Morgunblaðið - 26.05.2022, Side 41

MINNINGAR 41
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 26. MAÍ 2022
✝
Bergljót Rósin-
kranz fæddist í
Reykjavík 23. janúar
1938. Hún lést á
heimili sínu 6. maí
2022.
Foreldrar hennar
voru Lára fædd
Steinholt Rósin-
kranz skrifstofu-
maður, f. 26. sept-
ember 1900, d. 6.
júní 1959, og Guð-
laugur Rósinkranz þjóðleik-
hússtjóri, f. 11. febrúar 1903, d.
27. ágúst 1977.
Systkini: Jóhanna Rósinkranz
hjúkrunarfræðingur, f. 9. maí
1933, og Gunnar Rósinkranz
verkfræðingur, f. 21. júní 1941.
Hálfsystkin samfeðra: Guðlaug
Rósinkranz verslunarkona, f. 5.
febrúar 1971. Ragnar Rósinkr-
anz tónlistarmaður, f. 5. júní
1972.
Bergljót gekk í
Landakotsskóla og
síðar í Melaskóla og
Gagnfræðaskóla
Vesturbæjar. Hún
fór í nám í Nordiska
folkhögskolan í Kun-
gälv í Svíþjóð. Hún
starfaði lengst af
sem flugfreyja hjá
Loftleiðum, síðar
Flugleiðum. Tók frí
frá fluginu í nokkur
ár þegar hún vann á skrifstofu
Loftleiða í Kaupmannahöfn. Hún
starfaði sem flugfreyja til 62 ára
aldurs. Þá stofnaði hún Hótel
Frón á Laugavegi ásamt bróður
sínum og Bergi syni hans. Hún
vann í móttökunni og við um-
sýslu þangað til hún hætti störf-
um á áttræðisaldri.
Bergljót var barnlaus.
Útför Bergljótar fór fram í
kyrrþey 18. maí 2022.
Begga móðursystir mín var
komin yfir áttrætt þegar hún lést.
Samt kom mér fráfall hennar í
opna skjöldu, átti bara ekki von á
þessu strax. Hún var líka svo mik-
ill nagli, lét ekki bugast þrátt fyrir
veikindi síðustu árin og slæmsku í
öðrum fætinum. Bjó á þriðju hæð
og fór stigana með sínar vörur
eins og fólk gerir. Vildi alltaf
halda sjálfstæði sínu og mann-
virðingu og vera sem minnst upp
á aðra komin með hið daglega líf.
Begga var skemmtileg kona,
hafði mikinn húmor og sagði
skemmtilega frá, við hlógum oft
mikið saman. Meðan hún var í
fluginu var maður að kvabba á
henni að kaupa þetta og hitt í Am-
eríku og hún var alltaf boðin og
búin að bjarga því.
Betra er að gefa en þiggja og
hún hafði alveg sérstaklega gam-
an af því að gefa gjafir. Þegar
börnin og barnabörnin í fjölskyld-
unni áttu afmæli mátti bóka að
Begga sendi pakka. Hún var líka
svo smekkleg og það breyttist
ekkert þrátt fyrir hækkandi ald-
ur. Við höfum haldið fjölskyldu-
hitting á föstudögum mörg und-
anfarin ár. Þá koma dætur mínar,
makar og barnabörnin í mat.
Begga og mamma hafa komið líka
og þannig höfum við haldið sterk-
um tengslum í gegnum tíðina.
Begga naut sín í starfi flug-
freyjunnar og vann það alltaf af
alúð, fannst erfitt að hætta en fór
þá beint í hótelreksturinn sem
henni þótti ekki síður skemmti-
legt. Það voru mörg handtökin
þegar hótelið var stofnað og
Begga lét sitt ekki eftir liggja, var
hörkuvinnukraftur og fannst
gaman þegar mikið var að gera.
Ég kveð hana með söknuði og
þakklæti.
Elísabet Þorsteinsdóttir
(Bettý).
Elsku vinkona og trúnaðarvin-
ur. Ég veit að þú hefðir ekki viljað
að skrifuð yrði um þig minning-
argrein. En ég verð, eftir tæplega
77 ára vinskap. Okkar kynni voru
í götunni okkar, Ásvallagötu, frá
Bræðraborgarstíg og niður á
Vesturvallagötu hjá róluvellinum.
Í götunni þekktu allir alla og eng-
inn var meiri en annar. Þú áttir
systur, fimm árum eldri en þú,
sem við kölluðum Hönnu og bróð-
ur, hann Gunnar, sem var þremur
árum yngri en þú. Hann fékk
stundum að fljóta með okkur en
stundum var hann of lítill til þess
að vera með.
Faðir þinn var fyrsti þjóðleik-
hússtjórinn og nutum við þess að
skreppa oft í leikhúsið frá unga
aldri. Auðvitað fórum við í ballett
hjá Bidsted en vorum nú ekki
snillingar í því. Þú fórst í lýðhá-
skóla í Svíþjóð einn vetur og sum-
arið eftir bauð faðir minn okkur,
mér 15 ára og þér 16, að skoða
England. Fórum við með Gull-
fossi og var tekið á móti okkur
með einkabílstjóra eins og prins-
essum og ók hann okkur alla leið
niður til Birmingham þar sem við
bjuggum hjá skoskum hjónum,
Peggy og Cowie, og vorum þar í
tvær vikur. Við skoðuðum víst
London á einum degi með Cowie
sem fararstjóra og síðan fórum
við og skoðuðum hina frægu
súkkulaðiverksmiðju Cadbury og
fengum besta heita súkkulaði í
veröldinni.
Ég fór í Verslunarskólann en
þú fórst og gerðist hvíslari hjá
Þjóðleikhúsinu. En fljótlega sner-
irðu þér að flugfreyjustarfi og
varst þar mjög vinsæl, vannst
einnig á skrifstofu Loftleiða í
Kaupmannahöfn og þar talaðir þú
eins og innfædd og eftir þetta
voru dönsku blöðin aðalblöðin.
Eftir nokkurra ára starf hættir
þú og snerir þér að hótelstarfi því
Gunnar bróðir þinn kom frá
Þýskalandi sem verkfræðingur
og þið stofnuðuð 15 herbergja
hótel sem hann byggði við Lauga-
veginn og heitir hótel Frón og er
nú 101 herbergi. Þú móttöku-
stjóri og inn í reksturinn kom
Bergur sonur Gunnars.
Begga, eins og hún var alltaf
kölluð, giftist ekki en eignaðist
mjög marga góða vini. Ég gifti
mig og eignaðist sjö börn sem
Begga svo sannarlega dekraði
við. Síðan fórum við Begga og
Hanna systir hennar, sem var
orðin ein með fjögur uppkomin
börn, í ferðalög með Bjössa manni
mínum nokkrar hringferðir um
landið á sumrin, líka voru sum-
arbústaðaferðirnar vinsælar. Til
útlanda fórum við líka margar
ferðir eftir að Bjössi minn lést.
Begga var stundum að manni
fannst einum of gjafmild, hún var
alltaf tilbúin að rétta manni hjálp-
arhönd. Ég talaði við þig kvöldið
5. maí til að ganga 11, þú kvart-
aðir um einhvern sérstakan sting
fyrir brjóstinu sem þú kannaðist
ekki við og líktir því við brjóst-
sviða. Ætlaði ég að koma með
alkaseltzer morguninn eftir og þú
ætlaðir að sofa þetta úr þér. En
enginn veit ævi sína, elsku Begga
mín, sem sýndi sig best í því að þú
sofnaðir svefninum langa eftir
þetta samtal okkar. Mun ég alltaf
standa í þakkarskuld við þig og
allt sem þú gerðir fyrir mig og
mína og kortið sem ég fékk sólar-
hring eftir andlát þitt, sem var af-
mæliskort mitt, hljóðaði svona:
Elsku vinkona.
Alltaf sú besta.
Hamingjuóskir
frá Beggu.
Þetta voru lokaorðin þín.
Takk fyrir allt.
Þín vinkona,
Áslaug.
Bergljót
Rósinkranz
Elsku mamma,
það er skrítið að
geta ekki hringt eða
komið í heimsókn til þín.
Þú varst alltaf til í ævintýra-
ferðir með mér og sagðir: „Erna,
ekki veit ég hvar við endum
núna!“
Við (Billa) systir vorum búnar
að vera að tala saman um að við
myndum vera hjá henni og Heiðu
núna um síðustu jól á Dalatanga
sem voru þín síðustu jól, þú varst
alveg til í það. Síðan héldum við af
stað, það var mikill snjór á veg-
inum og stórir skaflar hér og þar.
Þú spurðir mig: „Er þetta óhætt?“
Já, sagði ég og gaf bara vel í og
auðvitað vorum við stundum má
segja í loftköstum en þú brostir
bara og sagðir: „Erna, ekki veit ég
hvernig ég þori alltaf að koma
með þér því þú ert svo mikill
glanni,“ en yfir heiðina fórum við
og áttum yndislegar stundir á
Dalatanga. Það var mikið hlegið,
spilað lúdó og slappað af.
Það sem þú elskaðir að vera í
gróðurhúsinu þínu, þú gast verið
þar tímunum saman. Blóm og alls
konar ræktun voru alla tíð stór
hluti af lífi þínu.
Elsku mamma, ég gæti skrifað
heila bók um það sem við erum
búnar að gera saman, takk fyrir
allt elsku mamma mín. Ég mun
sakna þess að geta ekki notið
sumarsins með þér; manstu, við
Elfríð Ida Emma
Pálsdóttir Plötz
✝
Elfríð Ida
Emma Páls-
dóttir, fædd Plötz,
fæddist 26. maí
1930. Hún lést 8.
maí 2022.
Útför Elfríðar
fór fram 16. maí
2022.
ætluðum á bátinn sam-
an og ég ætlaði að lofa
þér að dorga eftir fiski,
en við gerum það þeg-
ar við hittumst næst.
Mundu að þú ætlar
að hitta mig á leyni-
staðnum okkar,
sjáumst þar.
Takk fyrir allt elsku
mamma mín, elska
þig.
Hvíldu í friði.
Þín dóttir,
Erna Jóhanna.
Með sorg í hjarta kveð ég hana
Elfríði mína sem markaði mig sem
einstakling og líf mitt svo mikið
þegar ég dvaldi sem sumardreng-
ur hjá þeim sómahjónum á Dala-
tanga. Elfríð og Erlendur, föður-
bróðir minn, tóku mér opnum
örmum og naut ég þeirra um-
hyggju og hlýju öll árin sem ég var
hjá þeim.
Elfríð var heimskona og dama,
uppalin í erlendri stórborg, sem
vissi hvernig hlutirnir áttu að vera
og líta út. Hún var t.d. vön því að
maturinn væri í réttum hlutföllum
á diskinum, þar sem einn hlutinn
var grænmeti, löngu áður en slíkt
var sett fram sem sérstakt mann-
eldismarkmið. Ég hef því oft
hugsað til þess hve hún hefur ver-
ið vonsvikin þegar hún kom fyrst
á Siglunes við Siglufjörð (af öllum
stöðum!) og komst að því að þar
voru bara tvær káltegundir í boði,
annars vegar kartöflugrösin og
hins vegar arfinn sem óx óboðinn
við hlið þeirra. Ég held að hún hafi
þá einsett sér að bæta um betur
og var því afkastamikil við eigin
ræktun úti, sem og í gróðurhúsum
og grænmetiskössum sem voru
hér og þar á Dalatanga. Hún fékk
meira að segja sendingar af fræj-
um ýmissa grænmetis- og ávaxta-
tegunda, frá ættingjum sínum í
Þýskalandi, til að fjölga tegundum
í ræktuninni.
Hjónaband Elfríðar og Ella var
alveg einstakt og ræktað af gagn-
kvæmum heilindum. Þau elskuðu
lífið, að lifa því saman og takast á
við allt sem því fylgdi, gleði, sigra,
raunir og sorg. Þau voru sérstak-
lega samrýmd og stóðu alla tíð
þétt saman, bak í bak. Allt var
rætt, sama hvert viðfangsefnið
var. Þau voru svo innilega ást-
fangin hvort af öðru allt frá því að
ég tók eftir því sem sumardreng-
ur í gamla daga og líka á Egils-
stöðum, áratugum seinna, þegar
Elfríð brosti og blikkaði til hans
Ella síns og kyssti hann á kinnina.
Þrátt fyrir ólýsanlegar raunir
og sorg, sem Elfríð varð fyrir á
sínum yngri árum í Þýskalandi,
var alltaf stutt í glensið og gam-
ansemina. Hún var oftar en ekki
þátttakandi með okkur Herdísi,
þegar sá gállinn var á okkur. Lífs-
stefna Elfríðar var að lifa lífinu lif-
andi, fullu af lífsgleði. Þau Elfríð
og Elli lögðu allan sinn metnað í
að leiðbeina mér og kenna góð
gildi, heiðarleika, samvinnu, aga
og vinnusemi. Hjá þeim lærði ég
að „ef maður ætlar ekki að gera
hlutina almennilega þá er betra að
sleppa því“. Allt sem Elfríð gerði
var einmitt í samræmi við þessa
reglu, hvort sem það var í rækt-
arsemi og umhyggju við fjölskyld-
una sína, sem var henni allt, til
klæðaburðar, snyrtimennsku,
ræktunar jurta og garða og hvers
þess sem hún tók sér fyrir hend-
ur.
Elsku Elfríð mín, ég verð þér
ævinlega þakklátur fyrir að hafa
notið þinnar hlýju og umhyggju
öll þessi ár, fá að vera í pínu uppá-
haldi hjá þér, að dansa við þig
tangó og vals í afmælinu hennar
Herdísar og alls annars sem þú
gafst af þér. Hjarta mitt er fullt af
þakklæti og yndislegum, hlýjum
minningum sem lifa áfram og ég
mun orna mér við þar til minn tími
kemur. Nú eruð þið Elli aftur
sameinuð og munið áfram standa
saman, bak í bak, og fylgjast með
okkur sem þið veittuð svo mikið.
Magnús Orri Haraldsson.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð,
hlýhug og vináttu við fráfall ástkærrar
eiginkonu minnar, móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
ELÍNBORGAR MARGRÉTAR
SIGURBJÖRNSDÓTTUR,
Þrastarási 44 a,
Hafnarfirði.
Sérstakar þakkir til starfsfólks A6 á Landspítala í Fossvogi fyrir
hlýhug og góða umönnun.
Reynir Kristjánsson
Kristín Laufey Reynisdóttir Jón Trausti Bragason
Ingvar Reynisson Sóley Guðmundsdóttir
Inga Rut Reynisdóttir Oddur Þráinsson
Þökkum auðsýnda samúð og hlýhug við
andlát og útför okkar ástkæru móður,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
GUÐRÚNAR ÖLDU JÓNSDÓTTUR,
Rjúpnasölum 14,
sem lést sunnudaginn 24. apríl.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki L5
Landakoti fyrir hlýju og góða umönnun.
Eiríkur Leifsson Laufey Vilmundardóttir
Jón Leifsson Gígja Gylfadóttir
Gunnhildur Leifsdóttir
Linda Leifsdóttir
barna- og barnabarnabörn
Ástkær sonur okkar og bróðir,
AXEL FREYR KÁRASON,
varð bráðkvaddur á heimili sínu 14. maí.
Jarðarförin fer fram frá Laugarneskirkju
þriðjudaginn 31. maí klukkan 13.
Anna G. Rebekka Reynisdóttir, Kári Rúnar Jóhannsson
Jóhann Þór Hansen
Daníel Már Kárason
Rakel Ýr Káradóttir
Eva María Piras
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HRÖNN GUÐMUNDSDÓTTIR,
Hæðargarði 33, Reykjavík,
lést á Landspítalanum þriðjudaginn 17. maí.
Hún verður jarðsungin frá
Seltjarnarneskirkju föstudaginn 27. maí klukkan 13.
Ragna Kristín Marinósdóttir Bjarni Ómar Ragnarsson
Aðalbjörg Marinósdóttir Hulda Marinósdóttir
Marinó Marinósson Karlína Ingvadóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
JÓNA VESTFJÖRÐ ÁRNADÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Ísafold
fimmtudaginn 19. maí.
Jarðarför hennar fer fram í Víðistaðakirkju í
Hafnarfirði föstudaginn 27. maí klukkan 15.
Sólon Rúnar Sigurðsson
Guðrún M. Sólonsdóttir Hannes Heimisson
Sigurður Magnús Sólonsson Arnfríður Hjaltadóttir
Árni Valur Sólonsson Svanlaug Ida Þráinsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæra
STEINGERÐUR BJARNADÓTTIR,
Njálsgötu 35a,
lést á Hrafnistu fimmtudaginn 5. maí.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Ólafía G. Leifsdóttir
Hannes L. Stephensen
Ásdís Leifsdóttir
Hanna H. Leifsdóttir