Morgunblaðið - 07.04.2022, Side 53

MINNINGAR 53
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 7. APRÍL 2022
✝
Svanbjörg
Clausen fædd-
ist í Reykjavík 6.
apríl 1947. Hún
lést á líknardeild
Landspítalans 23.
mars 2022. For-
eldrar hennar eru
Holger Peter Clau-
sen, f. 13.8. 1923,
d. 27.12. 1998, og
Guðrún Sigríður
Einarsdóttir Clau-
sen, f. 28.10. 1927. Systkini
Svanbjargar eru Guðrún Olga
Clausen, f. 1950, Elín Auður
Clausen, f. 1956, Kristbjörg
Clausen, f. 1960, og Einar Clau-
sen, f. 1965.
Svanbjörg giftist 6. apríl
1972 Sverri Karlssyni, f. 29.
ágúst 1946, d. 28. mars 2011.
Dætur þeirra eru: 1) Elín
Björg, f. 5.2. 1967, gift Birni
Kjartanssyni, f. 4.12. 1962.
Börn þeirra eru a) Svanbjörg
Helga, f. 1985, hennar maður
Geir Guðmundsson, f. 1988,
þeirra börn eru Rebekka Rós, f.
2015, og Guðmundur Hrafn, f.
2020, c) Hulda Karen, f. 2001,
d) Jóhann Gabríel, f. 2004, og
e) Sveinn Þór, f. 2007.
Svanbjörg ólst upp í Reykja-
vík. Hún fæddist í kjallaranum
í Miðtúni 17, þar sem hún bjó
með foreldrum sínum, móð-
urömmu og -afa. Þau fluttust
að Suðurlandsbraut 96 þegar
Svanbjörg var lítil stúlka og
margir af hennar bestu vinum
bjuggu á Suðurlandsbrautinni.
Foreldrar hennar byggðu hús í
Hraunbæ 97 og fluttust þangað
1968 og býr móðir hennar þar
enn. Svanbjörg vann á ýmsum
stöðum en síðustu áratugina
vann hún á leikskólum Félags-
stofnunar stúdenta. Sverrir,
maðurinn hennar, var virkur
meðlimur Kiwanisklúbbsins
Esju og gegndi öllum embætt-
um klúbbsins og tók Svanbjörg
virkan þátt með honum.
Útför Svanbjargar fer fram
frá Guðríðarkirkju í Grafar-
holti í dag, 7. apríl 2022, og
hefst athöfnin kl. 13.
er Hjörvar Ingi
Haraldsson, f.
1980, börn þeirra
eru Elín Rut og
Haraldur Már, f.
2010, og Guðrún
Erla, f. 2012, b)
Kjartan, f. 1987, d.
2010, c) Júlía Guð-
rún, f. 1989, henn-
ar börn eru Kjart-
an, f. 2011, Björn
Freyr, f. 2013, og
Jóhanna Björg, f. 2014, d)
Sverrir Karl, f. 1992, kona hans
er Helen Ósk Haraldsdóttir, f.
1992, barn þeirra er Emilía
Edda, f. 2020, og e) Alexander
Birgir, f. 2001. 2) Guðrún Sig-
ríður, f. 12.7. 1969. Hennar
börn eru a) Auður Edda, f.
1991, sambýlismaður hennar er
Ásgeir Ásgeirsson, f. 1983,
börn þeirra eru Sölvi, f. 2008,
Elvar Aron, f. 2015, og Thelma
Karen, f. 2020, b) Thelma Rut,
f. 1992, hennar maður er Óskar
Elsku hjartans mamma mín.
Það er óendanlega skrítið að
sitja og skrifa um þig minning-
arorð. Það eru ekki nema fjórir
mánuðir síðan þú greindist með
krabbamein, það sama og pabbi
lést úr árið 2011.
Í hugann koma upp ótal
minningar. Það sem stendur
upp úr er hversu mikil fjöl-
skyldukona þú varst. Þú vildir
alltaf vera með í öllu sem við
tókum okkur fyrir hendur,
sama hvað það var og hvort það
var þinn leggur eða stórfjöl-
skyldan (Clausen-liðið eins og
við köllum okkur). Þú varst
alltaf fyrst til að mæta og fórst
gjarnan síðust. Gjafmildi var
líka eitt af því sem einkenndi
þig. Þú fórst sjaldnast í verslun
til að kaupa eitthvað handa
sjálfri þér heldur eitthvað fyrir
aðra, stóra sem smáa.
Lífið fór ekkert mildum
höndum um þig. Þegar þú varst
lítil stúlka varðstu fyrir bíl og
lærbrotnaðir. Það hefur verið
mikið áfall fyrir sjö ára stelpu.
Þú fékkst einnig þinn skerf af
veikindum en alltaf stóðstu
keik og hélst áfram. Þá varðstu
fyrir miklu áfalli þegar sonur
minn, Kjartan, elsku ömmust-
rákurinn þinn, varð fyrir lest í
Noregi og lést 30. október 2010,
en þá var pabbi að berjast við
krabbameinið. Þegar pabbi varð
svo að láta í minni pokann var
það þér mjög þungbært. Þú átt-
ir erfitt með að jafna þig á
þessum áföllum en síðustu ár
varð mikil breyting og þú sætt-
ir þig af æðruleysi við orðinn
hlut. Þá var ótrúlegt að fylgjast
með þér takast á við síðustu
mánuðina. Í hjartans einlægni
þakka ég fyrir samband okkar
og vona (og veit) að pabbi,
Kjartan, afi og fleiri sem farnir
eru á undan hafa tekið fagnandi
á móti þér.
Hvíldu í friði, elsku yndislega
mamma mín. Guð geymi þig.
Ég man þig – elsku mamma
ég man þig alla tíð.
Við þraut svo þunga og ramma
þú þögul háðir stríð.
Sem hetja í kvöl og kvíða
þú krýnd varst sigri þeim
sem á sér veröld víða
og vænni en þennan heim.
En þín ég sífellt sakna
uns svefninn lokar brá.
Og hjá þér vil ég vakna
í veröld Drottins þá.
Því jarðlífs skeiðið skamma
er skjótt á enda hér.
Og alltaf á ég, mamma,
minn einkavin í þér.
Ég veit það verður gaman,
það verður heilög stund,
að sitja aftur saman
sem sátum við í Grund.
Þá gróa sorgarsárin
og söknuðurinn flýr.
Þá þorna tregatárin,
og tindrar dagur nýr.
Þá ljómar Drottins dagur
með dýrð og helgan frið,
svo tær og töfrafagur
um tveggja heima svið.
Þá hverfur raunin ramma
sem risti hold og blóð,
þá geng ég með þér mamma,
um morgunbjarta slóð.
(Rúnar Kristjánsson)
Þín dóttir,
Elín Björg.
Elsku amma mín.
Það er sárt að kveðja þig en
minningin um þig lifir að eilífu
og mun ég sjá til þess að þú
haldir áfram að lifa í huga okk-
ar barnanna minna og einnig
litla drengsins sem ég geng
með, sem þig langaði svo að
hitta en þú munt fylgjast vel
með okkur að ofan, hef engar
áhyggjur af öðru. Ég veit þú
hefur það gott í faðmi afa
Sverris og Kjartans sem þú
saknaðir svo heitt. Þín verður
sárt saknað um ókomna tíð en
minning þín lifir í hjarta okkar
allra sem elskuðum þig. Megir
þú hvíla í friði, elsku hjartans
amma og langamma okkar.
Þitt barnabarn,
Auður Edda.
Elsku amma/langamma okk-
ar.
Þín er sárt saknað og minn-
ing þín mun lifa í hjörtum okk-
ar að eilífu. Við vitum þó að þú
ert loksins komin til elsku afa
og Kjartans, þú þráðir það svo
heitt að hitta þá aftur svo hugs-
unin að þú sért komin til þeirra
er yndisleg. Síðustu mánuðir
lífs þíns gáfu okkur tveim svo
rosalega mikið og fyrir það mun
ég ætíð vera þakklát. Það veitir
huggun að vita að ég gat verið
til staðar fyrir þig þegar þú
þurftir á því að halda, takk fyr-
ir að leita til mín. Það er svo
óraunverulegt að þú skulir vera
farin frá okkur aðeins 74 ára án
þess að fá tækifæri til þess að
fylgjast með langömmubörnun-
um þínum vaxa úr grasi. Ég
veit þú varst mjög stolt af af-
komendum þínum enda varstu
alltaf mætt fyrst í afmæli og
fórst síðust. Það verður svo
skrítið að hafa þig ekki hjá okk-
ur. Þær minningar sem við fjöl-
skyldan eigum með þér veita
huggun á þessum erfiðu tímum.
Takk fyrir allt, hvíldu í friði.
Þitt barnabarn,
Thelma Rut
og fjölskylda.
Elsku besta amma okkar.
Við viljum þakka þér fyrir
allar þær góðu stundir sem við
áttum saman. Þú varst alltaf
svo blíð og góð við okkur systk-
inin og börnin okkar. Við gátum
alltaf leitað til þín og fundum
vel hversu mikið þér þótti vænt
um okkur öll.
Við munum alltaf sakna þín,
elsku amma, og nú yljum við
okkur við góðar minningar um
þig og vitum að Sverrir afi,
Kjartan bróðir og fleiri sem þér
þótti svo vænt um tóku vel á
móti þér í Sumarlandinu.
Við allt viljum þakka amma mín,
indælu og blíðu faðmlög þín,
þú vafðir oss vina armi.
Hjá vanga þínum var frið að fá
þá féllu tárin af votri brá,
við brostum hjá þínum barmi.
Við kveðjum þig elsku amma mín,
í upphæðum blessuð sólin skín,
þar englar þér vaka yfir.
Með kærleika ert þú kvödd í dag,
því komið er undir sólarlag,
en minninga ljós þitt lifir.
Leiddu svo ömmu góði guð
í gleðinnar sælu lífsfögnuð,
við minningu munum geyma.
Sofðu svo amma sætt og rótt,
við segjum af hjarta góða nótt.
Það harma þig allir heima.
(Halldór Jónsson frá Gili)
Svanbjörg, Júlía,
Sverrir og
Alexander.
Kær vinkona okkar Svan-
björg Clausen er látin. Við ól-
umst upp saman á Suðurlands-
brautinni; Svanbjörg í húsi nr.
96, Ingunn þar við hliðina á nr.
95 og Sigga Péturs á nr. 111,
svo að við höfum þekkst í ná-
lægt 70 ár. Lékum okkur mikið
saman þegar við vorum ungar
og vorum allar skotnar í sama
stráknum 11-12 ára gamlar.
Ekki svo að skilja að það ylli
neinum leiðindum okkar á milli
heldur sameinuðumst við bara í
aðdáun okkar á þessum sjarma-
dreng, sem átti þá heima á 103
á efri hæðinni. Honum þótti það
nú ekki verra og henti popp-
korni sem hann var búinn að
kyssa á út um gluggann og við
hlupum eins og hænur og hirt-
um það upp og átum. Reyndar
brutum við blómsturpott í
glugganum hjá mömmu hennar
Svanbjargar þegar við vorum
að fylgjast með hvort vinurinn
væri búinn að poppa. Hún fékk
þó engar skammir fyrir það. En
ekki dró þetta neitt úr vináttu
okkar enda flutti gæinn úr
hverfinu áður en við komumst á
unglingsaldurinn svo að þar
með lauk þessari skemmtun og
við héldum okkar vinskap
áfram án allrar samkeppni.
Á Suðurlandsbrautinni var
mikið um barnafólk á þessum
tíma sem átti marga afkomend-
ur og árgangarnir 1946-47 og
’48 hafa haldið sambandi í öll
þessi ár. Við stofnuðum klíku
sem við kölluðum Havanaklík-
una og enn þá hefur þetta fólk
samband sín á milli, í mismikl-
um mæli auðvitað en furðu mik-
ið samt. Það sem mestu máli
skipti þegar við vorum ungling-
ar var að alltaf var opið hús fyr-
ir allan krakkaskarann heima
hjá Oddu og Pétri á 111, for-
eldrum Siggu P. og Munda.
Enda Odda gáfuð kona sem
vissi að það er betra að hafa
unglingana í nálægð sinni en
einhvers staðar á þvælingi um
borgina.
En tíminn leið og auðvitað
trúlofaðist liðið og gifti sig og
eignaðist börn og leiðir skildi í
smá tíma. En alltaf hélt þráð-
urinn hjá þessum krökkum. Á
fullorðinsaldri hélt vináttan
áfram bæði í matarklúbbi hjá
konunum og svo hittingur hjá
allri klíkunni og á þorrablótum
hjá kívanisklúbbnum Esju þar
sem Svanbjörg og Sverrir voru
virkir meðlimir og nutu sín vel í
góðum félagsskap. Svanbjörg
missti mikið þegar hún missti
Sverri sinn, sem reyndist dætr-
um hennar, Elínu Björgu og
Guðrúnu Sigríði, sem besti fað-
ir. Og svo var hann aldeilis
stoltur af afkomendum þeirra
og þeir af honum.
Bernskuminningar eru alltaf
mikils virði. Og við þökkum
Svanbjörgu fyrir vináttuna öll
árin. Hún hélt kímnigáfunni og
góða skapinu fram á síðasta
dag. Hún var hetja sem vissi
vel að hún var að fara í Sum-
arlandið og tók því af mikilli
stillingu og æðruleysi. Hennar
heitasta ósk var að fá að vera
hjá dætrum sínum þegar hún
færi og það hlotnaðist henni
sem betur fer. Þær sátu og
héldu í höndina á henni uns yfir
lauk.
Við sendum dætrum Svan-
bjargar og öllum hennar ætt-
ingjum innilegar samúðarkveðj-
ur. Og öldruð móðir hennar,
sem sér nú á bak elstu dóttur
sinni, fær sérstakar kveðjur frá
okkur.
Minningin um frábæra konu
sem virkilega var vinur vina
sinna mun lifa lengi.
Ingunn J. Ósk-
arsdóttir og Sigríð-
ur Pétursdóttir.
„Hver vegur að heiman er
vegur heim“, þessi orð má finna
í ljóði eftir Snorra Hjartarson
og koma upp í huga okkar þeg-
ar við kveðjum kæra mágkonu,
systur og frænku. Þessi orð
segja líka meira en margt um
Svanbjörgu okkar og hennar
lífsins ferðalag. Hún hafði unun
af því að ferðast, hún elskaði
mannamót og hún var forvitin
um menn og málefni. Hún tók
ýmsar krókaleiðir á sínum
ferðalögum um lífið og skoðanir
hafði hún, sem hún hikaði ekki
við að láta í ljós.
Hún mætti fyrst í allar veisl-
ur og fór síðust, hló sínum eft-
irminnilega hlátri, faðmaði fast
og innilega. Hún grét úr gleði
og þegar tilfinningar flæddu.
Hún var bræðrabörnum sínum
sem besta amma. Veislan henn-
ar Svanbjargar er að klárast –
sálir bregða á flug – ferðalagið
yfir í aðrar víddir er hafið. Því
miður yfirgaf Svanbjörg sína
eigin veislu of snemma, við
hefðum viljað hafa veisluna, hér
hjá okkur, mun lengri.
Innst í mínum hug
ég á mér þann heim sem ég þrái
og aðeins þann heim vil ég sjá
þar ríkir friður einn
og sálir bregða á flug
og frjálsar líða þær
um gullin ský
í gleði og kærleika
já kærleika
til mín og þín og alls sem andar hér
Innst í mínum hug
ég á mér þann heim sem er bjartur
og aldrei er nóttin svo dimm
að vonin hverfi mér
og sálir bregða á flug
og frjálsar líða þær
um gullin ský
í gleði og kærleika
já kærleika
til mín og þín
Innst í mínum hug
er andvarinn mildur og þýður
með angan frá blómum á grund
hann kyssir vanga minn
og sálir bregða á flug
og frjálsar líða þær
um gullin ský
í gleði og kærleika
já kærleika
til mín og þín og alls sem andar hér.
(Hugarheimur. Iðunn Steinsdóttir)
Guðrún Lárusdóttir,
Einar bróðir, Bjartur
Clausen, Lára Ruth
Clausen og Elvar Smári
Clausen.
Svanbjörg Clausen HINSTA KVEÐJA
Elsku langamma.
Lifðu vel uppi á himni.
Vonandi sjáum við þig aft-
ur. Við elskum þig
langamma og við ætlum að
gefa þér gjöf í kistuna svo
þú verðir glöð.
Kjartan, Björn Freyr
og Jóhanna Björg.
Hvíldu vel uppi í skýjun-
um, elsku langamma mín.
Kveðja,
Elvar Aron.
✝
Anna Dagmar
Daníelsdóttir
fæddist á Kolmúla
við Reyðarfjörð 4.
desember 1925.
Hún lést á Hrafn-
istu í Hafnarfirði
24. mars 2022.
Foreldrar hennar
voru Daníel Sig-
urðsson, f. 11.2.
1882, d. 13.3.
1960, bóndi á Kol-
múla, ættaður úr Breiðdal og
Papey, og Guðný Jónsdóttir, f.
8.5. 1886 að Viðborði á Mýr-
um, d. 26.5. 1964. Systkini
Önnu eru Sigrún, f. 16.12.
1911, Guðjón, f. 18.3. 1913,
Guðbjörg, f. 16.2. 1915, Elís, f.
11.2. 1917, einnig átti Anna
fóstursystur, Þorbjörgu Bjarn-
ardóttur, f. 17.1. 1910. Þau
eru öll látin.
Anna gekk í hjónaband 9.
20.12. 1949, d. 11.1. 2017,
maki Elías Rúnar Elíasson, f.
9.2. 1949, þau eiga 3 börn, 9
barnabörn og 4 barna-
barnabörn.
4. Albert Júlíus, f. 5.5. 1951,
hann á tvö börn og 6 barna-
börn.
5. Daníel Sigurðsson, f.
18.7. 1952, maki Ethel Brynja
Sigurvinsdóttir, f. 29.5. 1956,
þau eiga 4 börn og 8 barna-
börn.
6. Hafdís Sigurðardóttir, f.
9.10. 1954, maki Pálmi Helga-
son, f. 25.9. 1953, þau eiga 3
börn og 3 barnabörn.
7. Hjördís Anna Sigurð-
ardóttir, f. 10.8. 1959, maki
Vilhelm Pétur Pétursson, f.
31.12. 1958, þau eiga þrjú
börn og 7 barnabörn.
Anna ólst upp á Kolmúla við
Reyðarfjörð við öll almenn
sveitastörf, hún lauk fullnað-
arprófi vorið 1939. Fimmtán
ára fór hún í vist til Vest-
mannaeyja. Hún fór til
Reykjavíkur 1942 til að læra
að sauma og var í vist á Sæ-
felli á Seltjarnarnesi hjá
Guðna Jóhannssyni skipstjóra
og Jóhönnu Þorsteinsdóttur
frá Vattarnesi.
Anna og Sigurður hófu
sinn búskap á Sæfelli, þau
byggðu sér hús á Hringbraut
9, Hafnarfirði, þar sem þau
bjuggu alla tíð eða þar til
Anna flutti á Hrafnistu árið
2018.
Anna vann úti og sinnti
félagsstörfum jafnhliða
heimilisstörfunum, hún sá
um félagsheimili Iðn-
aðarmanna í Hafnarfirði í
mörg ár, en vann lengst á St.
Jósefsspítala í Hafnarfirði.
Hún var stofnfélagi Kven-
félagsins Hrundar 1964 og
sat í stjórn þess frá upphafi
og var lengi formaður, hún
var gerð að heiðursfélaga fé-
lagsins. Anna var formaður
Bandalags kvenna í Hafn-
arfirði í tvö ár og var stofn-
félagi Inner Weel í Hafn-
arfirði 1977 og gerð að
heiðursfélaga árið 2010.
Útförin fer fram frá Frí-
kirkjunni í Hafnarfirði í dag,
7. apríl 2022, kl. 13.
Athöfninni verður streymt:
https://www.mbl.is/andlat
nóvember 1946
með Sigurði Krist-
inssyni málara-
meistara frá Hafn-
arfirði, f. 27.
ágúst 1922, d. 4.9.
2005. Foreldrar
hans voru Kristinn
Jóel Magnússon
málarameistari, f.
25.2. 1893, d.
28.12. 1981 og
María Albertsdótt-
ir, f. 9.11. 1893, d. 29.5. 1979.
Börn Önnu og Sigurðar eru
sjö, þau eru:
1. María Kristín, f. 8.2.
1947, maki Kristinn G. Garð-
arsson, f. 4.5. 1946, þau eiga
tvo syni og 7 barnabörn.
2. Dagný Bergvins, f. 1.6.
1948, maki Guðmundur Þór-
arinsson, f. 7.3. 1945, þau eiga
fjögur börn og 9 barnabörn.
3. Kolbrún Jóhanna, f.
Anna Dagmar Daníelsdóttir
er látin. Mér er það bæði ljúft
og skylt að skrifa um hana
nokkur kveðjuorð fyrir hönd
okkar Inner Wheel-kvenna í
Hafnarfirði. Anna var einn af
stofnfélögum klúbbsins árið
1976. Í þeim hópi voru margar
frábærar konur, sem ruddu
brautina fyrir okkur hinar, sem
á eftir komu. Anna var einstök
kona. Hún vann frábært starf í
klúbbnum okkar. Alltaf tilbúin
að taka þátt í öllu, sem þurfti
að gera auk þess að sinna fjöl-
mörgum embættisstörfum inn-
an klúbbsins, m.a. sem forseti.
Hún vildi klúbbnum allt það
besta og fyrir nokkrum árum
þegar við vorum í húsnæðis-
hraki var það Anna, sem bjarg-
aði málum og tókst að útvega
okkur fundarsal. Fyrir nokkr-
um árum var Anna síðan gerð
að heiðursfélaga í klúbbnum
okkar og var hún svo sann-
arlega vel að því komin. Hún
var ljúf og yndisleg kona og
hélt svo sannarlega hátt á lofti
gildum okkar Inner Wheel-
kvenna um vináttu og hjálp-
semi. Við söknum vinar í stað
og sendum börnum hennar og
fjölskyldum þeirra okkar inni-
legustu samúðarkveðjur!
Blessuð sé minning góðrar
konu og félaga!
F.h. félaga í Inner Wheel
Hafnarfjörður,
Sigrún Reynisdóttir
Anna Dagmar
Daníelsdóttir