Morgunblaðið - 20.06.1980, Side 22

22
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 20. JÚNÍ1980
Eiginmaöur minn
SKÚLI ÓLAFSSON,
Stekkjarflöt 20, Qaröab«e,
lézt í London, miövikudaginn 18. júní.
Fyrir hönd aöstandenda.
Aöalbjörg Jónsdóttir.
+
Eiginkona mín og móöir okkar
BERGLJÓT GUÐMUNDSOÓTTIR,
Hraunbaa 56,
lést 19. júní.
Eyþór Þóröarson,
Guömundur Pétursson,
Ingibjörg Eyþórsdóttír,
Eydís Eyþórsdóttir,
Sigríöur Eyþórsdóttir,
Þóröur Eyþórsson.
Eiginmaöur minn
JÓN MATTHÍASSON,
andaöist í Kaupmannahöfn 18. júní s.l.
Fyrir hönd aöstandenda.
Friöa Hrefna Arnardóttir.
Móöurbróöir minn
BRYNJÚLFUR MAGNUSSON,
Flókagötu 14,
lézt 19. júní.
Þóra Óskarsdóttir.
+
UuSc^S'nmanns míns og sonar okkar
HELGA H. LAXDAL,
Löngubrekku 12, Kópavogi,
fer fram frá Fossvogskirkju. mánudaginn 23 þ.m. kl. 10.30.
Sigurlaug Einarsdóttir,
Sigríóur Laxdal, Halldór Laxdal.
Baldvin K. Svein-
björnsson apótek-
ari - Minning
Fæddur 8. febrúar 1909
Dáinn 9. júní 1980
„Hvenær sem kallið kemur,
kaupir sig enginn frí“. Svo kvað
Hallgrímur. Þrem dögum fyrir
snöggt andlát sitt, glaður og hress
að vanda, í samtali við náinn vin,
bar einmitt þessa tilvitnun í orð
sálmaskáldsins á góma.
Baldvin henti að þvi góðlátlegt
gaman, að enda þótt færustu
læknar hefðu fyrir átta árum,
eftir mjög alvarlegt hjartaáfall,
áætlað honum þá fimm ár lífstíð-
ar til viðbótar, væri hann þó nú
búinn að „plata" þá um þrjú ár.
Hins vegar bæri hverjum og
einum að vera kallinu reiðubúinn,
hvenær sem væri, hvar sem væri,
og hvernig sem á stæði. Árin urðu
þó ekki fleiri.
Baldvin var fæddur að Geirseyri
við Patreksfjörð. Foreldrar hans
voru Vigdís Markúsdóttir, frá
sama stað, og Sveinbjörn Sveins-
son frá Hvilft í önundarfirði.
Fimm urðu börn þeirra hjóna,
tvær eldri systur, Guðrún og
Sigríður, báðar enn á lífi, búsettar
í Reykjavík, og tvær yngri, Vigdís
og María, báðar látnar fyrir mörg-
um árum. Faðir Baldvins féll frá
fyrir aldur fram, meðan öll börnin
voru í bernsku. Þá var þung byrði
lögð á herðar ungri ekkju, að sjá
fjölskyldu sinni farborða. Með
dugnaöi, þrautseigju og fórnfýsi,
svo og með aðstoð frænda og vina,
tókst það með ágætum.
I æsku dvaldi Baldvin á sumrum
í sveit og lærði þar margt í lífsins
skóla, sem hann lofaði æ síðan.
Minnisstæðust eru honum sumur-
in hjá Hákoni alþingismanni
Kristóferssyni í Haga, en hann bjó
rausnarbúi á gamla vísu.
Þegar hann fékk aldur til, gekk
hann í Flensborgarskóla, tók síðan
gagnfræðapróf við Menntaskólann
á Akureyri, settist í fjórða bekk,
en hætti námi þar, þegar honum
bauðst að hefja lyfjafræðinám í
Iðunnarapóteki. Að loknu fyrri-
hlutaprófi í þeirri grein lá leiðin
til Kaupmannahafnar, og lauk
hann þar síðari hluta með loka-
prófi árið 1936. Við heimkomuna
hefur hann störf í Iðunnarapóteki
að nýju, en nú sem fullgildur
lyfjafræðingur, og er þar hægri
hönd húsbónda síns, uns hann fær
veitingu fyrir nýrri lyfjabúð í
Langholtshverfi árið 1948.
Nú hefst nýr þáttur í lífi
Baldvins. Hann fer utan til þess
að kynna sér hið nýjasta í fyrir-
komulagi lyfjabúða og annað sem
að gagni mætti koma í rekstri
þeirra. Hann flytur með sér heim
þekkingu og hefir jafnan síðan
fylgst gjörla með nýjungum er-
lendis og verið í fararbroddi í
sinni grein.
Með dugnaði, harðfylgi og fram-
sýni hefst hann handa og reisir
glæsilega lyfjabúð samkvæmt
ströngustu kröfum, þar sem tekið
er fyllsta tillit til vinnuþæginda,
hagræðis og geymslurýmis. Heitir
þar nú Holts Apótek, en það nafn
valdi hann sjálfur.
Þessa þætti, sem sneru að hin-
um ytra heimi, þekkja margir, en
fáir hina.
I einkalífi sínu var Baldvin
hamingjumaður. Hann var trú-
maður. Náttúruunnandi mikill og
naut útivistar ríkulega á skíðum
eða fjallgöngum framan af ævi, að
ógleymdum ótal ánægju- og gleði-
stundum á rölti um árbakkana
með veiðistöngina. Síðustu árin
sleppti hann þó stönginni, en greip
til golfkylfunnar í staðinn.
Agi er ekki hin sterka hlið
íslendinga, en þar var Baldvin
hrein undantekning. Sjálfsögun
hans var til fyrirmyndar.
Nákvæmni, orðheldni og gjaf-
mildi voru snarir þættir í skap-
höfn hans. Öllum vildi hann gott
gera, en ekki illt, enda átti hann
óvini enga. Af söguhetjum íslend-
ingasagnanna þótti honum einna
mest til Kolskeggs koma, og má
segja, að hann hafi gert að
einkunnarorðum sínum þessi orð
söguhetjunnar: „Hvorki mun ég á
+
Útför móöur okkar. tengdamóöur, ömmu og systur
HELGU METUSALEMSDOTTUR,
Kirkjulask,
fer fram laugardaginn 21. júní frá Breiöabólstaö í Fljótshlíö kl.
14.00.
Athöfnin hefst meö bæn frá heimili hinnar látnu kl. 13.00.
Fyrir okkar hönd og annarra vandamanna,
Sigrún F. Páladóttir, Elías Eyberg,
Ragnhildur G. Pálsdóttir, Haraldur Guónason,
Ásta K. Pálsdóttir, Rogína S. Pálsdóttir,
Eggert S. Pálsson, Jóna Guömundsdóttir,
Viöar M. Pálsson, Sigurbjörg Sveinsdóttir,
barnabörn og Regína Metúsalemsdóttir.
+
Móöir okkar
INGIBJÖRG JÓNASDÓTTIR,
Hringbraut 47, Reykjavík,
veröur jarösungin frá Dómkirkjunni, í dag kl. 13.30.
Sigríöur Guómundsdóttir McLean,
Pétur Guðmundsson,
Jónas Guómundsson,
Atli Guömundsson,
Gústav Guömundsson,
Steindór Guömundsson.
+
Viö þökkum af alhug öllum nær og fjær auösýnda samúö og
vinarhug viö andlát og útför eiginmanns míns, fööur okkar og afa
BJÖRNS JÓHANNSSONAR,
Geitlandi 43, Reykjavík,
Ingigeröur Anna Kristjánsdóttir,
Kristjana Björnsdóttir, Skúli Guönason,
Kristján Björnsson, Júliana Siguröardóttir,
Agnes Björnsdóttir, Arnar Sigurbjörnsson,
og barnabörn.
+
Innilegustu þakkir færum viö þeim sem sýndu okkur samúö og
vinarhug viö andlát og jaröarför
VALDIMARS KETILSSONAR,
verkstjóra,
Stigahlíö 43,
Guömunda Sveinsdóttir,
börn, tengdabörn og barnabörn.
Viö þökkum öllum þeim sem meö hlýju og góövild létu í Ijósi
samúö sína viö andlát og jaröarför fööur okkar, sonar, bróöur og
unnusta
SIGURÐAR ANTONS FRIÐÞJÓFSSONAR,
Friöþjófur Antonsson,
Friöþjófur Gunnlaugsson,
Vignir Frióþjófsson,
Steinunn Erla Friöþjófsdóttir,
Hafþóra Bergsteinsdóttir.
Aöalsteinn Antonsson,
Steinunn Konráösdóttir,
Vilhjálmur Frióþjófsson,
Hallveig Frióþjófsdóttir,
+
Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúö og vinarhug viö andlát og
útför eiginmanns míns
ÓLAFS F. ÓLAFSSONAR,
Víóimel 32.
Sólveig Stefánsdóttir.
+
Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúö vegna andláts og
jaröarfarar bróöur okkar og móöurbróöur
JÓNS JÓNSSONAR,
Stykkishólmi,
sem lést 8. júní sl.
Stykkishólmi 18/6 1980.
Systkini, systkinabörn og fjölskyldur þeirra.
þessu níðast, né neinu öðru, sem
mér er til trúað." Þá voru honum
og sérstaklega hugleikin orð
meistarans frá Nazaret: „Hvað
stoðar það manninn, þótt hann
eignaðist allan heiminn, ef hann
biði tjón á sálu sinni."
í sköpunarsögunni segir, að það
sé ekki hollt, að maðurinn sé einn,
og það var Baldvin svo sannarlega
ekki. Hinn 12. júní 1943 gekk hann
að eiga lífsförunaut sinn önnu
Vigdísi Ólafsdóttur, hina ágæt-
ustu konu, en foreldrar hennar
voru þau dr. Ólafur Dan Daníels-
son, hinn víðkunni stærðfræðing-
ur, og kona hans, ólöf Sveinsdótt-
ir.
Anna Vigdís er sú manngerð,
sem vex og þroskast með hverri
raun. Þegar um ástvini er að ræða,
þekkir hún ekki orðið „takmörk".
Til hennar sótti Baldvin styrk og
naut með henni hverrar þeirrar
hvíldarstundar, er hann mátti.
Slíkt var hjónaband þeirra, kær-
leiksríkt og samofið, að þegar
vinir og frændur minntust á
annað, þá varð alltaf ósjálfrátt
hitt nefnt með. Þau hjón eignuð-
ust eina dóttur, ólöfu Vigdísi,
lyfjafræðing, sem hlotið hefur í
vöggugjöf beztu kosti foreldranna
beggja. Gift er hún Kristni Reyni
Gunnarssyni, lyfsala á Siglufirði,
miklum mannkostamanni, og má
því segja, að jafnræði sé með þeim
hjónum. Börn þeirra eru þrjú,
sólargeislar afa og ömmu.
Ljúfar minningar lækna sár. Og
á sorgarstundu smyrsl, sem
græða. Þetta gildir einnig um þá
ríku samúð, sem nú er send
hvaðanæva að til eiginkonu, dótt-
ur, tengdasonar og systra.
Með þakklæti fyrir samveruna,
og í auðmýkt, biðja ástvinir hans
og hollvinir allir, honum blessun-
ar og velfarnaðar á þeim leiðum
sem hann nú hefir hafið göngu
Sveinbjörn Finnsson
Kveðja írá Pharmaco HF.
Skammt er högga á milli.
Fyrr á þessu ári féll frá einn af
stofnendum og stjórnarmönnum
Pharmaco um árabil, Johan Elle-
rup, apótekari í Keflavík.
Nú er röðin komin að gömlum
vini og samstarfsmanni um ára-
tugaskeið, Baldvin K. Svein-
bjömssyni. Baldvin var einn af 16
apótekurum sem stofnuðu lyfja-
innflutnings- og framleiðslufyr-
irtækið Pharmaco HF. árið 1956.
Hann átti sæti í varastjórn félags-
ins frá stofnun til ársins 1966, en
hann var kjörinn í aðalstjórn og
það sæti skipaði hann til dánar-
dægurs.
Baldvin var einn af þeim, sem
snemma gerðu sér ljósa grein
fyrir því að hinar mörgu, smáu og
óhagkvæmu framleiðslueiningar
apótekanna ættu sér ekki mikla
framtíð. Hann var því með þeim
fyrstu til að leggja niður slíka
framleiðslu á eigin vegum í Holts
Apóteki, sem þó bjó við óvenju góð
skilyrði til þeirra hluta, hvað
tækjakost og húsnæði snerti.
Pharmaco átti því hauk í horni á
viðskiptasviðinu þar sem Holts
Apótek átti í hlut.
Þátttaka hans í stjórn fyrirtæk-
isins, hollráð hans og margs konar
stuðningur á erfiðleikatímum eru
okkur samstarfsmönnum hans þó
meira virði.
Mér er vel kunnugt um að
Baldvin batt miklar vonir við
Pharmaco og dótturfyrirtæki
þess, Kemikalíu HF. sem grund-
vallarþjónustustofnanir við
apótekin í landinu, og þar með
möguleika þeirra til að rækja sem
best skyldurnar við almenning.
Þegar við hittumst nýlega með
deildarstjórum fyrirtækisins, þar
sem til umfjöllunar voru skipu-
lags- og framkvæmdaáætlanir var
Baldvin hress og kátur að vanda.
Síst óraði okkur fyrir því þá, að
þetta yrði síðasti fundur, sem
hann ætti með okkur, þó öllum
væri kunnugt um að undanfarin
átta ár hefði raunar hver dagur
getað orðið hans síðasti.
Áhugamál Baldvins voru mörg.
Að frátöldu því stærsta, hinu
eiginlega lífsstarfi hans, uppbygg-
ing Holts Apóteks frá grunni, sem
til fyrirmyndar er, hygg ég hafa
verið áhuga hans á Pharmaco. Veg