Fréttablaðið - 30.05.2019, Side 36

Fréttablaðið - 30.05.2019, Side 36
Talið er að allur sá jarðvegur sem nú þekur jörðina og not- aður er í landbúnaði í dag hafi orðið til á síð- ustu 10 þúsund árum fyrir tilverknað plantna af ýmsum gerðum. Sólrún Freyja Sen solrunfreyja@frettabladid.is Umhverfisstofnun rekur umhverfismerkið Svaninn, sem er notað til að votta umhverfisvæna framleiðslu, meðal annars á fatnaði. Birg- itta Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Umhverfisstofnun, segir að Svanurinn taki til alls lífsferils fatnaðarins. „Þá erum við bæði að skoða hráefnin, framleiðsluna, neyslu og meðhöndlun úrgangs á meðan lífræn vottun nær bara til hráefna. Það er ekki víst að hún nái til þátta sem koma á eftir því, eins og hvernig fataefnið er litað og svo framvegis. Lífræn ræktun þýðir í raun bara að það sé ekki verið að nota tilbúinn áburð og verið að viðhalda gæðum jarðvegs.“ Birgitta segir að ef íslenskur fatnaður sem er til dæmis búinn til úr íslenskri ull ætti að fá Svans- vottunina, þyrfti í raun að endur- skoða sauðfjárrækt í heild sinni. „Þú þarft að rekja framleiðsluna svo langt aftur, maður þarf að skoða reksturinn á öllu búinu. Þannig að þetta er mjög stórt verkefni.“ Neytendur bera ábyrgð Guðrún Lárusdóttir er einn fata- hönnuða vistvæn fataframleiðsla og endurnýting textíls brennur á. „Ég kláraði mastersnám í umhverf- isvænni fatahönnun í Berlín fyrir um fimm árum. Það er hægt að skoða vistvæna fataframleiðslu út frá til dæmis dýraverndunarsjónarmiðum og vegna þeirra að sleppa því að ganga í loðfeldum, mannréttindasjónar- miðum, hvort fólkið sem býr til fatnaðinn fái sanngjörn laun og sanngjarna meðferð, eða efnunum sjálfum og hvernig þau eru búin til. Húðin er náttúrulega stærsta líffæri líkamans og maður verður að vanda valið á efnunum sem er í snertingu við húðina. Það sem er kannski mest áberandi í þessari umræðu í dag er fatasóun, fjöldaframleiðsla og umhverfissjónarmið. Við sem neytendur berum gríðarlega mikla ábyrgð og þurfum að hugsa okkur vel um þegar við erum að kaupa fatnað. Við þurfum bæði að hugsa um hvort okkur raunverulega vanti hann, og hvort hann muni endast lengur en eftir nokkra þvotta. Hins vegar er flóran á fatamarkaðnum svo breið og fjölbreytt að fólk lendir oft í vandræðum með að velja sér fatnað og finnst þægilegra að stinga höfðinu í sandinn heldur en að taka ábyrga afstöðu.“ Til þess eru lífrænar og umhverfisvænar vottanir ágætis hjálpartæki, og bendir Guðrún á Global Organic Textile Standard (GOTS) og Bluesign sem er vottun fyrir umhverfisvænan textíl og fatnað. Guðrún segir að það sé ein- föld leið fyrir fataframleiðendur að huga að umhverfinu með því að endurnýta föt og fataefni. Endurnýting fyrsta skrefið „Ungum hönnuðum finnst það kannski vera óyfirstíganlegt verkefni að fá allar þessar vottanir, en þeir geta annaðhvort keypt af birgjum sem eru með þær, eða endurunnið efni, sem er náttúru- lega framtíðin.“ Hringrásarhag- kerfið er að koma sterkt inn í fata- iðnaðinn en það byggir á að koma efnum sem hefði annars verið hent, aftur í umferð og nýtingu. „Það þarf ekki alltaf að vera að búa til nýjan textíl. Við eigum að nýta það sem er til, til dæmis er hægt að búa til ný föt úr gömlum fötum. Það er líka hægt að vinna fataefni aftur. Það verður samt að muna að endurnýting er bara fyrsta skrefið, framleiðslan á endurnýtingunni verður líka að vera vistvæn. Það þarf að huga að öllum þáttum framleiðslunnar, alveg frá upphafi og þar til varan er tilbúin.“ Guðrún starfar hjá barnafata- merkinu As We Grow sem hannar, framleiðir og selur vistvæn barna- föt, en vörumerkið hlaut Hönnun- arverðlaun Íslands fyrir vistvæna hönnun og ábyrga neyslu. Merkið er með fatastærðir sem spanna breiðara aldurstímabil heldur en í mörgum öðrum barnafata- merkjum, svo foreldrar þurfa ekki að kaupa föt, tvisvar á ári eða einu sinni á ári. „Við notum alpaca ull sem er frá Perú, og við erum með Fair Trade vottun á ullinni. Svo notum við lífræna bómull í nýrri línu hjá okkur sem er bæði með GOTS-vottunina og Oeko-tex100- vottunina sem er jafnframt fram- leiðandi á lífrænni bómull. Ólífræn bómull er úðuð með eiturefnum og svo er fólkið sem vinnur við að tína hana kannski að vinna við óviðunandi aðstæður án þess að vera í hlífðarfatnaði. Við sem neytendur verðum að hafa þetta í huga, en það hafa kannski ekki allir tök á að skoða allt ofan í kjölinn. Þá er í staðinn hægt að skoða hvort fatnaðurinn sem maður er að spá í að kaupa sé vottaður.“ Spyrja út í framleiðsluna Guðrún segir að hún taki eftir miklum breytingum sem hafa orðið á síðustu örfáu árum í bæði hugarfari neytenda og fatafram- leiðenda. „Þegar ég kom heim úr náminu, árið 2014, þá var ekkert verið að tala um þetta heima. Umræðan í Berlín um að endur- nýta fatnað og kaupa umhverfis- vottaðan fatnað var orðin almenn þar en ekki hér á Íslandi. Guðrún telur að þau fatamerki sem bera ekki virðingu fyrir umhverfinu og leggja ekki áherslu á vistvænar framleiðslu aðferðir, munu einfald- lega detta út á næstu árum og það sé þegar farið að gerast. „Nú eru fataframleiðendur og hönnuðir á Íslandi farnir að upplifa að kúnnar spyrja mikið út í framleiðslu fatnaðarins. Þeir einfaldlega verða að vera með vistvænan fatnað.“ Kúnninn farinn að spyrja meira um framleiðsluna Guðrún er með mastersgráðu í umhverfisvænni fatahönnun. Barnaföt As We Grow eru búin til úr alpaca ull og lífrænni bómull. As We Grow framleiðir barnaföt fyrir breiðara aldursbil en gengur og gerist. Í fyrirsögn á frétt stendur að lífræn matvælaframleiðsla geti bundið meira en hún losar af gróðurhúsalofttegundum (GHL). Kristján Oddsson, sem er bóndi á Neðra-Hálsi í Kjós og jafnframt ritstjóri biobu.is segir að þessi fyrirsögn miði við það að öllum bestu aðferðum, með tilliti til lofts- lagsmála, sé beitt í framleiðslunni. Fólk virðist eiga eitthvað erfitt með að átta sig á því að lífrænar framleiðsluaðferðir séu betri en hefðbundnar aðferðir þegar kemur að losun og bindingu á GHL. Talið er að hefðbundinn land- búnaður sé ábyrgur fyrir 25% GHL í heiminum. Tilbúinn áburður veldur allt að helmingi þessara GHL eða um 12% af öllu GHL í heiminum. Enginn tilbúinn áburður er notaður í lífrænni framleiðslu. Er þá ekki lífrænn landbúnaður með að minnsta kosti 12% minni útblástur á GHL. Það er ekki eingöngu að tilbúinn áburður losi mikið af GHL, heldur virkar hann eins og tappi í öllu ræktunarlandinu sem hindrar eðlilega bindingu á koltvísýringi úr andrúmsloftinu sérstaklega þegar tilbúinn áburður er notaður einn og sér. Svo virðist sem jarð- vegur tapi náttúrulegum eigin- leika sínum til að binda og geyma kolefni við ræktun plantna. Þá er hann einnig ábyrgur fyrir losun á lífrænu kolefni úr jarðvegi sem hlýtur að teljast mjög alvarlegt. Nú er talið að þriðjungur ræktunar- lands sé illa skaðaður eða ónýtur vegna þrautræktunar með til- búnum áburði. Þetta á sérstaklega við á hinu svokallaða kornræktar- belti. Talið er að allur sá jarðvegur sem nú þekur jörðina og notaður er í landbúnaði í dag hafi orðið til á síðustu 10 þúsund árum fyrir tilverknað plantna af ýmsum gerðum. Þetta er náttúrulegt ferli þar sem plöntur fyrir tilverknað ljóstillífunar breyta koltvísýringi í andrúmslofti í sykrur sem plantan notar fyrir sinn vöxt en það sem plantan ekki notar breytir örveru- og sveppalífið í lífrænt kolefni og þannig viðhelst og verður til nýr jarðvegur. Öfugt við hefðbundna ræktun, þá örvar lífræn ræktun þetta náttúrulega ferli í jarðveg- inum. Það gerum við með því að nota búfjáráburð, moltu eða jurta- þekju í ræktuninni. Beit jórtur- dýra virkar einnig mjög örvandi á bindingu kolefnis í jörðu. Rannsóknir hafa leitt í ljós að orkunotkun í lífrænum landbún- aði sé um 35% minni og kolefnis- losun sé um 40% minni ( tilbúinn áburður þar talinn með). Erlendis hefur verið að þróast ný tegund landbúnaðar sem nefnist regenerative-organic-agriculture sem mætti útleggjast sem endur- nýjaður lífrænn landbúnaður og/ eða það mætti kalla hana lífræna kolefnisræktun. Þessi landbúnaður gengur út á það að hámarka bind- ingu og lágmarka losun frá ræktun. Mælt er með að sleppa plægingu ef mögulegt er og þá aðeins að vori, og að jarðvegurinn sé aðeins rispaður upp fyrir nýja sáningu. Þá er gert ráð fyrir því að öll jórturdýr séu höfð á beit þegar árstíðin leyfir og líka að svín og fiðurfénaður geti notið náttúrunnar. Lífrænar mjólkurvörur hjá Biobú Biobú mjólkurbú vinnur og selur eingöngu lífrænar mjólkurvörur. Biobú heldur úti biobu.is. Lífræn matvælaframleiðsla getur bundið meira en hún losar af gróðurhúsalofttegundum (GHL). Umhverfismál eru áberandi í þjóðfélagsum­ ræðunni, sérstak­ lega hvað hver og einn getur lagt fram til bættrar stöðu, allt frá þátttöku í um­ hverfisverkfalli yfir í að flokka rusl. 10 KYNNINGARBLAÐ 3 0 . M A Í 2 0 1 9 F I M MT U DAG U RVISTVÆNN LÍFSSTÍLL 3 0 -0 5 -2 0 1 9 0 7 :5 4 F B 0 6 4 s _ P 0 4 5 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 3 6 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 2 0 K .p 1 .p d f F B 0 6 4 s _ P 0 2 9 K .p 1 .p d f A u to m a tio n P la te re m a k e : 2 3 2 1 -E D 2 0 2 3 2 1 -E B E 4 2 3 2 1 -E A A 8 2 3 2 1 -E 9 6 C 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 4 B F B 0 6 4 s _ 2 9 _ 5 _ 2 0 1 9 C M Y K

x

Fréttablaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.