Íþróttablaðið


Íþróttablaðið - 01.07.1978, Blaðsíða 38

Íþróttablaðið - 01.07.1978, Blaðsíða 38
knattspyrnumaður. — Það var pabbi sem skapaði áhuga minn á knattspyrnu, hefur Best sagt, — og það var hann sem gekk fram fyrir skjöldu þegar ég ætlaði að gugna á því að fara til Manchester United í Old Trafford. Ég kom til fé- lagsins þegar ég var aðeins 15 ára, en mér leiddist svo mikið, og leið af heim- þrá, að ég fór til Belfast eftir tveggja daga veru þama. Pabbi taldi þá kjark- inn í mig, og brátt var ég aftur í Man- chester. í þetta sinn gekk mér betur, ekki sízt vegna þess að framkvæmda- stjóri Manchester United, Matt Busby, kom mér fyrir hjá gamalli konu sem átti heima utan borgarinnar, og hún var mér einstaklega góð. George Best var snemma svo heill- aður af knattspyrnunni, að um nám varð ekki að ræða hjá honum. Knatt- spyrnan var honum allt, jafnvel trúar- brögðin sátu á hakanum. — Þegar ég var drengur lét ég meira að segja trúarbrögðin afskiptalaus, sagði Best, — ég er mótmælandi en var i skóla í kaþólsku hverfi. Oft lenti ég í slagsmálum við kaþólikkana þegar ég var á leið til og frá skólanum, en þeir gátu ekki æst mig upp til neinna hefndaraðgerða, né dregið mig inn i það fáránlega stríð sem þama stendur. Styrjöldin í Norður-írlandi hefur George Best þó ekki sloppið við. Þegar hann var hvað frægastur kom það oft fyrir að hann fékk lögregluvernd sólar- hringunum saman, vegna þess að hon- um hafði verið hótað árásum. Fyrir leik í Newcastle fékk hann t.d. hótun um að , verða skotinn á vellinum. — Ég var dauðhræddur í þeim leik, Skeggjaður og hippalegur hefur George Best jafnan þótt, en það hefur ekki komið svo mikið að sök. og stóð ekki kyrr eina einustu sekúndu, hefur Best sagt, — meira að segja ekki þegar leikurinn var stöðvaður. Ég hljóp eins mikið og ég gat í krákustigum. Eftir leikinn hundskammaði ég félaga mína fyrir að hafa ekki faðmað mig, eftir að ég skoraði eina mark leiksins, en þá hefðu þeir um leið verndað mig fyrir hugsanlegri árás. Best hefur jafnan sem minnst viljað segja um borgarastríðið í írlandi. — Auðvitað hugsa ég oft um þessi átök hefur hann sagt, og þau snerta mig á vq'ÆJ i Jfe ' " ■ Mjb • < W ■ þann hátt að fjölskylda mín hefur orðið fyrir barðinu á þeim. Einu sinni þegar önnur yngri systir mín var á leiðinni á dansleik var skotið á hana. Skotið fór í annan fót hennar, en sem betur fer slapp hún við alvarleg meiðsli. Ég hef líka orðið þess var að sumir gera allt sem þeir geta til þess að koma nafni mínu inn í þessi átök. Ég frétti t.d. einu sinni að ég hefði gefið Jan Paisley 3 milljónir króna vegna byggingar einnar af kirkjum hans. Þetta var tóm vitleysa. Með því að gefa peninga til þessara bygginga hefði ég sjálfsagt undirritað eigin dauðadóm. George Best segir að frægðin sem hann hlaut í Manchester hafi reynst sér dýru verði keypt. — Ég kom mér upp verzlunum og næturklúbbum í borg- inni, og það kom oft fyrir að fólk gekk framhjá þessum fyrirtækjum mínum og hrækti á rúðurnar, eða rak tunguna út úr sér framan í mig. Á kvöldin kom það líka oft fyrir að hópur fólks var á sveimi í kringum íbúðarhús mitt, og jafnvel lá þar á gluggum. Þegar ég sýndi mig var hrópað að mér ókvæðisorðum, eða þá að skorað var á mig í slagsmál. Já, og ósjaldan var mér hótað því að verða tekinn og klipptur og rakaður. Feður héldu að ég hugsaði ekki um annað en dætur þeirra og eiginmenn héldu líka að ég hefði sérstakan augastað á kon- unum þeirra. Ég var satt að segja al- gjörlega undrandi á því hvað margir ömuðust við síðu hári og skeggi mínu: Jafnvel Jesús Kristur var ekki gagn- rýndur fyrir að vera síðhærður og með skegg. George Best var fyrsti knattspyrnu- maðurinn sem lét sjá sig á knatt- spyrnuvöllunum með mikið hár, og Portúgalirnir kölluðu hann „E1 Beatle“ þegar hann og United höfðu fjaðrastíft lið þeirra Benfica í hinum fræga 5—0 leik þessara félaga. — Ég gleymi aldrei þeim leik, hefur Matt Busby, þáverandi framkvæmda- stjóri Manchester United oftsinnis sagt. — Við héldum fund fyrir leikinn, sagði framkvæmdastjórinn, og þar var ákveðið að leika mjög varlega, sérstak- lega fyrstu tuttugu mínútumar. Leggja alla áherzluna á vömina og það að fá ekki mark á okkur. En Best hlýtur að Nú er Best loksins genginn í það heil- aga. Eiginkonan er bandarísk ljós- myndafyrirsæta, Angela MacDonald James að nafni.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Íþróttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íþróttablaðið
https://timarit.is/publication/1455

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.