Málfríður - 15.05.1988, Blaðsíða 23

Herdís Vigfúsdóttir:
Ekki á kortinu — ekkert nám-
skeið fyrir frönskukennara!
Námskeið í Noregi, dagana 9.-14. ágúst 1987
Sanner hét staðurinn sem ég var
að fara til. Hann er ekki að finna á
neinu venjulegu korti og afgreiðslu-
fólk á ferðaskrifstofum kannast tæp-
ast við hann. Sem betur fór vissi ég,
að til þess að komast til Sanner,
skyldi fyrst haldið til Gran, staðar
sem mér hafði heldur ekki tekist að
finna á tiltækum landabréfum. Þeir
könnuðust þó við Gran á járnbraut-
arstöðinni og seldu mér miða þang-
að, en engar upplýsingar fékk ég þar
um framhaldið.
Eg settist upp í lestina skömmu
eftir hádegi 9. ágúst. Leiðin lá gegn-
um þéttan skóg - svo mörg tré hafði
ég aldrei séð áður á einum stað og
skildi nú betur hvers vegna ísland
byggðist af Noregi. Mér fannst lestin
óratíma á leiðinni, enda viðkomu-
staðir margir og útsýni aðeins tré.
Loks kom að því að á brautarpalli
einum blasti við skilti sem á mátti
lesa nafnið GRAN. Auk skiltisins
voru þarna fáeinar stöðvarbygging-
ar og símaklefi. I fjarska sást í ein-
staka húsþak milli grenitrjánna.
Ekki virtist mér þetta uppbyggilegur
staður á nokkurn máta og hvar var
Sanner?
Við vorum fimm farþegarnir til
Gran. Gömul hjón - manninum
hafði ég tekið eftir þegar hann kom
inn í lestina einhvers staðar vegna
geysilegs poka sem hann bar á bak-
inu, en bakpokinn virtist mér allt að
því líkamshluti sumra Norðmanna, -
tvær miðaldra konur og svo ég.
Gömlu hjónin virtust hagvön þarna,
notuðu strax símaklefann og brátt
kom eini leigubfllinn á staðnum og
flutti þau'á burt, en þó ekki fyrr en
bflstjórinn hafði lofað að koma aft-
ur. Ég fór að tala við konurnar sem
reyndust vera enskukennarar á leið
til Sanner. Það fannst mér notalegt
að heyra, en það var ekki jafnnota-
legt þegar þær tjáðu mér að í Sanner
væri enskukennaranámskeið að
hefjast og AÐEINS enskunám-
skeið. Ég hlyti að hafa fengið rangar
upplýsingar. Ég ákvað að fara með
þeim til Sanner og reyna að troða
mér inn á enskukennaranámskeið-
ið, ef ekki vildi betur.
Fundinn Sanner -
Frönskunámskeið fram
undan
Leigubíllinn kom og flutti okkur á
undurfagran stað. Þarna hafði áður
verið höfðinglegt bændasetur, þar
sem skógurinn hafði verið ruddur,
en lítið af véltækum túnum vegna
bratta nema næst húsum. Setri þessu
hafði verið breytt í hótel með nokkr-
um viðbyggingum. Enginn vafi virt-
ist á að þarna væri gott að vera og
margt til fróðleiks og augnayndis.
Á hótelinu upplýstist það von
bráðar að þar yrðu haldin námskeið
fyrir ensku-, þýsku- og frönsku-
kennara og fegin varð ég. Mér var
úthlutað vist í gríðarstóru herbergi
með baði. Það var óþægilegur kuldi í
herberginu, enda hitastig úti fyrir
um 4 gráður. Ég skrúfaði frá ofnun-
um og skreið síðan upp í rúm til að
ylja mér. Enginn kom og ég var ein-
búi í þessu stóra herbergi dagana í
Sanner. Ég hlustaði á útvarpið -
nokkrar rásir, en sem betur fór var
engin þeirra í Rásar-, Stjörnu- eða
Bylgjustflnum.
Klukkan nálgaðist 18:30. Ég fór á
fætur og leitaði að borðsalnum.
Skvaldrið vísaði mér veginn. Þarna
var fullt af kvenfólki og fáeinir karl-
menn. Ég fékk mér sæti hjá konun-
um sem ég hafði hitt í Gran. Við
borðið voru auk þeirra þrjár Karí-
ar, Rakel, Knut og Kjersti hver af
sínu dalerni og mæltu á alls kyns
norsku nema ég, sem í frístundum í
Sanner talaði svo til eingöngu það
hroðalega mál sem flestir íslending-
ar geta tileinkað sér, en engir aðrir
tala, en þar á ég að sjálfsögðu við
skandínavískuna okkar. Allir í
Sanner kusu heldur það tungutak af
minni hálfu en dönskuna, enskuna
eða frönskuna mína og má náttúr-
lega leggja það út á ýmsa vegu.
Aðbúnaður, fyrirlestrar og
umræður
Margir þátttakenda á námskeið-
unum byrjuðu mánudaginn 10. ágúst
með sundspretti í sundlaug hússins
eða sauna-baði. Mikill og hressandi
morgunverður var fram borinn á
Sanner Turisthotell milli 8 og 9 á
morgnana. Síðan voru fyrirlestrar,
umræður og æfingar til 12:30. Glæsi-
legt kalt borð og heitir smáréttir
voru á boðstólum milli kl. 13:00 og
15:00, en þá hófust fyrirlestrar að
nýju og hélt þeim áfram til kl. 18:00,
en klukkan 18:30 var borinn fram
kvöldverður sem að engu var síðri
öðrum þeim mat sem Sanner hafði
að státa af. Stundum var haldið
áfram umræðum um fyrirlestra eftir
kvöldmat, en stundum var safnast
saman í einhverri vistarverunni og
tekið upp léttara hjal eða sungið á
ýmsum tungum. Viðurgerningur all-
ur og umhverfi á Sanner Turisthotell
var með miklum menningar- og
glæsibrag, allar vistarverur eins og
stofur í byggða- og listasöfnum,
enda upplýstist það að á jörðinni
23