Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.2008, Side 31

Það sem hé­r fer á eftir er tekið upp úr
endurminningum Baldvins Bárðdal
sem hann lé­t eftir sig í handriti.
Baldvin fæddist 27. júlí 1859 í Sandvík
í Bárðardal. Foreldrar hans voru hjón-
in Bergvin Einarsson og Friðbjörg
Ingjaldsdóttir. Þau bjuggu í Sandvík og á
Halldórsstöðum í Bárðardal, Grjótárgerði
í Fnjóskadal og víðar. Heimili þeirra
leystist upp þegar þau seldu allt sitt og
ákváðu að fara til Brasilíu, ferð sem aldrei
var farin. Þau voru á hrakhólum eftir það
og var Baldvin alinn upp ýmist hjá öðru
hvoru þeirra eða hjá vandalausum, oft við
illan kost.
Um fermingu gerðist hann vinnumað-
ur hjá Jóhanni bróður sínum, fyrst á
Halllandi á Svalbarðsströnd og síðar
Gautsstöðum og kynntist þá sjómennsku
á litlum árabátum. Um tvítugt var
Baldvin ráðinn af sóknarnefnd til að fara
til Húsavíkur til að læra söng og spila á
orgel hjá Magnúsi Einarssyni organista
gegn því að spila endurgjaldslaust í kirkj-
unni í þrjú ár. Þar var hann um veturinn
og lærði söng og orgelspil. Námið fékk
snöggan endi um vorið þegar Jóhann réði
þennan vinnumann sinn á hákarlaskip.
Hann varð að hætta, sárnauðugur þó.
Hann var bara vinnumaður og varð að
gera eins og húsbóndanum bróður hans
hentaði. Á þessum árum höfðu bændur
hvað mest upp úr því að senda vinnu-
menn sína í hákarlalegur. Tónlistarnám
var harla fánýt iðja í samanburði við það.
Eftir þetta var Baldvin meira eða minna
á sjó allt til 1890, ýmist við fiskiróðra
eða í hákarlalegum. Ekki gerði hann sjó-
mennskuna að ævistarfi, hann fékkst
við ýmislegt um dagana, nýtti kunnáttu
Sjóm­annablaðið Víkingur­ - 31
Björn Ingólfsson
Í hákarlalegum
Úr fórum Baldvins Bárðdal
Hákarlaskipið Ófeigur, smíðað veturinn 1875,
var tíróinn áttæringur.
Hákarl dreginn um borð í nýsköpunartogara snemma á 7. áratugnum. Ljósmynd: Ásgrímur Ágústsson