Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 1

Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 1
14. ÁRG. 1.—2. HEFTI 1952. Það er gömul fjármálakenning, að ríkisbúskapurinn eigi jaínan að skila tekjuafgangi. Á síðari árum hefur sú kenning þó rutt sér til rúms, að í góðœri beri að stefna að tekjuafgangi i ríkisrekstrinum, en í harðœri sé hallarekstur ríkisins ekki óeðlilegur. Hafa þau rök verið fœrð fram, að með þessu geti ríkisvaldið jafnað atvinnuárferðið, dregið úr peningaflóði velti- áranna, en veitt fjármagni til atvinnulífsins, þegar harðnar á dalnum. — Það er því a.m.k. stundum óhœtt að gjalda varhuga við prédikun sumra vinstri manna um „hallalausan ríkisbú- skap," sérstaklega þegar sömu menn virðast ekki geta fallizt á, að einkarekstur megi skila tekjuafgangi eða vera reldnn án halla. Á síðastliðnu ári varð óvenjumikill tekjuafgangur á búrekstri ríkisins. Telja sumir hann óviljaverk, tekjur hafi reynzt meiri en œtlað var, aðrir segja hann skapaðan vitandi vits, sem þátt í baráttunni gegn verðbólgunni. Hvorug skýringin mun aS fullu fá staðizt. Og víst er um það, að skattborgararnir mundu hafa talið fé þetta betur komið í eigin höndum en ríkisvalds- ins, því að mjög munu launamönnum nú skattabyrðarnar orðnar þungar og atvinnurekendur margir komnir í lcmsfjórþrot. Eitt af þeim fáu mólum, sem varla munu vera skiptar skoðanir um hér ó landi, er að skattþunginn sé að verða þegnunum um megn. En hvað veldur hinum þungu sköttum? Hverra er sökin? Það er þjóðin sjólf, fólkið og leiðtogamir, sem ósköpunum valda. Þjóðin hefur sett fram kröfur. Kröfumar hafa komið frá stéttum, héruðum, atvinnugreinum og einstaklingum. Kröfumar hafa verið kallaðar „framfarir" og allar miðazt að því að kaupa þjóðirmi eða brot- um hennar aukin lífsþœgindi, sem hið „opinbera" átti að greiða. Við erum öll samsek í þess- ari kröfupólitík, e.t.v. hefur einn verið öðrum eitthvað ágengari, en það er bita munur en ekki fjór. Sök forustumannanna er sú, að þeir hafa látið undan kröfunum, keypt fylgi fólksins með þess eigin fé. Jafnhliða því að fallizt hefur verið á kröfurnar, hafa gjöld rikis og bœja aukizt og skattamir þyngzt. Þannig hefur ríkisvaldið stöðugt lagt undir sig stœrri og stœrri hluta af tekjum þjóðarinnar; ríkissósíalisminn hefur sífellt verið að fœra út kvíarnar. Vinstri flokkarnir hafa haft forustuna í kröfukapphlaupinu og aðrir fylgt á eftir. Þannig á kröfupóli- tíkin nú skelegga forsvarsmenn innan vébanda allra flokka. Nú hefur verið skipuð nefnd, sem endurskoða á skattalöggjöf landsmanna. Er það vel far- ið. Þó hefði verksvið nefndarinnar betur verið víðtœkara, þ.e.a.s. að henni hefði einnig verið falið að rannsaka gjaldlið ríkisbúskaparins. Það standa nokkrar vonir til, að nefnd þessi megi góðu til vegar koma, en ekki sakar þó að benda henni á aS vera minnug þeirra sí- gildu grundvallaratriðoi sem hyggnir löggjafar í öðrum löndum höfa áður haft að leiðarljósi: Framh. á bls. 13. .

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.