Morgunblaðið - 17.12.2022, Síða 35

eitthvað bjátaði á. Enn ómetan-
legra er að hafa alist upp í næsta
húsi við ykkur ömmu og hafa allt-
af verið velkomin sama á hvaða
tíma það var. Takk fyrir allt
hestabrasið, lesturinn á Bænda-
blaðinu og rúntana út í sveit, nú
vitum við allt um alla og ömmu
þeirra líka, þökk sé þér. Við von-
um að þú fáir að sitja á brókinni í
sumarlandinu með Lucky charms
í lófa og fáir að ríða út á öllum
þínum uppáhaldshestum. Þín er
og verður alltaf saknað, elsku afi
okkar.
Steinunn Birta,
Verónika Jana og
Sigurpáll Steinar.
Steinar bróðir var yngstur al-
systkinanna sex á Ingvörum.
Hann var bara tveggja og hálfs
árs þegar Sigrún móðir hans lést
frá sex ungum börnum. Svo kom
ég litla systir sjö árum yngri en
Steinar og síðan litli bróðir okk-
ar, sem við kynntumst síðar.
Þegar ég var á Ingvörum þá
spjölluðum við Steinar ekki mikið
saman. Líklega vorum við bæði
hálffeimin hvort við annað. Það
voru líka aðrir sem sáu um að
tala, bræður okkar, pabbi og svo
Gunna frænka okkar í Helgafelli
en hún var oftast með mér. Stein-
ar fylgdist kíminn með þeim og
skaut kannski inn orði og orði.
Steinar hjálpaði pabba við bú-
skapinn af áhuga og samvisku-
semi. Hann fór ungur í Bænda-
skólann á Hólum í Hjaltadal. Mér
fannst alltaf að í búskapnum væri
Steinar á heimavelli. Ég held að
hann hefði notið sín vel sem
bóndi. Það átti hins vegar fyrir
Steinari að liggja, eins og fleirum
Ingvarabræðra, að vinna á vélum
og tækjum og síðar við akstur
megnið af starfsævinni.
Það var gaman að fylgjast með
því hversu vel Steinar naut sín í
sínum áhugamálum. Hann kunni
þá list að gleðjast og njóta á góð-
um stundum. Steinar hafði mjög
fallega söngrödd og tók þátt í
kórastarfi um árabil. Steinar var
tenór og söng oft einsöng og tví-
söng með kórfélögum sínum.
Steinar átti hesta og annaðist
kindur bæði fyrir sjálfan sig og
aðra. Hann og Beisi bróðir voru
saman í hestamennskunni ásamt
Steina syni Steinars. Þeir voru
allir í Gangnamannafélaginu og
fastir menn í afréttinni ár hvert,
eins og Ingvaramönnum var
tamt. Steinar náði að fara í sína
síðustu ferð fram í afrétt um
göngurnar núna í haust með að-
stoð fjölskyldunnar.
Líklega var Steinar líkastur
pabba af bræðrum okkar. And-
litsfallið var áþekkt og þessi fal-
lega heiðríkja í svipnum. Þeir
áttu líka búskaparáhugann sam-
eiginlegan og báðir hestamenn af
lífi og sál. Ég held að Steinar hafi
svo erft dansfimina frá Eið föð-
urafa okkar.
Steinar var hógvær og yfirveg-
aður. Það var gott að eiga hann
að á erfiðum stundum. Ég fann
það best þegar Beisi bróðir okkar
var veikur. Þá var Steinar eins og
kletturinn, alltaf fljótur að setja
sig inn í aðstæður, skynsamur og
skilningsríkur. Hann var góður
hlustandi og úrræðagóður.
Hátt á annan áratug var Stein-
ar búinn að glíma við erfið lík-
amleg veikindi af ýmsu tagi. Það
var eins og eitt tæki við af öðru.
En eins og Ingvarabræðra var og
er siður þá reis hann alltaf upp
aftur og hélt sínu striki. Síðustu
þrjú árin voru Steinari og allri
fjölskyldunni erfið. Það var erfitt
að vita til þess hversu mikinn
sársauka hann þurfti að upplifa
þessi síðustu ár.
Við Una systir áttum nokkrar
góðar stundir með Steinari síð-
ustu mánuðina. Steinar náði því
líka að koma í heimsókn í nýju
íbúðina hennar Unu og samgleðj-
ast henni með íbúðina. Í heim-
sóknum okkar Unu til Steinars
naut hann þess að spjalla.
Barnabörnin voru honum aug-
ljóslega ofarlega í huga. Hann
talaði um þau öll af svo mikilli
væntumþykju og stolti.
Nú er komið að kveðjustund.
Megi góðar minningar létta okk-
ur öllum sorgina. Elsku Nikka,
Solla, Steini, Óli og fjölskyldur,
hugur minn er hjá ykkur.
Hulda
Steingrímsdóttir.
Bernskuvinur, fermingar-
bróðir og félagi, Steinar Stein-
grímsson, er fallinn frá. Ég man
ekki okkar fyrstu fundi, hann er
einn af þeim sem ég hef alltaf
þekkt. Hann ólst upp á næsta
bæ og það var mikill samgangur
á milli bæja. Heimilin voru ólík,
Steinar og systkini hans voru
móðurlaus, hún dó ung frá börn-
unum sínum sex. Steingrímur
faðir þeirra, Steini á Ingvörum,
stóð að mestu einn fyrir heim-
ilinu eftir það.
Við Steinar sátum saman í
barnaskólanum á Húsabakka,
lærðum sund í Sundskálanum
og fermdumst saman í Urða-
kirkju. Steinar var söngmaður
mikill og góður, hljómfagur ten-
ór, og söng í mörgum kórum á
sínum ferli. Þar var hann gjarn-
an fenginn í einsönginn. Ég fet-
aði ekki þá slóð og söng aldrei
með honum í kór en man þó vel
upphafið á söngferli hans. Jó-
hann Daníelsson, sá mikli söng-
og gleðimaður frá Syðra-Garðs-
horni, sá um söngkennslu í
barnaskólanum. Í einum af
fyrstu tímunum prófaði hann
okkur hvert og eitt, svona til að
heyra hvar við stæðum, og skrif-
aði eitthvað við alla í minnisbók
sína svo lítið bar á. Ég laumaðist
til að kíkka, sá að hann skipaði
okkur í flokka frá einum og í
fjóra. Steinar var í fyrsta flokki,
ég í þeim fjórða enda hafði ég
ekki komið upp hljóði. Síðan
gerði Jóhann það sem allir kór-
stjórar gerðu eftir það, hann fékk
Steinar í sólóatriðin, þá var hann
níu ára.
Við fetuðum ólíkar námsbraut-
ir og leiðir okkar lágu ekki mikið
saman um langt árabil. Það var
ekki fyrr en á vettvangi Gangna-
mannafélags Sveinsstaðaafréttar
að hin gömlu kynni voru endur-
nýjuð. Þar vorum við gjarnan á
sama gangnasvæði, við smöluð-
um Litladal við þriðja mann, sem
var Baldur á Bakka. Það var
harðsnúinn hópur, þótt ég segi
sjálfur frá, og oftast vel ríðandi.
Samhliða smalamennskunni
stunduðum við jöklamælingar á
Gljúfurárjökli sem liggur innst í
dalnum og fylgdumst með af-
komu jökulsins, framgangi hans
á köldu árunum og undanhaldi
hans á hlýindaskeiðinu síðustu
áratuga. Í gangnamannaskálan-
um í Stekkjarhúsum glöddumst
við að kvöldi gangnadags, skál-
uðum og sungum saman þegar
vel gekk en hughreystum hvor
annan, skáluðum og sungum
saman þegar illa gekk.
Það var skarð fyrir skildi á
Litladal þegar Steinar missti
heilsuna og hætti að mæta í
smalamennskuna. Það hafa verið
heldur slæmar heimtur á dalnum
síðan. Í réttirnar kom hann þó
áfram og stóð sína plikt í söngn-
um, fyrir því gátum við gangna-
menn skálað og glaðst. Við hitt-
umst síðast í gangnadagsgleðinni
á Steindyrum í haust. Þar var
bæði margmennt og góðmennt.
Þótt hann væri langt leiddur af
sjúkdómi sínum var röddin enn
hrein og tær.
Hópurinn sat sunnan undir
vegg og söngurinn reis hæst þeg-
ar Steinar leiddi okkur í laginu
góða Ætti ég hörpu hljómaþýða.
Þessi kveðjusöngur hljómar enn í
eyrum mínum og vafalaust
margra annarra sem minnast nú
vinar og gleðigjafa með söknuði.
Árni Hjartarson.
MINNINGAR 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 17. DESEMBER 2022
✝
Þórdís Mikaels-
dóttir fæddist í
Lækjargötu 7 á
Siglufirði 4. júní
1953. Hún lést á
Siglufirði 8. desem-
ber 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Mikael Þór-
arinsson, f. á Siglu-
firði 1920, d. 2013,
og Katrín Þórný
Jensdóttir, f. á Ísa-
firði árið 1928, d. 2016. Þórdís
var miðjubarn í röð fimm systk-
ina. Elstur er Jens Gunnar, f.
1949, næst Hallfríður Emilía, f.
1950. Þá næst Regína Erla, f.
1955, og síðastur Ragnar, f. 1957.
Þórdís giftist Sigurgeiri Hrólfi
Jónssyni 4. nóv-
ember 1978 á Ísa-
firði. Saman eiga
þau Jón Gunnar
Sigfús, f. 1979, maki
Hjördís Sigurbjarts-
dóttir. Eiga þau tvö
börn. Einnig eiga
Þórdís og Sigurgeir
Helgu Guðrúnu, f.
1995, maki Haukur
Orri Kristjánsson
og eiga þau tvö
börn. Fyrir átti Sigurgeir Sól-
veigu, f. 1975. Maki Hjörtur Sig-
urpálsson. Eiga þau þrjú börn.
Sigrún, f. 1977. Á hún tvö börn.
Útförin fer fram frá Siglu-
fjarðarkirkju í dag, 17. desember
2022, klukkan 13.
Elsku hjartans mamma. Ég
get ekki lýst því hvað mér finnst
þetta ósanngjarnt, þá er ég ekki
bara að hugsa um mig heldur líka
litlu strákana. Litlu strákana sem
sjá ekki sólina fyrir þér og
myndu vilja verja öllum heimsins
tíma með þér. Þú varst þeirra
númer eitt, tvö og þrjú, sérstak-
lega hjá Hrólfi sem saknar þín
svo sárt, en skilur þrátt fyrir ung-
an aldur að nú sért þú ekki lengur
lasin og líði betur.
Lífið er svo sannarlega ósann-
gjarnt og ljótt en á sama tíma
getur það verið fallegt og fullt af
þakklæti og góðum minningum.
Við erum svo stolt af þér og
hvernig þú tæklaðir þín veikindi,
líkurnar voru alls ekki með þér í
þessum veikindum en samt
tókstu á við þessi mörgu verkefni
síðasta rúma árið með æðruleysi,
kjarki og þrautseigju. Hreint út
sagt hetja í okkar augum og
kenndir strákunum og okkur hin-
um að gefast ekki upp þrátt fyrir
slæm högg. Halda í vonina, en
það var það sem þú gerðir alveg
fram á síðasta andardrátt. Trúin
flytur fjöll, sagðir þú oft og það er
einmitt það sem við höldum í.
Þú varst þessi fjölskyldu-
manneskja sem tókst okkur öll-
um eins og við erum og þótti
vænt um alla í kringum þig. Við
erum ævinlega þakklát fyrir
þann tíma sem við fengum með
þér og ég veit að þótt þú sért ekki
hér hjá okkur í þeirri mynd sem
við erum vön þá vitum við að þú
passar upp á krakkana alla og
fylgist með okkur frá sumarland-
inu. Þar til við sjáumst aftur…
Við allt viljum þakka amma mín,
indælu og blíðu faðmlög þín,
þú vafðir oss vina armi.
Hjá vanga þínum var frið að fá
þá féllu tárin af votri brá,
við brostum hjá þínum barmi.
Við kveðjum þig elsku amma mín,
í upphæðum blessuð sólin skín,
þar englar þér vaka yfir.
Með kærleika ert þú kvödd í dag,
því komið er undir sólarlag,
en minninga ljós þitt lifir.
Leiddu svo ömmu góði guð
í gleðinnar sælu lífsfögnuð,
við minningu munum geyma.
Sofðu svo amma sætt og rótt,
við segjum af hjarta góða nótt.
Það harma þig allir heima.
(Halldór Jónsson frá Gili)
Elskum þig, þín
Helga Guðrún,
Hrólfur Tómas og
Kristján Svavar.
Þakklætið er mér efst í huga
þegar að ég hugsa til tengdamóð-
ur minnar, Þórdísar Mikaelsdótt-
ur. Það er ólýsanleg tilfinning að
sitja við tölvuskjá og ætla að
skrifa hinstu kveðju til tengda-
móður. Þórdís var nefnilega eng-
in venjuleg tengdamóðir. Sam-
band okkar var afar náið og
traustið allsráðandi í samskiptum
okkar. Við treystum hvort öðru.
Þórdís og Geiri, tengdapabbi,
voru einstaklega samrýnd hjón.
Ef Þórdís var einhvers staðar þá
var Geiri ekki langt undan. Nema
þegar Geiri var úti á trillunni, þá
var Þórdís heima. Alltaf svo hlý-
legt og gott að koma í Seljaland,
drekka þar kaffi og alltaf eitt-
hvert sætabrauð með.
Það var á afmælisdegi Hrólfs
Tómasar, 14. júlí 2021, sem Þór-
dís fékk þær fregnir að fyrirferð
væri á brisi og við tók langt og
strangt ferli. Ferli sem hún
kvartaði aldrei yfir að þurfa að
taka þátt í. Þórdís var ekki kvart-
ari, það sáu aðrir um það. Þegar
elsku Þórdís var farin að sjá til
sólar frá veikindum og aukaverk-
unum nú í haust kom annar skell-
ur. Þann skell tók hún á kassann
af miklum sóma og mikilli yfir-
vegun. Mestu áhyggjurnar sem
Þórdís mín hafði síðast þegar við
áttum spjall var hvernig færi með
Geira. Við pössum upp á hann og
sjáum til þess að hann fái að
borða reglulega.
Ég þakka þér, elsku Þórdís
mín, fyrir samfylgdina síðustu
árin. Ég bið að heilsa þeim sem á
vegi þínum verða í nýjum ævin-
týrum. Ég kveð þig að þeim sið
sem þú notaðir gjarnan: „Farðu
varlega.“
Þinn tengdasonur,
Haukur Orri.
Þórdís
Mikaelsdóttir
Okkar yndislega og ástkæra móðir, amma,
langamma og systir,
EDDA ÍRIS EGGERTSDÓTTIR
hárgreiðslumeistari,
lést á hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð
mánudaginn 21. nóvember.
Útförin fór fram í kyrrþey frá Fossvogskapellu föstudaginn
9. desember.
Bryndís Valberg
Stefán Eiríkur Stefánsson
barnabörn og barnabarnabörn
systkin hinnar látnu
makar
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
FINNBOGI KR. ARNDAL,
Bólstaðarhlíð 41,
lést miðvikudaginn 14. desember á
hjúkrunarheimilinu Eir.
Útför hans verður auglýst síðar.
Áslaug Arndal Rúnar J. Hjartar
Jóhanna Arndal Ólafur Helgi Ólafsson
Guðný O. Arndal Kristinn Ingvarsson
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæri faðir, tengdafaðir, afi
og langafi,
HJALTI PÁLL ÞORVARÐARSON
vélstjóri,
lést í faðmi fjölskyldunnar á
hjúkrunarheimilinu Ísafold þriðjudaginn
13. desember. Útför fer fram frá Fossvogskirkju fimmtudaginn
22. desember klukkan 15.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki Ísafoldar fyrir einstaka
umönnun og góða viðkynningu.
Þorvarður G. Hjaltason Guðrún Einarsdóttir
Hjalti Vigfús Hjaltason
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
BERGLJÓT JÖRGENSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Dyngju síðastliðinn
miðvikudag.
Útför verður auglýst síðar.
Hrafnkell Björgvinsson
Jörgen Hrafnkelsson Guðný Margrét Óladóttir
Daníel Hrafnkelsson Jóhanna Similä
Stefán Hrafnkelsson Anna Berg Samúelsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir mín, tengdamóðir, systir,
mágkona og frænka,
GUÐRÚN HALLDÓRA KRISTÍN
KRISTVINSDÓTTIR
frá Kaldrananesi í Kaldrananeshreppi,
Hringbraut 81, Reykjanesbæ,
lést á Landspítalanum í Fossvogi í faðmi ástvina laugardaginn
10. desember. Útförin fer fram frá Keflavíkurkirkju
miðvikudaginn 28. desember klukkan 13.
Sigrún Berglind Grétarsdóttir, Páll Sigurbjörnsson
systkini hinnar látnu og fjölskyldur þeirra
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
BJÖRG STEFANÍA SIGURÐARDÓTTIR,
Hvammstangabraut 1,
Hvammstanga,
lést á Heilbrigðisstofnun Vesturlands
á Hvammstanga 6. desember.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Emilía M. Stefánsdóttir Þrándur Óðinn Baldursson
Ólafur H. Stefánsson Hulda Einarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn