Morgunblaðið - 20.03.1982, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 20.03.1982, Blaðsíða 28
28 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 20. MARZ 1982 t Móöir okkar, tengdamóöir og amma, SIGRÚN E. HAFSTEIN, Bustaoavegi 65, lést í Landakotsspítala fimmtudaginn 18. þ.m. Börn, tengdaborn og barnabörn. t Eiginmaður minn og faöir okkar. ÞÓRARINN MAGNÚSSON, skósmiöur, Haoarstig 10, lést 18. marz. Ingibjörg Guömundsdóttir og börn. t Bróöir okkar, ÞÓRÐUR HÁKONARSON fré Hafþórsstöoum í Nordurárdal, lést í sjúkrahúsinu á Akranesi 18. þ.m. Jaröarförin auglýst siöar. Syslkini hins látna. t Elskulegur faöir okkar, sonur og bróðir, JÖN GUNNLAUGUR SIGURÐSSON, sveitarstjóri, Fáskrúosfiroi, lést af slysförum 18. þ.m. Sigurour Sv. Jónsson, Rakel Viggósdóttir, Edda Björg Siguroardóttir, Viggó V. Sigurosson, Ástbjörg Rut Jónsdóttir, Siguröur Sv. Jónsson, Unnur Kristín Siguroardóttir. t Móöir okkar, tengdamóöir og amma, SVANLAUG BJARNADÓTTIR, Túngötu 41, lézt fimmtudaginn 18. marz. Bjarni ísleifsson, Bára Vilbergs, Jón ísleifsson, Guorún Lillý Steíngrímsdóttir, Leifur ísleifsson, Bergljót Halldórsdóttir Nanna L. ísleifsdóttir, og barnabörn. t Sonur minn og bróoir okkar, ELÍAS SÍMON JÓNSSON, Hringbraut 85, Keflavík, verður jarðsunginn frá Ytri-Njarövíkurkirkju í dag, laugardaginn 20. marz, kl. 13.30. Kriatín Þóroardóttir og systkini hins látna. t MAGNÚS ÞÓRDARSON, Bjarmalandi 6, Sandgeroi, verður jarösunginn frá Hvalsneskirkju laugardaginn 20. marz kl. 13.00. Þeim sem vildu minnast hans er bent á Knattspyrnufélagiö Reyni. Sigrún Þorgrímsdóttir, Garðar Eyjólfsson. Minning: t Innilegar þakkir fyrir samúð og vináttu við andlát og útför móöur okkar og tengdamóður, GUDRÚNAR PÁLÍNU GUDJÓNSDÓTTUR. Sérstakar þakkir til hjúkrunarfólks og annars starfsfólks á Elli- heimilinu Grund, sem veittu henni hjúkrun og sýndu henni frábæra vináttu og hlýhug. Guð blessi ykkur öll. Einar I. Siggeirsson, Kristín FriAriksdóttir, Erlendur Siggeirsson, Mólfríður Magnúsdóttir, Sigríöur Siggeirsdóttir, Guöborg Siggeirsdóttir, Rannver Sveinsson. Þorsteinn Péturs- son Tálknafirði Fæddur 9. júlí 1959 Dáinn 12. mars 1982 llvaíi er langlífí? I.ifsnaiilnin frjóva, alefling andans og athöfn þörf. Margoft tvítugur meira hefur lifað svefnugum segg er sjötugur hjarði. (Jónas Hallgr.) I dag verður til moldar borinn Þorsteinn Pétursson, aðeins 22ja ára að aldri. Hann var sonur hjón- anna Þórörnu Ólafsdóttur og Pét- urs Þorsteinssonar, Borg, Tálkna- firði. Fyrir nokkrum árum kenndi hann fyrst þess sjúkdóms, sem nú hefur að lokum sigrað, enda þótt einskis hafi verið látið ófreistað, sem verða mætti til lækningar, svo ekki sé minnst á hetjulega baráttu hans sjálfs og fjölskyld- unnar allrar. Við kynntumst honum fyrst fyrir næstum 15 árum, þá litlum hnokka, hraustlegum og broshýr- um, og sáum hann vaxa og þrosk- ast með árunum, en alltaf var hýri svipurinn á sínum stað, lífið virt- ist blasa við. Það, sem einkenndi Steina mest alla tíð, var hjálpsem- in og það hve einstaklega barngóð- ur hann var. Þótt kynnin yrðu alltof stutt, þá munum við um ókomin ár njóta minninganna um góðan pilt, sem féll frá alltof fljótt. Við vottum foreldrum hans og aðstandendum öllum innilega samúð, megi minningin um góðan og hugrakkan dreng létta þeim byrðina. Ása og Jón. Þorsteinn Pétursson, Borg, Tálknafirði, andaðist á Landspít- alanum 12. marz sl., tæplega 23 ára að aldri. Jarðarför hans fer fram í dag frá Stóra-Laugadals- kirkju í Tálknafirði. Hann var fæddur 9. apríl 1959 á Patreksfirði. Foreldrar hans voru hjónin Þórarna Ólafsdóttir og Pétur Þorsteinsson, framkvæmda- stjóri á Tálknafirði, en þá voru þau hjón búsett á Bíldudal, þar sem Pétur var kaupfélagsstjóri og framkvæmdastjóri Matvælaiðj- unnar hf. Árið 1964 flytja þau hjón frá Bíldudal til Tálknafjarð- ar, þar sem heimili þeirra hefur síðan staðið. Kauptúnið í Tálknafirði er með yngri kauptúnum í landinu. Það er fagurt umhverfi í kauptúninu sjálfu og út með Tálknafirði er friðsæll kyrrlátur staður. Þar hef- ur fólki fjölgað jafnt og þétt. Upp- bygging íbúðarhúsa, framkvæmd- ir til almenningsheilla og atvinnu- lífsuppbygging verið ör. Það má segja að mannlíf á þessum stað hafi verið á margan hátt til fyrir- myndar. Fólk hefur unnið saman í sátt og samlyndi að sínum áhuga- málum og að treysta byggð á þess- um stað. Það er því þægilegt um- hverfi að alast upp við gott sam- komulag og góða samvinnu, sem þar hefur jafnan ríkt. I þessu litla ört vaxandi kaup- túni ólst Þorsteinn upp. Hann fór, eins og títt er um börn á þessum stöðum, fljótt að vinna hin nýt- ustu störf fyrir byggðarlag sitt og þjóðfélag. Seinna, eftir því sem honum óx ásmegin, fór hann á sjó- inn, sem er vettvangur flestra drengja í vestfirskum sjávarþorp- um, ýmist alla ævina eða hluta úr henni. Hann lærði því fljótt að vita hvað var vinna og hvað væri störf, sem þroskuðu huga og hönd, þess sem er að vaxa og þroskast. Að loknu barnaskólanámi fór Þorsteinn í héraðsskólann í Reykholti og lauk þaðan prófi vor- ið 1978. Eftir það fer hann í verzl- unarnám til Reykjavíkur, en alla jafnan var hann heima á Tálkna- firði þar sem hann undi vel lífi sínu og háttum. Ég, sem þessar línur rita, hef þekkt foreldra hans um alllangt árabil og verið góðvinur þeirra. Þar hef ég oft komið og finn alltaf að ég er þar velkominn. Því fór ekki hjá því, að ég kynntist börnum þeirra hjóna, eft- ir því sem þau uxu úr grasi. Þor- steinn var næst elztur barnanna, elzt var Lára, en næst á eftir hon- um kom Kolbeinn, þá Konráð og yngst er Sara. Eg minnist þess, hvað var gott á milli þessara systkina allra, og hvað Þorsteini var umhugað um systkini sín enda framúrskarandi barngóður. Manni verður á að spyrja, þegar hraustur, dugmikill þrekmaður missir heilsuna aðeins 19 ára að aldri. Örlögin eru und- arleg, og erfitt að skilja gang lífs- t Konan mín og móöir okkar, DAGNÝ ÞÓRDARDÓTTIR, verður jarösungin þriðjudaginn 23. marz kl. 14.00 frá Garðakirkju. Reynir Ríkharðsson og börn. t Innilegt þakklæti fyrir auösýnda samúö viö andlát og jarðarför GUÐMUNDAR JÓNSSONAR, Eyöi, Sandvík. Kristín Bjarnadóttir, börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn t Alúöarþakkir til allra þeirra mörgu fjær og nær, sem auðsýndu okkur samúö og hluttekningu við andlát og útför, STEINS JÓNSSONAR, frá Hring. Guð blessi ykkur öll. Steinunn Antonsdóttir, börn, tengdabörn og barnabörn. ' Fyrir rúmlega hálfu fjórða ári veiktist þessi hrausti og vel gerði ungi maður snögglega. Þaó kom fljótt í ljós að um alvarlegan sjúkdóm var að ræða. Þó trúðu all- ir sem mestan hlut áttu að máli að læknavísindunum tækist að ráða niðurlögum sjúkdómsins. Á þessu tímabili varð hann að gangast undir erfiðar aðgerðir, bæði hér á landi og í Danmörku, sem gáfu vonir um að lækningamátturinn hefði sigrað. Rétt er að sigrar voru unnir á þessu tímabili, en því mið- ur aðeins til skamms tíma í senn. Allan þennan tíma lét Steini, þessi trausti persónuleiki, aldrei bugast og horfði oftast vongóður fram um að ná aftur heilsu sinni. I hvert skipti sem hann var laus af sjúkrahúsum, gekk hann til vinnu sinnar og vann aðallega á skrif- stofu þess fyrirtækis sem faðir hans veitir forstöðu, eftir því sem heilsan leyfði hverju sinni. Það var Steina mikill styrkur, hin frábæra umonnun foreldr- anna, sem stóðu við hlið hans og fylgdu honum eftir þegar óblíðast var og skiptu með sér verkum til að vera með honum flestar stund- ir, þegar mest á reyndi. Steini þráði að sjá sig meira um, og það var mikið gleðiefni þegar hann fór á sl. sumri í ferð til Bandaríkjanna og dvaldi m.a. hjá föðurbróður sínum þar og hans fjölskyldu, en þau eru búsett í New Bedford í Massachusetts- fylki. Það sýndi eins og jafnan áð- ur að hann hafði trú á að sigra og hann ætti eftir að halda áfram að vera með okkur. Og ekki varð trú hans minni og dugnaður á síðast- liðnu hausti, þegar hann ákvað að innrita sig til náms við Tækniskól- ann í útgerðartækni. En eftir það fór heilsunni mjög að hraka, með þeim afleiðingum, að lífsstríðinu lauk eins og fyrr sagði 12. marz sl. Það er sárt að sjá á eftir ungum manni í blóma lífsins, manni sem var sterkbyggður og hraustur, sem var kraftamaður, einmitt á þeim árum, sem hann er þroskaður í fullorðinn mann og er að búa sig undir lífið, og þá sé með þessum hætti kippt burtu framtíðarvon- um. Það er sár söknuður sem nú er efst í huga fjölskyldunnar hans, foreldranna og systkinanna, föð- urafa hans og föðurömmu, sem og annarra vandamanna, að sjá á eft- ir þessum góða, hugljúfa dreng í blóma lífsins. rín tíminn læknar og græðir öll sár. Eftir lifir minningin um góð- an, traustan, elskulegan dreng, sem kunni mjög vel að meta allt það sem fyrir hann var gert. Hann átti góða að. Hann var góður sjálf- ur. Þess vegna átti hann ekkert annað en gott skilið. Ég sakna innilega þessa unga, góða vinar. Ég bið Guð að blessa minningu hans, styrkja foreldra hans, systkini og aðra ástvini í raunum þeirra, en ég gleðst með þeim, yfir því, að eiga minningar um þennan hugljúfa, unga mann, sem var stærstur þegar mest á reyndi, em aldrei mælti æðruorð frá vörum. Við Kristín og fjölskylda okkar sendum ykkur, góðu vinir í Tálknafirði, okkar innilegustu samúðarkveðjur og biðjum Guð að blessa minningu þessa unga látna vinar okkar. Þeir deyja ungir, sem guðirnir elska. .t i;(I »:: <VHfcftlfii»w«»nj,,

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.