Veiðimaðurinn - 2024, Síða 65

Veiðimaðurinn - 2024, Síða 65
fisk vaka rétt við bakkann. Það var örlítið klak í gangi, ég man ekki hvort það var Dröfnumý eða annað, en fiskurinn nýtti sér smá hindrun sem gerði það að verkum að það litla klak sem var að berast niður strauminn hægði á sér á litlum spegli við bakkann. Nafni bauð mér að kasta á hann, sem ég gerði. Vopnaður lítilli svartri þurrflugu kastaði ég og flugan lenti á fínum stað. Hjartað fór að slá hraðar er ég fylgdist með litlu þurrflugunni renna í átt að þeim stað þar sem fiskurinn hafði verið að súpa niður flugur. Það var aukin pressa að hafa nafna minn yfir mér með myndavélina í gangi. Fiskurinn kom upp og tók fluguna og ég var svo spenntur að ég gleymdi öllu sem ég hafði lært um þurrfluguveiði, öllum bænum, allri yfirvegun, og kippti flugunni frá honum á hraða sem litla þurrflugan hlýtur að hafa upplifað sem G4-hröðun og hefði líklega liðið yfir hana með það sama ef hún hefði verið á lífi. Um leið og ég kippti flugunni frá áttaði ég mig á því að fiskurinn var ekki einu sinni að taka mína flugu heldur raunveru- lega flugu sem flaut rétt hjá,“ segir Ólafur Tómas. Einstök tilfinning „Er við komum að Merkjapollum sagði nafni mér að hér myndi ég setja í fyrsta fiskinn minn í Laxárdalnum. Hann reynd- ist sannspár og eftir nokkur köst tók þessi fallegi urriði sem ég landaði eftir feikna baráttu. Það er nú þannig með marga veiðistaði í Laxárdalnum að áin sjálf er ekki alltaf með veiðimanninum í liði og fiskurinn veit það. Reyndir fiskar leita út í harðan straum- inn utan um stór grjót eða stökkva upp í sporðaköstum og hrista sig. Sporðaköstin á grunnu vatni geta verið ævintýraleg. Það er einstök tilfinning að sjá stóra urr- iða fljúga í loftinu og hver vængjasláttur sporðsins skilar sér á svo ótrúlega ein- stakan hátt aftur í stöngina, ólíkt öllu öðru. Þegar veiðimaður upplifir slíka sýningu síðan einsamall er ekki hjá því komist að líta í kringum sig opinmynntur til þess eins að athuga hvort einhver annar „Nafni bauð mér að kasta á hann, sem ég gerði. Vopn- aður lítilli svartri þurrflugu kastaði ég og flugan lenti á fínum stað. Hjartað fór að slá hraðar er ég fylgdist með litlu þurrflugunni renna í átt að þeim stað þar sem fiskurinn hafði verið að súpa niður flugur.“ Veiðimaðurinn 65
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Veiðimaðurinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Veiðimaðurinn
https://timarit.is/publication/1774

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.