Strandapósturinn - 01.06.1967, Blaðsíða 82

Strandapósturinn - 01.06.1967, Blaðsíða 82
eftir að venju, en það fór á annan veg. Um nóttina gerir norðan hríð, sem stóð í tvo sólarhringa. Þeir bræður, Bjarni og Guð- björn, fóru heim til sín þegar búið var að leggja vaðina. A þriðja degi búast þeir snemma af stað norður að Asparvík og fara greitt. Þegar þeir eru komnir norður að svokölluðum Klakk, sem er nokkuð innan við Asparvík, sjá þeir í snjónum nýgengin spor eftir þrjú dýr, sem komið hafa norðan að og i'ggja sporin suður og fram ísinn, eru ein mjög stór en hinar brautirnar minni. Þeir telja nú víst að þarna hafi verið birnir á ferð og einn þeirra mun stærstur. Þeir hraða nú ferð sinni sem mest þeir mega heim til Asparvíkur og segja Torfa tíðindin. Telur hann víst að þarna hafi farið hjá stór birna með tvo húna. Torfi var mjög góð skytta og hafði skotið bæði refi og seli. einnig oft fugl til matar. Þeir útbúa sig nú allir til að hyggja að veiðinni, sem í vændum kynni að vera. Þá þekktust ekki aðrar byssur en framhlaðningar, en oft gat mistekizt skot með þeim, ef ekki brann saman, þegar hvellhettan sprakk. Torfi tók nú að hlaða byssu sína og vandaði til eftir því sem föng voru á, lét hann stærstu högl í skotið um 20 að tölu. Bjami hlóð einnig gamla byssu, sem til var á bænum, en Guð- björn var með stóran hákarladrep eða sveðju. Nú er haldið af stað í slóð dýranna, er lá suður frá landinu fram á ísinn. Þeir höfðu ekki farið langt, þegar þeir sjá hvar þau labba eftir ísbreiðunni. Þegar dýrin verða þeirra vör, taka þau á rás á undan þeim, en þeir herða gönguna og hlaupa þar sem slétt er. En ísinn var mjög ósléttur og borgarísjakar á víð og dreif, háir og hrikalegir. Þeir sjá að húnarnir fara heldur að hægja á sér, og dregur nú saman með þeim og dýmnum. Birnan stekkur upp á háan borgarísjaka og húnarnir á eftir. Býst hún til varnar uppi á jakanum, gólar, öskrar og urrar, en hefur vakandi auga með húnunum. Hún réttir upp annan framfótinn, og er öllum ljóst að sá sem yrði þar fyrir höggi þurfti ekki um að binda eftir á. Stundum stendur hún upp á afturfætuma og lætur mjög ófriðlega, en gætir þess að hafa húnana ætíð fyrir aftan sig. 80
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Strandapósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Strandapósturinn
https://timarit.is/publication/1641

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.