Dagblaðið Vísir - DV - 28.10.1995, Blaðsíða 4

Dagblaðið Vísir - DV - 28.10.1995, Blaðsíða 4
4 *', éttir LAUGARDAGUR 28. OKTÓBER 1995 Fjölskyldan að Hjallavegi 4 og ellefu ára ættdngi björguðust úr snjóflóðinu á Flateyri: Hélt þetta ætlaði aldrei að taka enda - segir Brynjólfur Garðarsson sem leitaði nágranna sinna og félaga í rústunum „Ég vaknaði við smell um leið og flóðið lénti á húsinu, Snjórinn kom inn í herbergið og síðan varð allt í einu bara þögn. Um leið áttaði maður sig á því hvað hafði gerst," segir Brynjólfur J. Garðarsson, 36 ára skipstjóri á Flateyri, í viðtali við DV í gær en hann var í hópi þeirra Flat- eyringa sem komu til Reykjavíkur með Ægi í gærmorgun. Brynjólfur kom ásamt fjölskyldu sinni; eigin- konunni Herdísi Egilsdóttur og tveimur ungum dætrum, en á ótrú- legan hátt björguöust þau öU úr snjóðflóðinu á Flateyri aðfaranótt -fimmtudagsins. Þau bjuggu að Hjallavegi 4, sem er raðhús, og er heimihð rústir einar eftir flóðið. Ell- efu ára bróðursonur Brynjólfs gisti hjá þeim um nóttina og tókst Brynj- ólfi og fieirum að moká hann lifandi upp úr rústunum á klukkutíma. Þau misstu ekki ættingja í flóðinu en nágranna og kunningja til fjölda ára úr kauptúninu er vitanlega sárt saknað. Þegar viðtahð fór fram á heimili ættingja þéirra hjóna í Reykjavík í gær voru þau rétt að ná áttum eftir hörmungarnar og langa sjóferð með Ægi frá Flateyri. Fram undan var að hitta þá Flateyringa sem komu suður í gær og ættingja þeirra. Þau voru þó reiðubúin til að segja reynslu sína frá fimmtudags- nóttinni. Saga þeirra er ljós í því myrkri sem ríkt hefur á Flateyri síð- ustu daga. Rúmið fært til daginn áöur Nóttina örlagaríku svaf yngri dótt- irin, Rakel María, 1 árs, í rúmi við fótagafl hjónarúmsins. Daginn áður hafði rúmið hennar staðið undir glugganum sem snjórinn kom inn um. Brynjólfur segir að Rakel hefði veriö færð frá glugganum þar sem þau hjónin óttuðust að hún væri að fá kvef. Ef rúmiö hefði ekki verið fært er óvíst hvort Rakel væri á meðal okkar nú. Hún hefði a.m.k. fengið glerdrífu yfir sig og mikinn snjó. Herdís segjst hafa veriö yöknuð og staðin upp frá rúrriinu þegar flóðiö skall á húsinu. „Ég vaknaði upp augnabliki áður. Ég fann fyrir miklum drunum og vissi strax hvað var að gerast. En ég komst ekki langt frá rúminu því ósköpin dundu strax yfir. Snjórinn kom ekki svo mikið yflr okkur en nóg samt," segir Herdís. Þegar fióðiö var gengið yfir og þau Brynjólfur og Herdís búin að ganga úr skugga um að allt væri í lagi með þau þrjú í hjónaherberginu fóru þau að hrópa og kalla út í kolsvart myrkrið. Fengum engin svör „Við fengum engin svör. Það ríkti algjör dauðaþögn. Bróöursonur minn, Anton Smári, svaf í næsta herbergi við okkur en eldri dóttir okkar, Tara Ósk, var í hinum enda hússins. Ég kom mérí peysu, buxur og sokka og tókst að klóra mig upp snjófargið og út um rifu á herbergis- loftinu. Þegar ég kom út úr herberg- Brynjólfur Garöarsson gengur niöur landganginn á Ægi í gærmorgun ásamt dætrum sínum, Rakel Mariu í fanginu og Töru Ósk fyrir framan. Herdís Egilsdóttir hélt á barni kunningja sinna á Flateyri þegar hún yfirgaf Ægiígærmorgun. DV-myndir inu horfi ég beint upp í himininn því þakið var nánast horfið af húsinu. Ég kallaði þá eftir Töru og til allrar hamingju svaraði hún þá strax. Hún var þá búin að klóra sig upp en snjór- inn náði alyeg upp undir ris í hennar herbergi. Ég náði henni undan risinu og fór með hana til Herdísar og Ra- kelar, sem höfðu hreiðrað um sig í holu í herberginu, og sagði þeim að vefja sængur utan um sig," segir Brynjólfur. Því næst fór hann að huga að Ant- oni Smára en leíst ekki á blikuna þar sem ekkert sást í herbergið hans. „Það var allt brotið og bramlað og ég sá að ég gat lítið gert einn. Svo er mér litið austur eftir yfir raðhúsin við hhðina á okkur og þar blasti bara við auðn. Það var eins og sprengja hefði faUið á kauptúnið." Á því augnabliki áttaði Brynjólfur sig á að eitfhvað ægilegt hefði gerst. Hann fór aö næsta húsi sem hann sá heillegt og ræsti einn nágranna sinn. Því næst fór hann aftur að húsi sínu og náði í Herdísi og dæturnar og kom þeim í öruggt húsaskjól. Þá var Brynjólfur enn á sokkaleistun- um, orðinn blautur og kaldur, en fékk galla hjá vinafólki þeirra. Næsta verk var að fara að finna Anton Smára. „Það gekk rosalega illa að moka og við heyrðum ekkert í honum. Við vorum þrír á fullu að moka niður á tveimur stööum. Útveggurinn hafði gengið inn í flóðinu og þetta leit mjög illa út. Það var alls' staðar fyrirstaöa. Eftir svona klukkutíma heyrðum við loks í honum. Það var þvílíkur léttir að ég get varlá lýst því," segir Brynj- ólfur um björgunina á Antoni Smára. Tréveggur hafði faltið ofan á Anton og lá hann í grúfu á þykkri dýnu á gólfinu. Hann gat ekkert hreyft sig fyrir snjó og glerbrot höfðu stungist í læri hans. Til að komast að honum urðu Brynólfur og félagar að notast við hjólsög og saga í sundur spýtu. Átti erfitt með að anda „Það var töluvert mikiö magn af blóði sem hann hafði misst. Hann sagðist eiga erfitt með að anda og bað okkur að flýta sér. Við sögðum aUtaf að þetta væri alveg að koma, alveg að koma, og hann stóö sig eins og hetja, missti aldrei meðvitund. Áður en við fórúm að hreyfa við honum gat ég ekki annað en tekið stærstu glerbrotin úr lærinu á honum. Þá var hann farinn að kvarta mikið undan kulda," segir Brynjólfur en Antoni var komið yið fyrsta tækifæri á sjúkrahús á ísafirði þar sem hann er nú óðum aö ná sér. Þegar búiö var að bjarga Antoni fór Brynjólfur að aðstoða við björgun. Þá var klukkan um hálfátta um morguninn. Næstu klukkutímana var hann á fullu við mokstur, eða þar til hjálp barst frá ísafirði. Éftir það aðstoðaði hann einkum viö að leiðbeina björgunarmönnum um rústirnar til að þeir áftuðu sig betur á staðháttum. Hann lenti í því að þuffa að finna nágranna sinn úr næsta raðhúsi látinn og þá segist hann hafa verið við það að gefast upp. „Það var ægilegt að ganga um svæðið. Flest húsin færðust hundruð metra úr stað, bílar enn lengra og bókstaflega allt úti um allt. Maður yar náttúrlega önnun kafinn við björgun og var kannsM ekki svo mikið að spá í hvað margir hefðu farist. Þetta varð æ erfiðara eftir því sem á leið. Hver fregnin um látinn kunningja kom'á fætur annarri. Ég hélt þetta ætlaði aldrei að taka enda." Brynjólfur er fæddur og uppalinn á Flateyri en Herdís er aðflutt, ættuð úr Búðardal. Hún hefur dvahð á Flat- eyri síðan 1988 og árið 1991 fluttu þau inn í nýtt raðhúsið við HjaUaveg 4. Húsið er ekkí á yfirlýstu snjóflóða- hættusvæði, líkt og mörg önnur sem undir flóöinu lentu. Eftir Súöavíkur- slysið fóru þau að ókyrrast og eitt sinn geröist það síðasta vetur að þau yfirgáfu hús sitt, að eigin frum- kvæði, vegna hættu á snjóflóði. Þau segjast ekki geta álasað þeim sem gert hafa hættumat í gegnum tíðina því auðvelt væri aö vera vitur eftir á. En Brynjólfur viðurkennir að hon- um heföi aUtaf fundist það skrýtið að flóð gæti stöðvast við garðvegginn hjá sér. „Þegar nýja hættumatið kom var ég í sjálfu sér hissa á að sjá að tinan hafði ekki öU verið færð neðar. Fyrir ofan raöhúsin kemur nefmlega geU. Annars botna ég ekkert í því hvernig þetta flóð rann niöur. Þegar það er komiö fram hjá okkur fer það lengra í vestur og rústar þar hús. Þetta skilj- um viö ekki enn þá," segir Brynjóh"- ur. Fyrirboði kvöldið áður? Þegar þvUíkar hörmungar dynja yflr líkt og gerðist á Flateyri kemur oft upp í huga fóUís eftir á að það hafi fundið fyrir einhverju slæmu fram undan. Aðspurð viðurkennir Herdís að hafa fengið þessa tilfinn- ingu á miðvikudagskvöldið, nokkr- um tímum fyrir flóðið. Hún hafði þá verið að horfa á viðtalsþátt Eiriks á Stöð 2 þar sem viðmælandi hans sagði að hórmungarnar á Vestfjörð- um væru ekki búnar. „Ég hugsaði mikið um þetta um kvöldið," segir Herdís. Eins og kom fram áður er Brynjólf- ur skipstjóri en Herdís hefur starfað í banka og við bókhald, auk húsmóð- urhlutverksins. Þau segjast óákveðin með framtíðina, hann ætti sér þó vestur á Flateyri sem fyrst til bjórg- unar- og uppbyggingarstarfa. Herdís segir slíkt bið sama, þau ætii sér að bjarga persónulegum munum og öðru heUlegu innbúi úr húsinu. Framhaldið segja þau óráðið, þau ætii að koma sér fyrir í Reykjavík í vetur, en telja ólíklegt að þau eigi eftir að byggja upp á nýtt á Flateyri. „Það er Ijóst að hættusvæðiö verð- ur stækkað eftir þetta og það þreng- ist því um byggðina. Það er ekkert annað land til að byggja á en á Eyr- inni. Það má kannski byggja eitthvaö upp af því sem eyðUagðist en ólíklegt aö um nýbyggingar verði að ræða. Annars er fólk af skUjanlegum ástæðum Utið farið að spá í framtíð- ina en okkur Ust ekki á blikuna," segir Brynjólfur. Þau vUdu að lokum koma á fram- færi innUegu þakklæti til björgunar- manna sem gerðu meira á Flateyri en í mannlegu valdi stendur. Vel hefði verið haldið á björgunarstarf- inu og starfsmenn Landhelgisgæsl- unnar og Rauða krossins ættu heiður sktiið, ekki síst fyrir móttökurnar við komuna til Reykjavíkur í gær. -bjb el, vinsælasti bíll Evrópu Opel mest seldi bíll Evrópu 5 ár í röö
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.