Morgunblaðið - 26.10.1967, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 26.10.1967, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 26. OKT. 1987 Daníel Fjeldsted læknlr — Minning 1 dag fer fram frá Dómkirkj- unni útför Daníels Fjeldsteds læknis. Hann varð brá'ðkvaddur á heimili sínu hinn 20. þ. m., þá hátt á 73. aldursári. Hafði hann verið heilsutæpur síðustu árin, en þó jafnan haft ferilsvist. Með Daníel lækni er fallinn frá góður læknir, mætur maður og vinsæll. Daníel var Borgfirðingur að ætt. Fæddur hinn 6. nóv. 1894 að Ferjukoti, sonur hjónanna Vernharðs bónda í Ferjukoti Daníelssonar Fjeldsteds bónda að Hvítárósi, bróður Andrésar bónda á Hvitárvöllum, — og Vig dísar dóttir Péturs bónda að* Grund í Skorradal, Þorsteinsson- ar. Arið 1899 flutti Daníel með foreldrum sínum til Reykjavík- ur. Hann stundaði nám í Mennta- skólanum í Reykjavík og Háskól- anum og lauk prófi í læknis- fræði hinn 21. júní 1921. Stund- aði Daníel framhaldsnám er- lendis um nærri eins árs skeið. Næstu tvö árin var hann ýmist aðstoðarlæknir eða staðgöngu- maður ýmsra héraðslækna. Hér- aðslæknir á Patreksfirði var hann um eins árs skeið 1923 til 1924. Gegndi síðan læknis- störfum í Reykjavík og um tíma í Hafnarfirði. Frá ársbyrjun 1927 gegndi hann læknisstörfum með styrk úr ríkissjóði í Reykjavík- urhéraði utan kaupstaðarins, ásamt Mosfellssveit, Kjalarnesi og Kjós, unz hann var skipaður héraðslæknir í Álafosshéraði ár- ið 1941, sem þá var gert að sérstöku umdæmi, og náði það til fyrrgreindra sveita. Danícl var héraðslæknir í Ala- Gróa Einarsdóttir Vestmannaeyjum lézt 16. þ. m. Jarðarförin fer fram frá Krosskirkju, Austur-Landeyj- um, laugardaginn 28. okt. kl. 2 siðdegis. Vandamenn. Útför eiginmanns míns Guðmundar Sveinssonar fulltrúa, Suðurgötu 6, Sauðárkróki, er lézt fimmtudaginn 19. þ. m. fer fram frá Sauðárkróks- kirkju laugardaginn 28. þ. m. kl. 2 e. h. Fyrir mína hönd og ann- arra vandamanna. __________Dýrleif Arnadóttir. Jarðarför Margrétar HalLgrímsdóttur frá Hvammí í Vatnsdal, Otrateig 5, fer fram frá Fossvogskirkju föstudaginn 27. þ. m. kl. 10.30 og verður útvarpað. Hilmar Valðimarsson, Asta Sölvadóttir, Helga Sigurðardóttir, Daníel Oskarsson, Theódóra Hallrrímsdóttir, GuSjón Halljrrimsson, Aðalheiður Hall*rímsdóttir. fosshéraði með búsetu í Reykja- vík þar til árið 1960, að hann lét af störfum fyrir aldurssakir. Hann var farsæll og röggsam- ur í læknisstarfi sínu. Nokkru fyrir heimsstyrjöldina síðari var Daníels vitjað til ungrar stúlku í Þerney á Kolla- firði, sem fengið hafði útbrot á hendur og handleggi. Gekk Daníel úr skugga um, að útbrot þessi stöfu'ðu af því, að stúlkan hafði mjólkað kú af erlendu kyni, sem var meðal nautgripa, sem hafðir voru í sóttkví í Þern- ey áður en þeir skyldu flytjast í land. Hlutaðist Daníel til um það, að gripir þessir voru felld- ir, svo þeir ollu ekki frekari skaða. Þarna gat verið ný pest á ferðinni, skaðvænleg fyrir ís- lenzkan landbúnað, hliðstæð fjárpestum, ef ekki hefði tekizt að stemma á að ósi fyrir rögg- semi Daníels. Það sannaðist á Daníel „að römm er sú taug er rekka dreg- ur föðurtúna til", því að hann leitaði á sumrin til föðurtún- anna í Borgarfirði á unglings- árunum og gerðist þá þegar mik- ill lax- og silungsveiðimaður eins og forfeður hans og frænd- ur. Entist honum sú íþrótt til s.l. sumars. Einnig hafði Daníel mikið yndi af ræktun landsins, einkum skógrækt. Hann og Fjóla fyrri kona hans, tóku á leigu erfðafestuland í Fossvogi og komu þar upp í frístundum sín- um fögrum skógarlundi með garðhúsi og garðrækt. Þá gaf Daníel til Skógræktar rikisins eignarhluta sinn 1/10 af Sand- ey í Þingvallavatni. Bræður Daníels á lífi eru Þor- steinn bóndi að Vatnshömrum í Andakíl og Sigurjón pípulagn- ingameistari í Reykjavík, en systkini hans Petrína Kristín og Matthías eru látin. Lézt hún liðlega tvítug, en hann á fyrsta aldursári. Daníel var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var Fjóla matreiðslu- kennari Stefánsdóttir, systir Þór- arins heitins bóksala á Húsavík og þeirra systkina, en fóstur- systir og frænka Benedikts föð- ur míns og þeirra bræðra. Gengu þau í hjónaband 30. ágúst 1930. Fjóla andaðist 20. febr. 1949. Þau Daniel áttu kjördóttur, Kristjönu sem gift er í Florida í Banda- ríkjunum. Daníel kvæntist seinni konu sinni, Margréti, 4. des. 1952. Hún er dóttir Bessa Gíslasonar hreppstjóra í Kýrholti, Viðvíkur hreppi, Skagafirði og lifir mann sinn. Þeim var einnar dóttur auð ið, Ragnheiðar, hinnar efnileg- ustu stúlku, sem verður 12 ára í næsta mánuði. A heimili Daníels ríkti ætíð hinn mesti myndarbragur og gestrisni, sem mjög margir nutu góðs af. Eiginkonur hans báðar voru hinar beztu húsmæður. Þá var Daníel sjálfur eigi síður au- fúsugestur, hvar sem hann kom. Alúðarþakkir færum við öllum þeim er sýndu okkur samúð við andlát og jarðar- för. Hólmfríðar Sigurðardóttur. Helga Lárusdóttir, Jóhannes V. Jensen, Sigurður Lárusson, Asthildur Magnúsdóttir, Sigriður Lárusdóttir Sigurður Gíslason . Hann kunni frá mörgu að segja, en stillti þó allri frásögn í hóf og var hinn bezti félagi. Er það að vonum að margir vinir og kunningjar Daníels Fjeldsteds sakna nú vinar í stað, þegar hann hefur svo skyndilega haldið til ókunnra heima. Samstarfsmennirnir þakka samfylgdina og kveðja hann með söknuði um leið og þeir votta konu hans og dætrum innilega samú'ð sina. Sveinn Benediktsson. Kveðja úr læknishéraðinu. DANIEL FJELDSTED var lækn ir okkar í Kjósarsýslu nær 40 ár, vair settur tfl að gegna þar 1927, en sat í Reykjavík eins og hann gerði alla tíð. En þó Daniel læknir hætti seim hér- aðslæknir fyrir noktoruim áruim þá voru fjölda margir úr hér- aðinu sem leituðu til hans og var hann ^eirra læknir til síð- ustu stundar. Daniel var mjög lítið þekktuir þar uim slóðir áður en hann kom, og það varð nokkur að- dragandi að fólkið kynntist hon uim aiftiennt. Hann sat aldrei í héraðinu eins og áður segir hafði þess vegna Mtil samskipti við hérað&búa nema í gegn um læknisstarf sitt Héraðið hafði verið um nokkurra ára skeið efri hreppu<m Kjósarsýslu^ næst um læknislaust, frá því Þórður Edilonsson fluttist úr Kjósinni til Hafnarfjarðar. Var þá oft meir leitað tU. lækna seim hver og einri þekkti í Reykjavík. Þórður Edilonsson var vinsæll og talinn góðoir læknir, en það þótti enfitt að sækja hann á hestum til Hafnarfjarðar með- an svo var því hann var manna stærstur og þyngstuir. En nú var kaminn læknir seim skyld- uir var að gegna þessu héraði og vísað var á það geta orðið náin kynni á skömmum tíma við lækninn. Oftast er það á alvöru- sbundum sem læknis er vitjað að framkoma hans var fólkinu mikils virðL Danel FjeWsted var ekki sérlega fljóttekinn, hann var imikill alvöru maður, talaði lítið fullyrti ekki nema að hann væri viss þegar um sjúkdóma var að ræða, gaf eklki lodtorð eða sagði sem hann var ekki viss um að geta efnt. Darríel læknir var mikill drengskaparmaður og hjálpleguir þegar á reyndi og þá ekki eftirgangssamur með gTeiðslur til sín, hafði nœman skilning um hag og á- stæður annarra og allra manna tryggastur. Nærgætni hang við míninimátrtairfólk t.d. börn og gamalmenni var eftirtektar- verð. Allir þessir eiginleikar hans urðu til þess að hann eignaðist marga vini í læknis- héraði sinu sem leituðu til hans löngu eftir að hann var hætt- ur störfum sem héraðslæknir. Fyrstu 1'5 árin sem Daníel gegndi í Kjósarsýslu var hann settuir. Þegar héraðið var svo veitt og til greina kom að öðr- um læknir en Daníel Fieldsted yrði veitt það. Þá sendi yfir- gnæfandi meirihluti af hérðs- mönnum áskorun til landlæknis um að veita honum héraðið sem var þá líka gert. Sást þá bezt hvað hann átti mikii ítök í fólkinui- hvað það kunni vel að meta hann, hvað festa og trygglyndi á vel við folkið, þótt lítið sé sagt og engin fyrirfram loforð sem geta brugðist. Nú þegar Dandel Fjeldsted er horfinn okkur fyrir fuJlt og allt, vil ég kveðja hann fyrir minn hlut og míns heimilis og þakka honum fyrir löng kynmi og vináttu frá því við þekkt- uimst fyrst, og ég hygg að ég mæli þar fyrir munn margra í héraðinu. Jónas Magnússon. MÉR datt sízt í hug, er vinur minn og náinn og stöðugur sam- ferðamaðaír um margra ára- tuga skeið, Daníel Fjeldsted læknir, heimsótti mig sem oft- ar að kveldi hins 19. þ.m. yrði horfinn yfir landamæri lífs og dauða um hádegi næsta dag. Að vísu vissi ég að hann hafði um skeið þjáðst af sjúkdómi, er búast mátti við að leiddi hann til bana þá og þegar, en mér var svo eiginlegt að sjá hann lifandi í návist minni, að mér datt ekki bráður dauði í huig í sambandi við samvistir okkar. Mér varð því mjög hiverft við, er mér var skýrt frá því í siima að vinur minn Daníel væri látinn og víst er að mér finnst og mun finast stórt skarð fyrir skildi vetgna brottfarar hans. Daníel var einum degi yngri en ég. Við höfðum umgengist mikið, allt frá fyrstu árum okk- ar í menntaskóla, jafna verið mjög góðir vinir og að ég held, skilið vel hvor annan. Ég minnist þess ekki að okkur hafi nokkurn tíma sinnast. Við höfðum og góðan trúnað hvor annars og leituðum jafnan ráða hvor hjá öðrum ,er við töldum okkur góðra ráða vant. Hann var t.d. læknir minn, frá því að hann lauk læknaprófi og reynd- ist mér og fjölskyldu minni jafna hinn traiustasti í þeim efnuwa. Það vætri ekki að hans skapi, að ég færi að þylja lof um á hann og mér finnst það að ein- hverju leyti andstætt mér að rita um hann látinn. Á hinn bóginn er mér þörf á að senda honum nokku'r kveðjojiorð og þakka honum fyrir lönfi og á- gæt kynni og sérstaklega er minningin um hann mjög rík í huga mér og mun að sjálf- sögðu vara, meðan ég dvel hér, hvort sem það verður langt eða skammt. Daníel var að mínu viti vitur, tilgerðarlaus, sannur og góður maður og mjög traustiir vinur vina sinna. Ég tefl. mig geta votb- að um þessa kosti hans eftir langa reynzlu af honum. Daniel unni mjög skógrækt og fékkst talsvert við hana. Hann átti t.d. fallegan skógar- lund í Fossvogi, er hann stund- aði, meðan hann naut heilsu, Hann átti einnig nokkrum hluta af Sandey í Þingvalla- vatni og sýndi áþreifanlega. að þar getur vaxið skógur. Hluta sinn í Sandey gaf hann Skóg- ræktarfélagi íslands fyrir nokkr um árum, þar sem hann taldi að á þann hátt tryggði hann bezt framtíð skógræktar þar. Ég hygg að hann hetfði helzt viljað að skógur yxi hvar- vetna úr sporum hans. Hann gróðursetti víða skógarplöntur, er hann fór um, t.d, í Ferjui- koti í Borgarfirði, þar sem hann dvaldi oft hjá frændum og vinum, firá æsku og æfina út. Daniel var tvígiftur og hlaut í bæði skiptin ágætar eigin- konur, frú Fjólu Stefánsdóttur og frú Margréti Bessadóttur, er lifir mann sinn. Hann eignaðist og tvær dætur, Kiristjönu, er var kjördóttir og býr nú í Ameríku og Ragnheiði, sem er nú 12 ára og býr hjá móður sinni, frú Mangréti. Báðar eru dæturnar hinar mannvænleg- ustu og var Daníel því ham- ingjuimaðuir í einkalífi sínu. Ég vil að lokum fyrir hðnd mína og fjölskyldu minnar þakka honum fyrir löng og góð kynni og vona að við eigum eftir að hittast atftur. Eimiig sendi ég ástvinum hans innilegar samúðarkveðjur og óska þekn góðrar framtið- ar. Sreinbjörn Jónsson. Af labrögð ágæt til þessa hjá MBL. hafði í gær samband við Björn Ólafsson, framkvæmda- stjóra Fiskiðjusamlags Húsavík- ur og sagði hann, að aflabrögð hefðu verið ágæt allt til þessa, en nú hefði brngðið til ógæfta og væri lítill sem enginn fisk- ur í Flóanum. Fiskiðjusamlagið hefur tekið á móti um 4600 tonn um í ár, sem er 600 tonnum meiri afli en á sama tima í fyrra. — Frá Húsavík stunda tveir bátar dragnótaveiðar og hefur afli þeirra verið sæmilegur. Fisk iðjusamlagið hefur tekið við þeim kola, sem þeir hafa veitt, og hefur hann einungis verið flakaður. Afskipanir á kola hafa gengið mjög vel, en hann er seldur á Englandsmarkað. Smæstu stærðarflokkarnir hafa þó ekki selzt eins vel og þeir stærrL Sinfóníutónleikar í kvöld ÞRIÐJU tónleikar Sinfóníu- hljómsveitar íslands á þessu nýbyrjaða starfsári verða haldn ir á fimmtudaginn kemur (26. október). A efnisskrá eru Oberon forleikurinn eftir Web- er, síðan fiðlukonsert Sibeliusar og loks ballettsvítan „Eldfugl- inn' eftir Stravinsky. Stjórnandi hljómsveitarinnar að þessu sinni er einn frægasti bljómsveitar- stjórinn á Norðurlöndum, finnski hljómsveitarstjórinn Jussi Jalas. Jalas er nú aðal- stjórnandi finnsku óperunnar, auk þess sem hann stjórnar reglulega utan Finnlands. Hann kom hér einu sir.ni áður, fyrir 17 árum, og stjórnaði sérstök- um Sibeliusar-tónleikum hér í Reykjavík. Einleikarinn er hins vegar iítið þekktur hér. Hann heitir Ruben Varga, ur.gur fiðluleik- ari, sem fæddist í Tel-Aviv, en stundaði nám við Franz Liszt Akademíuna i Búdapest og Juilliard skólann í New York. Ruben Varga er búsettur 1 Bandaríkjunum og skiptir störf- um sínum jafnt milli kennslu og tónleikahalds. Hann kennir við Lighthouse tónlistarskólann í New York og Columbia Mskól ann. Hann hefur haldið tómleika í Norður- og Suður-Amerfku, ísrael og víða í Evrópu. Auk þessa hefur Varga samið tölu- vert af tónsmiðum. Innilegar þakkir til allra ættingja og vina, sem auð- sýndu mér vináttu á 70 ára afmælinu 20. október s.L Eggert Guðmundsson, Bjargi, BorgarnesL

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.