Heimsmynd - 01.09.1986, Side 58

EINAR ÓLASON
"I
„Öll mín ár ágœt“
„Ég fluttist til Reykjavíkur árið 1942 og
hóf þá leigubílaakstur á Bifreiðastöð
Reykjavíkur," segir Erlendur Jónsson
leigubílstjóri sem verður bráðlega 74 ára
og er enn að keyra. Erlendur er fæddur
og uppalinn á Stokkseyri. Hann er
kvæntur Guðrúnu Kristjánsdóttur frá
Dalsmynni í Eyjahreppi og þau eiga
fjögur uppkomin börn.
Erlendur hætti að vinna á nóttunni
fyrir þremur til fjórum árum. „Ég keyrði
allar nætur þegar ég var að byrja á þessu.
En nú er stéttin að yngjast upp og ungu
mennirnir verða að halda uppi merkinu,
ef merki skyldi kalla.“
-Skiptir það þig miklu máli að halda
áfram að vinna?
„Ég hef stundum haldið því fram að
þegar menn hætti að vinna, jafnvel þó að
þeir séu hraustir, séu þeir búnir að vera.
Ég held að það sé skakkt hugsað hjá hinu
opinbera og fleiri fyrirtækjum að láta
einstaklinga með fulla starfsorku hætta í
miðju kafi. Ég held að það sé ákaflega
neikvætt.“
-Ætlar þú að halda áfram eins lengi og
þú getur?
„Ég skal ekki fullyrða neitt um það.
Eðli málsins samkvæmt held ég að það sé
rétt að hætta frekar fyrr en seinna í mínu
starfi. En ég er gallhraustur og ágætlega
á mig kominn eins og er.“
-Myndirðu telja efri árin ham-
ingjusöm?
„Það byggist fyrst og fremst á heilsunni
og hvort maður fær að vinna. Ef þetta
„Sennilega heföi ég frekar
viljaö fara menntaveginn.
Eitthvaö varö ég aö gera
og þetta varö fyrir valinu.“
hvort tveggja er fyrir hendi er ellin ekk-
ert vandamál."
-Hver er afstaða þín til elliheimila?
„Það eru náttúrlega mörg af heimilun-
um góðar stofnanir. Þar fær aldrað fólk
félagsskap og nýtur sín sem hlýtur að
vera jákvætt. Ég myndi ekkert vera
hræddur við það að fara á elliheimili
þegar ég hætti störfum. Móðir mín var
verkakona og var á Elliheimilinu Grund
síðustu átta árin. Ég hef oft sagt það að
það voru bestu ár hennar.
-Ertu eitthvað farinn að velta fyrir þér
eilífðarmálunum?
„Ég er ekki kominn á það stig að velta
þeim fyrir mér sérstaklega. Ég tel mig
trúaðan mann en ég fetti aldrei fingur út í
trú annarra manna.“
-Ertu ánægður með ævistarf þitt þegar
þú lítur til baka?
„Sennilega hefði ég frekar viljað fara
menntaveginn. Eitthvað varð ég að gera
og þetta varð fyrir valinu. Kannski til að
geta sinnt hugðarefnum mínum. Það sem
heldur manni í þessu starfi er að maður
er frjáls. Getur stokkið frá án þess að
spyrja. Eins og þú veist er löngun til
frjálsræðis afar rík í mönnum."
-Hvernig líst þér á nútímann?
„Ef maður lítur í gamla doðranta er
þar minnst á unglingavandamál ekki
síður en núna. Núna er æskan þroskaðri
og jafnvel fallegri heldur en hún var. Ég
trúi á þetta unga fólk. Það er mikill
barnaskapur að kenna allt ungviði við
örfáa óróaseggi sem mikið ber á. Þeir
hafa kannski hátt en það er langt frá því
að þeir séu allur hópurinn.“
-Hver myndirðu telja bestu árin?
„,,Ég get ekki fundið það út. Mér
finnst öll mín ár hafa verið ágæt. Ég er
með öðrum orðum ákaflega ánægður
með lífið.“
58 HEIMSMYND