Morgunblaðið - 03.09.1968, Blaðsíða 24

Morgunblaðið - 03.09.1968, Blaðsíða 24
24 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 3. SEPT. 1968 Jennifer Ames í ásetningi hennar. Meðan á te- drykkjunni stóð, nefndi hann ekki einusinni Phyllis á nafn, og þær heldur ekki. Samtalið var hi'kandi og vandræðalegt. Áður höfðu þau þrjú verið svo kát, þegar þau voru saman, gert svo mikið að gamni sínu og hlegið að ýmsu skrítnu. Nú var það rétt, að hann svaraði þeim þegar þær ávörpuðu hanrt, og aldrei leit hann beint á Pam, alla mál- tíðina 'á enda. Hún fann, að það var af ásettu ráði gert að líta aldiei á hana. Þegar tedrykkjunni var lokið, ýtti hann stólnum snöggt fra borðinu og sagði: — Þið verðið að hafa mig af- sakaðan, en ég þarf að fara nið- ur á einn akurinn. Við erum búnir að iá nýja menn. Ég vil líta etftir því, að þeir vinni al- mennilega. Tryggið betri endingu og við- haldið verðgildi bílsins. Látið Volkswagen fagmenn fylgjast með bílnum og annast eftirlit og viðgerðir með full- komnum tækjum og Volks- wagen varahlutum. Örugg og fljót viðgerðarþjón- usta. — Pantið tíma. — Kay sendi Pam þýðinganmikið augnatillit. Þá stóð Pam upp fná borðinu og sagði: — Viltu taka mig með þér, JeÆf? Ég hefði _ svo gott af að ganga srvolítið. Ég hef ekki kom- ið út fyrir hússins dyr allan daginn. Hún reyndi að segja þetta glað Lega, en röddin var einhvern- veginn alveg máttlaus. Hann gat ekki vel neitað henni um þetta, en henni þótti fyrir því að hugsa að hefði hann getað, hefði hann neitað henni. — Gott og vel, Pam, sagði hann snöggt. — Ef þú kaerir þig um... en ég skil bara ekki, hvaða gaman þú getur haft atf því. — Jú vÍ3t hetf ég gaman atf því, fullvissaði hún hann um. En ennþá var röddin máttlaus. Sólin var að lækka á lofti, er þau gengu niður brautina, og varpaði gullnum ljóma á akrana, sem teygðu sig út í fjarskann, svo langt, sem augað eygði. Fjallatindarnir voru líkaeins og gyiltir. Hvað þetta gat verið gjörólíkt Englandi, hugsaði hún með sér. Hve margir heimar geta — Þetta er kærastan mín — rétt á eftir sagði hún mér upp. 44 » S'imi 21240 HEKLA hf Laugavegi 170-172 verið í þessum eina stóra heimi okkar! Þau gengu diálítinn spöl þegj- andi. Jeff virtist en.ga tilhneig- ingu hafa til að segja neitt, og meðvitundin um það, sem hún sjálf hafði að segja, gerði Paim þögula og taugaóstyrfca. Hún beinlínis svitnaði af óróa. Jafn- vel lófarnir á henni voru rakir og stamir. En loksins neyddi hún sjálfa sig til að tala, enda þótt það kostaði hana allan vilja- kraft hennar. — Jeff. sagði hún ^illt í einu, form/álalaust, - hvað. . .hvað ætl- aðirðu að fara að segja við mig í gærkvöldi á svölunum í klúbb- húsinu? Hann hrökk við og sneri sér snöggt að henni. Hún sá andlitið fölna undir sólbrunanum. En svo stakk hann höndunum í vasana, sparkaði steini, sem varð fyrir fæti hans og urraði hörkulega: — Ekkert, ekkert, Pam. Alls ekkert. Hún hafði líka fölnað, en úr því að hún var byrjuð, varð hún að halda áfram. — VÍ3t ætlaðirðu það, sagði 'hún og röddin var máttlaus og hás. — Þú ætlaðir að fara aðsegja eitthvað mikilvægt, var þaðekki ef þessi Ruthers hetfði ekki ó- náðað okkur. Eitthivað inikiivægt um okkur bæði, bætti hún við og stamaði diálítið. Hann svaraði ekki alveg strax En þegar hann svaraði, var röddin næstum enn hörkulegri en áður. — Kannski haf ég það, Pam, en. . . .við megum ekki vera að hugsa um það nú. Það er allt- saman búið að vera. — En hversvegna ætti það að vera búið? spurði hún í örvænt- ingu. — Hvað hefur gerzt síðan? Ég er sú sama. Ég hef ekkert breytzt Hún greip snöggt and- ann : lofti og bætti við: — Hef- ur þú breytzt, Jeftf? Hann hristi höfuðið og hend- urnar voru enn í vösunum. Hann leit ekki á hana, heldur niður fyrir fæturna á sér. — Nei, ég hetf ekiki breytzt, Pam, en kringumstæðurnar hafa breytzt síðan. Röddin var hörku leg og með einhvern ósveigjan- leika í sér. — En hvað koma kringum- ITSALA Okkar rirlega haustútsala stendur yfir STÓRLÆKKAÐ VERD Á LÍFSTYKKJAVÖRUM OG UNDIRFATNADI. LfTILSHATTAR GALLADAR LÍFSTYKKJAVÖRUR FYLGIZT MEÐ FJÖLDANUM. GERIÐ GÓÐ KAUP. LAUGAVEGI 26. stæðurnar málinu við? spurði hún snöggt. — Hvað koma þær málinu við, ef við elskum hvort annað? — Pam Hann sneri sér eld- snöggt við og greip báða arma hennar. Augun leiftruðu. Sem snöggvast hélt hún, að hann mundi faðma hana að sér. Að hann mundi gleyma öllu öðru, sem taka þyrfti tillit til, og aðeins muna það eitt, að þau elskuðu hvort annað. En í stað þess linaðist takið allt í einu og hann sagði, stamandi: — Það þýðir ekkert, Pam. Þetta er æruatriði. — Þú átt við, að þú verðir bóma þíns vegna að ganga að eiga hana Phyllis? Því get ég bara ekki trúað. Alls ekki, Jeff. Hann brosti harðneskjulega. — Eg á hálfbágt með að trúa Stúlka óskast til framreið'slustarfa. Hressingarskálinn Austurstræti. Saumu- og sníðunumskeið hefjast 5. og 6. sept. — Uppl. og innritun mánud. og þriðjud. (2. og 3. sept.) í síma 15017 kl. 11—12 f.h. og 4—6 e.m. INGIBJÖRG ÞORSTEINS. Stjörnuspá Jeaste Ðixoi lln'ittir nn i\. mai/. — 19. aptíl. Þér <r holhira að hlusta en lóta til þín heyra. Miklastu eltki af því sem þú hefur afrekað. Farðu sneanma í rúmið. NautKr £0. aprii — ?0. œaí Talktu annarra -koðunu.t með jafnaðargeði. Þú færð góðar fréttir líattu þajr ganga TVíburamir 21. ai«-: — 21. júní Haltu fsu't í fá þitt. Þú færfi góðar fréttir. Lestu eitttwað 1 kvöld. Krabt.'Ui 21. júní - 22. júlí Hafli þolin;:iæði og láttu lífið ganga sinn vanagang. Taktu þáfct ' félagslíf nu Ljónið 23. júlí — 22. áfúst. Allt imn ganga vel. nema smá hégómaatriði. Farðu varlega, og se? <i eicki frá i;yndarmáium. Meyjaa 23. ágist — 22 september. Reyndu að fara troðnar slóðir, og treystu varlega á eigið mat á hlutunum. I.eggðu ekki of hart að þér. Sporðurekinn 23. 'iktober — 21. nóvember. Þótt bú fái skemmtilegar fréttir skaltu efcki rasa um ráð fram. Vogin ;.3. septcmber — 22. oktober. Hal". i huganurn beima við og einbeittu þér þar, og þér mum verða rnikið ág.igt. Bjóddu einhverjum heim i kvöld. Bogm t'óurinn 2.!. nóvember — 21. desember. Reyndu ! yja: itlbir, og reyr,du að vera léttur í lund. Steingeitin 22. desember — 19. janúar. Aðeins eitt '. eínu, og re^/ridu að geyma ekkert til morguns. Vatnsberinn 20. janúar — 18. febrúar. Eitthvað mlkilvægt kann að íaska jafnvægi þínu. Leggðu fé fyítr Fiska.nir 19. fíbrúai —20 marz. Þú eyðir um efni fram, fvo að niú máttu vara þig, en njóttu samt íi.'sins.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.