kanadamanninn Matt-hew Best saman fyrir mörgum
árum. Eftir að hafa spjallað á internetinu í
langan tíma ákváðu þeir að hittast og kol-
féllu strax hvor fyrir öðrum. Sagan er falleg
og kannski ekkert svo óvanaleg nema að því
leyti að þegar þeir byrjuðu að rabba saman á
netinu gekk Hans undir kvenmannsnafninu
Fríða. Þeir félagar hittust fyrst í eigin per-
sónu fyrir fjórum árum og gengu í það heil-
aga tveimur árum síðar. „Við verðum búnir
að vera giftir í tvö ár í febrúar,“ segir Matt-
hew en Hans Miniar er fljótur að leiðrétta
eiginmanninn. „Nei, í janúar,“ segir hann og
kíkir innan á giftingarhringinn til öryggis.
„Til þess eru þessir hringir. Svo maður muni
þetta,“ segir hann og brosir til Matthews sem
leggur hönd sína ofan á hans.
LAGÐUR Í EINELTI
Hans Miniar var skírður Hólmfríður Jóns-
dóttir. Hans er transmaður og hefur nú ver-
ið í hormónameðferð í að verða ár. Hann
gekk í Barnaskólann og Gagnfræðaskólann
á Akureyri en á ekki skemmtilegar minn-
ingar frá námsárunum. „Ég var nánast alltaf
hæstur í bekknum, hærri en allir strákarnir.
Ég stækkaði mjög hratt svo sinar og vöðvar
héldu ekki við. Ég var alltaf mjög stirður og
með lítið jafnvægisskyn, með stór gleraugu
og algjör lestrarhestur. Flestum kennurum
líkaði því vel við mig og mér gekk vel í nám-
inu en sömu sögu var ekki að segja af félags-
legu hliðinni,“ segir Hans Miniar sem var
lagður í einelti nánast alla sína skólagöngu.
Hann var kallaður froskurinn, Fríða og dýrið
auk þess sem Hólmfríður Júlíusdóttir festist
við hann á tímabili og eftir ár í Menntaskól-
anum á Akureyri gafst hann upp á náminu.
Nú mörgum árum seinna hefur hann aftur
sest á skólabekk með fjarnámi við VMA.
UPPLIFÐI KYNÞROSKA SEM SVIK
Hans segist alltaf hafa haft á tilfinningunni
að hann væri ekki eins og aðrar stelpur en
þar til hann heyrði af öðru transfólki hélt
hann að hann hlyti að vera eitthvað bilaður.
„Sem barn hafði ég á tilfinningunni að hlut-
irnir væru ekki eins og þeir áttu að vera. Það
var allt skakkt einhvern veginn. Ég er hálf-
gerður upplýsingafíkill og vil vita staðreynd-
ir og á meðan ég hafði þær ekki gekk ég út frá
því að þetta væri bara í hausnum á mér. Ég
heyrði örugglega fyrst af annarri transmann-
eskju þegar Anna Kristjánsdóttir kom fram.
Það var mikill léttir að fá þær upplýsingar
og vita að það væri til leið til að laga þetta,“
segir hann og bætir við að kynþroskinn hafi
reynst honum erfiður. „Þú kemst upp með
margt þegar þú ert krakki. Ég var kannski
titlaður stelpa en gat fengið að hlaupa um
í buxum og stuttermabol, verið með stutt
hár og klifrað í klettum. Þegar kynþroskinn
kom, með sín ófelanlegu merki þess að ég
tilheyrði kvenkyninu, voru það ákveðin svik.
Líkaminn fór að þróast í öfuga átt.“
AMMA VAR STOLT
Hans á mörg systkini og stóra fjölskyldu sem
flest tóku fréttunum vel. „Sum þeirra skildu
ekki hvernig ég nennti að vesenast í þessu
en ég held að fréttirnar hafi komið fæstum
á óvart,“ segir Hans sem hafði áður komið út
úr skápnum gagnvart fjölskyldu sinni sem
tvíkynhneigður. „Ég var skírður Hólmfríð-
ur í höfuðið á móðurömmu minni og eftir
að hafa lagt það undir mömmu ákvað ég að
taka upp Hans-nafnið, sem er nafn móður-
afa míns. Ég vildi fá samþykki mömmu enda
var hann pabbi hennar.“ Hann segist ekki
hafa tilkynnt afa sínum og ömmu breyting-
arnar. „Ég á bara eitt par af afa og ömmu á
lífi og þar sem afi hefur verið veikur vildi ég
ekki trufla hann með þessu. Þetta hefur samt
ekki verið falið fyrir honum en ekki heldur
útskýrt sérstaklega fyrir honum. Amma mín
er afar sérstök kona. Þegar maður fer í heim-
sókn til hennar passar maður hvað maður
gerir og segir og ég hafði ekkert sagt henni
þegar hún sá mig í viðtali í Íslandi í dag.
Hún hringdi strax í mig eftir þáttinn en við-
brögð hennar komu mér á óvart. Hún var
bara stolt. Maður hefur greinilega áhyggjur
af ástæðulausu.“
SAMA MANNESKJA,
AÐRAR UMBÚÐIR
Eins og áður sagði kynntust þeir Matthew
þegar Hans notaði ennþá nafnið Hólmfríð-
ur eða Fríða. Matthew segir breytingarnar
ekki hafa hrætt hann í burtu enda hafi hann
orðið ástfanginn af manneskjunni sem bjó
innra með Fríðu. „Fólk breytist alltaf hvort
sem er á löngum tíma. Líkaminn hefur
kannski breyst en ekki persónan. Þetta hef-
ur líka gerst hægt og rólega og ég tek varla
eftir þessu,“ segir hann og Hans grípur inn
í: „Ég er enn sama manneskjan, umbúðirnar
eru bara öðruvísi.“ Aðspurður segir Matthew
vini sína í heimalandinu vita um aðstæður
þeirra. „Umburðalyndið gagnvart hinseg-
in samfélaginu er kannski ekki jafn mikið í
Kanada og hér en við erum á réttri leið. Vinir
mínir skilja mig en við höfum ekki enn sagt
fjölskyldu minni frá þessu. Hans hefur tvisv-
ar hitt fjölskylduna mína og þau líta á hann
og kalla hann Fríðu. Við verðum samt að
fara eiga þessar samræður við þau fljótlega
en það er langt frá því að vera auðvelt. Þetta
er vandræðalegt umfjöllunarefni.“
HEPPINN MEÐ EIGINMANN
Matthew viðurkennir að hafa haft áhyggj-
ur þegar Hans sagði honum að hann vildi
hefja kynleiðréttingarferli. „Ekki af því að
þetta myndi breyta því hver hann er held-
ur vegna þess að ég óttaðist að leiðrétting-
in myndi ekki gera hann ánægðari með lík-
amann. Að hún myndi ekki létta á streitunni
sem hann upplifði nægilega mikið til að vera
Ég var ófrískur
KARLMAÐUR
Akureyringurinn Hans Miniar Jónsson er giftur Kanadamanninum Matthew
Best. Þegar þeir kynntust gekk Hans undir kvenmannsnafninu Fríða en hann
hefur nú hafið kynleiðréttingarferli. Hans Miniar á dóttur af fyrra hjónabandi
sem kallar hann mömmu. Hann segir lífið ekki alltaf hafa verið dans á rósum og
myndi ekki óska sínum versta óvini að upplifa að fæðast í röngum líkama. Hans
og Matthew féllust á að segja sögu sína í von um að sporna gegn fordómum
gagnvart þeim sem eru öðruvísi.
Maður lærir smá trix til að bæta fyrir það sem
vantar. Við notum líka rétt
orð. Við tölum um typpi en
ekki sníp.
HEPPINN Hans segist heppinn að hafa
fundið Matthew og að hann sé reyndar
afskaplega heppinn með flesta í kringum sig
sem hafa tekið breytingunum vel.
MYND HEIÐA GUÐMUNDSDÓTTIR