Veiðimaðurinn - 2024, Síða 88

Skýrsla stjórnar SVFR
V eiðitímabilið 2023 var um margt
merkilegt. Áhugi veiðimanna var
þó með mesta móti, sala veiði-
leyfa var góð og í sumarbyrjun fóru margir
vongóðir til veiða. Fljúgandi start var
í urriðaveiðinni fyrir norðan og fyrstu
fréttir af laxveiðinni voru ágætar. Fljót-
lega varð þó ljóst að sumarið yrði þungt og
þegar líða tók á sumar urðu margir fyrir
vonbrigðum með aflabrögð. Þegar upp var
staðið minnkaði laxveiði milli ára í öllum
landshlutum nema á Norðurlandi eystra.
Samkvæmt bráðabirgðatölum Hafrann-
sóknastofnunar veiddust aðeins 32.300
laxar í íslenskum laxveiðiám sumarið
2023, sem er með því lakasta á öldinni
– eða 33% undir meðaltalsveiði frá árinu
2000. Þar lagðist saman mikið vatnsleysi
á Suðvestur- og Vesturlandi, lítil laxgengd
og afar dræm taka, að hluta vegna álags
á fáa hyli þar sem fiskur safnaðist saman
í vatnsleysinu. Að því leyti svipaði lax-
veiðisumrinu til ársins 2019, sem var það
lakasta í nútímasögunni þegar rétt ríflega
29.200 laxar veiddust.
Það er reyndar ekkert nýtt að vatna- og
veðurfar valdi veiðimönnum ógleði. Í
niðurtúrnum er stundum gagnlegt að
rifja upp fréttir fyrri tíma og sjá hvernig
allt virðist fara í hringi. Slík upprifjun er
holl þeim sem telja að heimurinn sé jafnt
og þétt til glötunar.
Árið 1939 var sögulegt – síðari heimsstyrjöldin hófst
í Evrópu, á meðan menningarleg afrek voru unnin í
Ameríku – t.d. með útgáfu fyrstu sögunnar um ofur-
hetjuna Súperman og frumsýningu Galdrakarlsins
í OZ, fyrstu kvikmyndarinnar í lit. Á Íslandi bar það
hæst að Stangaveiðifélag Reykjavíkur var stofnað. Á
undanförnum 85 árum hefur félagið séð og upplifað
margt og í raun kemur fátt á óvart í starfsemi þess, þar
sem sagan hefur tilhneigingu til að fara í hringi.
88 Skýrsla stjórnar SVFR