Dagblaðið Vísir - DV - 01.08.2008, Síða 4
föstudagur 1. ágúst 20084 Fréttir DV
Sandkorn
n DV sagði frá því í vikunni að
tölvu tónlistarmannsins Ragnars
P. Steinssonar, Ragga í Botnleðju,
hefði verið stolið. Stuldurinn kom
illa við Ragga og þá aðallega vegna
þess að í
tölvunni voru
ómetanleg-
ar myndir af
dóttur hans,
Kríu. Að auki
mátti finna
myndband
af fæðingu
hennar sem
er tilfinningalega ómetanlegt fyrir
fjölskylduna. Eftir að Raggi kom í
viðtal við DV fékk hann símhring-
ingu þar sem maður sagðist hafa
tölvuna undir höndum. Raggi
endurheimti svo tölvuna en það
var þó ekki gæsku þjófsins að
þakka því hann þurfti að greiða
nokkur þúsund krónur fyrir.
n Eftirmálar frægs viðtals Helga
Seljan við Ólaf F. Magnússon
borgarstjóra ætla að verða at-
hyglisverðir. Hver bloggarinn á
fætur öðrum lýsir yfir furðu sinni
varðandi Ólaf. Sem væri í sjálfu
sér ekki fréttnæmt fyrir utan að
bloggararnir
eru Friðjón
R. Friðjóns-
son, Hafrún
Kristjánsdótt-
ir, systir Sig-
urðar Kára,
og svo ofur-
bloggarinn
Stefán Friðrik
Stefánsson. Öll mætti kannski
kalla hægrimenn í þeim skiln-
ingi að þau eru hægra megin á
stjórnmálaskalanum. Bloggin eru
misjöfn en Friðjón spyr hreinlega
hvort það sé ekki heillavænlegra
að mynda nýjan meirihluta í borg-
inni með vinstri grænum. Sem
hlýtur að vera heldur örvænting-
arfull hugmynd eftir tvo sprungna
meirihluta. Stefán spyr hvort borg-
arstjórinn sé að spila út og svo er
Hafrún hreinlega dauðþreytt á
röfli um nítjándu aldar hús.
n Fréttablaðið sagði frá því að
Seth Combs, gagnrýnandi hjá
San Diego City Beat í Bandaríkj-
unum, vildi meina að Mugison
væri of ljótur og það væri helsta
ástæða þess að hann væri ekki
orðinn heimsfrægur. Mugison fær
hins vegar
frábæra dóma
fyrir plötu sína
og eru allir
sammála um
að hann sé
stórkostlegur
tónlistarmað-
ur þó hann
hafi ekki vöxt
Davids Beckham og sýniþörf Par-
isar Hilton. En kannski má finna
útskýringu á því hvers vegna fleiri
íslenskir karlkyns söngvarar hafi
ekki meikað það úti í heimi. Að
minnsta kosti furða margir sig á
því að Bubbi sjálfur hafi ekki enn
þá meikað það á heimsgrundvelli.
n Jón Magnússon, þingmaður
Frjálslynda flokksins, líkir för Þor-
gerðar Katrínar Gunnarsdóttur
menntamálaráðherra og Ólafs
Ragnars Grímssonar, forseta
Íslands, á
setningarhá-
tíð Ólymp-
íuleikanna
í Peking við
að fara á Ól-
ympíuleik-
ana í Berlín
á tímum
nasismans.
Greinin er löng og ítarleg og virðist
að auki hafa heillað guðsmann-
inn Jón Val Jensson sem þreytist
ekki á að skrifa lærðar greinar um
andstyggð þess að vera samkyn-
hneigður. Í ummælakerfi bloggs-
ins hrósar Jón Valur nafna sínum
sem þakkar svo innilega fyrir sig
og segir þá eiga samleið í skoðun-
um í þessu máli.
Fordómar gegn samkynhneigðum eru enn við lýði á Íslandi. Þorvaldur Kristinsson
segir mikilvægt að gera sér grein fyrir að með breyttri samfélagsmynd flytja hingað
íbúar landa þar sem fangelsi liggur við samkynhneigð. Hommar og lesbíur verða fyrir
aðkasti í löndum Austur-Evrópu og geta vart haldið eigin gleðigöngur.
SLEGIÐ ÚR LEYNUM
„Við tökum allar hótanir alvarlega
Þetta er hins vegar ekki fyrsta hót-
unin sem okkur berst á undan há-
tíðinni. Öðru nær. En við vonum
það besta og lítum svo á að þetta
sé merki um sjúkt hugarfar,“ seg-
ir Þorvaldur Kristinsson, forseti
Hinsegin daga sem haldnir eru
í næstu viku. Hinsegin dagar ná
hámarki með gleðigöngunni Gay
Pride laugardaginn 9. ágúst. Bréf
þar sem því var hótað að varpa
sprengju á gönguna barst Stöð tvö
á dögunum og greint var frá því í
fréttum.
Þorvaldur segir það hafa kom-
ið fyrir oftar en einu sinni að for-
svarsmönnum Hinsegin daga ber-
ist viðlíka hótanir. Þær hafi alltaf
verið tilkynntar til lögreglu en
þetta er í fyrsta sinn sem fjallað er
um hótanirnar í fjölmiðlum. Að-
spurður hvort hann hefði valið að
greina frá hótununum opinber-
lega hefðu þær borist skipuleggj-
endunum í ár segir hann að af-
staða hafi ekki verið tekin til þess.
Telur Íslending
hafa sent bréfið
Gleðigangan var farin í fyrsta
sinn hér á landi árið 2000 og tóku
tæplega fimmtán þúsund manns
þátt. Hún hefur farið stækkandi ár
frá ári og var metþátttaka í fyrra en
lögregla telur að þá hafi um fimm-
tíu þúsund manns safnast saman
í miðbænum í tilefni Gay Pride.
Hátíðin er því orðin stærri í snið-
um en samkomur á þjóðhátíðar-
daginn.
Hótunarbréfið var ritað á ensku
en Þorvald grunar þó að Íslend-
ingur hafi sent það. „Þetta er ein
af aðferðunum til þess að leynast.
Það er dæmigert að fólk slær úr
leynum þegar það reynir að koma
höggi á okkur.“
Honum finnst fordómar þó
hafa minnkað mikið gagnvart
samkynhneigðum. Breytingar á
lögum sem heimiluðu samkyn-
heigðum pörum að staðfesta sam-
vist sína breyttu miklu til hins
betra. „Viðhorf þjóðarinnar breytt-
ist mjög hratt eftir lagasetninguna.
Mun fleiri töldu sér fært að koma
út í kjölfarið, gefa kynhneigð sína
til kynna og lifa opinskátt.“
Mætir enn fjandskap
Fordómarnir eru þó síður en
svo úr sögunni. „Ég verð alltaf var
við fordóma og fjandskap af og til.
Sérstaklega þegar fólk gefur sig
sterkt til kynna og stendur á sínu.
Ég er forseti Hinsegin daga og tók
þátt í að dreifa blaðinu okkar á
dögunum. Þar mætti ég vissulega
andúð, fjandskap og hnútukasti á
stöku stað frá fólki. Aldrei var það
þó frá verslunareigendum sjálf-
um heldur bara frá fólki á förn-
um vegi,“ segir Þorvaldur. Honum
finnst þó annað en sem áður var
fyrir tuttugu til þrjátíu árum þegar
aðkast vegna samkynheigðar var
daglegt brauð. Nú heyrir það til
undantekninga.
Fangelsaðir vegna
samkynhneigðar
Hins vegar bendir Þorvaldur á
að íslenska þjóðin sé orðin mjög
fjölbreytileg. „Núna birtist hér á
landi fólk með ýmsar menning-
arforsendur á bakinu. Margt af
því kemur úr ríkjum þar sem mik-
ill fjandskapur ríkir í garð sam-
kynhneigðra og þeir oft beinlín-
is fangelsaðir.“ Hann nefnir sem
dæmi að þjóðir Austur-Evrópu
hafi átt erfitt með að halda sín
hátíðarhöld vegna hótana og of-
beldis, en Gay Pride-göngur eru
haldnar um allan heim. „Þeim
er það jafnvel ómögulegt. Marg-
ir fulltrúar þessara ríkja búa á Ís-
landi. Síðan eru það einnig full-
trúar ólíkra trúarbragða, til dæmis
kristinna bókstafstrúarmanna sem
að bandarískri fyrirmynd hafa alið
á fjandskap í okkar garð. Þetta gýs
alltaf upp öðru hverju,“ segir Þor-
valdur.
Bókstafshyggja
er böl heimsins
Hjörtur Magni Jóhannsson,
prestur Fríkirkjunnar, segir íhalds-
semi Þjóðkirkjunnar vera helstu
ástæðu þess að samkynhneigðir
hafa ekki fengið hér réttindi til að
ganga í hjónaband. „Ég er fyrsti
forstöðumaður trúfélags á íslandi
til að lýsa því yfir opinberlega að
við séum tilbúin til að gefa sam-
kynhneigða saman í hjónaband
rétt eins og gagnkynhneigða.“
Hann segir viðtökurnar almennt
hafa verið góðar. Helst séu það
aðilar sem eru í hagsmunavörslu
trúfélaga sem hafa andmælt hug-
myndinni. „Í raun er það bókstafs-
hyggja sem kemur í veg fyrir að
skrefið sé tekið til fulls. Það er dap-
urlegt að Þjóðkirkjan geri sig seka
um bókstafshyggju, þar sem hún
er eitt mesta böl heimsins í dag,
bæði innan kristni og annarra trú-
arbragða. Bókstafshyggja byggist á
ótta og þröngsýni í stað kærleika
og víðsýni,“ segir Hjörtur Magni.
STYRKIR TIL
STJÓRNMÁLAFLOKKA
Skáldið Skrifar
Kristján Hreinsson sKáld sKrifar. „Við verðum bara að fylgja flokkunum og trúa því að okkar bíði betra líf í öðrum heimi.“
eira að segja Steingrímur J. Sig-
fússon, sá ágæti hagyrðingur og
fulltrúi VG í einhverri nefndinni,
studdi það á sínum tíma að þing-
menn fengju æðstu meðferð í
gegnum sjálftöku eftirlauna. Og þeir hafa allir
sem einn, formenn flokkanna, stutt dyggilega
við sjálftöku styrkja. Þeir búa svo um hnútana
að ríkið verði að styrkja starfsemi stjórnmála-
flokka. Við erum að tala um það að stjórn-
málaflokkar fá af peningum skattgreiðenda
heilan helling – milljónir á milljónir ofan. Já,
það er sama hver flokkurinn er og það er sama
hverjum boðskap mennirnir segjast fylgja, all-
ir styðja þeir fjárstreymi úr ríkissjóði til flokk-
anna.
Það er nú reyndar þannig á okkar ágæta
landi, að ýmis félög fá framlög úr ríkissjóði.
Og yfirleitt er því þannig farið að slík starfsemi
þarf á því að halda að fá laun fyrir þá sem sjá
um rekstur félaganna. Sjaldnast hafa þessi fé-
lög þó starfsmenn sem eru á launum hjá rík-
inu. En þegar kemur að stjórnmálaflokkunum
hafa starfsmenn þeirra komið sér þannig að
kjötkötlunum að ríkið borgar allan brúsann.
Ef Þursaflokkurinn hefði á sínum tíma feng-
ið að stjórna fjárreiðum ríkisins hefðu rótar-
inn og bassaleikarinn getað fengið laun úr rík-
issjóði. Já, og auðvitað hefðu allir virkir limir
flokksins fengið eitthvað fyrir sinn snúð.
Við erum svo aum að við fáum ekki rönd við
reist, við verðum bara að fylgja flokkunum og
trúa því að okkar bíði betra líf í öðrum heimi –
þar sem réttlætið er ekki af skornum skammti
og þar sem lýðurinn hefur allur sama rétt.
Hérna megin grafar er því allavega þannig
farið að stjórnmálamenn hirða allt sem þeim
þykir einhvers virði. Og við erum að tala um
það, kæru lesendur, að það skiptir ekki nokkru
einasta bévítans máli hvað flokkatrunturnar
heita og það skiptir ekki nokkru máli hverjum
nöfnum gangsterarnir nefnast. Gírugir menn
verða alltaf gírugir menn. Og á meðan líkn-
arfélög og fólk sem stundar ýmiskonar um-
önnun og hjálparstarf þarf að sækja að ríkis-
sjóði með brugðinn betlistaf skiptast leiðtogar
flokkanna á ávísunum sem allar eru stílaðar
á okkar ástkæra ríkissjóð. Já, og því má ekki
gleyma að reikningshald flokkanna má vera
leyndarmál – það er óháð þeim styrkjum sem
flokkarnir fá.
Er þetta ekki stórkostlegt?
Lýðræðið er himneskt hér
og herrar af því guma
en flestir vita að það er
aðeins fyrir suma.
M
„Við lítum svo á að
þetta sé merki um
sjúkt hugarfar.“
Erla HlynsdóTTir
blaðamaður skrifar: erla@dv.is
Gay Pride Metþátttaka var í
gleðigöngunni í fyrra en þá
söfnuðust um fimmtíu þúsund
manns saman í miðbæ reykjavíkur.
Enn fordómar Þorvaldur
Kristinsson segist enn verða
fyrir fordómum vegna
kynhneigðar sinnar þó
ástandið sé allt annað en
fyrir tuttugu til þrjátíu árum.