Morgunblaðið - 12.11.1999, Qupperneq 50

Morgunblaðið - 12.11.1999, Qupperneq 50
51í FÖSTUDAGUR 12. NÓVEMBER 1999 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ÞORSTEINN LEO GUNNARSSON Þórsteinn Leó Gunnarsson fæddist í Reykjavík þann 15. júlí árið 1934. Hann andaðist þann 4. nó- vember síðastliðinn. Foreldrar Þórsteins voru Guðmunda Sveinsdóttir, fædd 5. desember árið 1908, dáin 7. ágúst 1996, og Gunnar J.f'ó Þórsteinsson, fáeddur 31. júlí árið 1907, dáinn 6. júlí árið 1989. Systkini Þórsteins voru Erna, maki Gísli Jónsson, sem er látinn, Kristjana, maki Guð- mundur G. Pétursson, og Hrefna, sem er látin, maki Helgi Jónsson. Þann 1. ágúst árið 1973 kvæntist Þórsteinn eftirlifandi eiginkonu sinni, Bergljótu Frí- mann, fædd 1. nóvember árið 1944. Foreldrar Bergljótar voru Sigurjóna Frímann, fædd 17. júní árið 1909, dáin 24. maí árið 1981 og Jóhann Frímann, fædd- ur 27. nóvember árið 1906, dá- inn 28. febrúar árið 1990. Börn Þór- steins og Bergljótar eru Jóhanna, fædd 9. desember árið 1966, eiginmaður Bragi Þór Hinriks- son, börn þeirra Bergþór og Isa- bella; Sigurjóna, fædd 9. desember árið 1966, sambýlis- maður Haraldur Marinósson, dætur þeirra Rakel og Eva, og Gunnar Leó Þórsteinsson fædd- ur 17. ágúst árið 1974. Þórsteinn lærði klæðskeraiðn og stundaði nám við Myndlista- og handíða- skólann. Einnig var hann í nokk- ur ár í Kaupmannahöfn við nám og búningahönnun. Þá hannaði hann ullarvörur og veitti for- stöðu hönnunardeild Iðnaðar- deildar Sambandsins í 13 ár. Utför Þórsteins fer fram föstudaginn 12. nóvember nk. Athöfnin hefst kl. 13.30 í Háteig- skirkju. TSsku pabbi. Þú komst inn í líf okkar systra þegar við vorum fímm ára gamlar. Þú varst glæsilegur maður sem við vorum hreyknar af og skilst okkur á mömmu að strax fyrsta daginn sem við kynntumst þér hafi okkur litist svo vel á þig að við spurðum hvort við mættum ekki kalla þig pabba. Allar götur síðan hefur þú reynst okkur einstaklega vel og viljum við fá að þakka þér fyrir allt það góða sem þú gafst okkur og köilndir. Á þig var alltaf hægt að treysta. Þú varst dulur maður og sagðir kannski ekki margt en náv- ist þín og nærvera, og um fram allt umhyggja, sagði okkur allt. Þetta voru svo stutt og erfið veikindi, elsku pabbi, sem þú tókst á við með þínu ótrúlega æðruleysi og jafnað- argeði og vildir sem minnst um allt þetta tala. Nú eigum við öll um sárt að binda. Litlu barnabömin þín fjögur, sem þú varst svo góður, skilja þetta ekki alveg, sérstaklega hún Isabella, sem alltaf sat í fangi þínu og kúrði sig í hálsakoti. Þar fann hún hlýju, frið og ró. Þau vita nú að þú ert kominn til Guðs og englanna þar sem þér líður vel, eða tiLNangiala, eins og Bergþór sagði. við erum Theu frænku innilega þakklátar fyrir hversu vel hún reyndist þér í veikindum þínum og hversu ómetanlegur styrkur hún var okkur. Sibbu okkar þökkum við líka fyrir alla umhyggjuna. Við biðjum góðan Guð að geyma þig, elsku pabbi, og styrkja okkur öll, þó sérstaklega mömmu og Gunna bróður. Sigurjóna og Jóhanna. Það víst mun drottins vilji, að vegir okkar skilji, hann mun og sefa sorg. Ef loforð h'fsins rætast, að lokum allir mætast í friðarguðsins björtu borg. (J.Fr.) Elskulegi vinur minn og mágur, Þórsteinn. Ekki hvarflaði það að mér er við skildum - í afmæli Jonna - að við ættum ekki eftir að sjást framar í þessu jarðlífi. Hefði eg vitað það þegar við kvöddumst þetta kvöld, hefði eg í kveðjuskyni þrýst hönd þína eilítið þéttar, litið dýpra í augu þér og mælt eitthvað hlýlegt sem þakklætisvott fyrir samfylgd þína og órofa vináttu allt frá því við fyrst kynntumst norður á Akureyri. Þar gekkst þú að eiga mína góðu systur, Bergljótu, sem þá var einstæð móðir að kornung- um dætrum sínum, þeim tvíburun- um Jóhönnu og Sigurjónu. Þeim gekkst þú þegar í föðurstað en árið 1974 fæddist ykkur sonurinn, Gunnar Leó. Allt er þetta myndar- fólk sem nú starfar í Reykjavík að loknu iðnnámi. Þú varst aðkomumaður á Akur- t Ástkær frændi okkar og vinur, ÓSKAR GUÐJÓNSSON frá Jaðri á Langanesi, sem lést á dvalarheimilinu Hrafnistu í Reykjavík miðvikudaginn 10. nóvember, verður jarð- sunginn frá Fossvogskapellu mánudaginn 16. nóvember kl. 10.30. Fyrir hönd aðstandenda, Guðjón Davíðsson, Anna M. Eymundsdóttir, Þórdís Davíðsdóttir, Hafsteinn Steinsson. t Okkar elskulega uppeldisdóttir, dóttir og systir, EYRÚN GUNNARSDÓTTIR, Ásgarði 3, Reykjavík, er látin. Eyjólfur Arthúrsson, H. Svava Þorsteinsdóttir, Guðrún Gerður Eyjólfsdóttir, Gunnar L. Benediktsson og systkini. eyri - fæddur Reykvíkingur, en ekki var þá laust við ríg á milli þessara tveggja „stórborga" og fannst sumum höfuðborgarbúum sem við Akureyringar værum du- lítið merkilegir með okkur og að alls kyns klíkur réðu hér ríkjum og lituðu mannlífið. Ekki vil eg svara fyrir um slíkt í minningargrein. En á Akureyri hófuð þið Begga ykkar búskap og ekki var annað að sjá en að þú hafír auðveldlega samið þig að háttum norðanmanna. Kom menntun þín i klæðskeraiðn þegar að góðum notum auk þess að þú varst danskmenntaður fatahönn- uður. Þú réðir þig að Ullarverksmiðju SIS - Gefjuni - þar sem þú starfað- ir síðan alla tíð á meðan þið bjugg- uð á Akureyri. Voru þér fengin hin margvíslegustu ábyrgðarstörf sem þú leystir af mikilli prýði. Nægir að nefna peysurnar þínar, nýstárlegar að gerð og hinar eigulegustu flíkur, eða værðarvoðirnar góðu, ullar- teppin. Vart fannst það heimili á Akureyri sem ekki átti sitt Gefjun- arteppi. Einnig komst þú að hönn- un og framleiðslu skinnafatnaðar sem var þá afar vinnsæll undir vör- umerkinu Mokka. Bar allt frjóu ímyndunarafli þínu gott vitni. Á þeim tíma var uppgangur SIS mik- ill. Víða um land voru reknar prjóna- og saumastofur á vegum Sambandsins með höfuðstöðvar á Gleráreyrum. Oft varst þú í ferðum á milli þessara staða sem eftirlits- maður og leiðbeinandi. Þekktir þú orðið víða til á landinu þar sem þú áttir orðið góðan hóp vina og kunn- ingja. Sem hönnuður sóttir þú tísk- usýningar erlendis, oft í París. Það segir okkur að fatahönnuður SIS á Akureyri hafði metnað til að bera og hafa erlendir straumar - eflaust fyrir þitt tilstilli - náð til okkar gömlu góðu Gefjunar á Gleráreyr- unum. I slíkum ferðum var gjaman komið við á erlendum listasöfnum enda hafðir þú næmt auga fyrir myndlist, teiknari góður og málari ef því var að skipta. Oft sá eg hjá þér teikningar sem voru forvinnan að þeim flíkum sem síðar urðu að veru-leika í framleiðslu Gefjunar. Þar leyndi sér ekki þitt meistara- lega handbragð. Stundum fórum við saman á málverkasýningar sem haldnar voru á Akureyri. Var þá enginn asi á okkur enda ræddir þú gjarnan efni sýninganna af næm- um skilningi og hógværð við við- komandi listamenn ef færi gafst. Heimili ykkar Beggu sýndi líka svo ekki fór á milli mála, að þar bjuggu næmar manneskjur og listelskar. En skjótt skipast veður í lofti. Ullariðnaður íslendinga er nú að mestu aflagður. Kemur þar til inn- flutningur frá löndum sem hafa á að skipa ódýrara vinnuaflý en hér er í boði. Sambandið - SIS, sem eitt sinn var stórveldi í umsvifum okkar íslendinga er nú ekki lengur til. Verksmiðjurnar gömlu á Akur- eyri eru hættar að mala þjóðinni gull. Starfsfólki einfaldlega sagt upp, dyrum lokað og ekkert kemur í staðinn. Akureyri er ekki lengur sá iðnaðarbær sem við vorum svo stolt af á sínum tíma. Sú verk- menning sem þar hafði þróast heyrir nú sögunni til og mun seint endurvakin. Vonandi munu sagn- ritarar þekkja sinn tíma og gera rekstri Sambandsins á Akureyri góð skil enda var þar alla tíð starf- að af stórhug og með myndarskap. Starfsfólk SIS á Akureyri varð nú - eftir uppsagnir - að hugsa sitt ráð. Svör ykkar Bergljótar urðu þau að flytjast búferlum til Reykja- víkur - í gamla heimahaga Þór- steins. Þar bar fundum okkar aftur saman. Þið stofnuðuð nýtt heimili á Vesturgötu 56 þar sem friður sveif yfir vötnum, engu síður en á Akur- eyri. Þar var sömu gestrisninni fyrir að fara. Mér hefir oft verið ráðgáta hvemig þið gátuð alltaf tekið á móti gestum sem gjaman komu án nokkurs fyrirvara. Alltaf var slegið upp smáveislu, oftast með tilheyrandi kertaljósum og blómum í vösum. Þetta var notaleg umgjörð um okkar fundi og sam- ræður sem fram fóru, oftar en ekki á léttari nótunum. Ef sjónvarpið bauð upp á gott efni - sem oft var, gat eins verið notalegt að sitja með gestgjöfunum og njóta með þeim góðrar dagskrár. Þórsteinn var að eðlisfari bjartsýnn og stórhuga maður. Eft- ir að komið var suður ætlaði hann að vinna áfram að iðn sinni og setti því upp verkstæði á Barónsstígn- um. Tíminn leiddi í ljós að ekki var nægilegt að gera enda fatasaumur að mestu aflagður hér á landi mið- að við það sem áður var. Fatnaður nú mest innfluttur og á því verði að innlend framleiðsla var ósa- mkeppnishæf. En Þórsteinn hafði ekki hugsað sér að láta í minni pok- ann þótt tímar væru erfiðir. Á Suð- urgötunni opnaði hann aftur fata- verkstæði sem bauð uppá viðgerðarþjónustu og fatabreyting- ar, auk þess að hann saumaði sér- staklega á konur sem ekki fundu sér fatnað við hæfi. Þessar konur kunnu vel að meta handbragð Þór- steins sem „dressaði þær upp“ svo eftir var tekið. Nú sem áður var þó ekki nóg að gera. Þórsteinn lokaði á Suðurgötunni og fór að vinna heima, enda með húsnæði sem losnaði eftir að börn voru flutt að heiman. Elsku Bergljót. Hér læt eg stað- ar numið þótt enn sé af nokkru að taka. Eg votta þér og börnunum ykkar mína dýpstu samúð sem og öðrum aðstandendum Þórsteins. Mæli eg þá fyrir munn fjölskyldu minnar allrar. Eg veit að það er sárt að sjá á bak þeim góða dreng sem Steini þinn var, enda áttuð þið einstaklega vel saman. Nú reynir á þig að fara nærfærnum höndum um blómin sem borist hafa af þessu tilefni. Þar ert þú á heimavelli enda kaust þú á árum áður að starfa við blómaverslanir, bæði við almenna afgreiðslu og tilfallandi skreyting- ar. Oft kirkjuskreytingar. Þú átt mikið lof skilið fyrir tryggð þína við Steina allt til síðustu stundar. Hvernig þú af æðruleysi annaðist hann í erfiðum veikindum sínum. Börnin ykkar létu heldur ekki sitt eftir liggja. Tíminn er mikill græðari og læknar að lokum öll sár. Þórsteinn er heldur ekki horfinn okkur með öllu. Eftir stendur minningin í hug- um okkar og verður hún ekki met- in til fjár. Þótt nú hafi verið höggv- ið mikið skarð í okkar hóp, er það von mín og vissa að við sem eftir stöndum eigum eftir að hittast marga góða stund svo sem verið hefir. Við erum svo heppin að eiga samhenta fjölskyldu sem áður hef- ir orðið fyrir skakkaföllum. Slíkt er til þess að herða menn og þroska; Við leggjum því ekki árar í bát. I bók bóka er okkur öllum lofað framhaldslífi. Eg er þess fullviss að við eigum eftir að hitta þá ættingja okkar og vini aftur sem farnir eru á undan okkur inn á annað og æðra tilverusvið. Ef eitthvað er að marka drauma vil eg og ætla að Þórsteinn okkar hafi þegar hlotið góðar viðtökur að loknu sínu lífs- hlaupi. Megi góður Guð styrkja okkur öll og styðja í lengd og bráð, Bergljót mín. Þess biður bróðir þinn, Valgarður Frímann. Kæri vinur, margra góðra stunda er að minnast. Hlátur þinn og húmorinn var alltaf jafn smit- andi og hlustandi varstu sá besti. Þau vora ófá matarboðin hjá þér og Beggu þar sem við sátum langt fram á nótt og veltum lífsspurning- unum fyrir okkur en alltaf var stutt í spaugið og hláturinn sem heyrðist langt út á götu. Stundum voru rok- urnar jafnvel það miklar að heilu snóhengjurnar hrandu af húsþök- um. Ég minnist sérstaklega boðs sem þú og Begga hélduð á páska- dag þar sem þið tókuð á móti okk- ur af rausn og gleði. Við sátum all- an þann dag og röðuðum í okkur hverri kræsingunni á fætur ann- arri. Ibúðin ljómaði af kertajósum og páskaskrauti og okkur leið vel. Þú varst alltaf til í að taka okkur kellurnar í stuttar dagsferðir þar sem margt var skoðað og rætt. Með þér var auðvelt að sjá gleðina í hinu smáa. Ég hitti þig síðast í Hveragerði í sumar þegar þú og Begga heim- sóttuð mig. Þar ætlaði ég aldeilis að breyta lífsstfl mínum. Við feng- um okkur heilsufæði saman og sennilega hefur þér ekki þótt mat- urinn mjög lystugur en lést á engu bera. Stuttu síðar greindust veikindi þín sem þú fórst í gegnum af sama æðraleysi og hægversku og eink- enndi þig allt lífið. Kallið kom of fljótt. Það verður skrítið að upplifa að þú sért farinn, það séu ekki lengur Begga og Þor- steinn, því þið vorað sem eitt. Kæri Þorsteinn, missir okkar er mikill en minningin um góðan dreng mun ylja okkur um ókomin ár. Við viljum þakka þér fyrir allt sem þú gafst okkur. Það var heiður og gleði að fá að kynnast þér. Guð blessi þig. Elsku Begga og fjölskylda, við vottum okkar dýpstu samúð og biðjum Guð að styrkja ykkur. Kær kveðja. Sigurbjörg og Ijölskylda. Það var mikil sorg og vantrú, að það væri komið að leiðarlokum hjá Steina, en það var Þorsteinn Leó oftast kallaður af fjölskyldunni og vinum sínum. Okkur setti hljóða, þótt við vissum að hann gengi ekki heill til skógar. Steini var kátur og skemmtileg- ur í vinahópi, þótt hann væri hæg- látur og dulur að eðlisfari. Steini var fæddur og uppalinn í Reykja- vík og var næstelstur af systkinum sínum, sem voru fjögur. Steini og Begga mín, mikið þökkum við ykkur fyrir allar okkar samverastundir, sérstaklega þökk- um við fyrir þær stundir þegar við vorum saman í vikuorlofi, bæði í Borgarfirðinum og Grímsnesinu, þá ekki síður dagsferðir okkar út í guðsgræna náttúruna. Steini, sem var listamaður, hafði unun af að vera úti í náttúrunni. Þegar maður á besta aldri fellur frá hugsar maður um hvað við hefðum getað gert og hvað við átt- um eftir að gera saman úti í sveit- inni og njóta þeirra réttinda að geta hlustað á hljóðið sem var svo kyrrlátt og gaf manni innri frið. Ég og systir þín kveðjum þig með söknuði og vottum Bergljótu og börnum ykkar okkar innileg- ustu samúð. Kristjana Gunnarsdóttir, Guðm. G. Pétursson. Elsku Steini! Það er svo undarleg tilfinning að skrifa minningargrein um þig svona ungan og fallegan, alltaf svo smart í tauinu og alltaf gladdist ég sérstaklega þegar ég fékk hól frá þér. Sem bam bjó ég hjá þér og Beggu og ykkar fjöldskyldu fyrir norðan á sumrin. Alltaf fann ég fyrir væntumþykjunni frá þér Steini minn og alltaf hafa steinar verið í sérstöku uppáhaldi hjá mér, það er eitthvað svo mikið við þá og það var alltaf gott að koma til ykk- ar Beggu og heyra þennan sér- staka hlátur þinn, sem er í bland dálítið stríðnislegur. Það var alltaf stutt í húmorinn hjá þér og man ég ekki eftir þér öðruvísi en með bros á vör í faðmi þinnar yndislegu fjöl- skyldu sem þú varst svo stoltur af og klæddir svo vel. Síðast þegar við hittumst kom- um við Frissi með hana Doppu okkar í heimsókn og það stóð ekki á góðum ráðum varðandi uppeldið og mér þótti næsta víst að þið mynduð eiga einhverjai' stundir saman enda bauðst þú til að passa hana ef á þyrfti að halda. Þá hefði ég ekki trúað að tíminn væri svo stuttur eftir, að myndum ekki hitt- ast aftur í þessu jarðlífi, enda varst þú svo burðugur að það var ekki að sjá eða finna að þú værir jafnveik- ur og raun ber vitni. En ég trúi því þó að við eigum eftir að hittast aftur og þá kannski staldra svolítið lengur við og gefa okkur meiri tíma til að spjalla um lífið og tilveruna sem getur verið svo björt og fögur. Mér finnst vænt um, Steini minn, að þú ert hættur að kveljast og hefur nú farið á fund ættingja þinna og vina á öðra til-
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.