Dagblaðið Vísir - DV - 05.08.1999, Qupperneq 20

i
24
FIMMTUDAGUR 5. ÁGÚST 1999
:i
f
Á
>
Vegna
sögunnar og
Mörgum finnst frímerki dagsins í
Ragnheiður Viggósdóttir safnar kortum:
Of fáir kortasafnarar á íslandi
„Frímerki eru góð og holl tómstundaiðja sem er þroskandi og menntandi."
DV-mynd E.ÓI.
Magni Magnússon frímerkjasali:
Geta valdið milliríkjadeilum
Frímerki. íslensk spil. Púslu-
spil. íslensk mynt. Gömul ís-
lensk póstkort. Landakort frá
17. öld. Þetta er sá heimur sem
Magni Magnússon hefur lifað og
hrærst í undanfama áratugi en
hann rekur verslunina Hjá Magna.
Hann var sjö ára þegar hann
% byrjaöi að safna frímerkjum. „Þá
'gaf föðurbróðir minn mér Flikk-
flakk þvottaefnapakka sem í voru
frímerki. Það kveikti í mér en í
gegnum frímerkin fékk ég áhuga á
landafræði. Þegar ég komst á kyn-
þroskaaldurinn og fór að hugsa
um konur lá söfnunin niðri um
tima.“
Magni hefur verslað með frí-
^‘merki síðan 1964. „Ég fann það fljót-
lega út að maður getur ekki bæði
safnað og rekið verslun þar sem
seld eru frímerki." Hann er því
hættur að safna sjálfur.
„Frímerkin segja okkur söguna
og frímerkin hafa meira að segja
valdið millirikjadeilum. Það gerðist
í Suður-Ameríku en mynd af landa-
mærum á viðkomandi frímerkjum
var skökk. Það skapaði voðalegar
deilur. Nýlega gerðist það að Banda-
ríkjamenn urðu að eyðileggja eitt
hundrað milljónir frímerkja vegna
þess að rangar upplýsingar voru á
merkinu."
Magni segir að frímerki séu fróð-
leikur og að þau geti verið mikil
landkynning. „Þau eru góð og holl
tómstundaiðja sem er þroskandi og
menntandi."
Hann segir að söfnunarárátta sé í
öllum. „Menn hafa þessa bakteríu í
sér.“ -SJ
Ég safna íslenskum póstkort-
um frá fyrri hluta aldarinn-
ar, eða frá því þau.byrjuðu
að koma út um aldamótin, til
1950,“ segir Ragnheiður Viggós-
dóttir. Um 20 ár eru síðan hún
byrjaði að safna kortum. „Þótt
þessu hafi fylgt dálítil vinna og
nokkur kostnaður þá finnst mér
þetta hafa verið eingöngu frábær
skemmtun og talsverður fróðleik-
ur. Myndir segja ýmsar sögur og
leiða mann út á þá braut að fara
að rannsaka betur og skyggnast á
bak við það sem liggur í augum
uppi.“
Kortin hefur Ragnheiður fengið
víða. Flest eru frá Hjá Magna.
„Margir fleiri hafa selt mér kort
og talsvert hefur mér verið gefið,
bæði af kunnug-
um og ókunnugum. Svo hef ég ver-
ið á stórum kortamörkuðum er-
lendis en ég safna líka dönskum
og vissum gerðum af þýskum og
frönskum kortum. Það er auk þess
frábær skemmtun að koma á slíka
markaði þar sem aflir eru á sama
áhugasviði."
Raghheiður segir að
kortasöfnun sé vin-
sæl tómstundaiðja
í útlöndum. „Hér
á landi erum við
hins vegar allt of
fá í þessu."
Hún hefur unn-
ið að skrásetningu ís
lenskra póstkorta
frá timabilinu
sem um get-
an og þau sem hún getur heimfært
á ákveðna útgefendur. í allt eru
kortin um 2700. „Skrá þessa hef ég
unnið út frá eigin safni. Auk þess
hafa Þjóðminjasafnið, Háskóla-
bókasafnið og Árbæjarsafn leyft
mér að fara í gegnum það sem þar
er til og er ég þeim öllum mjög
þakklát fyrir þá aðstoð og tiltrú
sem ég naut.“
Ragnheiður segist hafa hugsað
sér að gefa skrána út í snotru
hefti með nokkrum myndum,
aðallega með kortasafnara
framtíðarinnar í huga. „Þar
sem kostnaður við svona útgáfu
yrði líklega nokkuð mikUI og
sölumöguleikar litlir hef
ég ekki látið til skarar
skríða."
-SJ
„Þótt þessu hafi fylgt dálítil vinna
og nokkur kostnaður þá finnst mér þetta hafa verið eingöngu frábær
skemmtun og talsverður fróðleikur." DV-mynd Teitur
fróðleiks
dag og póstkort úti í búð ekki
ýkja merkileg. Frtmerki og póst-
kort liðinna ára geta hins vegar
verið dýrgripir.
Sigurður Pátursson, formaður Landssambands
íslenskra frímerkjasafnara:
Með myndum
af málverkum
É
Sjaldgæfur hlutur í höndum Sigurðar: Bréfspjald frá 1897. Um er að ræða kort sem sent var frá Reykjavík og var
stimplað með kórónustimpli frá Auðkúlu. DV-mynd Hilmar Þór
g fékk berkla þegar ég var Þegar ég kom heim var móðir
tveggja ára og var á spítala mín alltaf að flnna eitthvað fyrir
þangað til ég var sex ára. mig að gera. Henni datt m.a. í
huga að leiða mig inn í frímerkja-
heiminn." Síðan eru liðin 49 ár.
Eitt óif fyrstu frímerkjunum sem
Sigurður Pétursson eignaðist var
eins eyris frímerki með mynd af
Jóni Sigurðssyni. Það var gefið
Út 1911.
„Fyrst og fremst hef ég safnað
frímerkjum mér til ánægju. Ein-
hver fróðleikur er í kringum
hvert þeirra. Fólk sem hefur
gaman af að dunda er að raða frí-
merkjunum fram og til baka. Hjá
mér hefur þetta þróast þannig að
ég á ágæt söfn sem ég hef sýnt á
sýningum." Nýlega fékk hann
verðlaun á alþjóðlegri sýningu í
París. „Það er líka góður félags-
skapur í kringum frímerkin."
Hann safnar aðallega íslensk-
um frímerkjum. „Flestir safnarar
hafa sem aðalsöfnunarsvið landið
sem þeir búa í. En auðvitað á ég
frímerki víða að úr heiminum.
Ég safna til dæmis sérstaklega
frímerkjum með myndum af mál-
verkum eftir þekkta málara." Sig-
urður segir að útlendir safnarar
llti íslensk frímerki nokkuð já-
kvæðum augum. „Þau þykja fal-
leg. Auk þess eru þau gefin út í
minna upplagi en flest önnur frí-
merki.“
Þegar vinnudegi lýkur finnst
Sigurði gott að setjast niður með
safnið, slappa af og láta hugann
reika.
Hann safnar fleiru. „Ég safna
til dæmis vindlamerkjum og rak-
vélarblöðiun." -SJ