Morgunblaðið - 04.11.2016, Qupperneq 69

MINNINGAR 69
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 4. NÓVEMBER 2016
okkar unglingsár, við skíðaiðkun
á veturna, byggingarvinnu og
sveitaböll á sumrin.
Seinna urðum við svo skála-
verðir, en eitt árið vorum við 50
helgar utan Reykjavíkur.
Á þessum árum kynntumst
við tveimur sætum skátastelp-
um, Dóru og Tótu, sem urðu svo
okkar lífsförunautar. Það er
margt sem við höfum brallað
saman gegnum árin. Vorum í
síldarævintýri á Reyðarfirði og
skíðuðum í Oddsskarði löngu áð-
ur en þar kom skíðalyfta.
Gengum á Hornstrandir með
góðum vinahóp árin 1973 og
1974, löngu áður en það komst í
tísku. Byrjuðum að spila golf 17
ára , en þá var aðeins einn golf-
völlur á Reykjavíkursvæðinu.
Stunduðum útilegur, Þórs-
merkurferðir, Glaumbæ þess á
milli, reyndum yfirleitt að vera
þar sem fjörið var mest.
Dóra og Reynir stofnuðu
heimili fyrst í okkar vinahópi og
var Guðrún fyrsta barnið í hópn-
um, auðvitað fannst okkur við
eiga mikið í henni og hjálpuðum
örugglega til við uppeldið.
En við fullorðnuðumst eins og
aðrir, urðum traustir fjölskyldu-
feður og við Tóta fluttum til
Lúxemborgar.
Ekki minnkaði sambandið við
það, öll árin höfum við eytt
miklum tíma saman. Skíðaferðir
á hverju ári, í Ölpunum eða
Bandaríkjunum. Golfferðir til S-
Afríku, Englands, Tyrklands,
Lúxemborgar og Bandaríkj-
anna. Sigling á skútunni þeirra,
undir öruggri skipstjórn Reynis.
Seinni ár áttu Dóra og Reynir
yndislegan tíma í bústaðnum
sínum á Flúðum, þá var ekki
langt á milli okkar.
Eftir að Reynir greindist með
alvarlegt heilaæxli vonuðust allir
til að hann fengi bót en það varð
því miður ekki. Ég talaði síðast
við hann í síma, tveimur vikum
fyrir andlátið og þá gerði ég
mér grein fyrir því hve langt
hann var leiddur.
Við vorum búnir að plana
margar fleiri ferðir sem ekki
verða farnar. Í sumar sagði
Reynir „kannski fer ég ekki aft-
ur í golfferðir, en örugglega för-
um við aftur saman á skíði“.
Dóra hefur staðið eins og
klettur við hlið Reynis í veikind-
unum, eins og hennar er von og
vísa.
Elsku Dóra, Guðrún, Gísli,
Gauti og ykkar fjölskyldur, við
Tóta og okkar stórfjölskylda
samhryggjumst ykkur innilega
og þökkum fyrir allar yndislegu
stundirnar sem aldrei hefur bor-
ið skugga á.
Góðir vinir eru gulls ígildi.
Þórður (Doddi) og
Þórhildur (Tóta).
Brosmildur, kurteis, glöggur,
heiðarlegur, vingjarnlegur,
traustur, áreiðanlegur, skemmti-
legur. Allt eru þetta lýsingar á
vini okkar og samferðamanni,
Reyni Ragnarssyni, sem nú hef-
ur kvatt okkur, Halldóru og
börn og barnabörn. Hann er far-
inn hann Reynir en átti mun
lengra líf skilið.
Við, sem nú sitjum eftir og
kveðjum góðan félaga, áttum
með honum, skemmtilegt og eft-
ir atvikum langt samstarf á sviði
íþróttanna. Þar var hann foringi
og leiðtogi til margra ára, for-
maður í Íþróttabandalagi
Reykjavíkur í fimmtán ár.
Reynir var þungavigtarmaður í
íþróttahreyfingunni. Á hann var
hlustað og eftir því tekið þegar
hann tjáði sig um ákvarðanir og
framkvæmdir sem íþróttamál-
efni varðaði.
Á yngri árum stundaði Reyn-
ir skíði hjá ÍR og þar fékk hann
uppeldi og áhuga á íþróttum og
framgangi þeirra. Hann var
dyggur stuðningsmaður síns fé-
lags og vakti strax athygli fyrir
leiðsögn og forystuhæfileika.
Tillögugóður, fylginn sér, virtur
formaður, eljusamur og skipu-
lagður. Það var happafengur
þegar íþróttahreyfingin í
Reykjavík fékk hann til forystu.
Í samvinnu við Reykjavíkur-
borg, varðandi uppbyggingu og
fyrirgreiðslu til íþróttafélaganna
í borginni, reyndist Reynir lyk-
ilmaður og forystusauður í sam-
starfi borgar og félaga.
Reynir var endurskoðandi að
atvinnu og naut mikils trausts
fyrir heiðarleika, réttsýni og
skynsemi, þegar kom að skatta-
skilum og framtölum og var eft-
irsóttur og vinsæll á þeim vett-
vangi. Heiðarleiki, lögsemi,
skýringar og góður frágangur á
því sviði var hans lögmál, hans
leiðarljós og vinnuregla.
Undanfarin ár, höfum við,
undirritaðir, myndað hóp og
spilað golf saman, ásamt Reyni.
Samstarfsmenn hans í ÍBR og
ÍSÍ. Þar höfum við skemmt okk-
ur, keppt, leikið og hlegið, rifjað
upp eftirminnileg atvik og notið
samvistar hver við annan. Þar
var Reynir hrókur alls þess sem
fram fór, góður í golfi, sögumað-
ur og öðlingur, félagi og þátttak-
andi, séntilmaður með láði. Og
gafst aldrei upp.
Í sumar gat hann ekki verið
með í golfhópnum vegna þeirra
veikinda sem ollu láti hans. Við
héldum og vonuðum að honum
tækist að hrista krabbann af
sér, erfiðleikana, eins og hann
var vanur í öllum sínum störfum
og gjörðum. Þeirri baráttu lauk,
því miður með láti okkar góða
vinar. En minning hans lifir og
við allir, undirritaðir, vottum
Halldóru og afkomendum
þeirra, samúð okkar. Við kveðj-
um elskulegan félaga okkar og
blessum minningu hans. Reynir
Ragnarsson var öðlingur innan
og utan.
Ellert B. Schram, Stef-
án Konráðsson, Lárus
Blöndal, Örn Andréson,
Gunnar Bragason, Hall-
grímur Þorsteinsson,
Tryggvi Geirsson,
Kristinn Jörundsson,
Andri Stefánsson, Frí-
mann Ari Ferdinands-
son, Björn Björnsson,
Pétur Hrafn Sigurðs-
son, Kristján Daní-
elsson, Hörður Þor-
steinsson.
Reynir vinur og félagi er fall-
inn frá á besta aldri. Í fjórða
sinn kveðjum við einn úr hópn-
um. Það minnir á að allt er í
heiminum hverfult og enginn
ræður sínum næturstað.
Einstök vinátta og samheldni
hefur einkennt vinahópinn. Vinir
í gleði og í sorg. Reynir þar
fremstur í flokki, hlýr og ráða-
góður .
Kynnin hófust fyrir hart nær
hálfri öld þegar lífsháskinn var
víðs fjarri. Lífið snerist um að
komast inn í Glaumbæ og um
skátaútilegur á Hellisheiði.
Leiðin í skátaskálann Jötun
hófst við ÍR-skálann þar sem
Reynir stundaði skíðaíþróttina
af kappi. Þar hófust kynni
þeirra Dóru.
Alvara lífsins tók við og um
tvítugt hófu þau sambúð og
eignuðust sitt fyrsta barn. Ein-
staklega samhent í farsælu
hjónabandi. Höfðingjar heim að
sækja, hvort heldur var í Stað-
arselið eða sælureitinn Vindás.
Reynir var öðlingur með góða
nærveru. Skipti ekki skapi svo
við munum eða hækkaði róminn,
þó svo að hann hefði ekki alltaf
verið sammála síðasta ræðu-
manni. Hann var úrræðagóður
með mikla skipulagshæfileika
sem nutu sín er hann skipulagði
ógleymanlega golfferð fyrir hóp-
inn til Tyrklands árið 2014.
Æðruleysi Reynis og festa kom
vel í ljós er hann greindist með
ólæknandi sjúkdóm sem lagði
hann að velli á tæpu ári . Hann
hélt ótrauður áfram og mætti í
vinnu þar til þrek þraut.
Á kveðjustund minnumst við
hans með kærleik og þakklæti.
Elsku Dóra, Guðrún, Gísli,
Gauti og fjölskyldur, megi allar
góðar vættir styðja ykkur og
styrkja.
Fyrir hönd Saumaklúbbs
Dóru og maka,
Olga Guðmundsdóttir.
Vinur minn og samherji
Reynir Ragnarsson er fallinn
frá langt um aldur fram. Leiðir
okkar Reynis lágu fyrst saman
1988 er við settumst í stjórn
ÍBR. Við vorum þá unglingarnir
í stjórninni! Hann 40 og ég 37,
undir stjórn Ara Guðmundsson-
ar. Er kom að því að Ari hætti,
ræddum við Reynir saman um
hvað við tæki. Ljóst var að eng-
inn innan stjórnar ætlaði að gefa
kost á sér í formennsku, við tvö
höfðum haft sömu skoðanir á
flestum málum og töldum að það
þyrfti að efla bandalagið, og
með nýjum utanaðkomandi for-
manni var ekki víst að það gerð-
ist. Niðurstaðan var að Reynir
gæfi kost á sér til formanns, en
þó með því loforði að ég sæti
með í stjórn þann tíma sem
hann starfaði, ekki reiknuðum
við með að það yrðu 15 ár í við-
bót. Er nýr formaður tók við
2009 fékk ég sömu kvöð a.m.k.
til að byrja með og sit ég enn í
stjórninni.
Þessi tími var einstaklega
skemmtilegur og uppbyggjandi,
enda tók bandalagið miklum
breytingum undir hans forystu.
Okkar samstarf var alltaf ein-
staklega gott og farsælt, það
voru ekki mörg málin sem við
vorum ekki sammála um, en í
þeim tilfellum sem svo var ekki
leystum við málið í vinsemd og
sátt. Við vorum sammála um að
efla þyrfti tengsl bandalagsins
við ÍSÍ og fékk hann mig til að
gefa kost á mér í stjórn ÍSÍ,
sem varð og sit ég þar enn.
Þau eru óteljandi umbótamál-
in sem komust á undir hans for-
ystu, fyrir félögin í Reykjavík,
ÍBR og íþróttahreyfinguna í
heild sinni.
Telja má upp mál eins og
skautahöllina, framkvæmd
Reykjavíkurmaraþons, Borgar-
leika, íþróttafulltrúa félaganna,
hækkun styrkja til félaganna frá
borginni og fleira. Eins kom
hann að mörgum málum fyrir
íþróttahreyfinguna í heild svo
sem sameiningu ÍSÍ og ÓÍ,
stjórn Getspár, kjörnefnd ÍSÍ,
heiðursráð, framkvæmd Smá-
þjóðaleika 1996 ofl. Þau mál sem
enn eru í gangi en unnið var og
er að eru innganga Reykjavík-
urfélaganna í UMFÍ, stofnun
Afreksmiðstöðvar, skipulags-
mála íþróttahéraða ásamt fleiru.
Það voru margar ánægju-
stundirnar sem við höfum átt
saman í leik og starfi, minn-
isstæð er ferð okkar að loknum
Borgarleikum í San Francisco
2008. Síðari ár vorum við saman
í golfhóp ÍSÍ ásamt fleiri góðum
félögum. Tekið var vel á móti
okkur er við heimsóttum hann
og Halldóru í sumarbústaðinn.
Því miður var ekki um golfiðkun
að ræða hjá honum í sumar
vegna veikindanna, en það var
mikil ánægja að hjónin komu og
hittu okkur að leik loknum er
við spiluðum á Flúðum á besta
degi sumarsins.
Reynir sleit aldrei samband-
inu við ÍBR, því að formennsku
lokinni tók hann að sér að verða
endurskoðandi bandalagsins
fram á síðustu stundu, þar sem
við hittumst reglulega. Það var
alltaf gott að leita ráða hjá hon-
um, hvort sem það var í síma
eða með fundi.
Íþróttahreyfingin sér á bak
miklum foringja, og persónulega
sé ég á eftir miklum og traust-
um félaga og vini.
Halldóru, Guðrúnu, Gísla,
Gauta og barnabörnum sendi ég
innilegar samúðar- og vinar-
kveðjur.
Örn Andrésson.
Reynir Ragnarsson var mikill
áhrifamaður í íslenskri íþrótta-
hreyfingu síðustu áratugina.
Sautján ára varð hann formaður
skíðadeildar ÍR og starfaði fyrir
það félag árum saman, fyrst í
skíðadeildinni en síðan í aðal-
stjórn. Reynir var stjórnarmað-
ur stærsta íþróttahéraðsins inn-
an ÍSÍ, Íþróttabandalags
Reykjavíkur (ÍBR), í 20 ár, þar
af formaður þess í 14 ár. Þar
vann hann mikið og fórnfúst
starf en ÍBR gegnir lykilhlut-
verki í öllu íþróttastarfi í
Reykjavík. Reynir var kjörinn
heiðursfélagi ÍSÍ á Íþróttaþingi
2015 en það er æðsta heiðursvið-
urkenning sem hægt er að
hljóta innan íþróttahreyfingar-
innar á Íslandi. Það er oft talað
um mikilvægi sjálfboðaliða-
starfsins fyrir íþróttahreyf-
inguna og hið mikla og óeig-
ingjarna starf sem þeir skila. Þá
erum við að tala um menn eins
og Reyni Ragnarsson. Mann
sem hafði yfrið nóg að gera
dagsdaglega í sínu starfi en gaf
sér tíma til að leiða íþrótta-
hreyfinguna í Reykjavík um
langt skeið. Það er svo sann-
arlega gulls ígildi fyrir íþrótta-
hreyfinguna að hafa átt að mann
eins og Reyni.
Reynir kom einnig að starfi
fyrir ÍSÍ með margvíslegum
hætti. Hann sat í framkvæmda-
nefnd Smáþjóðaleikanna í
Reykjavík árið 1997. Þá var
hann einn af lykilmönnum í öllu
ferlinu þegar Ólympíunefnd Ís-
lands sameinaðist ÍSÍ, sem er
einn af stóru atburðunum í sögu
ÍSÍ. Einnig sat hann í stjórn Ís-
lenskrar getspár í áraraðir sem
fulltrúi ÍSÍ. Reynir átti sæti í
ýmsum nefndum og ráðum inn-
an vébanda ÍSÍ, var m.a. for-
maður kjörnefndar Íþróttaþings
ÍSÍ í áratugi og sat í heiðursráði
ÍSÍ.
Reynir var alltaf tilbúinn til
að leggja íþróttahreyfingunni lið
og láta gott af sér leiða. Hann
var maður sem oft var leitað til
þegar mikið lá við enda naut
hann mikillar virðingar meðal
félaga sinna í hreyfingunni.
Hann var rökfastur og fylginn
sér og lagði ávallt gott til mála.
Stjórn og starfsfólk ÍSÍ er
þakklátt fyrir gefandi samstarf
við Reyni og ekki síður fyrir all-
ar þær góðu stundir og vináttu
sem fylgdu því samstarfi.
Við færum Halldóru og fjöl-
skyldu Reynis innilegar samúð-
arkveðjur.
Lárus L. Blöndal,
forseti ÍSÍ.
Kær vinur okkar og sam-
starfsmaður, Reynir Ragnars-
son, er fallinn frá eftir stutta
baráttu við alvarleg veikindi.
Það er sárt að horfa á eftir góð-
um vini og félaga en ekki síður
er það mikill missir fyrir
íþróttahreyfinguna á Íslandi þar
sem Reynir hafði verið leiðtogi
og gefið mikið af sínum kröftum.
Reynir var formaður ÍBR frá
1994-2009 en hafði þá setið í
stjórninni frá 1988. Reynir hafði
skýra sýn fyrir íþróttir og
framþróun þeirra í Reykjavík og
það er ljóst að gríðarlegur ár-
angur varðandi uppbyggingu og
faglegra starf íþróttahreyfingar-
innar í Reykjavík var stefnu-
festu og framsýni hans að
þakka. Reynir hafði einstakt lag
á að koma málum áfram með
sínu rólega og yfirvegaða fasi,
án átaka og í sátt við alla. Hann
var ætíð úrræðagóður þegar
kom að lausnum erfiðra mála og
naut mikillar virðingar innan
íþróttahreyfingarinnar. Honum
var því treyst til ábyrgðarmik-
illa starfa á þeim vettvangi svo
sem ýmissa embætta á vegum
Íþrótta- og ólympíusambands
Íslands. Má þar nefna að Reynir
var um árabil formaður kjör-
nefndar ÍSÍ, sat í heiðursráði
ÍSÍ, stjórn Íslenskrar getspár,
tók að sér stórt hlutverk í fram-
kvæmd Smáþjóðaleika 1997 og
kom að sameiningu ÍSÍ og Ól-
ympíunefndar Íslands.
Samstarf stjórna ÍBR undir
stjórn Reynis var gott og fundir
gátu dregist á langinn enda fékk
fagleg og málefnaleg umræða að
njóta sín.
Eftir að Reynir hætti sem
formaður ÍBR var auðsótt að
leita til hans varðandi ýmis mál
og hann hélt einnig tengingu við
bandalagið með því að vera end-
urskoðandi þess. Það er mikill
missir að kröftum Reynis og
hans verður sárt saknað.
Íþróttahreyfingin í Reykjavík
þakkar Reyni áratuga starf og
fyrir að hafa fengið að vinna
með honum og við munum ætið
búa að þeirri reynslu og þekk-
ingu sem hlaust af því samstarfi.
Stjórnar- og starfsfólk ÍBR
saknar mikils foringja og félaga
og þakkar eftirminnilegar sam-
verustundir í starfi og leik. Hall-
dóru, börnum og barnabörnum
Reynis vottum við okkar dýpstu
samúð.
Ingvar Sverrisson,
formaður.
Reynir Ragnarsson, löggiltur
endurskoðandi, kær félagi og
vinur í Rótarýklúbbnum
Reykjavík-Árbær til 23 ára, er
fallinn frá langt um aldur fram,
aðeins 68 ára. Reynir var hóg-
vær og traustur maður og hæfi-
leikar hans fóru ekki fram hjá
þeim sem kynntust honum. Því
valdist hann gjarnan til foryst-
ustarfa meðal annars í íþrótta-
hreyfingunni þar sem hann var
meðal annars formaður Íþrótta-
bandalags Reykjavíkur um ára-
bil.
Hjá Rótarýklúbbnum sínum
gegndi Reynir öllum helstu
trúnaðarstöðum í áranna rás,
meðal annars forsetaembættinu
og fór það allt vel úr hendi eins
og hans var von og vísa.
Reynir og Halldóra J. Gísla-
dóttir, kona hans, hafa verið
okkur klúbbfélögum og mökum
afskaplega kær enda samveru-
stundirnar orðnar margar og
góðar gegnum tíðina.
Við félagar í Rótarýklúbbnum
Reykjavík-Árbær vottum Hall-
dóru Gísladóttur, fjölskyldu og
vinum Reynis innilega samúð
við fráfall okkar kæra félaga og
vinar.
Guðjón Sigurbjartsson,
forseti Rótarýklúbbsins
Reykjavík-Árbær.
Reynir Ragnarsson endur-
skoðandi andaðist 22. október sl.
eftir snörp og erfið veikindi.
Reynir sat í stjórn Getspár frá
1997-2006. Hann sinnti störfum
sínum afar vel sem stjórnarmað-
ur og var vakandi yfir hags-
munum eigenda og neytenda.
Hann var virtur af stjórn og
starfsfólki. Það var gott að get-
að leitað ráða hjá Reyni um ým-
is atriði er tengdust rekstri fé-
lagsins.
Og nú er þessi öðlingur horf-
inn til feðra sinna eftir farsælt
og gott lífsstarf, alltof snemma.
Íslensk getspá hefur misst góð-
an félaga og liðsmann. Hans
verður sárt saknað en verk hans
og framlag í þágu Getspár mun
lifa.
Á þessari stundu er hugur
okkar hjá fjölskyldu Reynis, við
sendum Halldóru og þeim öllum
okkar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Stefán Konráðsson
framkvæmdastjóri.
Elsku Alli.
Hví ertu horfinn, hugs-
um við í dag,
helstríði lokið, komið sólarlag.
Leystur úr fjötrum lífs um æviskeið,
löngunarfullt til þess er handan
beið.
(Á.F.)
Þín
Ester.
Elsku besti pabbi minn.
Það er svo sárt að kveðja þig.
Þegar ég minnist þín þá verða
samverustundir okkar ljóslif-
andi, eins og þegar þú opnaðir
þig fyrir stuttu og sagðir mér frá
æsku þinni í Súðavík, þá skildi
ég betur þá hörku sem einkenndi
þig. Að lenda í einelti er þungur
skóli og að þurfa að taka koju
föður þíns 10 ára gamall, eftir að
hann féll fyrir borð á bátnum
mb. Val IS 420, hlýtur að móta
mann til lífstíðar.
Snemma eignaðist þú þinn
fyrsta bát og þá varð ekki aftur
snúið, sjórinn var þitt líf og yndi
og þú gast verið að til 79 ára ald-
urs, stálhraustur alla tíð.
„Þú ert alveg eins og pabbi
þinn“ hefur mamma oft sagt við
mig og ég sé það alltaf meira og
meira hvað það er rétt hjá henni.
Þegar ég fer til baka að athuga í
þriðja sinn hvort hurðin sé ekki
örugglega læst þá hugsa ég til
þín.
Ég er svo ánægð að hafa get-
að rétt þér hjálparhönd við lönd-
unina síðustu árin þín á sjónum.
Þær stundir ylja mér. Þú ert fyr-
irmynd mín í svo mörgu, nægju-
Aðalsteinn
Haraldsson
✝ AðalsteinnHaraldsson
fæddist 5. nóv-
ember 1933. Hann
andaðist 21. októ-
ber 2016
Útför Aðalsteins
fór fram 28. októ-
ber 2016.
samur, heiðarlegur
og gjafmildur. Þú
kenndir mér að
setja mér markmið,
klára þetta eða hitt
fyrir ákveðinn tíma.
Oft komu nestisbox-
in þín full með þér
heim af sjónum, þá
var fiskiríið svo
mikið að þú gafst
þér ekki tíma til að
fá þér bita. Særún
var þitt happafley og þú sást að
það myndi ganga upp að gera
svona bát út héðan þótt aðrir ef-
uðust.
Takk, elsku pabbi, hvað þú
studdir mig þegar Gulli dó og að
hafa verið Lenu minni sem
pabbi.
Nú er allt um borð í Byr og
stefnan tekin á önnur mið.
Dýrð þín er nú í himraríki hátt,
hefst nú þín ganga beint í sólarátt.
Lendur að skoða víðar guðs um
geim,
gengur á ljós, nú ertu kominn heim.
(Á F.)
Takk fyrir allt og allt, elsku
pabbi. Hvíl í friði. Þín,
Kristín (Stína).
Stundin líður, tíminn tekur,
toll af öllu hér,
sviplegt brotthvarf söknuð vekur
sorg í hjarta mér.
Þó veitir yl í veröld kaldri
vermir ætíð mig,
að hafa þó á unga aldri
eignast vin sem þig.
Þú varst ljós á villuvegi,
viti á minni leið,
þú varst skin á dökkum degi,
dagleið þín var greið.
Þú barst tryggð í traustri hendi,
tárin straukst af kinn.
Þér ég mínar þakkir sendi,
þú varst afi minn.
(Hákon Aðalsteinsson.)
Þín
Ester Ósk og Arnar Óli.