Morgunblaðið - 31.12.1998, Side 6

6 C FIMMTUDAGUR 31. DESEMBER 1998
MORGUNBLAÐIÐ
FÓLKIÐ
BAKVIÐ
FRÉTTIRNAR
Árið 1998 verður fólki
misjafnlega eftirminni-
legt. Hjá sumum hefur
það markað djúp spor
og sársaukafull, en hjá
öðrum verið tími sigra,
gleði og athafna. Morg-
unblaðið ræddi við
nokkra einstaklinga
sem tengdust eða komu
við sögu í fréttum árs-
ins sem er að líða.
Engin leið til að
sleppa betur
JÓSEP Sigurjónsson, starfs-
maður Rafveitu Akureyrar,
brenndist illa á höndum og í
andliti er skammhlaup varð í
spennistöð sem hann var að vinna í
hinn 29. október sl. Jósep var að
vinna við tengingu á 11.000 volta
streng og við skammhlaupið varð
sprenging með miklum blossa og
kastaðist hann til vegna þrýstings-
ins. Strengurinn átti að vera
straumlaus en var það ekki vegna
mannlegra mistaka.
Litlu mátti því muna að illa færi
en eins Jósep orðaði það sjálfur; „ég
held að það séu til margar leiðir til
að fara verr út úr þessu en engin til
að fara betur. Það má líka svo litlu
muna þegar svona er og þessir
kraftar komnir af stað og þá ráða
menn engu um hver endirinn verð-
ur.“ Félagi Jóseps, sem var með
honum í spennistöðinni, slapp við
meiðsl þótt hann hafí vissulega orð-
ið var við sprenginguna.
Jósep hefur náð ágætum bata og
hann vonast til að geta hafíð störf
að nýju í byrjun næsta árs. Hann lá
á sjúkrahúsi í 9 daga eftir slysið en
hefur þurft að koma daglega til að
láta skipta um umbúðir eftir að
hann var útskrifaður. Brunasár á
höndum eru að mestu gróin en erf-
iðast var að fá brunasár á fíngri
undan hring sem hann var með, til
að gróa. Plata á hringum bráðnaði
við skammhlaupið og olli dýpsta
brunasárinu. Þá er Jósep enn með
smávægileg óþægindi í öðru auganu
en hann brenndist einnig á höfði og
aftur á eyrnasnepla.
Tvær sprengingar
Jósep sagði að þar sem annar
endi strengsins hefði verið jarð-
bundinn en hinn á spennu hefði
myndast sprenging og hann kastast
frá. „Fyrst kemur jarðhlaup og við
það jónast loftið og eldfimar agnir
myndast. í kjölfarið verður stærri
sprenging á milli fasa en þá hafði ég
kastast aðeins frá og út af mesta
Morgunblaðið/Kristján
JÓSEP Sigurjónsson, starfsmaður Rafveitu Akureyrar, var fluttur til aðhlynningar á FSA eftir slysið þar
sem hann var reifaður á höndum og með umbúðir á andliti. Hann er á nokkuð gdðum batavegi og vonast til
að komast til vinnu á ný f byrjun næsta árs.
hættusvæðinu. Það er einhver að- þetta sem tvo aðskilda hluti. En vega nógu langur tími til þess að ég
dragandi að þessum atburðum en hversu lengi þeir eru að gerast er var ekki með hausinn ofan í seinni
bæði ég og félagi minn skynjuðu ekki gott að segja en þetta var alla sprengingunni.“
yd^;t -
#4 *
Jósep Sigurjónsson á Akureyri
Þröstur Þórhallsson skákmaður
Eftirminnileg
ferð til Kalmykíu
s
ATTA Islendingar, sex skák-
menn, einn fararstjóri og fyr-
irliði skáksveitarinnar, fóru í
lok september til Kálmykíu, sem er
lýðveldi á afskekktum stað í Rúss-
landi. Þar keppti sveitin á Ólympíu-
móti í skák.
„Það var ekki ákveðið að fara í
þessa fer fyrr en daginn áður en lagt
var af stað,“ sagði Þröstur Þórhalls-
son, einn skákmannanna, þegar
hann rifjaði upp ferðina í samtali við
blaðamann Morgunblaðsins. „í
fyrsta lagi var ekki víst að hægt væri
að lenda - ekki víst að flugvöllur væri
fyrir hendi. I annan stað höfðum við
ekki fengið staðfestingu á að skák-
höllin væri tilbúin. Það var samt sem
áður ákveðið að fara að höfðu sam-
ráði við aðrar Evrópuþjóðir."
„Við vorum vongóðir um að allt
væri samt í lagi þegar við lögðum af
stað,“ sagði Þröstur ennfremur. „Við
flugum til Stokkhólms og tókum svo
flug til Moskvu. Þá var okkur til-
kynnt af fulltrúa FIDE að ekki væri
hægt að fara frá Moskvu niður til
Elista, höfuðborgar Kalmykiu, fyrr
en bjart væri orðið, þar sem flugvöll-
urinn í Elista væri þannig að ekki
væri hægt að lenda á honum í
myrkri. Við komumst samt á leiðar-
enda heilu og höldnu. Lendingin
gekk að óskum þótt að flugvélin
sýndist ekki mjög traustvekjandi
þegar við gengum um borð. Þegar
við gengum inn í flugstöðvarbygging-
una þá var málningin næstum blaut á
veggjum, byggingin leit út eins og
hún hefði risið þá um nóttina. Á móti
okkur tók túlkur og landbúnaðarráð-
hen-a Kalmykíu sem heitii- Anatoli
og var einskonar vémdari íslensku
sveitarinnar meðan á dvöl hennar
stóð þama. Svo vorum við lóðsaðir
inn í bæinn og í fjölbýlishús, þar sem
við höfðum stóra hæð fyrir okkur.
Þar hafði hver liðsmaður sér her-
bergi. Okkur var boðið upp á að hafa
rússneska eldabusku og þjón og við
þáðum það þökkum. Þessar aðstæð-
ur vom þannig að þær komu okkur í
opna skjöldu, við áttum ekld von á að
svona vel væri tekið á móti okkur.“
Skákhöllin var ekki tilbúin
Svo byrjaði mótið og frá því hefur
verið sagt út frá sjónarmiði skák-
íþróttarinnar í mörgum fjölmiðlum,
m.a. í Morgunblaðinu. „Helstu tíð-
indin frá þeim vettvangi vom að
rússneska liðið sigraði en það var
ekki óvænt niðurstaða. Skákhöllin
reyndist hins vegar ekki tilbúin
þegar við komum svo grunur okkar
hafði verið á rökum reistur. Það var
einkennileg sjón að sjá tugi verka-
manna hanga utan á veggjum skák-
hallarinnar við störf sín meðan beð-
ið var eftir að mótið gæti byrjað,
það þurfti að seinka því um tvo daga
af þessum orsökum. Daginn eftir að
við lentum þá bauð forseti lýðveldis-
ins, Kirsan Yljumchinov, sem einnig
er forseti Alþjóðaskáksambandsins
FIDE, okkur í kurteisisheimsókn í
forsetahöllina til sín. Þar vorum við
leystir út með gjöfum, m.a. fengum
við vodkaflöskur og kaviar, auk ým-
issa áróðursbæklinga um ágæti for-
setans."
Allt var gert til þess að létta
mönnum biðina meðan verkamenn-
imir luku við skákhöllina. Meðal
annars var íslenska hópnum boðið í
svokallaða „picnik" ferð. „Landbún-
aðarráðhemann sótti liðið og ók því á
bóndabæ nokkum þar sem haldin
var veisla liðinu til heiðurs," sagði
Þröstur. „Eftir að þessari veislu lauk
hófst mótið daginn eftir. Þessi ferð
er í heild sú eftirminnilegasta sem ég
hef farið sem skákmaður fyrir ís-
lands hönd. Bæði vegna þessa og
líka vegna sérkennilegra lifnaðar-
hátta sem við sem aðkomumenn urð-
um óneitanlega vitni að. Þess má
geta að engin stjómarandstaða er til
í Kalmykíu, eða réttara sagt, hún er
aðeins til að nafninu til. Forsetinn
heldur því landsmönnum í heljarg-
reipum ef svo má segja. Mikil fátækt
er þama og lífskjör fólks því bágbor-
in. Fólkið þama er Búddatrúar og
helsta atvinnugreinin er landbúnað-
ur. Nokkrar umræður urðu um
meint mannréttindabrot af hálfu for-
seta Kalmyldu, bæði hér á Iandi og
erlendis áður en mót þetta hófst. En
við gátum ekki séð nein merki um
slíkt meðan á dvöl okkar þama stóð.
Hvað skákmenn snerti var þeim
sýnd sérstaklega mikil gestrisni."