Úrval - 01.06.1957, Síða 12

Úrval - 01.06.1957, Síða 12
Þetta var í fji'sta skipti sem hann, kvæntur maðurinn, sá nakta konti, og það var honum opinberun í fleiri en einum skilningi. OBIMBERUM smásaga eftir RHYS DAVIES. ■T|AGVAKTIN í námunni var að hætta. Jafnskjótt og troðfull lyftan kom upp á yfir- borðið, þyrptust námumennirn- ir út og skiluðu öryggislömp- um sínum, en lyftan þaut af stað aftur niður í jörðina til að sækja næsta hóp. Þessir verkamenn undirheimanna spenntu fastar um sig beltið og teygðu úr sér í sólskininu, áð- ur en þeir lögðu af stað niður fjallið í áttina til grámózku- legrar borgarinnar, sem kúrði niðri í dalnum. Þegar einn námu. maðurinn ætlaði að afhenda lampa sinn og gekk fram hjá rafstöðinni, var kallað á hann. „Gomer Vaughan. Megið þér vera að því að tala við mig and- artak?“ Gomer gekk til mannsins, sem hafði kallað. „Eigið þér ekki heima rétt hjá mér, Vaughan? Þér vilduð víst ekki gera mér þann greiða að líta inn til konunnar minn- ar og segja henni frá mér, að ég geti ekki komið heim fyrr en um áttaleytið? Segið henni, að ég sé upptekinn við dálítið, sem ég verði að ljúka við. Eg er nefnilega vanur að koma heim á þessum tíma, svo að . . . já, þér skiljið mig. Eg vona, að þetta sé ekki of mik- ið ómak fyrir yður?“ Nei, auðvitað ekki. Gomer var fús til að gera yfirverk- fræðingnum greiða. Montague verkfræðingur var vel þokkað- ur meðal námumannanna, því þó að hann væri Englendingur, en ekki Walesbúi, var hann prýðismaður í öllum viðskipt- um. Gomer kinkaði kolii og hélt leiðar sinnar og innan stundar hafði hann náð hópi félaga sinna, sem hann var van- ur að fylgjast með heim. Það voru allt ungir menn og gáska- fullir. „Hvað vildi yfirverkfræðing- urinn?“ spurði einn þeirra. Gomer sagði honum það. „Já, það er nú svo sem lít- andi á konuna hans,“ sagði ann- ar. „Og hún veit svei mér af því. Hún rigsar um eins og hún eigi allan heiminn." „Það er nú líka af einhverju að státa,“ sagði lágvaxmn ná- 10
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.