Veiðimaðurinn - 2024, Blaðsíða 65

fisk vaka rétt við bakkann. Það var örlítið
klak í gangi, ég man ekki hvort það var
Dröfnumý eða annað, en fiskurinn nýtti
sér smá hindrun sem gerði það að verkum
að það litla klak sem var að berast niður
strauminn hægði á sér á litlum spegli við
bakkann.
Nafni bauð mér að kasta á hann, sem ég
gerði. Vopnaður lítilli svartri þurrflugu
kastaði ég og flugan lenti á fínum stað.
Hjartað fór að slá hraðar er ég fylgdist með
litlu þurrflugunni renna í átt að þeim stað
þar sem fiskurinn hafði verið að súpa niður
flugur. Það var aukin pressa að hafa nafna
minn yfir mér með myndavélina í gangi.
Fiskurinn kom upp og tók fluguna og ég
var svo spenntur að ég gleymdi öllu sem
ég hafði lært um þurrfluguveiði, öllum
bænum, allri yfirvegun, og kippti flugunni
frá honum á hraða sem litla þurrflugan
hlýtur að hafa upplifað sem G4-hröðun
og hefði líklega liðið yfir hana með það
sama ef hún hefði verið á lífi.
Um leið og ég kippti flugunni frá áttaði
ég mig á því að fiskurinn var ekki einu
sinni að taka mína flugu heldur raunveru-
lega flugu sem flaut rétt hjá,“ segir Ólafur
Tómas.
Einstök tilfinning
„Er við komum að Merkjapollum sagði
nafni mér að hér myndi ég setja í fyrsta
fiskinn minn í Laxárdalnum. Hann reynd-
ist sannspár og eftir nokkur köst tók þessi
fallegi urriði sem ég landaði eftir feikna
baráttu. Það er nú þannig með marga
veiðistaði í Laxárdalnum að áin sjálf er
ekki alltaf með veiðimanninum í liði og
fiskurinn veit það.
Reyndir fiskar leita út í harðan straum-
inn utan um stór grjót eða stökkva upp í
sporðaköstum og hrista sig. Sporðaköstin
á grunnu vatni geta verið ævintýraleg.
Það er einstök tilfinning að sjá stóra urr-
iða fljúga í loftinu og hver vængjasláttur
sporðsins skilar sér á svo ótrúlega ein-
stakan hátt aftur í stöngina, ólíkt öllu
öðru. Þegar veiðimaður upplifir slíka
sýningu síðan einsamall er ekki hjá því
komist að líta í kringum sig opinmynntur
til þess eins að athuga hvort einhver annar
„Nafni bauð mér að kasta á hann, sem ég gerði. Vopn-
aður lítilli svartri þurrflugu kastaði ég og flugan lenti
á fínum stað. Hjartað fór að slá hraðar er ég fylgdist
með litlu þurrflugunni renna í átt að þeim stað þar
sem fiskurinn hafði verið að súpa niður flugur.“
Veiðimaðurinn 65