Morgunblaðið - 13.02.1992, Side 26

Morgunblaðið - 13.02.1992, Side 26
26 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 13. FEBRÚAR 1992 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 13. FEBRÚAR 1992 27 Útgefandi Framkvæmdastjóri Ritstjórar Fulltrúar ritstjóra Fréttastjórar Ritstjórnarfulltrúi Árvakur h.f., Reykjavík Haraldur Sveinsson. Matthías Johannessen, Styrmir Gunnarsson. Þorbjörn Guðmundsson, Björn Jóhannsson, Árni Jörgensen. Freysteinn Jóhannsson, Magnús Finnsson, Sigtryggur Sigtryggsson, Ágúst Ingi Jónsson. Björn Vignir Sigurpálsson. Ritstjórn og skrifstofur: Aðalstræti 6, sími 691100. Auglýsingar: Aðal- stræti 6, sími 691111. Afgreiðsla: Kringlan 1, sími 691122. Áskriftar- gjald 1200 kr. á mánuði innanlands. í lausasölu 110 kr. eintakið. Fylgja skyldur einkarétti? Iljósi ákvæðis gildandi laga um stjómun fiskveiða, þar sem kveðið er á um endurskoðun laganna og mótun heildstæðrar fiskveiðistefnu, vakna fjölmargar spumingar. Einok- un, einkaleyfi eða sérréttindi, sem meðal annars fela í sér tilfærslu fjár- muna eða mismunun við mögulega atvinnustarfsemi, eiga að heyra sög- unni til. Framkvæmd kvótakerfisins er í raun sú, að eigendum fiskiskipa er framseldur, nær endurgjaldslaust, einkaréttur til veiða innan íslenzku fiskveiðilögsögunnar. Þennan rétt geta þeir svo notað sér til ráðstöfunar á bæði aflaheimildum sínum og afla án þess að honum fylgi nokkrar skyld- ur gagnvart heimahöfn eða eigendum auðlindarinnar, þjóðinni í heild. Morg- unblaðið hefur gagnrýnt að útgerðar- mönnum skuli færðar gífurlegar fjár- hæðir í formi veiðiheimilda, sem þeir geta síðan selt öðrum og haldið fénu eftir og líkt því við einokun verktaka á Keflavíkurflugvelli en slík einokun mun hafa ófyrirsjáanlegar afleiðingar og því nauðsynlegt að taka upp nýtt kerfi og nýja stefnu, eins og menn eru nú farnir að gera sér grein fyrir. Þá vaknar sú spurning hvort veiði- leyfishafar hafí ekki einhveijum skyld- um að gegna við heimahafnir. Kvóta- kerfíð er byggt upp með þeim hætti, að aflareynsla viðkomandi skipa á árunum 1981 til 1983 var lögð til grundvallar fyrstu úthlutun. Á þessum árum var frysting um borð nær óþekkt fyrirbæri og margfalt minni hlutur aflans fór óunninn utan. Fiskmarkaðir innan lands voru ekki til staðar og því byggðu skipin afkomu sína og aflareynslu á löndun í heimahöfn. Nú er svo komið, að aðeins rétt rúmum helmingi þorskaflans er landað til vinnslu í heimahöfnum viðkomandi skipa og þess eru dæmi, að fólk búi við atvinnuleysi á stöðum, þar sem nægar aflaheimildir eru fyrir hendi til að halda uppi stöðugri atvinnu allt árið um kring, en útgerðirnar landa aflanum annars staðar. Fyrir fólk, sem tók þátt í því að byggja upp útgerð frá þessum stöðum og leggja þar með grundvöll að aflaheimildum þeirra, með því að taka við og vinna afla skipanna á sínum tíma, hlýtur að vera sárt að sitja auðum höndum meðan útlendingar í Þýzkalandi og Bretlandi lifa góðu lífi af vinnslu á íslenzkum físki. Þama stangast sjónarmiðin vissulega á. Útgerðarmaðurinn telur sér hagkvæmast að landa aflanum erlendis eða á innlendum fískmörkuð- um, þar sem þar fái hann hærra verð fyrir fískinn. Það er þó ekki einhlítt og reyndar virðist á mörkunum að sala á óunnum þorski til Bretlands gefi meira af sér en löndun innan lands, en hvað karfa varðar er ótví- rætt hagstæðara fyrir útgerðina að selja ytra. Staðreyndir af þessu tagi vekja á ný upp spurninguna hvort landa eigi öllum íslenzkum fiski á ís- landi og erlendir kaupendur og innlend fiskvinnsla geti þá keppt um þann afla, sem í boði er. Þeirri spurningu verður að svara, þegar mynda á heild- stæða sjávarútvegsstefnu, en nú er í raun aðeins til það, sem kallað er físk- veiðistefna. Hin hliðin á kvótamálum af þessu tagi er byggðakvóti. Hann er í raun við lýði hvað varðar veiðar á-innfjarð- arrækju og hörpuskel. Þar er kvótinn bundinn vinnslustöðvum og bátunum óheimilt að landa afla sínum til ann- arra. Þar getur óánægður sjómaður ekki farið á næsta fjörð til að landa afla sínum og bæta afkomu sína. Hvor tveggja staðan, sem hér er nefnd, er í raun óþolandi fyrir þá, sem bera skarðan hlut frá borði. Það er stað- reynd, að innan sjávarútvegsins hefur í of miklum mæli skapazt sú staða, að skammtímasjónarmið ráða ferð- inni. Þar sem of mörgum skipum hef- ur verið beitt á of lítið af físki, með tilstilli opinbers fjár og of mörgum og illa nýttum fiskverkunarhúsum hefur verið haldið gangandi með sama hætti, hefur afkoma innan sjávarút- vegsins í mörgum tilfellum verið slæm. Því hafa menn hneigzt til að líta skammt fram á veginn til lausnar aðsteðjandi rekstrarvanda í stað þess að horfa lengra fram á við. Hver hönd- in hefur verið upp á móti annarri, hagsmunafélög innan veiða og vinnslu eru fjölmörg og ósamstiga og fram- leiðendum virðist einnig ganga illa að stilla strengi sína saman. Niðurstaðan er sú, að engin sameiginleg markmið virðast til. Meðan aðilar í sjávarútveg- inum keppast við að vetja sérhags- muni sína hver fyrir sig, veija stjórn- málamenn hagsmuni viðkomandi kjör- dæma. Niðurstaðan verður sú að heild- in tapar. Sósíal- fasismi Íslenzkir sósíplistar hafa lengi gagn- rýnt aðild íslands að Atlantshafs- ndalaginu og varnarsamninginn við Bandaríkin. Gagnrýnin, sem stundum minnti á illviðri, hefur breyzt í hálf- gert koppalogn. Framvinda heimsmál- anna hefur gert hana bitlausa. Þó heyrast endrum og eins fortíðarraddir sem minna á veröld sem var. Það má sannarlega deila um nýlega rýmkun á útivistarreglum varnarliðs- manna í Keflavíkurstöðinni. Viðbrögð aðalfundar samtaka, sem kalla sig „Menningar- og friðarsamtök ís- lenzkra kvenna“, koma hins vegar flestum í opna skjöldu. Þar er „lausa- göngu hermanna", það er ungs fólks sem hér er staðsett tímabundið sam- kvæmt samningum sem íslenzk stjórn- völd hafa gert, líkt við lausagöngu búíjár í þéttbýli og hún sögð rýra ör- yggi fólks og spilla umverfí! Þessi rödd heyrist frá samtökum, sem María Þor- steinsdóttir hefur afhjúpað í ævisögu sinni, en fulltrúar þeirra fóru m.a. á sínum tíma í Stalínssafnið í Georgíu til að leita sér friðar, réttlætis og and- legrar upplyftingar án þess að vilja horfast í augu við þá staðreynd, að allt, sem fyrir augu bar sýndi inn í glæpaveröld gúlagsins. Slik samtök eru nú marklaus tímaskekkja. Skoðanaskipti um Atlantshafs- bandalagið og varnarsamninginn og það sem honum heyrir til, þar á með- al útivistarreglur varnarliðsmanna, eru eðlileg og sjálfsögð. Umfjöllun um fólk sem fénað, sem spilli umhverfí og öryggi, er annars konar og ekki í samræmi við þau grundvallarmann- réttindi, sem höfðað er til í ályktun samtakanna. Ályktun af þessu tagi minnir á það sem Steinn skáld Stein- arr kallaði sósíalfasisma á sinni tíð og sagan sýnir að var réttnefni. Skólameistari Fjölbrautaskólans í Breið- holti og rektor Menntaskólans í Reykjavík: Vilja samræmd próf í grunnskólum á ný * Skiptar skoðanir um hugmyndir Olafs G. Einarssonar menntamálaráðherra SKIPTAR skoðanir eru á meðal skólamanna um ágæti hugmynda Ólafs G. Einarssonar menntamálaráðherra um breytingu á grunnskól- anum, hvernig haga skuli inntöku í framhaldsskóla og hugsanlega styttingu framhaldsskóla úr þremur árum í stað fjögurra. Guðni Guðmundsson, rektor Menntaskólans í Reykjavík, kvaðst í grundvall- aratriðum vera á móti styttingu framhaldsskólans, en Kristín Arn- alds, skólameistari í Fjölbrautaskólanum í Breiðholti, var á öndverð- um meiði en sagði að þá yrði annað hvort að lengja skólaárið sem því næmi eða styrkja kennslu í grunnskólanum. Guðni kvaðst vera hlynntur því að samræmd próf yrðu tekin upp í fleiri fögum í grunnskóla. „í grund- vallaratriðum er ég meðmæltur því að menn hafi eitthvað til að keppa að og þurfi að sýna einhvem árang- ur. Það eru samræmd próf í tveimur fögum, íslensku og stærðfræði, en ég held-að það yrði til bóta ef nem- endur þyrftu að standa skil á ákveð- inni þekkingu áður en þeir fá heim- ild til frekari náms,“ sagði Guðni. Hins vegar væri hann alfarið á móti styttingu framhaldsskólans úr fjórum árum í þijú. „Eins og málin standa kemur það ekki til greina. Það er engin leið að koma mönnum til nægilegs þroska og kunnáttu til að geta stundað háskólanám á minni tíma en þessum fjórum árum sem við höfum, nema því aðeins að gjör- breyting verði á þeim undirbúningi sem börnin fá í grunnskólanum. Fyrst yrði að gjörbreyta grunnskó- lanum, eða öllu heldur þremur síð- ustu árum hans, í þá veru að hann líktist meira gamla gagnfræðapróf- inu. Það yrði að auka námið og kröf- urnar, sérstaklega á tveimur til þremur síðustu árunum, í öllum undirstöðugreinunum,“ sagði Guðni. Hægt væri að hugsa sér að notast við landsprófið en það væri afskap- lega dýrt og stirt í framkvæmd og það hefði meðal annars valdið því að horfíð var frá því á sínum tíma. Hann kvaðst hins vegar alltaf hafa verið andvígur hugmyndinni. „Ég tel að það sem menn læra á löngum tíma sitji betur í þeim en það sem þeir læra á stuttum tíma.“ Kristín Arnalds, skólameistari í Fjölbrautaskólanum í Breiðholti, kvaðst teíja það af hinu góða að taka upp samræmd próf í grunnskól- anum. „Það er ákveðið aðhald fyrir nemendur og er gott mál. Fyrrver- andi menntamálaráðherra hafði þá stefnu að leggja niður samræmdu prófín. Við finnum mun núna á þeim nemendum sem koma til náms með skólaeinkunnir, sem eru því miður ekki nógu marktækar, og þeim sem komu méð samræmdu prófin,“ sagði Kristín. Hún sagði að það gengi ekki til lengdar að gera ekki aðrar kröfur til náms í framhaldsskólum en að nemendur sitji ákveðinn ára- fjölda í grunnskólanum, jafnvel án þess að ná þar tilskildum árangri. Kristín kvaðst einnig vera hlynnt styttingu framhaldsskólans um eitt ár. „En þá þyrfti að sjálfsögðu að lengja skólaárið, sumarfrí okkar nemenda er lengra en tíðkast erlend- is. Það er mjög bagalegt að okkar nemendur ljúka stúdentsprófi mun seinna en jafnaldrar þeirra erlend- is,“‘ sagði Kristín. Daníel Gunnarsson, skólastjóri í Ölduselsskóla, kvaðst ekki vera tals- maður samræmdra prófa. „Mér finnst góðra gjalda vert að styrkja grunnskólann sem heild. Núgildandi grunnskólalög gera það, þau stað- festa aukið val nemenda þannig að grunnskólinn ætti að eiga betur með að þjóna mismunandi nemendahóp- um væri þeim framfylgt," sagði Daníel. Hann sagði að grunnskólan- um væri ekki gert auðvelt að setja upp verknám, það væri dýrt. Því væri fyrst og fremst hugsað um hefðbundið bóknám og velflestir grunnskólar innréttaðir með það í huga. í Ölduselsskóla væru t.a.m. 28 kennslustofur, þar af 24 ætlaðar bóklegu námi. Daníel sagði að alltaf hefði verið kvartað undan slökum undirbúningi nemenda af grunnskólastigi þegar þeir hefja nám í framhaldsskóla, það væri ekki nýtt af nálinni. Munurinn væri sá að mun fleiri nemendur hæfu framhaldsnám nú en áður og undirbúningur þeirra væri mismikill. „Ef það fer að verða forréttindi hér að fara í framhaldsnám hvað eiga þá þeir að gera sem er vísað frá? Atvinnulífið verður þá að vera til- búið að taka við þeim. Það getur enginn talað fyrir því að búa til hér atvinnuleysi unglinga. Slíkt getur ekki verið á stefnuskrá menntamála- ráðherra," sagði Daníel. ----Atvinnulausirídesember1991 |— Atvinnulausir I janúar 1992 I Þeir staðir þar sem skráðir atvinnulausir eru 30 eða fleiri í janúar eru taldir. Heildartölur koma fram í kjör- dæmunum, en alls voru á landinu í desember 3.012 atvinnulausir en í janúar voru þeir 4.030. NORÐURLAND VESTRA Atvinnulausir í des.’91 og jan’92 Fjögur þúsund manns að meðal- tali atvinnulaus í janúarmánuði Atvinnulausum fjölgaði á höfuðborgarsvæð- inu um 313 frá desember, úr 906 í 1.219 FJÖGUR þúsund manns voru að meðaltali atvinnulaus í janúar- mánuði á Islandi en það jafngildir því að atvinnuleysið hafi verið 3,2% af mannafla á vinnumarkaði. Síðasta dag janúarmánaðar voru yfir 4 þúsund manns skráð atvinnulaus og gefur það til kynna að lítið hafi dregið úr atvinnuleysi eftir því sem leið á mánuðinn að því er fram kemur í frétt frá vinnumálaskrifstofu félagsmálaráðun- eytisins. Atvinnuleysisdagarnir voru 87 þúsund í janúar og hafa ekki áður mælst jafnmargir, en næst flestir urðu þeir í janúar 1990, 85 þús- und. Þeim Ijölgaði um 17 þúsund frá því í janúar í fyrra en meðaltal atvinnuleysisdaga í janúar síð- astliðin fimm ár er 59 þúsund dag- ar. Mest var atvinnuleysið meðal kvenna á Suðurnesjum, 11,8%, og minnst meðal karla á Vestfjörðum, 0,6%. Um 2/» hlutar af skráðum atvinnuleysisdögum féllu til á landsbyggðinni þar sem tæplega helmingur mannaflans er búsettur. í frétt vinnumálaskrifstofunnar segir að þrátt fyrir mikla fjölgun atvinnuleysisdaga í Reykjavík í janúar var atvinnuleysi á höfuð- borgarsvæðinu sem hlutfall af mannafla á vinnumarkaði 1,6% en á iandsbyggðinni 5,5%. Atvinnu- leysi hjá konum á landsbyggðinni var 7,3% og gefur það til kynna samkvæmt frétt vinnumálaskrif- stofunnar að það megi að verulegu leyti rekja til fískVinnslunnar. Starfsemi hennar hafi stöðvast að verulegu leyti um miðjan desember og hafi ekki verið komin í gang að fullu fyrir lok janúar. Atvinnulausum fjölgaði um 313 á höfuðborgarsvæðinu milli des- ember og janúar, um 66'á Vestur- landi, 8 á Vestfjörðum, 128 á Norð- urlandi vestra, 155 á Norðurlandi eystra, 23 á Austurlandi, 172 á Suðurlandi og um 153 á Suðurnesj- um. Samtals var fjölgunin 1.018 og fjölgaði atvinnulausum úr rétt rúmlega 3 þúsund manns í 4.030 manns sem voru að staðaldri at- vinnulaus í janúar. Konur Karlar Alla Svæði: % % % Höfuðbsvæðið. 1,3 1,8 1,6 Vesturland 5,2 2,3 3,4 Vestfírðir 0,8 0,6 0,7 Norðurl. vestra 6,9 6,9 6,9 Norðurl. eystra 7,7 5,7 6,5 Austurland 7,9 4,2 5,6 Suðurland 8,5 5,1 6,4 Suðurnes 11,8 4,0 7,0 Landið allt: 3,6 2,9 3,2 Landsbyggðin 7,3 4,3 5,5 Höfuðbsvæðið 1,3 1,8 1,6 Stjórnarkjör framundan í Lífeyrissjóði verslunarmanna: V er slunarráðið fellst ekki á til- nefningar FIS STJÓRNARKJÖR verður í Lífeyrissjóði verslunarmanna um næstu mánaðamót. Samkvæmt heimildum Morgunblaðsins er talið líklegt að nokkrar breytingar verði á stjórninni. Verslunarráð Islands fellst ekki á tilnefningar Félags islenskra stórkaupmanna til stjórnarkjörsins. I framhaldi af því hefur stjórn FIS afturkallað tilnefningu Jóhanns J. Ólafssonar, formanns Verslunarráðs íslands, sem fulltrúa FÍS í stjórn lífeyrissjóðsins. Jóhann J. Ólafsson staðfesti í sam- tali við Morgunblaðið að hann hefði í nafni Verslunarráðsins sent stjórn FÍS bréf í janúar þar sem komið hefði fram að Verslunarráðið gæti ekki fallist á tilnefningar FÍS til stjórnar- kjörsins um mánaðamótin, en stjórnin hefur tilnefnt Birgi R. Jónsson sem aðalmann og Kristján Einarsson sem varamann. Samkvæmt heimildum Morgun- blaðsins lítur stjórn FIS svo á að til- nefningar til stjórnar lífeyrissjóðsins séu einvörðungu málefni sem varði hagsmunaaðilana sem greiði til sjóðs- ins en ekki Verslunarráðsins. „Ef ég er vanhæfur til að sitja fund þar sem viðkvæmt mál er til afgreiðslu þá vík ég af þeim fundi þar sem þetta tiltekna mál er til umfjöllunar. Ekkert slíkt mál er til umfjöllunar í stjóm sjóðsins svo vitað sé. Að draga umboð mitt til baka þjónar ekki þeim tilgangi. Ef þetta mál á að tengjast því máli virðist ein- göngu vera um hefndaraðgerðir eða aðför að persónu minni að ræða því engar iögmætar ástæður hafa verið tilgreindar fyrir þessu eindæma fram- ferði,“ sagði Jóhann. Jóhann sagði að samkomulag væri milli hluta atvinnurekenda sem væru Kaupmannasamtök, FIS, Verslunar- ráð Islands, Félag ísl. iðnrekenda og Vinnuveitendasambands íslands, dagsett 5. desember 1958. Samkom- ulagið væri til að koma til móts við reglugerð Lífeyrissjóðs verslunar- manna, 4. grein, sem segir að at- vinnurekendur sem standi að sjóðnum skuli ná samkomulagi um tilnefningu í hann. Náist ekki samkomulag „skal samkvæmt sömu grein kjósa fulltrúa atvinnurekenda í stjórn lífeyrissjóðs- ins. Nú hefur ekkert slíkt samkomu- lag náðst ennþá og sfcefnir þá í kosn- ingu samkvæmt reglugerð sjóðsins nema samkomulag náist áður“. Stjórn FÍS hefði hins vegar ekkert samráð haft um tilnefningarnar. I kjölfar þess ritaði Verslunarráðið líf- eyrissjóðnum bréf þar sem spurt var hvernig stjórn sjóðsins ætlaði að standa að kosningum ef þær reynd- ust nauðsynlegar. Að sögn Jóhanns hefur málinu verið vísað til lögfræð- ings sjóðsins. Jóhann sagði að þegar stjórn FÍS hefði frétt af þessu bréfi hefði hún tekið ákvörðun um að afturkalla til- nefningu hans. Hann gaf kost á sér í tilnefningu til stjórnar sjóðsins fyrir hönd FIS. Samkomulag hefur verið um að atvinnurekendur og vinnuveit- endur skiptist á um formennsku í sjóðnum, eitt kjörtímabil í senn, eða þijú ár. Höfuðstóll Lífeyrissjóðs verslun- armanna nemur um þessar mundir 20 milljörðum króna. ------» ♦ 4------ 7 milljónir greiddar af 133 millj- óna kröfum SKIPTUM á þrotabúum þriggja Neseo-fyrirtækja lauk 21. janúar hjá skiptaráðandanum í Reykjavík. Kröfur í búin þrjú námu samtals tæplega 133,5 milljónum króna og af þeim voru greiddar rúmar 7 milljónir. Fyrirtækin þijú eru Nesco Kringlan hf., Nesco Laugavegur hf. og Nesco Xenon-iðnfyrirtæki hf. Nesco Kringl- an var tekin til gjaldþrotaskipta 11. ágúst 1989. Lýstar kröfur í búið námu þá tæplega 22,7 milljónum. Af þeim voru kröfur að fjárhæð tæpar 1,3 milljónir flokkaðar sem forgangskröf- ur og greiddust þær að fullu. Þá greiddust upp í almennar kröfur tæp- ar sex milljónir, eða samtals rúmar sjö milljónir króna. Ekkert fékkst greitt upp í lýstar kröfur í hinum þrotabúunum. Kröfur í þrotabú Nesco Laugavegar, sem var tekið til gjaldþrotaskipta í janúar 1990, numu tæplega 77,5 milljónum og kröfur í bú Nesco Xenon-iðnfyrir- tækis, sem varð gjaldþrota í desember 1989, numu rúmum 33,3 milljónum. Við ofangreindar tölur bætast vextir og kostnaður frá upphafsdegi skipta. Kvikmyndahátíðin í Berlín: Kvikmyndin Börn náttúr- unnar sýnd í úrvalsdagskrá Næsta mynd Friðriks Þórs tekin í Japan að hluta JPerlín. Frá Árna Þórarinssyni. BORN náttúrunnar, kvikmynd Friðriks Þórs Friðrikssonar, verður sýnd í úrvalsdagskrá (Forum) Kvikmyndahátíðarinnar í Berlín, sem hefst í dag, fimmtudag, og er leikstjórinn gestur hátíðarinnar. I gær var gengið frá sölu á myndinni í kvikmyndahús í Danmörku og ver- ið er að fara yfir tilboð frá dreifingaraðilum í ýmsum öðrum Iönd- um, t.a.m. Bandaríkjunum. I apríl verður Börn náttúrunnar sýnd á New Directors-hátíðinni í Lincoln Center í New York, þar sem kynnt- ir eru nýir leikstjórar. „Þessi sýning skiptir sköpum fyrir samnings- stöðuna í Bandaríkjunum," sagði Friðrik Þór Friðriksson í samtali við Morgunblaðið í gær, „því kvikmyndagagnrýnandi New York Times mun þá birta umsögn um myndina og ef hún er jákvæð styrkist staða okkar til rnuna." Eftir helgina verður tilkynnt um ,sbesta erlenda kvikmyndin“ við endanlegt val þeirra fímm mynda Oskarsverðlaunaafhendingunni sem keppa munu um útnefninguna 1992. „Samkvæmt síðustu fréttum frá Los Angeles er dómnefndin búin að skoða megnið af þeim myndum sem til greina koma og enn telst Börn náttúrunnar eiga sæmilega möguleika, ásamt myndum frá Belgíu, Tékkóslóvakíu, Póllandi, Noregi og Hong Kong. Þótt þetta sé spennandi möguleiki vil ég nú ekki leggja allt of mikið upp úr honum. Myndin hefur þegar fengið þá athygli sem dugir til heimsdreif- ingar," segir Friðrik Friðriksson. Um síðustu helgi var Börn náttúr- unnar sýnd á kvikmyndahátíðinni í Gautaborg og var uppselt á fjórar sýningar og þeirri fimmtu bætt við; á hana var einnig uppselt. Á næstu vikum verður myndin sýnd m.a. á hátíðum í Rúðuborg í Frakklandi, Bergamö á Ítalíu og í Los Angeles. Friðrik Þór sagði í samtali við Morgunblaðið að nú hefði verið ákveðið að hefja tökur á næstu mynd sinni í sumar. Myndin, sem ber vinnuheitið „Cold Fever“, er gerð í samvinnu við bandaríska kvikmyndaframleiðandann Jim Stark og verður tekin á íslandi og í Japan. Friðrik Þór dvaldist um tveggja vikna skeið í Japan nú í byijun árs við að velja tökustaði og ræða við aðaileikara myndarinnar, Nagasi Masatoshi, sem er einn vin- sælasti leikari í Japan. Hann vann japönsku kvikmyndaverðlaunin nú í janúar, en íslendingar þekkja hann úr myndinni Mystery Train. Fram- leiðandinn Jim Stark er væntanleg- ur til lslands á næstunni til að hefja undirbúning á tökiim „Cold Fever“. Framkvæmdastjóri Rauða krossins um Hjálpartækjabankann: Höfum lagt meira með bankanum heldur en hitt HANNES Hauksson, framkvæmdastjóri Rauða kross íslands, segist vísa á bug þeim ummælum sem heilbrigðisráðherra hafi viðhaft um að RKÍ hafi tekið sér hagnað af óheyrilegri álagningu hjálpartækja lyá Iljálpartækjabankanum, sem er í eigu RKÍ og Sjálfsbjargar. Ef einhver afgangur hefði orðið af rekstri Iljálpartækjabankans hefði hann eingöngu runnið til þess að bæta þjónustu við viðskiptavini, og alls ekki væri um það að ræða að eignaraðilar bankans hefðu hagnast á rekstri hans. „Okkur finnst því ómaklega að okkur vegið í þessu máli,“ segir Hannes. Þorkell Helgason, aðstoðarmaður lieilbrigðisráðherra, sagði í samtali við Morgunblaðið að stefnt væri að því að efna til útboða á hjálpartækj- um, og þegar hefði verið kannað óformlega með kaup á blóðstrimlum fyrir sykursjúka. Sú könnun hefði leitt í ljós að 20 daga skammtur sem áður hefði kostað 5-7 þúsund krónur væri nú fáanlegur fyrir 1.700 kr. Hjálpartækjabankinn var stofn- aður fyrir 16 árum og sagði Hannes að þá hafí RKÍ og Sjálfsbjörg lagt fram stofnfé, en síðan hafí bankinn að mestu verið rekinn fyrir eigið fé. „Bankinn var í húsnæði RKÍ þar til fyrir fjórum árum, að ákveðið var að gera verulegar úrbætur í hús- næðismálum og þá lögðu þessi félög fram fjármagn til að gera það kleift. Við höfum því lagt meira með hon- um heldur en hitt,“ sagði hann. Hannes sagði að ársvelta Hjálp- artækjabankans væri á bilinu 80-90 milljónir króna og því væri ekki um stóran hluta að ræða af þeim 600 milljónum sem ríkið hefði greitt fyr- ir hjálpartæki á síðasta ári. í bank- anum væru seld flest öll þau hjálpar- tæki sem menn þyrftu hugsanlega á að halda, og einnig væri um leigu tækja að ræða og ókeypis lán á sjúkrarúmum. Þá væri veitt ókeypis sérfræðiráðgjöf og starfsemi bank- ans kynnt á landsbyggðinni.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.