Veiðimaðurinn - 2024, Blaðsíða 40

Eɷir
Ingólf Örn Björgvinsson
„Ég var kominn nálægt tvítugu þegar
ég byrjaði að veiða fyrir alvöru. Ég
hafði auðvitað verið að fikta í veiði
sem strákur, aðallega í Þingvallavatni
og Úlfljótsvatni. En ég fór alltaf með
mömmu, sem var forseti bæjar- og
seinna borgarstjórnar í 15 eða 20 ár, í
opnun Elliðaánna. Þá var það borgar-
stjórinn sem opnaði ána og einhverjir
embættismenn veiddu á eftir. Þetta er
nú miklu flottara núna, að bjóða heið-
ursborgara að opna. En þarna kynntist
ég Ásgeiri Ingólfssyni, sem kenndi mér
að veiða lax á flugu, og ég hef ekki veitt
á annað agn í meira en sextíu ár. Og þó,
ég freistaðist einu sinnI til að setja maðk
undir og það tók fiskur í fyrsta kasti. Ég
gerði allt sem ég gat til að hann sliti,
sem hafðist fyrir rest. Það voru félagar
með mér sem hefðu leyft mér að heyra
það og það mátti ekki gerast!“ Jón hlær
að þessari tilraun sinni til maðkveiða en
bætir við: „Ég hef ekkert á móti maðk-
veiði og er alveg sama þótt aðrir veiði
á maðk, ég hef bara enga ánægju af því
sjálfur ólíkt fluguveiði.“
Árið 1939, sama ár og Stangaveiðifélag
Reykjavíkur var stofnað, fæddist í Reykja-
vík frumburður þeirra hjóna Auðar Auð-
uns og Hermanns Jónssonar, drengur
sem var gefið nafnið Jón. Snemma vakn-
aði áhugi þessa drengs á veiði og fiktaði
hann við þá iðju framan af æsku eins og
margir. Það var þó við Elliðaárnar sem
ævilöng ástríða hans vaknaði fyrir lax-
veiði á flugu. Í tilefni af 85 ára samafmæli
þessa drengs og Stangaveiðifélagsins tók
Veiðimaðurinn Jón tali.
40 50 kíló af laxi í yfirvigt