Þjóðviljinn - 12.06.1982, Blaðsíða 12

Þjóðviljinn - 12.06.1982, Blaðsíða 12
12 StÐA — ÞJÓÐVILJINN Helgin 12.-13. júnl 1982 Mikil náttúrufegurö er í Botnsdal. Innst I honum fellur Botnsá i hrikalegu gljúfri sem sést hér á myndinni. 1 þvi er Glymur,einn hæsti foss á landinu. ( nágrenni Reyk|avíkur er fjöldi skemmtilegra gönguleiða og eru sumar þeirra fornar mi'ög. Á hvftasunnudag ákvað undirritaður að leggja land undir fót við f jórða mann í stað þess að eyða helginni í fánýta flatmögun ellegar tilgangslausa bíltúra. Það er nef nilega þannig að með því að reyna dálítið á sig út í Guðs grænni nátúrunni fær maður einhvern veg- inn tilverurétt í henni, skynjar hana sem hluta af sjálfum sér og samsamar sig jörðinni. Þó að við værum öll að mestu orðin afvön hreyfingu eftir vetrarlanga innisetu við skrifborð eða nótnaborð ákváðum við að leggja sjálfan Leggjabrjót undir fót en svo er leiðin frá Botni í Hvalfirði yfir til Þingvalla yfirleitt nefnd Áður var hún köjluð Botns- heiði. Rétt fyrir klukkan átta aö morgni hvítasunnudags vorum viö öll saman komin við Um- feröarmiðstöð, allsyfjuð, og stig- um um borö I Norðurleiöarrútu. A leiðinni inn i Hvalfjörð lamdi regnib rútuna utan og var ekki laust viö kviöa i innstu hjarta- rótum þó aB viB bærum okkur vel. Kannski vorum viB aB leggja i svaBilför — háskaför, vosbúB. Brátt stóBum viB i hlaBinu á Botnskála og horfBum á eftir rút- unni og var þá ljóst aB ekki varB viB snúiB. ViB vorum ákveBin i að byrja för okkar meB kaffisopa en skálinn var harBlæstur og lifvana. Nú voru góB ráð dýr. ViB gengum allt i kringum skálann og börBum hann utan hvar sem viö var komið. Eftir langa mæðu opn- uðust dyr og hálfsofandi kona kom í gættina. Hún sagðist ekki hafa fengið svefnfrið alla nóttina og var svolitið byrst. Hún bliðk- aðist þó brátt og hleypti okkur inn. Fljótlega fór kaffiB aB malla I könnunni og við fengum brauð með. Þegar við lögðum I hann var stytt upp og var m.a.s. dálitið bjart að sjá upp til Súlnanna. Við þáð jókst bjartsýni og þrek. Botnsá, sem iiðast niður Botns- dal, skiptir sýslum. Að norðan er Borgaríjaröarsýsla en að sunnan Kjósarsýsla. Dalurinn er ákaf- Gengift upp brattann. Brynjudalur og Hvalfjörður i baksýiu lega fagur, vel gróinn og skóg- lendi töluvert i honum. Hvalfell fyrir botni hans setur mikinn svip á hann og einnig stórfengleg gljúfur. I raun og veru er styttra að hefja Leggjabrjótsferð upp úr Brynjudal en hann er ekki eins fallegur og þess vegna völdum við Botnsdal. Til þess aö þurfa ekki að vaöa Botnsá fórum viö strax yfir hana á brií á þjóðveginum og gengum upp sunnan megin. Reyndar var þetta óþarfi þvi einnig er hægt að komast yfir á göngubrú á móts við Stóra-Botn, skömmu áður en lagt er á brattann. Liklega eru 3—4 km inn i botn á þessum unaBsfagra dal og er þaB sann- köluB skemmtiganga á leirum og völlum meB skógarlundi á viB og dreif. Þegar innar dregur verBur landiB skornara og þrengist meB holtumog hólum. Innst I Botnsdal sveigir leiBin til hægri upp á milli Asmundartungu og Hrisháls og er þar ruddur jeppavegur sem nær töluvert upp eftir. Brátt blasir Glymur viB hinum megin i dalnum, einhver hæsti foss landsins. Hann fellur um 100 metra niBur i hrikalegt gljúfur. A hinn himinháa Glym hver sem skimar lengi fær I limu sundl og svim sem á rimum gengi A vinstri hönd rennur HvalskarBsá niBur brekkur og klettastalla í ótal fossum og iðu- föllum en sums staöar eru skessukatlar. Gaman er að ganga fram á brún af og til og virða fyrir sér þessa kátu á. Við förum okkur hægtenda höfum við allan daginn fyrir okkur og ekki borgar sig að fara of geyst til að byrja með. Botnssúlur eru beint fram undan og leika úrg ský um tinda. Ekki er þó farið að rigna ennþá. A vinstri hönd sér upp i Hvalskarð en á hægri hönd hefur Brynju- dalur opnast. Múlafjall skilur hann frá Botnsdal og það er vel þess virði að staldra við og horfa út Hvalfjöröinn sem nú er orðinn skýr og tær og lygn. Við stiklum yfir blauta mela, vööum mýrar og hoppum yfir smálæki og keldur. A vegi okkar verður öflug sauðfjárveiki- varnargirðing og nú er lagt á brattan langan og stórgrýttan

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.