Goðasteinn - 01.03.1971, Síða 85

Goðasteinn - 01.03.1971, Síða 85
allt í einum hóp, cn maðurinn fylgir því ekki cftir. Þeim, sem kringum féð stóðu, lengir eftir honum - hafi hann c. t. v. dottið þar inni. Fer einn úr hópnum inn í hellinn og mætir manninum þar, hlaupamóðum. Hann spyr þann, sem að utan kom: „Sástu gráa lambið koma upp úr hcllinum?“ Hinn neitar því og þeir, sem úti voru höfðu ekki heldur séð það. „Ég er búinn að vera að elta grátt lamb um allan hellinn“, segir hann, „cn tapaði svo sjónum af því og hélt að það hcfði hlaupið út.“ Maðurinn þótti áreiðanlcgur og sannorður og cngin ástæða til að rengja hann. Hann var Magnús Steinsson, síðar lengi bóndi í Árnagerði. Katrín Jónasdóttir fluttist að Núpi árið 1922, og giftist Guð- mundi bónda og smið Guðmundssyni (d. 1970). Hún fór að geyma í hellinum matvæli ýmiskonar, því þar er svalt á sumrum, og liggur fönn oft í hcllinum lengi fram eftir. Nokkrum árum eftir að Katrín fór að búa, var það eitt sinn um vor, að hún fór upp í hellinn að sækja saltkjöt í tunnu, sem þar var geymd. Með Katrínu fóru dætur hennar 5 og 4 ára og sú yngsta á 3. ári. Þegar þær cru komnar niður segir sú yngsta: ,,Go lambið mamma, go larnbið" - og endurtekur þctta. Katrín segir við þær eldri: „Sjáið þið nokkurt lamb?“ Þær höfðu ekki séð neitt en sú litla heldur áfram að nefna lambið. Þegar þær cru komnar út segir Katrín: „Hvað sástu?“ „Goldu mín“, segir barnið. En um vorið hafði pabbi hennar gcfið henni lamb, fallega golsótta gimbur, sem hún sá í réttinni og vildi fást við. Hún var gefin fyrir dýrin og hafði mikla ánægju af þessu. Katrín áleit, að sú litla hefði vissulega séð meira en þær eldri, því hún gæti varla hafa gert sér upp sýnina, smábarn. Guðmundur bóndi sagði stundum, er rætt var um hcllislambið, að það mundi vera heiliavættur hcimilisins og væri velkomið að vera þarna. Að bæjarbaki á Núpi - ekki í bæjarrönd - er Skemmuklettur svo nefndur, við austurbæinn. Fyrsta hlaða, sem reist var á Núpi var sett vestan við klettinn, cn ekki fast við hann. Er sögn um að ekki megi hreyfa klettinn. Tengdamóðir Katrín- ar sagði henni frá þessu og bað hana að sjá til þess, meðan hún Goðasteinn 83
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Goðasteinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Goðasteinn
https://timarit.is/publication/1897

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.