Heimsmynd - 01.09.1986, Síða 79

eftir Sigurð Valgeirsson
Trú, eirö og
reglusemi
EINAR VILHJÁLMSSON SPJÓTKASTARI
Einar Vilhjálmsson spjótkastari er
jafnvel ekki alveg eins kraftalegur og
maour átti von á hafandi einungis séð
hann í sjónvarpi. En þegar hann er sestur
við borðið andspænis mér og búinn að
stinga úr einum kaffibolla er það þó á
hreinu að það hefði svo sem ekkert upp á
Slg að bjóða honum í sjómann.
Einar hefur verið hér heima í sumar.
» Hann hefur tekið á leigu íbúð í Reykja-
vík ásamt Halldóru Dröfn Sigurðardótt-
Ur konu sinni og eins árs dóttur. Síðasta
vor stundaði hann nám og æfingar í Tex-
3s. Það var við sama háskóla og hann var
a styrk við og lauk B.S.-prófi í lífeðlis-
fræði frá vorið 1984. Hann segir að sér
hafi verið mögulegt að vera þar síðasta
> VOr vegna styrks sem hann hlaut úr
afreksmannasjóði árið 1985. Annars sé
Það orðið nær ómögulegt fjárhagslega
fyrir sig að stunda nám og æfa. Ef hann
æt*i að njóta styrks úr lánasjóði verði
hann að vera á fullu námsálagi, annars
verði hann að stunda æfingar á eigin
kostnað. Hann segir að það þurfi mikla
tru, eirð og reglusemi til að vera góður
sPjótkastari og þeim fari fjölgandi þeim
stundum er hann spyrji sig hvers vegna.
•Hvernig var styrkjum varið til þín á
nteðan þú varst á þeim við skólann í
Texas?
„Þeir voru þannig að öll skólagjöld og
keppnisferðir voru greidd af skólanum.
f ’1 ég þurfti sjálfur að sjá mér fyrir fram-
ferslukostnaði. Það er mikill kostnaður
sem maður sleppur við og ómetanlegt
tækifaeri þannig. En það er síður en svo
v auðsöfnun að stunda nám og æfingar á
styrkjum við bandaríska háskóla.“
•Er þetta ár ekki slæmt fyrir spjótkast-
ara? Nýtt og öðru vísi spjót.
„Jú. Nýja spjótið hefur gert það að
Verkum að öll undangengin vinna skilar
Ser ekki með sama árangri og var. í
vissum skilningi er maður að byrja upp á
nýtt,“ segir Einar. „Að sama skapi hafa
sumir spjótkastarar fengið einfaldari
uPpgöngu vegna þessara breytinga. Þeir
| græða sem hafa útfærslutækni sem vill til
; að hentar með þessu nýja spjóti.“
| 'Hvernig hefur þér gengið með nýja
v sPjótið?
„Miðað við það sem hefur verið að
gerast í heiminum get ég ekki kvartað.
Ég byrjaði seint í ár vegna meiðsla. Síðan
hef ég verið að öðlast betra vald á spjót-
inu. Ég náði fyrst yfir áttatíu metrana í
Kaupmannahöfn þann 21. júlí síð-
astliðinn og það er átjánda lengsta kast í
heiminum."
-Skiptir miklu fyrir þig að fara út til
Texas og stunda æfingar þar?
„Ég fór út til Texas um sama leyti og
ég loksins gerði það upp við mig að
leggja fyrir mig kast. Ég náði að bæta
árangur minn umtalsvert þar. Æfinga-
prógrömm mín og áætlanir miðast líka öll
við aðstæður sem eru þar. Ég er ekki að
segja að íslendingar hafi ekki þjálfunar-
fræðilega reynslu til að þjálfa sig í að vera
samkeppnisfærir á heimsmælikvarða.
Það er hægt hérna heima en getur samt
tekið nokkur ár að koma upp því munstri
að það geti skilað sambærilegum ár-
angri.“
-Hver var ástæðan fyrir því að þú
lagðir fyrir þig spjótkastið?
„Það var eiginlega röð af tilviljunum.
Ég keypti mér spjót, raunar kvenna-
spjót, árið 1976. Ég hafði þá óvænt unnið
íslandsmót í sveinaflokki. Þar með var
spjótkastið orðið sumarsport. Ég gerði
mér enga grein fyrir eða hafði einurð til
að sinna markvissri uppbyggingu allt
árið. Ég stundaði handknattleik með
K.R. um þetta leyti og var í unglinga-
landsliðinu. Svo kom að því að ég hætti
öllum afskiptum af íþróttum, veturinn
1979 til 1980. Ég var þá við nám í Fjöl-
brautaskóla Breiðholts og datt í hug að
kúvenda. Eftir jól þann vetur mætti ég
þó öðru hverju í handbolta til að hafa
gaman af. Ég tók þátt í spjótkasti fyrir
UMSB um vorið og bætti mig þá strax.
Síðan náði ég óvænt að sigra Norður-
landameistaramót unglinga og setja nýtt
íslandsmet sem var 76,76 metrar. Þetta
var í Malmö. Eftir það fékk ég þá til-
kynningu frá Óskari Jakobssyni, sem var
á skólastyrk í Texas, að þeir hefðu áhuga
á að fá mig í skólaliðið. Það var ekki fyrr
en haustið ‘81. Ég var heima þann vetur
og stundaði nám í landafræði við Há-
skóla íslands og hugsaði mitt ráð. Eftir