Strandapósturinn


Strandapósturinn - 01.06.1967, Page 38

Strandapósturinn - 01.06.1967, Page 38
fleytt sér og sínum af sjávargagni einu, áður en þorp með fastri byggð tóku að myndast, en algengt var það ekki. Aður en búnaðarhættir tóku að breytast, sem ekki var að marki fyrr en á 2. og jafnvel 3. tug þessarar aldar, var búskapurinn rekinn með líku sniði og verið hafði um hundruð ára. Fráfærur voru almennar og sauðaeign nokkur, þar sem beitarsælt var á vetrum. Tún voru yfirleitt htil og illa ræktuð, en engjahey- skapur sóttur af kappi, oft langt til fjalls. Engjafólkið lá við í tjöldum, en heyið var reitt heim jafnóðum sem votaband. Maturinn var yfirleitt sendur tilbúinn að lieiman, nema kaffi, það var lagað á engjunum. Lengi var hitað úti á hlóðum, og þótti ekki gott verk í votviðrum. Þá er eldavélar gerðust almennar, um og eftir aldamótin, fóru einnig að flytjast í verzlanir olíuvélar þær, sem nefndar voru „kogarar“, og leið þá eigi á löngu, að þær komu í engjatjöldin. Alllöngu síðar komu svo „prímusarnir“ til sögunnar, er engjastúlkunum þótti hinn mesti fengur að, vegna þess, hve fljótir þeir voru að hita. Margt var erfitt við engjaheyskapinn, bæði fyrir menn og skepnur. Votabandið var oft þungt og klárarnir vildu meiðast undan reiðingunum, sem voru misjafnlega vandaðir að gerð, eJt hestarnir sveittir undir þeim dag eftir dag. Hlífðarföt fólks voiu slæm og þoldu ekki mikla úrkomu, en venjulega var unnið hverju sem viðraði, ef ekki voru aftök. Vinnutími var frá kl.7 að morgni til kl. 9 að kvöldi, þar sem tveir tímar gengu frá í matar- og kaffihlé. Oft var heyjað í blautum brokflóum og mýrasundum inn til dala og heiða, og varð fólk þá að „vaða í sjálfu sér“ og standa í bleytunni allan daginn frá morgni til kvölds. Næsta morgun varð svo að fara í allt hálfblautt, en ávalt var sofið í þurrum sokkum og fötum. Það voru því mikil viðbrigði og góð, þegar gúmmístígvél tóku að flytjast í verzlanir, um 1920. Auðvitað voru skinnsokkar al- þekktir og almennt notaðir haust og vor, áður en gúmmístígvél komu til, en það þótti óþarfa kveifarskapur af ungu fólki að ganga í skinnsokkum hásumarið, og var yfirleitt alls ekki gert. Skinn- sokkamir þurftu líka þrif og hirðusemi, ef þeir áttu ekki að fúna og verða ónýtir fyrir aldur fram í sumarhitum. 36
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Strandapósturinn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Strandapósturinn
https://timarit.is/publication/1641

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.