Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 14

Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 14
Sr. BJARNI JÓNSSON: STARFIÐ HEFUR SAMEINAST LÍFSÞRÓTTI OG GLEÐI Afmœlisþankar um Sigurð Þorsteinsson, skrifstofustjóra, sjötugan. Tignarmikla manndóms ti8, morgunfögur ár og síð, þegar Ingólfs-œltar dyggð yfir fornri lýsti byggð. Þegar ég geymi þessi orð í huga mínum eða vitna til þeirra, bregður fyrir mörgum myndum frá hinni gömlu Reykjavík, og ég vil gefa samþykki mitt þeirri heitstrenging, er segir: Ingólfs menn í Ingólfs staS, allir festum heitiS það: Reisum upp í anda hans öndvegs súlur föSurlands. Gott er að minnast liðinna daga með þeirri ósk, að ávallt megi vera bjart yfir Reykjavík. Hvernig ætti ég að gleyma morgunbirtunni, heið- ríkjunni á fögrum vordögum, er starffúsir menn heils- uðu upprennandi sól og gengu fagnandi til dagsins starfa? Þeir tóku daginn snemma og notuðu vel dags- ins stundir. Það mátti um þá segja: Morgunandinn okkar tíðar örvar framlaks hug. Það var meir horft til starfsins sjálfs en launanna. Frá hinum reyndu starfsmönnum barst hvatningin til bernskunnar og æskunnar. Ég sá, hvernig starfað var, og mig langaði til þess að fá að komast að starfinu. Gleymi ég því aldrei, er ég komst í fiskvinnu niður við Hafnarstræti, var þar 14 stundir þann dag og fékk 7 aura um tímann. Var ég leiður yfir því, að ég skyldi ekki fá eina heila krónu, en aðein,s 98 aura, sem voru taldir mér til tekna í vörureikningi. En ég sætti mig við kaupið, er mér var sagt, að ö]I byrjun væri erfið, og seinna væri hækkunar von. Eðlilegt var þó, að ég liti upp til þeirra, sem voru svo lánsamir að fá að vera í búð. Laun þeirra voru ekki há, en þeir nutu hinna miklu réttinda að fá að vera fyrir innan borðið og selja þeim, sem voru fyrir utan borSiS; selja þeim gráfíkjur fyrir 5 aura og rús- ínur fyrir svipaða upphæð, og gott var að kynnast þeim, sem seldu vel og létu mig fá minn skerf vel úti látinn. Það voru hátíðlegar stundir, sem ég hlakkaði til, er ég fór vestan úr bæ niður í einhverja búðina, og bauðst til þe=s að fara upp í bæ, inn á heimili búðarmannsins eða „Kontoristans", og sækja kaffi handa honum, og fá svo launin, sem voru hið ljúffenga kaffibrauð, sem hvarf í skyndi niður í vasann og þvínæst í magann, er haldið var heim í glöðu skapi, þó að grimmdarfrost væri og snjórinn kaldur undir sauðskinnsskónum. Mér er í minni, hve gott var að kynnast verzlunar- stéttinni. Man ég frá þeim tímum marga mæta menn innan búðar og utan. Þeir voru trúir starfsmenn, sem undu glaðir við sitt. Aldrei gleymi ég bræðrunum Birni Guðmundssyni múrara og Þorsteini Guðmunds- syni, er starfaði við verzlun Thomsens og síðar varð yfirfiskimatsmaður. Hvernig ætti ég að gleyma Jór- unni systur þeirra, sem á hverri Þorláksmessu kom með jólaköku til barnanna í Mýrarholti? Þegar ég jarðaði Þonstein, fylgdist ég með Klemens Jónssyni ráðherra uj)p í kirkjugarðinn. Sagði Klemens við mig: „Nú er verið að jarða þann mann, sem með trúu og vónduðu starfi hefur auðgað landið að milljón- um króna." Aldrei gleymi ég þeirri tilhlökkun. er ég ásamt systkinum mínum fékk að fara í jólaheimsókn upp í Þorsteinshús í Þingholtsstræti, þar sem Þorsteinn og kona hans, Krislín Gestsdóttir gerðu garðinn frægan. Þangað var gott að koma, þar var gott að vera, hlýtt og vistlegt, og viðtökur hinar beztu hjá foreldrum og börnum þeirra. Þar var hinn einbeitti og dugmikli húsbóndi, og þar var hin milda, elskulega húsmóðir. Friðarbros hennar lýsti því, sem í hjarta hennar bjó, og „líknarstafir léku um varir." Þar voru bræðurnir Guðmundur, Sigurður og Ragn- ar, og þar var Ragnheiður systir þeirra. En af hverju dvel ég við þessar minningar? Þelta 14 FRJÁLS VERZLUN

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.