Morgunblaðið - 22.05.1992, Side 37

Morgunblaðið - 22.05.1992, Side 37
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 22. MAÍ 1992 37 og hún vissi að fjölgunar var von hjá mér og syni hennar Iiðlega 19 ára. Hún tók því á sama hátt og öllu öðru fyrr og síðar, án margra orða en lét verkin tala og lét sig ekki muna um það síðar að bæta okkur mæðgum við á heimilið í tvö ár. Þá var oft þröng á þingi í Skeiðar- voginum. Aldrei mínútu friður fyrir hana, en líklega bara eins og hún vildi hafa það. Ég undraðist oft hvernig hún gat látið enda ná saman, en alltaf var nóg að bíta og brenna, og Þorbjörg annaðhvort að baka eða elda nema hvorttveggja væri. Ég vil ekki láta þessum minning- um lokið nema minnast á fastheldni tengdamóður minnar. Hún var af- skaplega passasöm með það að hafa vissar reglur og siði og aldrei var brugðið út af þeim. Kvöldmatur var alltaf á mínútunni 7. Allur hóp- urinn mætti í kaffi á sunnudögum. Hún fór í heimsókn til systra sinna, Önnu og Nönnu, á fimmtudags- kvöldum en að öllum ólöstuðum voru þær henni sérstaklega hjálp- samar. Hún sat alltaf í sama stóln- um í stofunni. Vildi aldrei önnur ljós á jólatréð en kertaljós og hélt alltaf upp á afmælisdag Ara manns síns og vildi einnig fá fjölskylduna í heimsókn á dánardegi hans. Hún gleymdi aldrei afmælisdegi eða stóratburðum neins í fjölskyld- unni og fólks tengdu henni og gjaf- mildi hennar átti sér lítil takmörk. Hún var ótrúlega fundvís á smekk- legar gjafir og ég man aldrei eftir að neinn færi að skilaði því sem hún gaf. Eftir að fækkaði á heimilinu fór ,hún að vinna úti hálfan daginn í mötuneyti Búnaðarbankans í Aust- urstræti. Henni gekk illa að minnka skammtana á heimilinu, eldaði og bakaði eins og alltaf væri margt í heimili. Það nutu margir góðs af því. Þar á meðal fuglar himinsins sem tylltu sér á blettinn hjá henni og þeim fjölgaði slfellt, enda er mér til efs að þeir hafi á öðrum stöðum fengið heimabakað. Þessum brotum er ætlað að gefa mynd af heilsteyptri persónu sem lét sér annara um hag barna sinna, tengdabarna og barnabarna en sinn eigin. Hafi sú ætlan ekki tekist skrifast það á reikning undirritaðr- ar. Barnabörnin sem fædd eru inn í fjölskylduna eru 11 talsins, en þau sem hafa komið inn í hana síðar eru 7. Þorbjörg gerði engan grein- armun á þeim hópum og gerði öllum jafnt undir höfði. Hún kvaddi á sama hátt og hún hafði lifað, og hefði eflaust þótt hjúkrunarfólk hjartadeildar Land- spítalans hafa of mikið fyrir sér þann tæpa sólarhring sem hún lá þar. Þar var unnið af öryggi þótt dauðinn yrði sterkari en lífið. Mikið hefur verið frá okkur tekið en við eigum líka mikið í fjársjóði góðra minninga um konu sem skil- aði miklu dagsverki en hafði ekki hátt um afrek sín. Ég vil láta orð skáldsins á Arnar- vatni verða okkur hvatningu. Vilji mædduif myrkvast lund á minningannna gleðifund skal leitað og I Ijósi því öll leiðin rakin upp á ný. Svo geymt I hjartans helgidóm skal heilagt minninganna blóm, þar fölnar ei hin rauða rós þar roðnar hún við himneskt ljós. (Sig. Jónsson) Hafi Þorbjörg þakkir fyrir öll sín spor. Jóna Möller. Tengdamóðir mín, Þorbjörg Þór- hallsdóttir, lést aðfaranótt 15. maí. Þessi tápmikla kona háði stutt dauðastríð. Sólarhring áður kenndi hún sér þess meins sem dró hana til dauða. Þorbjörg Þórhallsdóttir fæddist 2. júní 1919 á Djúpavogi. Foreldrar hennar voru Þórhallur Sigtryggs- son, verslunarstjóri hjá Orum & Wulffs á Djúpavogi, síðar kaupfé- lagsstjóri á Djúpavogi og á Húsa- vík, og kona hans Kristbjörg Sveinsdóttir. Nítján áragömul flutti Þorbjörg með foreldrum sínum til Húsavíkur og sex árum síðar gekk hún að eiga Húsvíkinginn Ara Kristinsson, sem þá var við lögfræð- inám. Að námi loknu gerðist Ari fulltrúi hjá sýslumanninum í Þing- eyjarsýslum og stofnuðu þau heim- ili á Húsavík. Mér er sagt að þegar hún sem ung kona gekk með manni sínum Ara Kristinssyni og börnunum sín- um sex um götur Húsavíkur hafi verið til þess tekið hvað þar fór fallegt par. Frá Húsavík fluttust þau Ari til Patreksíjarðar þegar Ari var skipaður sýslumaður Barð- strendinga. Á Patreksfirði bættust tvö börn í hópinn og barnahópurinn því orðinn átta börn þegar Ari fell- ur frá langt um aldur fram aðeins 42 ára. Þorbjörg flutti þá til Reykja- víkur og með góðra manna hjálp keypti hún raðhús í Skeiðarvögi 89. Á „Skeiðarvoginum" ól hún upp barnahópinn og skapaði með þeim þá samstöðu og eindrægni sem ein- kennir þau systkinin I dag. Það er stundum sagt að menn sem mikið berast á setji svip á sam- tíð sína. Þorbjörg setti svip á um- hverfi sitt með ákaflega viðfelldnum hætti. Hún var gædd sérstökum persónutöfrum. Hún var gjörsneydd allri yfirborðsmennsku og var hisp- urslaus í framkomu. Hún gat virst fáskiptin og gerði lítið af því að leggja öðrum lífsreglurnar, en stóð hins vegar klár á þeim lífsreglum sem hún hafði sett sér sjálfri. Lífið hafði gert hana vitra, kannski ætti ég að segja djúpvitra. Það blasir við mér nú þegar ég hugsa til þeirra aðferða sem hún notaði til að halda utan um hópinn sinn, efla hann og styrkja, en það var hennar lífsstarf. Hún skapaði alls kyns venjur, sumar reglubundnar eins og sunnu- dagskaffið, aðrar bundnar árstíðum eða ákveðnum dögum. Hún fylgdist með öllum þeim atburðum hjá hveij- um og einum í fjölskyldunni sem til tímamóta gátu talist og birtist þá ineð viðeigandi gjöf, en hún var með eindæmum gjafmild. Ef börnin hennar eignuðust fósturbörn lagði hún sig fram um að láta þau falla inn í hópinn og gerði það á svo fín- legan og áreynslulausan hátt að brátt var það eins og hún hefði allt- af verið amma þeirra. Hún fylgdist grannt með áhugamálum síns fólks og valdi viðræðuefni við hæfí hvers og eins. Við íþróttaáhugamenn ræddi hún um íþróttir, en þar var hún vel heima, lærður íþróttakenn- ari og keppti í handbolta með Völs- ung fyrr á árum. Þegar hún ræddi við Þróttara í fjölskyldunni lagði hún gott til Þróttar og þegar hún ræddi við Framara lagði hún gott til Fram, en þegar talið barst að stjórnmálum var Þorbjörg afdrátt- arlaus. Sjálfstæðisflokkurinn var hennar flokkur. Hún bar hag hans fyrir brjósti af ástríðu hugsjóna- mannsins, sigrar hans voru sigrar hennar, ósigrar hans ósigrar henn- ar. En til þess að umræður um stjórnmál sköpuðu ekki illdeilur, ræddi hún við pólitíska undanvill- inga í fjölskyldunni í fyrirspurna- formi. Þannig kom hún að sjónar- iniðum sínum, áttaði sig á stöð- unni, en lét umræður aldrei þróast I karp eða leiðindi. Á börnum hafði hún sérstakt lag og laðaði þau að sér með þeirri blöndu afskiptaleysis og athygli, sem svo fáir hafa á valdi sínu. Bæði meðvitað og ómeðvitað stefndu athafnir hennar að sama marki og starf hennar bar ríkulegan ávöxt. Með lífsstarfi sínu reisti Þor- björg sér minnisvarða, sem mölur og ryð fá ekki grandað. Nú er konúð að kveðjustund. Það var mikil guðsblessun að fá að kynnast Þorbjörgu Þórhallsdóttur og vera undir hennar verndarvæng. Minningin um þessa góðu konu mun fylgja þeim sem henni kynntust til æviloka. Blessuð sé minning hennar. Pétur Ingólfsson. Tengdamóðir mín, Þorbjörg Þór- hallsdóttir, er látin. Mig langar að minnast hennar og kveðja með nokkrum orðum. Þorbjörg fæddist á Djúpavogi 2. júní 1919, dóttir hjónanna Þórhalls Sigtryggssonar og Kristbjargar Sveinsdóttur. Árið 1937 flyst hún til Húsavíkur, fer á Héraðsskólann á Laugarvatni og lýkur þaðan prófi og síðan íþróttakennaraprófi 1939 frá íþróttakennaraskólanum á Laugarvatni. Ung giftist hún Ara Kristinssyni lögfræðingi og síðar sýslumanni og bjuggu þau fyrst á Húsavík og síð- ar á Patreksfirði. Þau eignuðust átta börn, Jón Kr. Arason, prófessor I stærðfræði, Þórhall Arason, skrifstofustjóra í ijármálaráðuneytinu, Svein Arason, skrifstofustjóra hj á Ríkisendur- skoðun, Arnþór Óla Arason, jarð- fræðing hjá Hlaðbæ-Colas, Atla Arason, viðskiptafræðing hjá SKÝRR, Önnu Björgu Aradóttur, hjúkrunarfræðing hjá Landlæknis- embættinu, Halldór Arason, endur- skoðanda á Endurskoðendaskrif- stofu Björns E. Árnasonar, og Nönnu Huld Aradóttur, viðskipta- fræðing hjá Ríkisendurskoðun. Árið 1964 þegar Nanna Huld, yngsta dóttirin, er tveggja ára og Jón, elsti sonurinn, 18 ára, fellur ijölskyldufaðirinn frá í blóma lífs- ins. Þorbjörg, þá rúmlega fertug, stendur ein uppi með barnahópinn á Patreksfirði. Með aðstoð sveitunga og vina flytur hún til Reykjavíkur með börn- in og festir kaup á húsi við Skeiðar- vog 89 þar sem hún bjó til dauða- dags. Fyrstu árin í Reykjavík var Þor- björg heima en um 1970 hóf hún störf í mötuneyti Búnaðarbanka íslands þar sem hún starfaði eins lengi og reglur leyfðu. Þegar Þorbjörg flytur til Reykja- víkur hefjast kynni okkar, en ég bjó þá unglingsstúlka í foreldrahús- um í Skeiðarvogi 77. Vakti þessi ijölmenni og myndarlegi barnahóp- ur og hin grannvaxna og kvika móðir þeirra þegar athygli mína. Með yngstu systur minni og yngstu dóttur Þorbjargar tókst fljótlega mikil vinátta, sem enn varir. Kynnt- ist ég þá strax einstakri gestrisni og örlæti Þorbjargar. Nokkrum árum síðar þegar ég er orðin rúm- lega tvítug kynntist ég tilvonandi eiginmanni mínum, Þórhalli, næst- elsta syni Þorbjargar. Frá þeim tíma má segja að aldrei hafi liðið sú vika að ég kæmi ekki á heimili hennar. Heimili sem stóð öllum opið af þeim einstaka höfðingsskap sem ein- kenndi allt sem Þorbjörg gerði. Þar lagði hún allt sem hún átti af mörk- um.til að skapa börnum sínum og síðar tengdabörnum og barnabörn- um athvarf sem einkenndist af hlýju, væntumþykju og gestrisni. Oft hlýtur að hafa verið þröngt í- búi en aldrei heyrðist Þorbjörg kvarta. Hún tók öllu sem að höndum bar nægjusöm, brosandi og með jafnaðargeði. Í þau tæpu þijátíu ár sem leiðir okkar lágu saman sá ég hana aldrei skipta skapi. Það er til marks um ást okkar á Þorbjörgu að á hveijum sunnudegi fórum við Þórhallur með börnin í kaffi til hennar og hittum þar systkini hans, maka og börn þeirra. Þar var ávallt glatt á hjalla, rædd mál líðandi stundar og tók Þorbjörg fullan þátt í þeim umræðum og hafði ákveðnar skoðanir á mönnum og málefnum. Barnabörnin áttu einnig sinn vísa stað og góðgæti og voru öll miklir félagar ömmu sinnar. Um Þorbjörgu mætti skrifa langt mál því minningarnar sem sækja á eru margar og mannkostir hennar voru miklir. Það sem hún kenndi mér og'að ég hygg börnum sínum einnig voru viðhorf til lífsins og samferða- manna, sem því miður virðast á undanhaldi á okkar tímum. Um- burðarlyndi I garð annarra, nægju- semi í öllu er varjjaði hana sjálfa, en takmarkalaust örlæti og höfð- ingsskap gagnvart fjölskyldu sinni og vinum. Þorbjörg kvaddi þennan heim snögglega, en með þeim hætti sem ég veit að hún hefði sjálf kosið. Ég kveð stórbrotna konu með söknuði og þakklæti fyrir allt sem hún hefur verið mér og börnum okkar Þórhalls. Rannveig Tómasdóttir. Fleirí minningargreinar um Þorbjörgu Þórhallsdóttur biða birtingar og birtast næstu daga Bróðir okkar, ÁSGEIR PÉTURSSON, Kópavogsbraut 1a, verður jarðsunginn frá Eyrarbakkakirkju laugardaginn 23. maí kl. 14.00. Bílferö verður frá Umferðarmiðstöðinni kl. 12.30. Pétur Pétursson, Steinunn Pétursdóttir, Tryggvi Pétursson. t Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir og afi, HERMANN EGILSSON fyrrum bóndi á Galtalæk í Biskupstungum, verður jarðsunginn frá Skálholtskirkju laugardaginn 23. maí kl. 14.00. Jarðsett verður í Bræðratungukirkjugarði. Jensína Jónatansdóttir, börn, tengdabörn og barnabörn. t Eiginmaður minn, HARALDUR JÓNSSON, fv. stöðvarstjóri Pósts og sima, Brekkubyggð 16, Blönduósi, verður jarðsunginn frá Blönduósskirkju laugardaginn 23. maí nk. og hefst athöfnin kl. 15.30. Þeir, sem vildu minnast hans, eru vinsamlega beðnir að láta Skógræktarfélag Austur-Húnvetninga njóta þess. Ebba Jósafatsdóttir. t Minningarathöfn um ástkæra eiginkonu mína, móður okkar, tengdamóður, dótt- ur, ömmu og systur, JÓRUNNI MARY INGVARSDÓTTUR (DÚDDU), Luxemborg, fer fram í Keflavíkurkirkju laugardaginn 23. maí kl. 14.00. Jarðsett verður á Akureyri mánudaginn 25. maíkl. 13.30. Emil B. Sigurbjörnsson, Aðalbjörg María Ólafsdóttir, Páll Sigurgeirsson, Inga Sigrún Ólafsdóttir, Smári Arnason, Aðalbjörg Sigurðardóttir, barnabörn og systkini hinnar látnu. + Ástkær móðir okkar, tengdamóðir og amma, ÞORBJÖRG ÞÓRHALLSDÓTTIR, Skeiðarvogi 89, Reykjavík, verður jarðsungin frá Fossvogskirkju í dag, föstudaginn 22. maí, kl 15.00. Jón Kristinn Arason, Þórhallur Arason, Sveinn Arason, Arnþór Óli Arason, Atli Arason, Anna Björg Aradóttir, Halldór Arason, Nanna Huld Aradóttir, og barnabörn. Sigrún Kristinsdóttir, Rannveig Tómasdóttir, Jóna Möller, Guðný Eiríksdóttir, Þorleifur Magnússon, Helga Ólafsdóttir, Pétur Ingólfsson + Innilegar þakkir til allra, sem sýndu okkur samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar móður okkar, PÁLÍNU SIGURÐARDÓTTUR, Langeyrarvegi 3, Hafnarfirði. Sérstakar þakkir til lækna, hjúkrunarfólks og alls starfsfólks á St. Jósefsspítala, Hafnarfirði. Sigríður Siguröardóttir, Kristján Sigurðsson. Innilegar þakkir til allra, sem sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför móður okkar, stjúpmóður, tengdamóður, ömmu og langömmu, SÓLVEIGAR KRISTMUNDSDÓTTUR. Sérstakar þakkir til hjúkrunarfólks á hjúkrunarheimilinu Kumbara- vogi. Kristmunaur bigurosson, Jónina Sigurðardóttir, Ingibjörg Sigurðardóttir, Jóhannes Sigurðsson, Sigurjón Sigurðsson taaa uttadottir, Halldór J. Ólafsson, Ámundi Sveinsson, Björg Ólafsdóttir, barnabörn og barnabarnabörn

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.