Dagblaðið Vísir - DV - 05.04.2003, Blaðsíða 26

Helcjorblctö H>V LAUGARDAGUR 5. APRfL 2003
' %t i' kj> \nU im «*** um)n&tr mxmr-
Li^ ?.y*rmrtmé&r 'm-x x& ttiu 'tísðtimiðkK J*ad ><!rw
pfátiki-. XMr.i&m •
*u. lief tvísvífr ^ vfii' m » £ r«n1 íá vj<^iirl\Cirijá al^ cú iékk vkUi
uuikíO ííí ur því. kfc fpt uiiLíu uicin ujjíá’í;íu úi úr þ\ í a-tVvviða aivd
Ufmiirk&ú véíé'Azii&rum- eo og íurdul^t it*> !ax*eu>i»tcttj
*&«&' vkkí ixufi k?;aút> sé? &pp mdri $#*Mv irtuiií** i*#tr fiuújÚH Anw
KiÍMjii í<mua.^«i Efjáhlvada fl<>LL>iu>.

V-*;
fpgpff;

Böm em mesta ríkidæmið“
Guðjón Arnar Kristjánsson hefur lengi ver-
ið íeldlínu íslenskrar þjóðmálaumræðu,
fgrstsem einn af forgstumönnum sjó-
manna, um tíma sem varaþinqmaður Sjálf-
stæðisflokksins og síðarsem þinqmaður
Frjálslgnda flokksins. Fgrir skemmstu var
Guðjón Arnar kjörinn formaður Frjáls-
Ignda flokksins. íviðtali við Helgarblað
DVsgnir Guðjón hliðina sem sjaldnast
kemur fram ífjölmiðlum.
Frjálslyndi flokkurinn var stofnaður haustið
1998 og bauð fyrst fram í alþingiskosningum
1999 og kom tveimur mönnum inn á þing, þér og
þáverandi formanni, Sverri Hermannssyni. Þá
vildu margir halda því fram að Frjálslyndi
flokkurinn væri eins kjörtímabils flokkur. Það
kom einnig á óvart þegar Ólafur F. Magnússon
komst í borgarstjórn Reykjavíkur og Magnús
Reynir Guðmundsson í bæjarstjórn ísafjarðar.
Og nú fyrir þessar kosningar töluðu menn um
tveggja prósenta flokk. Kemur þér á óvart
hversu góðar undirtektir flokkurinn hefur feng-
ið í skoðanakönnunum síðustu daga og vikur?
„Veistu," segir Guðjón, „í raun og veru kemur
þetta mér ekki á óvart. Ég hef haldið því fram að
það væri verðugt verkefni að koma fylgi flokks-
ins upp í átta prósent og tvöfalda þingflokkinn.
Það er mikils virði þegar svona lítill flokkur
nær samstæðum kjarna til að vinna að fram-
boðsmálum og ég held að fólki skilji að við töl-
um af djúpri sannfæringu og heilindum og að
fólk hafi trú á því.“
Hvernig dróstu inn í félagsstörf?
„Ég hafði haft áhuga á félagsmálum og hlust-
að án þess að skipta mér af umræðum. Árið 1975
gerðist það Halldór Hermannsson, bróðir Sverr-
is, hætti sem formaður Skipstjóra- og stýri-
mannafélagsins Bylgjunnar og vildi að ég tæki
við af sér. Mér fannst það fáránlegt en Halldór
sagði aö ég yrði góður í því. Og af hverju skyldi
ég skorast undan slíkri áskorun? Ferilinn byrj-
aði sem sagt á því að ég fór lóðbeint inn í for-
mennsku stéttarfélags og gegndi því embætti al-
veg þar til ég varð forseti Farmanna- og fiski-
mannasambands íslands árið 1983. Þar var ég
forseti til ársins 1999 þegar ég fór inn á þing fyr-
ir Frjálslynda flokkinn en þá gaf ég ekki kost á
mér til áframhaldandi formennsku. Ég taldi að
það væri meira en fullt starf að sinna pólitísku
starfi fyrir lítinn flokk. Það reyndist líka rétt.“
Færður til á lista
Hvað varstu lengi í Sjálfstæðisflokknum?
„Ætli ég hafi ekki gengið í Sjálfstæðisflokkinn
1975 eða ‘76. Ég var samt alltaf óþægur við flokk-
inn. Árið 1983 fór ég í sérframboð á móti flokkn-
um með Sigurlaugu Bjarnadóttur. Við komumst
nálægt því að ná inn manni en það tókst ekki í
það skipti.
Ég varaði mjög sterklega við því sem forseti
FFSÍ að farin yrði leið sem gerði fiskikvótann
algjörlega framseljanlegan eins og var fest í lög
árið 1990. Þá benti ég á að það myndi auka mis-
skiptingu milli sjómanna, erfiðleika og ósætti
með íslensku þjóðinni, samþjöppun í greininni
og upptöku á verömætum fólks því atvinnurétt-
ur þess yrði til sölu.“
Varstu á framboðslistum flokksins?
„Já, ég var varaþingaður fyrir Sjálfstæðis-
flokkinn frá 1991-1999.“
Var þá ekki stórt skref fyrir þig að segja þig
úr flokknum og fara í framboð fyrir nýjan flokk?
„Það má segja það. Ég hafði reyndar alltaf ver-
ið sér á báti varðandi afstöðu til kvótakerfisins
og barist fyrir þvi innan flokksins að ná fram
breytingum á því. Einu sinni náðum við, and-
stæðingar kerfisins, svo langt að sjávarútvegs-
nefnd flokksins samþykkti að hafna kvótanum.
En forystumenn flokksins fóru í pontu á lands-
fundi og náðu að drepa þá tillögu og fá fundinn
til að kjósa gegn áliti sjávarútvegsfundarins.
Mönnum innan Sjálfstæðisflokksins, ekki síst
öflugum útgerðarmönnum, fannst ekki þægilegt
að hafa þennan mann röflandi á móti sér. Ég lít
svo á að þeir menn hafi átt þátt i því að ég var
færður til á lista með því að knýja kjördæmisráð
til að breyta niðurstöðum prófkjörs. Ég var
ósáttur við það og taldi enga ástæðu til að una
slíkum vinnubrögðum. Ég gerði það upp við mig
að það væri þá miklu betra að berjast fyrir mín-