Dagblaðið Vísir - DV - 24.07.1985, Qupperneq 12

12
Útgáfufélag: FRJÁLS FJÖLMIDLUN HF.
StjórnarformaSurog útgáfustjóri: SVEINN R. EYJÓLFSSON.
Framkvæmdastjóriog útgáfustjóri: HÖRÐUR EINARSSON.
Ritstjórar: JÓNAS KRISTJÁNSSON og ELLERT B. SCHRAM.
Aöstoöarritstjórar: HAUKUR HELGASON og ELÍAS SNÆLAND JÓNSSON.
Fréttastjórar: JÓNAS HARALDSSON og ÓSKAR MAGNÚSSON.
Auglýsingastjórar: PÁLL STEFÁNSSON og INGÓLFUR P. STEINSSON.
Ritstjórn: SÍÐUMÚLA 12—14. SÍMI 686411. Auglýsingar: SÍÐUMÚLA33. SÍMI 27022.
Afgreiösla.áskriftir.smáauglýsingar.skrifstofa: ÞVERHOLTI ll.SÍMI 27022.
Sími ritstjórnar: 686611.
Setníng, umbrot, mynda-og plötugerð: HILMIR HF„ SÍÐUMÚLA 12.
Prentun: Árvakurhf.,
Áskriftarverð á mánuði 340 kr. Verö í lausasölu 35 kr.
Helgarblaö40kr.
Lífróöurað feigðarósi
Engin skýring hefur fengizt á ofurkappi þingmanna
Sjálfstæðisflokksins við skyndiafgreiðslu framleiðslu-
ráðslaga landbúnaðarins á síðustu dögum Alþingis í sum-
ar. Hvers vegna gengu þeir harðar fram en framsóknar-
þingmenn, sem sumir efuðust um gagn frumvarpsins?
Enn síður er hægt að skilja viðbrögð formanna flokks
og þingflokks sjálfstæðismanna við fyrstu afleiðingu lag-
anna, stórhækkun kjarnfóðurgjalds. Þeir virðast halda,
að kjósendur viö sjávarsíðuna og neytendur almennt trúi
því, að hækkunin sé ákvörðun Framsóknarflokksins.
Árum saman hafa stjórnmálamenn verið varaðir við
áformum landbúnaðarmafíunnar, sem hefur virki sín í
framleiðsluráði, búnaðarfélagi, stéttarsambandi og
ráðuneyti. Hún hefur stefnt að aukningu eigin valda og yf-
irfærslu ríkisrekstrar hefðbundinna búgreina á allar bú-
greinar.
Landbúnaðarmafían vill stöðva verðsamkeppnina, sem
hingað til hefur ríkt í eggjum, alifuglum og svínum. Hún
vill stöðva, að upp rísi stórvirkir framleiðendur, sem
lækka verð fyrir hinum. Hún viíl, að hver framleiðandi fái
kvóta og einokunarverð fyrir það magn.
Um leið vill landbúnaðarmafían stöðva minnkunina á
neyzlu hefðbundinna afurða nautgripa- og sauðfjárrækt-
ar á kostnað neyzlu eggja, alifugla og svína. Hún vill nota
kjarnfóðurgjaldið til að gera hefðbundnu afurðirnar ódýr-
ari og afurðir hliðarbúgreinanna dýrari.
Ennfremur vill landbúnaðarmafían ná betri tökum á
peningastraumum landbúnaðarkerfisins. Með 130%
kjarnfóðurgjaldi nær hún til sín verulegum fjármunum,
sem hún getur síðan skammtað á þann hátt, að gæludýr-
um sé gert hærra undir höfði en hinum, sem malda í mó-
inn.
Við höfum reynsluna frá síðasta ári. Þá greiddu eggja-,
alifugla- og svínabændur 79 milljónir króna í kjarnfóður-
gjald til mafíunnar og fengu hálfa milljón til baka. Af-
gangurinn fór í hefðbundna landbúnaðinn, þar á meðal til
niðurgreiðslu á verði áburðar.
Loks vill landbúnaðarmafían reyna að koma í lóg of-
framleiðslu fjölda grænfóðurverksmiðja, sem hafa verið
reistar fyrir opinbert fé á síðustu árum. I því skyni lýgur
ráðherra því, að heimsmarkaðsverð á kjarnfóðri sé falskt
verð, niðurgreitt af Efnahagsbandalaginu.
Hið rétta er, að Efnahagsbandalagið greiðir niður verð
á sínu kjarnfóðri til að gera það samkeppnishæft við ann-
að kjarnfóður frá löndum, sem hafa meiri framleiðni á
þessu sviði og geta selt á lágu heimsmarkaðsverði, án
þess að nokkrum niðurgreiðslum sé beitt.
Engin ástæða var til að koma framleiðslustjóm land-
búnaðarmafíunnar á egg, alifugla og svín. Markaðurinn
hefur hingað til séð um að halda framleiðslu og eftirspurn
í jafnvægi. 1 hinum framleiðslustýrðu greinum sauðfjár
og nautgripa hefur hins vegar ríkt geigvænleg offram-
leiðsla.
Áform landbúnaðarmafíunnar hafa oft komið í ljós í
ræðu og riti, beint og óbeint. Ekki hefur heldur staðið á
aðvörunum, sem hefur verið beint gegn þessum ráða-
gerðum. Til dæmis voru þingmenn Sjálfstæðisflokksins
varaðir við lögunum, sem þeir knúðu í gegn,
Enginn vafi er á, að lög þessi munu reynast neytendum
afár dýr, þar á meðal kjósendum Sjálfstæðisflokksins í
þéttbýli og viö sjávarsíðuna. Þingmenn flokksins flutu
ekki sofandi að þessum feigðarósi, heldur reru þangað
hreinan lífróður. Á að líta á það sem sjálfseyðingarhvöt?
Jónas Kristjánsson
.ase.f UOl .K HUOÁOIJ5JWQIM .Vci
DV. MIÐVIKUDAGUR 24. JULI1985.
„Er virkilega hægt að ætlast til þess að aldrei megi lögregiumaður reiðast?"
Lítiisháttar
um kvein
tögreglumanna
Krafa Lögreglumannafélags
Reykjavíkur um aö einstakur lög-
reglumaöur sé ekki gerður ábyrgur
geröa sinna er vissulega ekki svara-
verö. En hún er athyglisverð vegna
þess aö hún snertir spurningar sem
hafa legið i þagnargildi í umfjöllun
um Skaftamálið. T.d. þessa: Hvaða
ályktun, varöandi dómgreind og
ábyrgö lögreglumanns, getum viö
dregið af þeirri vitneskju að hann
gerir slíka hluti? Er viðunandi aö
sekta svona mann og senda hann svo
aftur tilstarfa?
Raunverulegt
vandamál
Bak viö ályktun lögreglumann-
anna leynist raunverulegt vandamál
sem þeir eiga viö aö stríða. Ég er
einn þeirra mörgu sem hafa horft
upp á dagfarsprúða, greindarlega og
geðþekka lögreglumenn breytast í
einni svipan í ömurlegustu útgáfu af
mannskepnunni: ofbeldismenn í
ham. Margir nánustu vinir mínir
hafa veriö illa barðir af lögreglu-
mönnum í gegnum árin þótt ég hafi
sloppið aö mestu. Hins vegar hef ég
líka komist í ham og lamið veikum
mætti á breiðar heröar lögreglu-
manns sem var bersýnilega á önd-
verðum meiði við mig í pólitíkinni;
hann varð þess ekki var og ég slapp
við refsingu. En að hve miklu leyti
var ég ábyrgur gerða minna þá?
Maðurinn var jú að svívirða fána
sem mér þótti þá bera af öllum
öðrum fánum heims. Seinna fann ég
að öðrum þræði var hann lika fáni
kúgunar, eins og allir fánar.
Kvein lögreglumanna er til komið í
og með vegna vandamála sem við
veröum að kannast við. Á hvaða for-
sendum eru menn valdir í lögregl-
una? Hvernig er hægt að koma í veg
fyrir að menn missi stjóm á sér í
bræði? Er virkilega hægt að ætlast til
þess að aldrei megi lögreglumaður
reiðast? Einu sinni sparkaði ég í
belju. Djöfull var hún þver. Hún er
nú löngu farin héöan og ég elska
hana enn. En í fúlustu alvöru tel ég
sjálfan mig öldungis ófæran um að
PÉTUR KNÚTSSON
STUNDAKENIMARI VIÐ
HÁSKÓLA ÍSLANDS
axla þá ábyrgð sem lögreglumenn
bera; hef þó betri stjórn á mér en
margir. Og meir: ég hefði vafalaust
lyft vopninu mínu og hleypt af með
hinum í My Lai. Grátandi af sjálfs-
viðbjóði eða öskrandi af bræði eða
hvort tveggja í senn. Sama er
börnunum og gamalmennunum sem
féllu þar. Sama er svertingjastrákn-
um sem liggur á gólfi lögreglubíls í
Soweto. Sama er Skafta.
Að vísu ber lögreglumaður ábyrgð
á gerðum sínum. En yfirmaður hans,
sá sem aftur og aftur á starfsævinni
hefur þóst ekki sjá ofbeldi undir-
manna sinna, hann ber langtum
meiri ábyrgð. Og dómsmálaráð-
herra, sem samkvæmt formúlunnar
reglu er kosinn af okkur öllum til að
bera ábyrgð fyrir okkar hönd, hann
er ennþá sekari. Og við sem kusum
hann: við berum höfuðsökina. Þetta
er lýðræðið, elsku vinir. (Og við sem
kusum hann ekki — hvar í ósköpun-
um stöndum við?)
Fjársektir
ná engri átt
Að afgreiða svona mál með sektum
og senda manninn aftur til starfa
nær auövitaö engri átt. Lágmarks-
skynsemi væri að útvega slíkum
mönnum atvinnu við þeirra hæfi —
utan lögreglunnar. En ansi er ég'
hræddur um að fámennt gæti orðið í
lögreglunni ef skynsemin fengi aö
ráöa. Ég efast um að nokkur maður
!sem ég þekki sé fær um aö halda still-
ingu sinni við öil hugsanleg lögreglu-
störf. Lögregla er starfsstétt sem
telur það í verkahring sínum að beita
af og til ofbeldi. Og á meðan okkar
þjóöfélag er slikt að mönnum finnst
þörf á lögreglu með þessu sniöi
verður Skafti barinn. Aftur og aftur.
Það er ekki við einstaka lögreglu-
menn að sakast.
Nú á sunnudagsmorgni er frétta-
þulur í útvarpi að segja mér að róstu-
samt hafi verið í miðborginni í gær-
kvöldi. Um daginn var sett nýtt met í
umferðarslysum á höfuðborgar-
svæðinu. Við bregðumst við þessari
óáran með því aö auka iöggæslu,
með því að setja lög um bílbelti. Og
vissulega eru slíkar aðgerðir
nauðsynlegar. En alltaf koma í ljós
fleiri og verri vandamál, alltaf verða
varnaraðgerðirnar flóknari og
þyngri í vöfum. Einhvern tíma
verðum við að segja stopp.
Það er gott og blessað að setja
undir lekann. En betra væri að
skipta um þak.
Pétur Knútsson.
tjji, „Aö afgreiða svona mál meö fjár-
sektum og senda manninn aftur til
starfa nær auðvitað engri átt.”