Víkurfréttir - 19.12.1996, Blaðsíða 43

bestu óskir um
©lc&tlcg jól
fttritcU Itomitiibi ór
Þökkum viðskiptin á árinu sem er að líða
„Sótt"-heitasti penni Víkurfrétta skrifar:
Jólasteypa
jikhvaö?
Fer ekki í
jóla-
köttinn
Ferð þú í jólaköttinn í ár?
Nei, alveg örugglega ekki. Ætli
ég verði ekki í nýju jakkafötun-
um sem ég verslaði mér í vor.
Eg hef ekki ennþá komist í þau
svo það er kominn tími til og
kjörið að nota þau á jólunum.
Þó er ég hræddur um að konan
fari í jólaköttinn“.
Klemens
Sæmundsson
starfsmabur
Heilbrigöiseftirms
Su6urnes|a
□LAFUR
ÞORSTEINSSONehf
Vatnagarðar 4 • Pósthólf 551 • 121 Reykjavík
Ágætur félagi minn í fótbolt-
anum benti mér á að pistlamir
mínir virtust enn hafa nokkur
áhrif á bæjarbúa. Nú síðast
hefðu mér áskotnast viðbrögð
í því sem gárungarnir kalla
Næst besta blaðið. Ekki bara
ákveðin bókmenntagagnrýni
þ.e. að ég skrifaði algera
steypu, sem er jú mun verra
en að vera „heldur klénn“. Þá
fylgdi nteð sjúkdómsgreining
þ.e. að ég væri örugglega nieð
sótthita ef ekki eitthvað verra.
Ekki efa ég að þetta sé satt og
rétt, ekki skrökvar þessi ágæti
maður, allra síst rétt fyrir jól-
in, þegar hætta er á að fá kart-
öflu í skóinn. Það rifjaðist
reyndar upp fyrir mér vfsa unt
daginn. Höfund þekki ég því
miður ekki, en vísuna lærði
ég sem smástrákur;
Einatt þú talar illa um mig,
aftur ég tala vel um þig.
En það besta af öllu er
að enginn trúir þér né mér.
Fyrir nokkmm vikum var ég á
fomum slóðunt í Svíþjóð og
hlýddi á fyrirlestra á vegum
sænska læknafélagsins. Þar
kynna ntenn helstu nýungar
og rannsóknir í Svíaríki. Oft
er það reyndar þannig að það
sem vekur mesta athygli fjöl-
miðla, sérstaklega kvöldblað-
anna er það sem mætti slá upp
í æsifyrirsagnir, t.d. „tugþús-
undir Svía fá alvarlegar auka-
verkanir af lyfjuni árlega“.
Annað Iætur lítið yftr sér en er
þó í raun lærdómsríkt.
Á stóru sjúkrahúsi í Stokk-
hólmi ákváðu ntenn að athuga
hversu óþægilegt mönnum
þætti að fara í magaspeglun.
Fyrirfram vom þeir búnir að
álykta að því vanari sem
læknirinn sem speglaði væri,
því rninni óþægindi fýrir sjúk-
..ekki skrökvar
þessi ágæti
maður, allra
síst rétt fyrir
jólin, þegar
hætta er á að fá
kartöflu
í skóinn...
linginn. Virðist liggja í augum
uppi en reyndist ekki rétt.
Fólki fannst jafn óþægilegt að
láta virðulega prófessora sem
yngri lækna spegla sig.
En ef menn vom „vanir" þ.e.
höfðu farið í speglun áður og
vissu á hverju þeir áttu von?
Nei, það breytti engu. Aðeins
eitt virtist skipta máli. Þeir
sent höfðu verið speglaðir
með aðstoð einnar ákveðinnar
aðstoðarstúlku upplifðu mun
minni óþægindi en aðrir. Og
hvað var svona sérstakt við
þessa konu? Jú, hún hélt f
hendina á sjúklingunum,
spjallaði við þá og sýndi þeim
hlýju. Þessi einföldu og í raun
sjálfsögðu atriði vom það sem
best sefaði ótta og minnkaði
óþægindi. Eg læt ykkur les-
endur góðir um það að draga
ykkar eigin ályktanir af þessu
og velta þessu örlítið fyrir
ykkur ekki síst nú er líður að
jólum. Eg óska ykkur gleði-
legra og slysalausra jóla og að
komandi ár reynist okkur öll-
um farsælt.
Með sóttheitri jólakveðju
Hrafnkell Oskarsson
stuttur og snaggaralegur.
Þökkum samskiptin
á árinu sem er að líða
Dverghamrar
Keflavíkurflugvelli
Sendum Suðurnesjamönnum
bestu óskir um
dfríetíileij jói
fcw3reít hummiíii áv
Þökkum samstarfið á árinu sem er að líða.
SH HITAVEITA
SUÐURNESJA
Víkurfréttir
JÓLABLAÐ 1996